Эллсуорт Банкер: Америка дипломаты және мемлекет қайраткері
Ellsworth Bunker
Эллсуорт Банкер – американдық дипломат, Аргентина, Италия, Үндістан елшісі. Вьетнам соғысы тұсындағы көзқарастарымен және екі рет «Еркіндік медалімен» марапатталғанымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дипломат (1894–1984)
American diplomat (1894–1984)
Эллсворт Ф. Банкер (11 мамыр 1894 – 27 қыркүйек 1984) – американдық кәсіпкер және дипломат (Аргентина, Италия, Үндістан, Непал және Оңтүстік Вьетнам елшісі қызметін атқарған). Ол 1960-1970 жылдар аралығында Вьетнам және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы соғысқа қатысты пікірлерімен танымал. 2024 жылғы ақпан айының мәліметі бойынша, Банкер – Президенттік бостандық медалімен екі рет марапатталған екі адамның бірі және ерекше көзге көрінгендігі үшін екі марапатты да алған жалғыз адам.
Ellsworth F. Bunker (May 11, 1894 – September 27, 1984) was an American businessman and diplomat (including being the ambassador to Argentina, Italy, India, Nepal and South Vietnam). He is perhaps best known for being a hawk on the war in Vietnam and Southeast Asia during the 1960s and 1970s. as of February 2024, Bunker is one of only two people to have been awarded the Presidential Medal of Freedom twice, and the only person to receive both awards With Distinction.
Ерте өмір және білім
Нью-Йорк штатының Йонкерс қаласында туған ол Джордж Раймонд Банкер мен Джинни Полхемның (туған аты Кобб) үш баласының үлкені болды. Оның әулеті Эвертсон отбасы (Ұлы Тоғыз серіктестіктің) және Скайлер отбасы сияқты танымал ерте голланд қоныс терушілерінен тараған. Оның шөлі Елиза Бродхед Полемус (Heyer) – Стивен Уитнидің сіңлісі, Джон Джейкоб Астордан кейін заманының ең бай америкалықтарының бірі саналған, ал оның бірінші туысы Чарльз Сьюдам Астордың немересі Уильям Бэкхаус Астордың жекжаттысы және оның әйелі Кэролайн Шермерхорн Астордың күйеуі болды. Бункердің әкесі Ұлттық қант өңдеу компаниясын құрушылардың бірі және басқарма төрағасы болды. Оның кіші інісі Артур Хью Бункер (29 шілде 1895 – 19 мамыр 1964) да белгілі кәсіпкер, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Соғыс өндірісі жөніндегі кеңестің атқару комитетінің төрағасы (1941–1945) және American Metal Climax (AMAX) компаниясының президенті, кейін басқарма төрағасы болды. Ол актриса және жазушы Изабель Лейтонға үйленген. Оның бірінші туысы Дороти Пенроуз Кобб тарихшы Фредерик Льюис Алленге үйленген. Эллсворт Бункер заңгер мамандығын алу үшін оқыды және 1916 жылы Йель университетін бітірді.
Born in Yonkers, New York, he was the eldest of three children of George Raymond Bunker and Jeanie Polhemus (née Cobb), whose family descended from prominent early Dutch settlers including the Evertson family (of the Great Nine Partners) and the Schuyler family. His great grandmother Eliza Brodhead Polhemus née Heyer was a niece of Stephen Whitney, reputedly the wealthiest American of his time after John Jacob Astor, while her first cousin Charles Suydam was the brother in law of Astor's grandson William Backhouse Astor Jr. and his wife Caroline Schermerhorn Astor. Bunker's father was one of the founders and chairman of the board of National Sugar Refining Company. His younger brother, Arthur Hugh Bunker (July 29, 1895 – May 19, 1964), was also a noted businessman, chairman of the executive committee of the War Production Board (1941–1945) during World War II, and president and then board chairman of American Metal Climax (AMAX). He was married to actress and writer Isabel Leighton. His first cousin Dorothy Penrose Cobb was married to historian Frederick Lewis Allen. Ellsworth Bunker studied to be a lawyer, and graduated from Yale University with the class of 1916.
Мансап
Бункер алғаш рет әкесінің компаниясында, Ұлттық қант өңдеу компаниясында жұмыс істеді. Ол 1966 жылға дейін Ұлттық қант басқармасының мүшесі болды. Содан кейін ол Гарри С. Трумэн әкімшілігі кезінде үкіметке көшті, және Трумэн 1951 жылдың сәуір айында оны Аргентинаға елші етіп тағайындады. 1952 жылдың ақпанында Италиядағы елші болды. 1953 жылдың қарашасынан 1956 жылдың қарашасына дейін ол Америка Қызыл Крестінің президенті қызметін атқарды. 1956 жылдың қарашасында Дуайт Д. Эйзенхауэр оны Үндістан және Непал елшісі етіп тағайындады, ал 1956 жылдың желтоқсанында ант берді, онда ол Қытайға қарсы екі үлкен держава арасындағы құпия одақтың қалыптасуында маңызды рөл атқарды. 1961 жылы оның орнын Джон Кеннет Галбрайт басты. 1962 жылы ол Батыс Жаңа Гвинея мәселесі бойынша Нью-Йорк келісімінде АҚШ-тың делдалы болды. Вашингтонға қайтып келгеннен кейін, 1964-1966 жылдары Америка мемлекеттері ұйымында АҚШ-тың елшісі болды. Президент Линдон Б. Джонсон оны 1967-1973 жылдары Оңтүстік Вьетнамдағы АҚШ-тың елшісі етіп тағайындады. Сайгонға келгеннен кейін ол президенттер Джонсон мен Ричард Никсонның соғысқа қатысты күш-жігерін ынталы түрде қолдады және Лаос пен Камбоджаға жасалған АҚШ-тың әскери операцияларын мақұлдады. Вьетнам соғысы аяқталғаннан кейін Бункер 1977 жылғы Торрихос-Картер келісімдерін әзірлеуге қатысқан АҚШ командасын жетекшілік етті. Ол екі рет «Президенттік бостандық медалімен» марапатталды – алғаш рет 1963 жылы Джон Ф. Кеннеди (бірақ салтанат Линдон Б. Джонсонның өкілеттігі кезінде өтті), екінші рет 1967 жылы Линдон Б. Джонсон марапаттады. Ол бұл сыйлықты екі рет алған екі адамның бірі (екіншісі Колин Пауэлл) және оны екі рет де ерекше белгіленумен алған жалғыз адам.
Bunker first worked in his father's company, National Sugar Refining Company, He remained a member of the board of National Sugar until 1966. He then moved to government during the Harry S. Truman administration, when Truman appointed him ambassador to Argentina in April 1951. Next he was ambassador to Italy in February 1952. From November 1953 until November 1956 he was president of the American Red Cross. In November 1956 he was appointed ambassador to India and Nepal by Dwight D. Eisenhower, and sworn in December 1956, where he played a crucial role in the covert alliance between the two powers against China. He was replaced by John Kenneth Galbraith in 1961. During 1962 he acted as U. S. mediator in the New York Agreement over Western New Guinea. After a period back in Washington, D. C., he was made U. S. ambassador to the Organization of American States, 1964–1966. President Lyndon B. Johnson appointed him U. S. ambassador to South Vietnam, 1967–1973. Once in Saigon, he strongly supported the war efforts of Presidents Johnson and Richard Nixon, and applauded US incursions into Laos and Cambodia. Following the conclusion of the Vietnam War, Bunker headed the US team involved in the drawing up of the 1977 Torrijos Carter Treaties. He was awarded the Presidential Medal of Freedom with Distinction twice—the first time by John F. Kennedy in 1963 (though the ceremony took place during Lyndon B Johnson's term) and the second time by Lyndon B. Johnson in 1967. He is one of only two persons (the other being Colin Powell) who received the award twice, and the only person to receive it both times with distinction.
Жеке өмір
Бункер 1920 жылғы 24 сәуірде Нью-Йорктің Йонкерс қаласында Эллен Мадж және Джордж Прентисс Батлердің қызы, көршісі Харриет Аллен Батлерге үйленді. Харриет, екеуі Коннектикут штатының Фармингтон қаласындағы Мисс Портер мектебінде оқыған кезде Бункердің қарындасы Кэтринмен дос болған. Олардың үш баласы болды: Джон Биркбек, Сэмюэл Эммет және Эллен Мадж. Ол 1964 жылы қайтыс болды. 1967 жылғы 3 қаңтарда ол Непалдың Катманду қаласында тағы бір елші, Кэролайн Кленденнинг "Кэрол" Лейзге үйленді. Ол 1991 жылы қайтыс болды. Елші Лейз – бірінші миссис Бункердің досы еді. Бункер Вермонт штатының Путни қаласындағы сүт фермасында қайтыс болды. Қоштасу рәсіміне оның жақын досы және көршісі, бұрынғы сенатор Джордж Айкен және бұрынғы президент Ричард М. Никсон қатысты. Айкен екі айдан кейін қайтыс болды. Оның ортаңғы баласы Джон Биркбек Бункер (8 наурыз 1926 – 26 мамыр 2005), Екінші дүниежүзілік соғыстағы лейтенант, 79 жасында Вайоминг штатының Уитленд қаласында рактан қайтыс болды.
Bunker married a neighbor, Harriet Allen Butler, daughter of Ellen Mudge and George Prentiss Butler, in Yonkers, New York on April 24, 1920. Harriet had made friends with Bunkers' sister Katherine when the two girls attended Miss Porter's School in Farmington, Connecticut. They had three children, John Birkbeck, Samuel Emmet, and Ellen Mudge. She died in 1964. On January 3, 1967 he married fellow ambassador Caroline Clendening "Carol" Laise in Katmandu, Nepal. She died in 1991. Ambassador Laise was a friend of the first Mrs. Bunker. Bunker died on his dairy farm in Putney, Vermont. The funeral was attended by his good friend and neighbor former senator George Aiken and former president Richard M. Nixon. Aiken died two months later. His middle child, John Birkbeck Bunker (March 8, 1926 – May 26, 2005), a first lieutenant in World War II, died of cancer at his home in Wheatland, Wyoming at age 79.