Кіріспе
Испания патшайымы 1829-1833 жылдар аралығында, басқалар Мария Кристина Бурбон Екі Сицилия деп атады.
other people called Maria Christina of Bourbon Two Sicilies
Мария Кристина Екі Сицилиядан (исп. María Cristina de las Dos Sicilias; 27 сәуір 1806 – 22 тамыз 1878) – 1829-1833 жылдар аралығында Испания патшайымы, ал 1833 жылдан бастап, қызы екі жасқа толғаннан кейін 1840 жылға дейін корольдіктің регенті болды. Испания королі Фердинанд VII-ге тұрмысқа шыққандықтан, ол Испания тарихында 50 жылға жуық уақыт бойы маңызды тұлғаға айналды. Ол Франциядағы Бурбон монархиясының қайта орнатуына негізделген екі палаталы үкімет үлгісін енгізді: 1834 жылғы испан корольдік жарғысы.
Ерте өмір
1806 жылғы 27 сәуірде Сицилияның Палермо қаласында дүниеге келген ол, Екі Сицилия королі Франциск I-нің екінші әйелі, Испаниядан келген Мария Изабелладан туған қызы.
Испания патшайымы
1829 жылдың 27 мамырында Испания королі Фердинанд VII-нің үшінші әйелі Саксониялық Мария Жозефа Амалия қайтыс болды. Фердинанд VII қартайған және ауырған, бірақ оның еркек мұрагері болмады, бұл Инфанта Мария Франсиска мен Инфанте Карлос, сондай-ақ Инфанта Луиза Карлотта мен Инфанте Франсиско де Паула арасында мұрагерлік таласқа себеп болды. Фердинанд VII үйлену ниетін білдіріп, Кастилия Кеңесін шақырды, ол патшаға қайтадан үйленуді тапсырды. Луиза Карлоттаның ұсынысымен Фердинанд VII өзінің немере қызы Мария Кристинаны шақыртты. Екеуі 1829 жылдың 12 желтоқсанында Нюэстра-Сеньора-де-Аточа базиликасында үйленді. Фердинанд VII-ге тұсау кескеннен кейін Мария Кристина испан либералдары мен карлистер арасындағы қақтығысқа тартылды. Бұрынғы топ пен испан халқы Мария Кристинаны жоғары бағалап, оны өздерінің жетекшісі етті; 1829 жылы Мадридке алғаш келгенде, ол киген плащтың көк түсі олардың ресми түсіне айналды. Карлистер абсолютистер және консервативтілер болды, олар таққа талапкер ретінде Карлосты жақтады. Испания королі Филипп V-нің әйелдерге таққа отыруға тыйым салған саликалық заңын пайдаланып, Мария Франсиска мен Карлос соңғысының талабын қолдады. Фердинанд VII мен Мария Кристина 1830 жылдың 10 қазанында Изабелла, ал бір жылдан кейін, 1832 жылдың 30 қаңтарында Луиза Фернанда деген екі қызды дүниеге әкелді. Алайда 1789 жылы Кортестің құпия отырысында король Карл IV Прагматикалық санкция арқылы бұл заңды жойды. Өзінің ұрпағының мұрагерін, оның жынысына қарамастан, қамтамасыз етуді көздеген Фердинанд VII 1830 жылдың наурыз айында Прагматикалық санкцияны жариялады. 1832 жылдың шілдесінде Мария Кристина, Фердинанд VII, олардың қыздары Мария Франсиска мен Карлос, сондай-ақ Бейра ханшайымы Мария Тереза Ла Гранья сарайына аттанды. Ла Граньяға жол жүзінде Фердинанд VII көлік апатынан ауыр жарақат алды. Ол жаз бойы ауырып, денсаулығы нашарлады. Бір күні Фердинанд VII сарай шіркеуінде есінен танып қалған күйі табылды. Фердинанд VII-нің қайтысы жағдайында кеңес алу үшін Мария карлист Франсиско Каломардеге жүгінді, ол испан халқы Карлосты қолдайтынын айтты. Осыған сүйене отырып, ол Фердинанд VII-ні Карлосты бас кеңесші етіп тағайындайтын жарлыққа қол қоюға мәжбүр етті. Карлос бас тартты, толық билік талап етті. Каломард Мария Франсиска мен Мария Терезамен бірге ескертуін қайталап, патша мен патшайымды Прагматикалық санкцияны жоюға көндірді. Фердинанд VII қайтыс болғандай көрінгенде, оның күшін жою туралы жарияланды, ал Мария Кристина сарайынан қолдауын жоғалтты. Фердинанд VII тірі екені белгілі болды, бұл жаңалық та тарады. Луиза Карлотта, сол кезде Андалусияда болған, Ла Граньяға жетіп, Фердинандты Прагматикалық санкцияны қайта қабылдауға және Каломардты қызметтен босатуға көндірді.
Регенттік
Фердинанд 1833 жылғы 29 қыркүйекте қайтыс болғаннан кейін Мария Кристина олардың қызы Изабелланың регенті болды. Изабелланың таққа талабын Карлос даулап, оның інісі Фердинандтың әйелдерге тақты мұрагерлік етіп алуға рұқсат беру үшін мұрагерлік заңын заңсыз өзгерткенін мәлімдеді (карлизмді қараңыз). Дон Карлостың жақтастарының кейбіреуі тіпті Фердинандтың тәжді бауырына мұра етіп қалдырғанын, бірақ Мария Кристина бұл фактіні жасырғанын айтты. Сонымен қатар, королева қайтыс болған күйеуінің атынан Изабелланы мұрагер ретінде мойындаған жарлыққа қол қойды деген де мәлімдеме жасалды. Карлос билікті басып алуға жасаған әрекеті Бірінші Карл соғысына әкелді. Карлосқа Испаниядағы консервативті топтардың күшті қолдауына қарамастан, Кристина тарапы ("Исабелинос" деп те аталады) оның қызы үшін тақты сәтті сақтап қалды.
Жер аудару
1842 жылы Мария Кристина Мальмейзон сарайын өзінің резиденциясы ретінде сатып алды. 1843 жылы генерал Балдомеро Эспареро биліктен құлатылғаннан кейін ол күйеуімен бірге Испанияға қайтып келді. 1844 жылы Муньостың келін қызы королева Изабелла II ересек деп жарияланды. 1844 жылғы 23 маусымда Изабелла Муньосқа Риансарес герцогы атағын берді, оған Испанияның мәртебесі қоса берілді; бұл атау Муньостың туған жері Таранконға жақын Риансарес өзенінің атынан алынған. 1844 жылғы 12 қазанда Изабелла анасы мен Муньостың некелесуіне ресми рұқсат берді, ал той көпшілік алдында өтті. 1846 жылы Изабелла Муньосты Алтын Жүннің рыцары етіп тағайындады. 1846 жылғы 30 мамырда ол Муньосқа екінші атақ – Сан-Агустин маркизі атағын берді. 5 = 5. Австрияның Мария Каролинасы. 7 = 7. Пармалық Мария Луиза (= 12). 9 = 9. Саксониялық Мария Амалия. 11 = 11. Австрияның Мария Терезасы. 15 = 15. Франциялық Луиза Элизабет.
| 7 = 7. Maria Luisa of Parma (= 12)
| 9 = 9. Maria Amalia of Saxony
| 11 = 11. Maria Theresa of Austria
| 15 = 15. Louise Élisabeth of France