Нью-Йорк метросының тарихы: 1904-1945 жылдар. City Hall Park станциясының құрылысы, қазба жұмыстары, қауіпсіздік және құрылыс материалдарын сату туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк метро станциясы, 1904–1945
New York City Subway station, 1904–1945
Қалалық зал паркіндегі шеңбердің бөлігі 1901 жылдың сәуірінен бастап қазыла бастады. Парктегі ағаштарды крандар көмегімен алып тастады. Сол мамыр айында метро қазбасының алдындағы кранның тірегі жұлып тасталғанда бір жұмысшы қаза тапты. 152,40 метрлік қазбадан алынған құм "жақсы сапасы" үшін құрылысшыларға сатылды. Пошта кеңсесіне жақын қысқа бөлігін салуға болмады, себебі Қазыналық хатшы жұмысты мақұлдамады, соның салдарынан IRT Конгрестен рұқсат сұрауға мәжбүр болды. Қалалық зал паркі ішіндегі шеңбердің барлық бөлігі тамыз айына дейін қазылып бітті. Біраз уақыттан кейін қазбаның көп бөлігі жабылып қалды, бірақ стансадағы жұмысты жеңілдету үшін шағын бөлігі ашық қалды. 1901 жылдың соңында мердігерлер Парк-Роудың астындағы туннельді қазуға кірісті, ол шеңбердің солтүстікке қарай жүретін жолын және Бруклинге экспресс жолдарын өткізуге арналған. Стансаның бетон қабырғаларын қыс мезгілінде құю қиын болғандықтан, стансадағы жұмыс тоқтатылды. 1902 жылдың ақпан айына қарай станса қабырғаларының үштен екі бөлігі аяқталды және қабырғаларға жұмыс басталды. Парк-Роудың астындағы туннель толығымен қазылып, болат арқалармен жабылды. 1902 жылдың соңына дейін шеңбердің көп бөлігі аяқталды, пошта кеңсесінің астындағы бөлігінен басқа. Мердігерлер 1902 жылдың желтоқсан айында пошта кеңсесінің астындағы қабырғаларды уақытша пайдалануға рұқсат алғаннан кейін, шеңбердің қалған бөлігін қазып бітірді.
The portion of the loop in City Hall Park was excavated starting in April 1901. The trees were removed from the park using derricks. One worker was killed that May when a derrick boom in front of the subway excavation was knocked loose. Sand from the 152.40 m excavation was sold to builders who sought the sand for its "good quality". The short section adjacent to the post office could not be constructed because the Treasury Secretary had not approved the work, leading the IRT to request approval from Congress. The entirety of the loop within City Hall Park had been excavated by that August. Most of the excavation was covered over shortly afterward, although a small part remained open to facilitate work on the station. In late 1901, the contractors began excavating the tunnel under Park Row, which would carry both the northbound track of the loop and the express tracks to Brooklyn. Work on the station was placed on hold because the station's concrete vaults were difficult to pour during winter. By February 1902, three fourths of the work for the station's side walls had been completed, and work had started on the vaults. The tunnel under Park Row had been fully excavated and was being covered with steel beams. Most of the loop was completed by late 1902, except for the section under the post office. The contractors excavated the remainder of the loop after they were given temporary permission, in December 1902, to use the vaults underneath the post office.
Аяқтау
1903 жылдың соңына қарай тротуарлардың плиткасы мен станцияның баспалдағы аяқталды. Құрылыс материалдары станцияның жалғыз кіреберісінде және шығу жерінде сақталды. Метро құрылысы дерлік аяқталуға жақын еді, бірақ IRT Powerhouse және жүйенің электрлік қосалқы станциялары әлі салынып жатқандықтан, жүйенің ашылуы кейінгіге қалды. 1904 жылғы Жаңа жыл күні қала әкімі Джордж Б. Макклеллан және бай Нью-Йорктіктердің тобы қалалық станцияда жиналып, қол арбаларымен 125-ші көшеге дейін сапар жасады. IRT кейін тағы бірнеше қол арбасымен сапар ұйымдастырды. 1904 жылғы сәуір айында 125-ші көшеден қалалық станцияға дейін өз күшімен алғашқы пойыз жүрді. Сити-холл станциясы 1904 жылғы 27 қазанда, бастапқы 28 станциялық Нью-Йорк метросының 145-ші көшеге дейінгі оңтүстік терминалы ретінде ашылды. Ашылуға дейін 15 000-нан астам адамға Сити-холл станциясынан алғашқы сапарларға билеттер берілді. Алғашқы метро дәл сағат 14:34-те қала әкімшілігінен жөнелді, оны Макклеллан басқарды. Жедел көлік басқармасының президенті А. Е. Орр барлық Нью-Йорктіктерді мерекеге қосылып, гудоктарды соғып, қоңырау шалып қуанышқа шақырды. Жаңа желі кешкі сағат 6-ға дейін 27 000 жолаушыны тегін тасымалдады, ал одан кейінгі алты сағат ішінде тағы 125 000 жолаушы метромен жүру үшін ақы төледі. Сонымен қатар, Сити-холл станциясы бастапқыда тек кіреберіс станциясы болды; жолаушылар Бруклин көпірі станциясына баруға тиіс еді. Сити-холл айналымында Батыс жағындағы тармаққа қатынайтын жергілікті пойыздар әрдайым, ал күндіз Шығыс жағындағы 145-ші көшеге (қазіргі Ленокс авеню желісі) қатынайтын жергілікті пойыздар да қызмет көрсетті. 1905 жылғы шілде айына қарай Шығыс жағындағы жергілікті пойыздар 145-ші көшеге дейін қала әкімдігіне дейін жүрді, ал Батыс жағындағы пойыздар осы станциядан өтіп, Боулинг Гринге немесе Саут-Ферриге бағытталды. Желдету мәселелерін шешу үшін IRT 1906 жылдың ортасында Сити-холл паркіне желдеткіш торларын орнатты. Жыл соңына қарай Батыс жағындағы пойыздар жұмыстың қызу уақытында қала әкімдігіне, ал Шығыс жағындағы пойыздар әрдайым қала әкімдігіне жүрді. Станция ашылғаннан кейін көп ұзамай IRT станцияда жарнамалар көрсетуді бастады, бұл өте даулы болды, бірақ IRT-нің маршрутты пайдалану шартында рұқсат етілді. Нью-Йорк қаласының үкіметі бастапқыда жарнамаларды мәселелі деп санамады, бірақ халықтың наразылығы қалаға IRT-ні жарнамаларды алып тастауға мәжбүрлеу үшін сотқа жүгінуге мәжбүр етті. 1907 жылы Нью-Йорк Жоғарғы соты IRT-ге жарнамаларды сақтауға рұқсат берді. 1909 жылы Нью-Йорк Мемлекеттік қызмет комиссиясы метроның көп толуын азайту үшін бастапқы IRT метросының бойындағы станциялардағы платформаларды ұзартуды ұсынды. 1910 жылғы 18 қаңтарда IRT-нің құрылыс келісімшарттарына енгізілген өзгерістердің бір бөлігі ретінде компания станция платформаларын ұзартып, он вагондық экспресс және алты вагондық жергілікті пойыздарды орналастыруға міндетті болды. Сити-холл станциясы ұзартылмады, бірақ басқа станциялардың платформалары кеңейтілді. 1938 жылы қалалық саябақтар комиссары Роберт Мозес IRT-нің Сити-холл станциясының және Бруклин-Манхэттен транзит корпорациясының (BMT) жанындағы Сити-холл станциясының кіреберістерін ауыстыруды ұсынды. Қала үкіметі 1940 жылғы 12 маусымда IRT-нің операцияларын өз қолына алды.
By late 1903, the tilework of the sidewalks and the station's staircase were completed. Construction materials were being stored in the station's only entrance and exit. The subway was nearly complete, but the IRT Powerhouse and the system's electrical substations were still under construction, delaying the system's opening. On New Year's Day 1904, mayor George B. McClellan Jr. and a group of wealthy New Yorkers gathered at the City Hall station and traveled to 125th Street using handcars. The IRT conducted several more handcar trips afterward. The first train to run on its own power traveled from 125th Street to City Hall in April 1904. The City Hall station opened on October 27, 1904, as the southern terminal station of the original 28 station New York City Subway line to 145th Street on the West Side Branch, now the Broadway–Seventh Avenue Line. Prior to the opening, more than 15,000 people were issued passes for the first series of rides from the City Hall station's platform. The first subway train departed from City Hall at precisely 2:34 p. m., with McClellan at the controls. President A. E. Orr of the Rapid Transit Board requested that all New Yorkers join in the celebration by blowing whistles and ringing bells. The new line carried 27,000 passengers for free until 6 p. m., and another 125,000 passengers paid to ride the subway in the six hour period that followed. Furthermore, the City Hall station was originally an entrance only station; disembarking passengers had to go to the Brooklyn Bridge station. the City Hall Loop was served by local trains to the West Side Branch at all times and by local trains to 145th Street on the East Side Branch (now Lenox Avenue Line) during the daytime. By July 1905, East Side local trains to 145th Street ran to City Hall at all times, while West Side locals bypassed this station and went to Bowling Green or South Ferry. To address ventilation issues, the IRT installed ventilation grates in City Hall Park in mid 1906. By the end of the year, West Side locals ran to City Hall during rush hours, and East Side locals ran to City Hall at all times. Not long after the station opened, the IRT started displaying advertisements in the station, which was highly controversial but was allowed under the IRT's contract to operate the route. The New York City government initially did not find the ads to be problematic, but public outcry led the city to file a lawsuit to force the IRT to remove the ads. In 1907, the New York Supreme Court ruled that the IRT was allowed to keep the ads. To address overcrowding, in 1909, the New York Public Service Commission proposed lengthening the platforms at stations along the original IRT subway. As part of a modification to the IRT's construction contracts made on January 18, 1910, the company was to lengthen station platforms to accommodate ten car express and six car local trains. The City Hall station was not lengthened, but the platforms at other stations were extended, In 1938, as part of a remodeling of City Hall Park, city parks commissioner Robert Moses proposed relocating the entrances of the IRT's City Hall station and those of the Brooklyn–Manhattan Transit Corporation (BMT)'s adjacent City Hall station. The city government took over the IRT's operations on June 12, 1940.
Құлдырау
Метроның құрылысы аяқталғаннан кейінгі жылдары жолаушылар санының артуы пойыздардың ұзаруына, содан кейін платформалардың ұзаруына әкелді. Қалалық әкімшілік стансасы тар қисыққа салынғандықтан, оны ұзарту қиын болды, сонымен қатар ол Бруклин көпірі – Қалалық әкімшілік стансасына қарағанда әлдеқайда жақын орналасқан. 1930 жылдары «Нью-Йорк Геральд Трибюн» газеті Қалалық әкімшілік стансасының сирек пайдаланылатынын, «жас буынның көп бөлігі оны ешқашан көрмегенін» хабарлады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, станса жабылуға азық қалғанда, қауіпсіздік мақсатында терезелер қараңғыланып, қара битуммен жабылды. Пойыздар Оңтүстік Фериге қарай қатынаған кезде. Станса Бруклин көпірінің трамвай терминалына және БМТ-ның Парк Роу эстакадалық стансасына жақын болды. Соңғы жылы стансаға 255 000 адам кірген, шамамен күніне 800 адамды құрады. 1976 жылы Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы Бруклиндегі тасталған Корт-стрит стансасын «Нью-Йорк көлік көрмесі» ретінде қайта ашты, ол кейіннен «Нью-Йорк көлік мұражайына» (NYTM) айналды. 1979 жылы Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы Қалалық әкімшілік стансасын, сондай-ақ алғашқы IRT желісіндегі тағы он бір стансаны қалалық ескерткіштер тізіміне енгізді.
Increased subway ridership led to longer trains, and thus longer platforms, in the years after the subway's construction. The City Hall station, built on a tight curve, would have been difficult to lengthen, and it was also quite close to the far busier Brooklyn Bridge–City Hall station. By the 1930s, the New York Herald Tribune reported that the City Hall station was little used, "and many of the younger generation have never seen it". During World War II, shortly before the station's closure, the skylights were blacked out with tar for safety. when trains continued to South Ferry. and it was much closer to the Brooklyn Bridge streetcar terminal and the BMT's Park Row elevated station. The station recorded 255,000 entries in its final year, or about 800 entries per day. In 1976, the New York City Transit Authority reopened the abandoned Court Street station in Brooklyn as the New York Transit Exhibit, which eventually became the New York Transit Museum (NYTM). In 1979, the New York City Landmarks Preservation Commission designated the City Hall station as a city landmark, along with eleven other stations on the original IRT.
Қайта пайдалану ұсыныстары
1980 жылдары мэр Эд Кох ескі стансада мейрамхана ашуға рұқсат беруді ұсынды, бұл қалалық әкімшілік паркін қайта жаңарту жоспарының бір бөлігі болды. Аталған жоспар аясында IRT-нің бастапқы құйма темір кіреберіс кіосктарының көшірмелері салынуы тиіс еді. 1986 жылдың шілдесінде қоғамдық қайраткерлер мен қалалық шенеуніктер стансаны аралады. Қалалық көлік комиссары және стансаны қайта ашуды қолдаушы Росс Сэндлер стансаның "адамдар барып көре алмайтын тарихи ескерткіш" екеніне қайғы білдірді. Бір жылдан кейін жоспар әлі де ілгерілемеді, сол кезде парктер комиссары Генри Дж. Стерн стансаны қалпына келтіру қалалық әкімшілік паркін жаңартуға қаражат бөлінуіне байланысты екенін мәлімдеді. Ақырында, бұл идея Нью-Йорк полиция департаменті тарапынан қабылданбады, олар стансаның Нью-Йорк қалалық әкімшілігінің астында орналасқан жері қауіпсіздік тұрғысынан осал екенін жеткізді. 1995 жылдың сәуірінде NYTM стансаны музейдің филиалы ретінде қайта ашу үшін қаржы іздеді. Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы (NYCTA) стансаны қайта ашуға шамамен 1 миллион доллар қажет екенін бағалады. 1997 жылға қарай мемлекеттік және федералдық қаржыландырудан шамамен 2 миллион доллар бөлінді. Келесі жылдың басында MTA қызметкерлері стансаның дәліздерін жөндеуге кірісіп, сол кезде қайта жаңартылып жатқан Сити-Холл паркіндегі жер асты жөндеулеріне 5 миллион долларға дейін қаражат ұсынды. Дегенмен, 1998 жылдың соңында қала әкімі Руди Джулианидің әкімшілігі бұл ұсынысты қабылдамады, себебі Найроби мен Дар-эс-Саламдағы террористик шабуылдардан кейін қалалық әкімшілік маңындағы қауіпсіздік жағдайына алаңдады. Станса 2004 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Бұл экскурсияларға тек NYTM мүшелеріне ғана рұқсат берілді. 2019 жылы станса жақсы жағдайда сақталды, бірақ бастапқы люктердің тек біреуі ғана қалды.
By the 1980s, Mayor Ed Koch suggested allowing a restaurant to open in the old station as part of a larger plan to renovate City Hall Park. As part of this plan, replicas of the IRT's original cast iron entrance kiosks would have been built. Civic leaders and city officials visited the station in July 1986. Ross Sandler, the city's transportation commissioner and a proponent of the station's reopening, lamented that the station was a "designated landmark that people can't visit". The plan had still not advanced over a year later, when parks commissioner Henry J. Stern said the station's restoration was dependent on whether funding to renovate City Hall Park was secured. Ultimately, the idea was overruled by the New York City Police Department, which expressed concerns that the station's location beneath New York City Hall was a security vulnerability. In April 1995, the NYTM sought funding to reopen the station as a branch of the museum. The New York City Transit Authority (NYCTA) estimated that about $1 million would be needed just to reopen the station, By 1997, some $2 million in state and federal funding had been allocated. Early the next year, MTA officials started refurbishing the station's corridors and offered up to $5 million for underground repairs to City Hall Park, which at the time was being renovated. However, in late 1998, the administration of mayor Rudy Giuliani rejected the proposal, citing security risks in the area around City Hall after terrorist bombings in Nairobi and Dar es Salaam. The station was listed on the National Register of Historic Places in 2004. only NYTM members were allowed on these tours. The station remained in good condition in 2019, though only one of the original skylights remained.
Дизайн
Станцияны Рафаэль Гуаставино жобалаған, және ол биік шатырлық аркаларын қаптау үшін классикалық Гуаставино плиткасын кеңінен пайдаланады. Басты консалтингтік сәулетшілер Heins & LaFarge болды, олар қалған барлық IRT станцияларын жобалаған. Станция қазып-жауып салу әдісімен салынды. Станция қабығының төменгі бөлігінде кеміндегі бетоннан жасалған негіз бар. Гүлдік ою-өрнектермен жасалған люктер,
The station was designed by Rafael Guastavino, and it makes extensive use of classic Guastavino tile to sheathe its soaring roof arches. The main consulting architects were Heins & LaFarge, which designed all of the other IRT stations. The station was constructed by cut and cover construction. The bottom of the station shell contains a foundation of concrete no less than thick. The skylights, designed with floral tracery,
Жолдың орналасуы
Сити-холл станциясының солтүстігінде IRT Лексингтон-авеню желісі төрт рельстік жолға ие. Батыстан шығысқа қарай, бұл қала орталығына бағытталған жергілікті жол, қала орталығына бағытталған экспресс жол, қала сыртындағы экспресс жол және қала сыртындағы жергілікті жол. Бұл айналымдық жол қала орталығына және қала сыртындағы жергілікті жолдарды байланыстырады. Бруклинде орналасқан Hecla Iron Works компаниясы бұл киосктерді жасап шығарды. Шығу киосктері төрт жақты пирамида пішіндес сымды шыныдан жасалған шамдарымен ерекшеленсе, кіру киосктері құйма темірден жасалған күмбезді шатырларға ие болды. Киосктер станциялардың дәретханалары үшін де вентиляциялық шахталарды қамтыды, олар әдетте әр киосктің тікелей астында орналасқан. Қалалық әкімдік станциясы жабылғаннан кейін баспалдақтар плиталармен жабылды. Айналымдық жолмен қалаға қайтып бара жатқан жолаушылар пойыздан отырып бұл станцияны көре алады.
North of the City Hall station, the IRT Lexington Avenue Line carries four tracks. From west to east, these are the downtown local track, the downtown express track, the uptown express track, and the uptown local track. The loop connects the downtown and uptown local tracks. Brooklyn based manufacturer Hecla Iron Works manufactured the kiosks. Exit kiosks were distinguished by their four sided pyramidal wire glass skylights, while entrance kiosks had domed roofs with cast iron shingles. The kiosks also carried ventilation shafts for the stations' restrooms, which were generally directly underneath each kiosk. After the City Hall station closed, the staircases were covered with slabs. The station can be viewed by passengers who stay on the as they travel around the loop to head back uptown.