Нью-Йорк метрополитені мен Боулинг-Грин станцияларының даму тарихы

Кіріспе

Манхэттендегі Нью-Йорк метро станциясы, Боулинг Гриндегі бұрынғы Амтрак станциясы, Кентукки штаты.

1909 жылы Нью-Йорк мемлекеттік қызмет комиссиясы жол жұлысының көптігін азайту мақсатымен бастапқы IRT метро станцияларындағы платформаларды ұзартуды ұсынды. 1910 жылдың 18 қаңтарында IRT-нің құрылыс келісімшарттарына енгізілген өзгерістерге сәйкес, компания он вагондық экспресс және алты вагондық қалалық пойыздарды қабылдау үшін станция платформаларын ұзартуға міндеттелді. Платформаларды ұзартуға жұмсалған 1,5 миллион доллардан (қазіргі шақтағы құны миллион долларға тең) өзге, қосымша кіреберістер мен шығулар салуға 500 000 доллар (қазіргі шақтағы құны миллион долларға тең) жұмсалды. Бұл жаңарулар станцияның өткізу қабілетін 25 пайызға арттыруы күтілді. Боулинг Грин станциясындағы негізгі платформа солтүстікке қарай 34 метрге (110 фут) ұзартылды. Гранд Сентрал – 42-ші көшеден солтүстікке қарай Лексингтон авенюі желісі 1918 жылдың 1 тамызында ашылды, ал барлық Joralemon Street туннелі қызметтері Лексингтон авенюі желісі арқылы бағытталды. 1937 жылғы қаржы жылында платформа солтүстікке қарай ұзартылды, бұл платформаның оңтүстік жағындағы қисықтағы саңылауларды толтыру қажеттігін жойды. 1940 жылдың 12 маусымында қалалық үкімет IRT-нің жұмысын өз қолына алды. 1952 жылдың 8 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы кешкі сағаттардағы жол жұлысын азайту үшін Battery Place және State Street кіреберісіндегі кіру кіоскісін тек шығу орны ретінде емес, кіру орны ретінде де пайдалануға рұқсат берді. Сатылатын билеттерді алуға арналған автомат сатылатын билеттердің орнына қорап орнатылды. Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы (NYCTA) 1956 жылы станция платформаларының жиектерінде флуоресцентті шамдарды орнату жоспарларын жариялады. Шамдар келесі жылы орнатылды. NYCTA архитектор Гарольд Сандифер 1950 жылдардың соңында Боулинг Грин паркі ішіндегі заманауи стильдегі станция ғимаратының жоспарларын жасады, онда кірпіш және алюминий қасбеттері, сондай-ақ карлик жапон тисы ағаштары бар гүлзарлар болды. NYCTA 1958 жылдың ақпан айында жобаны мақұлдады және құрылыс келісімшартын Lenmar Construction Company компаниясына 87 200 долларға тапсырды. Келесі жылы Боулинг Грин паркіндегі жаңа станция ғимараты аяқталды, платформаға жаңа баспалдақтар орнатылды. 1959 жылы Боулинг Грин, Уолл-стрит, Фултон-стрит, Канал-стрит, Спринг-стрит, Бликер-стрит, Астор-плейс, Гранд-Сентрал, 86-шы және 125-ші көшелердегі платформаларды он вагондық пойыздарды қабылдау үшін ұзарту бойынша келісімшарттар жасалды. NYCTA 1960 жылдың қыркүйегінде Боулинг Грин станциясында жетондармен бірге жарнамаларды тарататын тәжірибелік жетон сату автоматын орнату туралы ұсынысты мақұлдады. 1962 жылы платформаны ұзарту жұмыстары жалғастырылып, жоба 1965 жылдың қарашасына дейін негізінен аяқталды.

To address overcrowding, in 1909, the New York Public Service Commission proposed lengthening the platforms at stations along the original IRT subway. As part of a modification to the IRT's construction contracts made on January 18, 1910, the company was to lengthen station platforms to accommodate ten car express and six car local trains. In addition to $1.5 million (equivalent to $ million in ) spent on platform lengthening, $500,000 (equivalent to $ million in ) was spent on building additional entrances and exits. It was anticipated that these improvements would increase capacity by 25 percent. The main island platform at the Bowling Green station was extended 110 feet (34 m) to the north. The Lexington Avenue Line north of Grand Central–42nd Street opened on August 1, 1918, and all Joralemon Street Tunnel services were sent via the Lexington Avenue Line. In Fiscal Year 1937, the platform was extended to the north. This avoided the need to install gap fillers on the curve at the south end of the platform. The city government took over the IRT's operations on June 12, 1940. On September 8, 1952, the New York City Board of Transportation made the entrance kiosk at Battery Place and State Street entrance only instead of exit only in order to relieve congestion at the station during the evening rush hour. A fare box was installed at the top of the stairway to accommodate the change. The New York City Transit Authority (NYCTA) announced plans in 1956 to add fluorescent lights above the edges of the station's platforms. The lights were installed the next year. NYCTA architect Harold Sandifer prepared plans in the late 1950s for a modern style station house within Bowling Green Park, which would contain a brick and aluminum facade, along with planters containing dwarf Japanese yew trees. The NYCTA approved the project in February 1958, awarding the construction contract to the Lenmar Construction Company at a cost of $87,200. The next year, the new station house in Bowling Green Park was completed, with new stairways to the platform. Later in 1959, contracts were awarded to extend the platforms at Bowling Green, Wall Street, Fulton Street, Canal Street, Spring Street, Bleecker Street, Astor Place, Grand Central, 86th Street and 125th Street to to accommodate ten car trains. The NYCTA approved a proposal in September 1960 to install an experimental token vending machine, which would dispense advertisements along with tokens, at the Bowling Green station. Work on the platform extension was still underway in 1962, and the project was substantially completed by November 1965.

1970-ші жылдардағы қайта жаңарту

1960-шы жылдардың ортасында «Downtown Local Manhattan Association» атты жергілікті азаматтық ұйым Боулинг Грин станциясының сағаттарда тым толып кетуіне алаңдаушылық білдірді. Ұйым ауданда зерттеу жүргізіп, станция платформасын кеңейту және кіреберістерін кеңейту ұсынды. 1970 жылы Нью-Йорк қалалық жоспарлау комиссиясы Баж үйінің пайдаланылмаған әуе кеңістігін «1 Broadway» мекенжайына беруді қарастырды, онда «Walter Kidde Company» 50 қабатты көкжай салуды жоспарлаған. Бұл үшін «Walter Kidde Company» айналасындағы аумақты жақсартуға көптеген шығындар жұмсауы тиіс болды. Жергілікті азаматтық ұйымдар станцияны аймақтағы көкжайлардың жертөлелеріне, сондай-ақ сол кезде бөлек болған «South Ferry» және «Whitehall Street» станцияларына, сонымен қатар «Second Avenue Subway» желісінің жоспарланған терминалына қосуды ұсынды. 1970-ші жылдардың басында станциядан жылына 14 миллион жолаушы өткен. 1972 жылдың 5 наурызында Метрополитен көлік басқармасы (MTA) станцияны жаңартып, кеңейтетінін және сыйымдылығын екі есеге арттыратынын хабарлады. Бұл жұмыс Боулинг Грин паркін қайта жаңартумен бірге жүргізілді, ол 18-ші ғасырдың соңындағы түріне сәйкес қайта салынды. Арал платформасындағы тығын азайту үшін жаңа солтүстік платформа салынды, ал бұрынғы арал платформасы тек қалаға қарайтын пойызға ғана пайдаланылатын болды. Жол деңгейінен төмен қазылған жаңа мезонин және баспалдақтар салынды, ал Боулинг Гриннің оңтүстігінде заманауи эскалаторлармен жаңа шығу орны орнатылды. Баж үйінің алдындағы Боулинг Гриннің оңтүстік жағындағы көше жаяу жүргіншілерге арналған алаңға айналдырылды. Боулинг Грин паркінің астында «cut and cover» әдісімен қазылған жаңа мезонин платформаға және көше деңгейіне он жаңа эскалатормен қосылды. Парктің батыс қақпасындағы метро кіреберісі алынып тасталды, бұл паркте ашық кеңістік көбейтілді. Плиткалар 49-шы көшедегі және құрылысы жүріп жатқан 63-ші көше және «Archer Avenue» желілеріндегі станциялардағыдай жарқыраған қызыл түсті плиткалармен ауыстырылды. Сондай-ақ станциядағы кассалар жаңартылды. Жұмыстың 1974 жылы аяқталуы жоспарланған еді. 1976 жылдың желтоқсанында Нью-Йорк қалалық транзит басқармасы (NYCTA) өкілі жоба бойынша жұмыстың 1977 жылдың басына дейін аяқталмайтынын мәлімдеді. 1978 жылдың сәуірінен бастап оңтүстік кіреберіс алты айға жабылды. 1978 жылы жаңарту жұмыстары 16,8 миллион долларға аяқталды. 1977 жылдың 13 ақпанында түн ортасында Боулинг Грин – Саут Фери шаттлының қызметі тоқтатылды, ал шаттлдың платформасы мен жолы тасталды. Қызмет 1975 жылы NYCTA басталған операциялық шығындарды азайту мақсатындағы үш кезеңді қысқартудың бір бөлігі ретінде тоқтатылды. Қызмет тоқтатылғанына қарамастан, шаттл платформасы жаңа плиткалармен, белгілермен және қайта жаңартылған еденмен жаңартылды. 1983 жылдан кейін арал платформасының шығыс жағына қоршау орнатылды, ол 1978 жылы бүйір платформасы ашылғанға дейін пойызға отыру үшін пайдаланылған.

As early as the mid 1960s, local civic group Downtown Local Manhattan Association had raised concerns that the Bowling Green station was severely overcrowded during rush hours. The association commissioned a study of the neighborhood, which recommended that the station's platform be extended and that its entrances be widened. In 1970, the New York City Planning Commission considered transferring the Custom House's unused air rights to 1 Broadway, where the Walter Kidde Company planned to build a 50 story skyscraper. In exchange, the Walter Kidde Company would have been required to pay for numerous improvements to the surrounding area. Local civic groups also proposed connecting the station to the basements of skyscrapers in the area, as well as to the then separate South Ferry and Whitehall Street stations and a planned terminal for the Second Avenue Subway. By the early 1970s, the station had 14 million passengers per year. On March 5, 1972, the Metropolitan Transportation Authority (MTA) announced that the station would be renovated and expanded, doubling the capacity of the station. The work was done in conjunction with the renovation of Bowling Green Park, which was rebuilt to conform with its appearance in the late 18th century. A new northbound side platform was built to alleviate congestion on the narrow island platform, which would then only be used by downtown trains. Stairs and a new mezzanine were built below track level, and a new exit with modern escalators was installed just south of Bowling Green. The street at the southern end of Bowling Green, in front of the Custom House, was converted into a pedestrian plaza. The new mezzanine, excavated under Bowling Green Park using a cut and cover method, was connected to the platform and street levels with ten new escalators. The existing subway entrance at the west gate of the park was removed, providing more open space in the park. which were replaced with bright red tiles, similar to those at 49th Street and the under construction stations on the 63rd Street lines and Archer Avenue lines. In addition, the station's token booths were renovated. Work was initially set to be finished in 1974. In December 1976, a spokesperson for the New York City Transit Authority (NYCTA) said that work on the project would not be completed until early 1977. The southern headhouse entrance was closed for six months beginning in April 1978 as it was being rehabilitated. The renovation was completed in 1978 at a cost of $16.8 million. At midnight on February 13, 1977, service on the Bowling Green–South Ferry shuttle was discontinued, and the platform and the track used by the shuttle were abandoned. The service was discontinued as part of a three phase cut in service that the NYCTA had begun in 1975 to reduce its operating deficits. Despite the discontinuation of the service, the shuttle platform was renovated, receiving new tiling, signage, and refinished flooring. Some time after 1983, a fence was installed on the eastern edge of the island platform, which had been used to board trains prior to the opening of the side platform in 1978.

Кейінгі өзгерістер

1999 жылдың маусым айында бұл станцияға жол ақысын төлеу технологиясының екінші партиясының бөлігі ретінде MetroCard автоматтары орнатылды. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін, жұртшылық станцияның күрделі жоспарына байланысты төтенше жағдайларда эвакуациялау қиын болуы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. 2006 жылдың басында станцияны 1990 жылғы Мүгедектер туралы Актіге толық сәйкес келтіру жұмыстары басталды. Боулинг Гринге жақын станция кіреберісіндегі көше тастары гранит плиткалармен ауыстырылды, Боулинг Грин паркіне Мүгедектерге арналған сәйкес келетін жол салынды және осы кіреберіс үстіне жаңа шыны шатыр орнатылды. 2003 жылы Dattner Architects компаниясы жобалаған шатыр иілген болаттан және шыныдан тұрады, оның қабырғалары тот баспайтын болаттан жасалған, ал негізі граниттен жасалған. 2001 және 2002 жылдар аралығында пайдаланылмаған шаттл платформасы қабырғамен бөлініп алынды. Шатырды орнату жұмыстары 2006 жылдың қазан айының соңында басталуы жоспарланған. 2007 жылдың мамыр айында көше тастарын ауыстыру және шыны шатырды орнату жұмыстары аяқталды. Лифтілер 2007 жылдың 9 шілдесінде жұмысын бастады, ал келесі күні ресми ашылу салтанаты өтті. МТА 2020 жылы пилоттық бағдарлама аясында солтүстік платформадағы жолаушылар үшін естуге көмектесетін индукциялық тізбек орнатты, бұл метро жүйесіндегі алғашқы мұндай құрылғы болды. МТА 2021 жылдың желтоқсанында 2022 жылдың ортасына дейін Боулинг Грин станциясының ішінде бес метро станциясында мүгедек жолаушылар үшін кең өткелді тарифтік қақпалар орнататынын хабарлады. Бұл тарифтік қақпаларды орнату кешіктірілді; 2023 жылдың басына дейін кең өткелді тарифтік қақпалардың ешқайсысы орнатылмады.

Жолдың орналасуы

Станциядан оңтүстікке қарай жолдар екі топқа бөлінеді. Бір топ (ішкі жолдар) Бруклинге бару үшін Жоралемон көшесі туннеліне кіреді, ал сыртқы жолдар жабық Оңтүстік Фери ішкі айналым станциясына жалғасады. Жоғары мезониннің шығыс жағы, станция орталығына қарай, баспалдақ жұбы мен Боулинг Грин алаңына апаратын жоғары эскалаторға шығады. Александр Гамильтонның АҚШ кеден үйінің алдында, БМТ Бродвей желісіндегі Уайтхолл-стрит – Оңтүстік Фери станциясына екі кіреберісінің бұрышында (ғимараттың шығыс қабырғасына орналасқан) шыны жамылғысы бар баспалдақ пен эскалатор кіреберісі орналасқан. Бұл өз кезегінде 1 Бродвейдің сыртында, Гринвич көшесі мен Бродвей арасындағы Батери Плейстің солтүстік жағындағы баспалдақтарға апарады. Ол платформаның оңтүстік жағында төменгі турникеттердің жұбынан және баспалдақтан платформаға түсетін екі жоғары кіру-шығу турникеттерін қамтиды.

Бақылау үйі

Станцияның оңтүстік жағында Бароудвейден оңтүстікке қарай State Street көшесінің батыс жағында орналасқан бастапқы бас үй, Боулинг Грин IRT басқару үйі немесе Батери Парк басқару үйі деп белгілі. Ол алғашқы IRT желісіндегі бірнеше басқару үйлерінің бірі ретінде салынған; осыған ұқсас басқару үйлері 72-ші, 96-шы, 103-ші және 116-шы көшелерде орналасқан. Басқару үйі Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген және Нью-Йорк қаласының тарихи ескерткіші болып табылады.