Кіріспе

Нью-Йорк қалалық метросының Манхэттендегі Спринг-стрит станциясы – Нью-Йорк қалалық метросының IRT Лексингтон-авеню желісіндегі жергілікті станция. Сохо және Маленькая Италия, Манхэттенде Лафайетт көшесі мен Спринг-стрит көшелерінің қиылысында орналасқан. Бұл станцияға барлық уақытта пойыз қатынайды, жұмыс күндері сағат шарықталу кезінде <6> пойыздары, ал түнгі уақытта пойыздары жүреді. Спринг-стрит станциясы 1900 жылы мақұлданған қаланың алғашқы метро желісінің бір бөлігі ретінде Interborough Rapid Transit Company (IRT) үшін салынған. Спринг-стрит станциясын қамтитын желі сегментінің құрылысы сол жылдың 12 қыркүйегінде басталды. Станция 1904 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк қалалық метросының алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды. 1950 жылдардың соңында станцияның платформалары ұзартылды. Спринг-стрит станциясында екі жақтан платформа және төрт жол бар; экспресс пойыздары станцияны өткіріп өту үшін ішкі екі жолды пайдаланады. Станция плитка және мозаикамен әрленген, бұл әрлену платформалардың кеңейтілген бөліктерінде де жалғасады. Станцияның әр платформасының ортасынан Спринг-стритке шығуға арналған жолдар бар. Платформалар тарифтік бақылау аясында бір-бірімен байланыспайды.

Құрылыс және ашылу

Нью-Йорк қаласындағы метро желісін жоспарлау 1864 жылға дейін барып жетеді. Метро жоспарларын Жедел Транзит Комиссиясының бас инженеры Уильям Барклай Парсонс басқарған инженерлер тобы жасады. Жоспарда Нью-Йорк қалалық әкімшілігінен Манхэттеннің оңтүстік бөлігінен Үстіңгі Батыс жағына дейін метро желісі салынуы көзделген, онда екі тармақ Бронксқа қарай солтүстікке бұрылатын еді. 1897 жылы жоспар ресми түрде қабылданды, ал 1899 жылдың соңында заңдық мәселелер шешілді, оған сәйкес метро құрылысын жүргізу және желі ашылғаннан бастап 50 жылға пайдалануға жалға алу көзделген. 1902 жылдың басына қарай іргелес туннель аяқталды, ал Лафайетт көшесінің (бұл кезде Елм көшесі деп аталған) екі жағындағы ғимараттар метро станциясының құрылысына дайындықпен нығайтылып жатты. Туннель аяқталғаннан кейін, сол қыркүйекте Спринг-стриттен солтүстікке қарай орналасқан Елм-стрит жолының бөлігі қайтадан жабылды. 1903 жылдың қаңтарына дейін Жедел Транзит Комиссиясы Макдональдқа оның жұмысы үшін төлемеген, өйткені Елм-стриттің батыс жағындағы кәріз желілері аяқталмаған еді. 1903 жылдың соңына қарай метро құрылысы дерлік аяқталды, бірақ IRT Powerhouse және жүйенің электрлік подстанциялары әлі салынып жатқандықтан, жүйенің ашылуы кейінгі уақытқа шегерілді. Спринг-стрит станциясы 1904 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк метросының Бродвей-Жетінші даңғыл желісіндегі қалалық әкімшіліктен 145-ші көшеге дейінгі алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды.

1900-жылдан 1930-жылға дейін

1908 жылы бастапқы жүйе аяқталғаннан кейін, станция Батыс жағы (қазіргі Бродвей–Жетінші авеню желісі Ван Кортландт Паркі–242-ші көшеге дейін) және Шығыс жағы (қазіргі Ленокс авеню желісі) бойынша жергілікті пойздармен қызмет көрсетілді. Батыс жағындағы жергілікті пойздардың оңтүстік терминалы жұмыс сағаттарында қалалық әкімдікте, ал қалған уақытта Оңтүстік паромда болды, сондай-ақ олардың солтүстік терминалы 242-ші көшеде орналасқан. Шығыс жағындағы жергілікті пойздар қалалық әкімдіктен Ленокс авенюіне (145-ші көшеге) дейін қатынайтын. 1909 жылы Нью-Йорк қоғамдық қызмет комиссиясы жолаушылар тығырылуын азайту мақсатында бастапқы IRT метросының бойындағы станциялардағы платформаларды ұзартуды ұсынды. 1910 жылдың 18 қаңтарында IRT-нің құрылыс шартында жасалған өзгерістерге сәйкес, компания станция платформаларын он вагондық экспресс және алты вагондық жергілікті пойздарды қабылдау үшін ұзартуға міндетті болды. Платформаларды ұзартуға жұмсалған 1,5 миллион доллардан (қазіргі шақтағы құны миллион долларға тең) өзге, қосымша кіреберістер мен шығу орындарын салуға 500 000 доллар (қазіргі шақтағы құны миллион долларға тең) жұмсалды. Бұл жақсартулар сыйымдылықты 25 пайызға арттыруы күтілді. Спринг-стрит станциясы сияқты жергілікті станциялардағы платформалар аралықта ұзартылды. Солтүстік платформа оңтүстікке қарай ұзартылды. 1922 жылдың желтоқсанында Транзит комиссиясы бастапқы IRT желісіндегі 14 жергілікті стансада, оның ішінде Спринг-стрит және Лексингтон авеню желісіндегі тағы жеті стансада платформаларды ұзартуға арналған 3 миллион долларлық жобаны мақұлдады. Комиссия 1923 жылдың қыркүйегінде платформаларды ұзарту жобасын кейінге шегерді, сол кезде жобаның құны 5,6 миллион долларға жеткен еді. Комиссия 1927 жылдың желтоқсанында Спринг-стриттегі IRT платформаларын ұзарту мәселесін қайта қарастырды. Айдың соңында Транзит комиссиясы IRT-ден Бликер-стрит және Лексингтон авеню желісіндегі үш стансадағы платформаларды 480 футқа (146 м) дейін ұзарту жоспарларын жасауды сұрады. Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы жобаның жоспарларын жасады. Комиссия 1929 жылдың ортасында жоспарларды мақұлдады; Спринг-стрит станциясының оңтүстік платформасы оңтүстікке қарай 251 футқа (77 м), ал солтүстік платформасы оңтүстікке қарай 258 футқа (79 м) ұзартылуы тиіс еді. IRT жұмыстың жауапкершілігі қалалық үкіметте екенін айтып, бас тартты және комиссияны IRT-ні платформаларды ұзартуға мәжбүрлеуге тыйым салу үшін федералды сотқа жүгінді. 1930 жылдың соңында комиссия Нью-Йорк жоғарғы сотынан IRT-ні Канал-стрит және Спринг-стрит станцияларындағы платформаларды ұзартуға мәжбүрлеуін сұрады.

1940-шы жылдардан қазіргі уақытқа дейін

Қалалық үкімет 1940 жылғы 12 маусымда IRT компаниясының жұмысын өз басқаруына алды. 1959 жылдың соңында, платформаларды ұзарту жөнінде келісімшарттар жасалды. 1960 жылғы сәуірде осы станциялардың жетісінде он вагондық пойызды қабылдау үшін 3 509 000 долларлық (қазіргі шақта миллион долларға тең) платформаларды ұзарту жобасы басталды. Канал көшесі, Спринг көшесі, Бликер көшесі және Астор Плейс станцияларындағы солтүстік платформалар ұзартылып, 1962 жылғы 19 ақпанда пайдалануға берілді. Станция 1980-ші жылдардың соңында жаңартылды. 1988 жылы қабырғадан мозаикалық панель түсіп қалғаннан кейін, жөндеу жұмыстары уақытша тоқтатылды.

Станция схемасы

Басқа жергілікті станциялар сияқты, Спринг-стритте төрт жол және екі жақтанғы платформа бар. 6-шы пойыз мұнда әрқашан тоқтайды, жұмыстың ең қарбалас уақыты мен түскісін 6-шы пойыздар да мұнда тоқтайды; күндізгі уақытта екі экспресс жолын 4 және 5 пойыздары пайдаланады. Станция солтүстікке және оңтүстікке қарай орналасқан. Платформалар бастапқыда 200 фут (61 м) ұзын болды, бастапқы IRT-дегі басқа жергілікті станциялардағыдай. Бұл жол қоймаға арналған қосымша жол ретінде салынған және 600 фут (183 м) ұзын болды. Трасса қабырғасы мен платформа қабырғасының арасында қалың кірпіштен жасалған, үстіне плитка жабысқан кеңістік бар. Оңтүстік-батыс бұрышының кіреберісі 225 Лафайетт көшесіндегі ғимарат сызығында орналасқан.

Танымал мәдениетте

Бұл станция 2008 жылғы «Cloverfield» фильмінде еске алынады. Дегенмен, сол жерде түсірілмеген. Станция «Criminal Minds» телесериалының 3-ші маусымындағы «Lo Fi» атты эпизодта көрсетілген.