Кіріспе
Чарльз Вудрафф Йост (6 қараша 1907 – 21 мамыр 1981) – мансапты АҚШ елшісі, 1969 жылдан 1971 жылға дейін Біріккен Ұлттар Ұйымында АҚШ-тың өкілі болған.
Charles Woodruff Yost (November 6, 1907 – May 21, 1981) was a career U. S. Ambassador who was assigned as his country's representative to the United Nations from 1969 to 1971.
Ерте өмір және білім
Йост Нью-Йорк штатының Уотертаун қаласында дүниеге келген. Ол Хочкисс мектебінде оқыды, онда 1924 жылғы түлектердің қатарында Розуэлл Гилпатрик, Пол Ницце және Чапман Роуз болды. 1928 жылы Принстон университетін бітірді. Одан кейін Париждегі Халықаралық жоғары оқулар мектебінде (École pratique des hautes études) аспирантурада оқыды. Келесі жылы ол Женева, Берлин, КСРО (жазушы Кросвелл Боуэнмен бірге), Польша, Румыния, Венгрия, Югославия, Испания және Вена қалаларына сапар шекті.
Мансап
1930 жылы бұрынғы Мемлекеттік хатшы Роберт Лансингтің кеңесімен АҚШ Сыртқы істер қызметіне қосылды және Александрияда консулдық қызметкер ретінде қызмет етті, содан кейін Польшаға жіберілді. 1933 жылы ол Сыртқы істер қызметін тастап, Еуропадағы тәуелсіз шетелдік тілші және Нью-Йоркте жазушы болып жұмыс істеді. Ирена Равич Олдаковскамен үйленгеннен кейін, 1935 жылы АҚШ Мемлекеттік департаментіне қайта оралды, 1936 жылы қару-жарақ және оқ-дәрілерді бақылау бөлімінің бастығының орынбасары болды. 1941 жылы ол Мемлекеттік департаменттен Экономикалық соғыс жөніндегі кеңестің Саясат комитетіне өкілдік етті. 1942 жылы Йост арнайы зерттеулер бөлімінің бастығының орынбасары болып тағайындалды, ал 1943 жылы Шетелдік іс-әрекеттерді үйлестіру бөлімінің бастығының орынбасары болды. Келесі жылдың ақпан айында ол Мемлекеттік саясат комитетінің атқарушы хатшысы болды. 1944 жылдың тамызынан қазан айына дейін Думбартон Оукс конференциясына қатысты, онда ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Хартиясының VI және VII тарауларымен айналысты. Содан кейін 1945 жылдың сәуір айында Сан-Францискодағы Халықаралық ұйым жөніндегі БҰҰ конференциясында Мемлекеттік хатшы Эдвард Стеттиниусқа көмекші ретінде қызмет етті. Сол жылдың шілдесінде ол Потсдам конференциясының бас хатшысы болды. 1945 жылы Йост Сыртқы істер қызметіне қайта оралды, содан кейін сол жылы Сейлонның Канди қаласында Лорд Луи Маунтбеттеннің штабында АҚШ генерал-лейтенанты Реймонд Альберт Уилердің саяси кеңесшісі болды. Содан кейін ол Ананда Махидолдың қысқа билігі кезінде Таиландта уәкілдік міндетін атқарды. 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдары оның қызметтері оны Чехословакияға, Австрияға (екі рет) және Грекияға алып келді. 1954 жылы ол Лаоста министр болып тағайындалды, ал бір жылдан кейін ол сол елдегі алғашқы АҚШ елшісі болды. 1957 жылы ол Парижде министр-кеңесші болды. Сол жылдың соңында ол Сирияға елші болып тағайындалды. Оның тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Сирия мен Египет Біріккен Араб Республикасын құрды, және АҚШ-тан Сириядағы елшілігін жабу сұралды. Содан кейін 1958 жылы Йост Мароккоға елші болып жіберілді. 1961 жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымында елші Адлай Стивенсонның орынбасары ретінде алғашқы қызметін бастады. Стивенсон 1965 жылы қайтыс болғаннан кейін Йост елші Артур Голдбергтің орынбасары болып қалды. 1964 жылы Йост ұзақ және ерекше қызметі үшін ең жоғары кәсіби Сыртқы істер қызметі деңгейі – Карьералық елші шеніне көтерілді. 1966 жылы ол Сыртқы істер қызметінен кетіп, жазушылық мансабын Сыртқы қатынастар кеңесінде және Колумбия университетінде оқытушылық қызметін бастады. 1969 жылы президент Ричард Никсон Йосты зейнеткерліктен шақырып, Біріккен Ұлттар Ұйымының тұрақты өкілі етіп тағайындады. 1971 жылы ол қызметтен кетіп, Брукингс институтында жазушылыққа және Джорджтаун университетінің Сыртқы істер мектебінде оқытушылыққа қайта оралды. Йост өзінің көзқарастарын синдикаттық газет бағаналарында, The Christian Science Monitor және төрт кітабында жариялады – «Жаңару және көңілсіздік дәуірі: қазіргі заманғы әңгімелер», «Ұлттардың қауіпсіздігі», «Сыртқы қатынастардың жүргізілуі және бұрмалануы», және «Тарих және естелік». 1974 жылы Йост Сыртқы істер қызметінің офицерлерімен бірге Сыртқы істер кубогымен марапатталды. 1979 жылы Йост екінші стратегиялық қаруды шектеу туралы келісімді қабылдау үшін Сенатта лоббилеген SALT II америкалықтарының тең төрағасы болды. Ол Египеттің Каир қаласындағы Америка университетінің қамқорлық кеңесінің мүшесі және Иранмен мәдени алмасу жөніндегі Аспен институтының директоры болды. Ол АҚШ және Кеңес Одағының ғалымдарының ресми емес Дартмут конференцияларына қатысты. 1973 жылы ол АҚШ-Қытай қарым-қатынастары жөніндегі Ұлттық комитеттің төрағасы болып тағайындалды; ол 1973 және 1977 жылдары Қытай Халық Республикасына сапар шекті.
Өлім
1981 жылы 21 мамырда 73 жасында Вашингтондағы Джорджтаун университетінің ауруханасында қатерлі ісіктен қайтыс болды.
Мұра
Йосттың қолжазбалары Принстон университеті кітапханасының Мадд кітапханасындағы Сирек кітаптар мен арнайы жинақтар бөлімінде сақталады.
Отбасы
XVII ғасырдың соңында Людовик XIV әскерлері Германияның Пфальц аймағынан қуған Йосттың ата-бабалары Нью-Йорк штатындағы Мохок өзенінің аңғарына қоныстанды. Басқалары шотланд-ирландтық текті болған және 18 ғасырдың ортасында өткен көші-қон толқынымен Америкаға келді. Йосттың атасы Эдвард Хауэлл Лонг-Айленд, Нью-Йорк штатында Уотермилл қаласын құрды, ал оның атасы Абрахам Купер Нью-Йорк штатындағы Оксбоу қаласын құрды. Оның атасы бригадир-генерал Николас Геркимер Революциялық соғыстың батыры болды. Йосттың әкесі Николас – адвокат, судья және банк президенті болған. Йосттың анасы Гертрудаға АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джон Фостер Дуллстың әкесі пастор Даллес үйлендірген. 1934 жылы Йост Польшада Ирена Равич Олдаковскаға үйленді. Оның әкесі соғысқа дейінгі "Фабрика Брони" директоры болды. Олардың Николай мен Казимир есімді екі ұлы және Фелисити есімді қызы болды.