Кіріспе
Америкалық саясаткер
Ерте және отбасылық өмірі
Джеймс Тайлер 1846 жылғы 11 тамызда Вирджиния штатының Каролина округіндегі Бленхайм плантациясында Джордж Тайлердің (1817–1889) және оның екінші әйелі Элиза Хогтың (1815–1846) отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Вирджинияның алғашқы отбасыларынан тегін алады. Оның арғы атасы, сондай-ақ Джордж Тайлер (1755–1833), Америка революциялық соғысы кезінде Каролина округінің милициясында лейтенант болып қызмет етті және 17 ғасырда Эссекс округіне қоныс аударған Ричард Тайлердің ұрпағы болды. Оның әкесі Джордж Тайлер Генри Тайлердің (1791–1861) және оның әйелі Люси Коулменнің үлкен ұлы болды. Оның барлық ата-бабалары Англиядан Америкаға келді және барлығы 1600 жылдары Вирджиния колониясына жетті. Джеймс туылғаннан кейін екі сағат өткен соң анасы бала туғаннан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Анасының ата-анасы баланы 300 миль қашықтықтағы үйлеріне, Хейфилдке, кейін Белл Хэмптон деп аталған Пуласки округіне, Вирджинияға алып барды. Ол онда анасының әжесі және әкесі, генерал Джеймс Ф. Ходж (1783–1861) және Элеонора Хейвен Хоу, сондай-ақ оның ағасы Уильям Э. Ходж және оның әйелі Джейн, қызы және жасы шамалас екі ұлымен бірге өсірілді. 1850 жылы Джеймс Ф. Ходж 17 құлға ие болды, ал 1860 жылы одан да көп құлы болды. Жеке репетиторлар мен оның әкесі Джеймстің білімін 1861 жылы генерал Ходж қайтыс болғанға дейін тәрбиеледі. Джеймс Тайлер он жасқа келгенде әжесі қайтыс болды, ал көп ұзамай оның әкесі инсульт алды. Джеймс Ходжтан анасының әкесінен, соның ішінде Белл Хэмптоннан бірнеше мүлікті мұраға алды. Жасөспірім көп ұзамай әкесіне Каролина округіне қосылды (осы жылы оның әкесі қайтыс болды). Вирджинияның бөлінуі Каролина округін қамтығандықтан, Тайлер Альбемарл округіндегі Франклин Майнор басқаратын мектепке барды. 1868 жылғы 16 қарашада Вирджиния штатының Монтгомери округіне жататын Су (немесе Сью) Монтгомери Хамметке (1845–1927) үйленді. Осы некеден Эдвард Хаммет Тайлер, Джеймс Ходж Тайлер кіші, Стоктон Хет Тайлер, Белл Норвуд Макконнелл, Сью Хэмптон, Генри Клемент Тайлер, Элиза (Лили) және Элеонора дүниеге келді.
All of his ancestors came to America from England and all arrived in the Colony of Virginia in the 1600s. Two hours after James was born, his mother died of complications from the birth. His maternal grandparents took the boy 300 miles by carriage to their home, Hayfield, subsequently known as Belle Hampton, in Pulaski County, Virginia. There he was raised by his maternal grandparents, General James F. Hoge (1783 1861) and Eleanor Haven Howe, as well as his uncle William E. Hoge and his wife Jane with their daughter and two sons of similar ages. James F. Hoge owned 17 enslaved persons in 1850, and more in 1860. Private tutors and his grandfather educated James until General Hoge died in 1861. When James Tyler was ten, his grandmother died and his grandfather soon suffered a stroke. J. H. Tyler inherited a number of properties from his maternal grandfather, including Belle Hampton. The teenager soon joined his father in Caroline County (his paternal grandfather dying in the same year). Because Virginia's secession embroiled Caroline County, Tyler attended a school run by Franklin Minor in Albemarle County. On November 16, 1868, he married Sou (or Sue) Montgomery Hammet (1845 1927) of Montgomery County, Virginia. The children by that marriage were Edward Hammet Tyler, James Hoge Tyler Jr., Stockton Heth Tyler, Belle Norwood McConnell, Sue Hampton, Henry Clement Tyler, Eliza (Lily), and Eleanor.
Америка Азаматтық соғысы
1862 жылы 16 жасқа толғанда, Дж. Х. Тайлер Америка Конфедерациясы Штаттарының армиясына қосылды. Штаттық Демократиялық партияда, әсіресе сенатор Томас Стейплс Мартин құрған ұйымда белсенді болған Тайлер, ұйымның вице-губернаторлыққа үміткері болды және Мэриленд пен Вирджиния арасындағы даулы шекараны реттеуге көмектесті. Партияның ішкі сайлауында ол тағы бір Конфедерация ардагері Джеймс Тейлор Эллисонды жеңіп, Вирджинияның 1897 жылғы сайлауында губернаторлыққа кандидат атанды (ал Эллисон вице-губернатор ретінде үш мерзімнің бірін бастады). Бас сайлауда сайлаушылар Тайлерді Вирджиния губернаторы етіп сайлады. Ол дауыстардың 64,59%-ын алып, республикашыл Патрик Х. Маккоуллдан (33,24% дауыс), сондай-ақ тыйым салушы Л. А. Катлерден, социалист Джон Дж. Куантцтан және тәуелсіз Джеймс С. Коуденнен басым түсті. Губернаторлық қызметінің кезінде Тайлер мемлекеттік қарызды бір миллион доллардан астамға азайтты, бірақ мемлекеттік мектеп қорын 21 000 долларға, әдеби қорды 68 000 долларға арттырды, сондай-ақ салық ставкалары 40 центтен 30 центке дейін төмендетілді. Ол сонымен қатар Теннесси мен Вирджиния арасындағы шекаралық дауды шешті. Губернаторлық қызметтен кейін Тайлер Радфордқа оралды, онда ол шаруашылықпен айналысып, ұлы Хал (Генри С.) Тайлермен (1910 жылы жергілікті мемлекеттік прокурор болып жұмыс істеді) және қыздары Лили мен Люсимен бірге тұрды. Тайлер өмірінің соңғы жылдарын Уильям Ходж бен Барбара Хьюмнің ұрпақтарының шежіресін – оның жетінші буынға дейінгі ата-аналарының және Ходж отбасының американдық ата-бабаларының тарихын жазуға арнады. Пресвитериан дінінің адал жақтасы Тайлер үш рет Пресвитериан шіркеуінің Бас ассамблеясына сайланды. 1892 жылы ол Торонтодағы Пан-пресвитериан альянсының делегаты болды, ал 1896 жылы Шотландияның Глазго қаласында өткен конгресске делегат ретінде қатысып, бір сессияны төрағалық етті. Ол сондай-ақ Хэмпден-Сидней колледжінің, Одақтық теологиялық семинарияның және Линчбургтегі Синодтық жетімдер үйінің қамқорлар кеңесіне кірді.
Өлім және мұра
Губернатор Дж. Х. Тайлер 1925 жылдың 3 қаңтарында Хэлвикте қайтыс болды (оны кейіннен 1990 жылдары мүліктің иелері Хэлвик деп атады), ол 1892 жылы салынған және оның заңгер ұлы Генри С. Тайлер мен күйеуін жоғалтқан қызы Лили Уилсон басқаруға көмектесті. Ол Радфордтағы Вест-Вью зиратына жерленді, ал екі жылдан кейін оның әйелі де оның қасына қосылды. Оның құжаттары Вирджиния кітапханасында сақтаулы. Хэлвик (бастапқыда "Хэлвик") 1989 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Оның бала кезіндегі үйі Бленхайм да әлі бар, және Каролина округінің шенеуніктері оны осыған ұқсас мәртебеге ие болуға лайық деп санайды, бірақ оның жеке меншік иелері әлі де осы мәртебеге үміттенбеді, ол дамуға шектеулер қоюды білдіреді.