Кіріспе

Ежелгі дәуірдегі төрт негізгі заттың бірі.

Ауа немесе жел – ежелгі грек философиясында және батыс алхимиясында су, жер және отпен қатар төрт классикалық элементтің бірі.

Грек және рим дәстүрі

Платонның айтуынша, ол сегізбұрышпен байланысты; ауа ыстық және ылғалды болып саналады. Ежелгі гректер ауа үшін екі сөз қолданған: aer – төменгі атмосфераның күңгірт бөлігін, ал aether – бұлттардың үстіндегі жоғары атмосфераның жарқын бөлігін білдірген. Мысалы, Платон: «Ауа да солай: біз эфир деп атайтын ең жарқын түрі, тұман мен қараңғылық деп атайтын ең лайлысы және атаусыз басқа да түрлері бар» деп жазады. Ерте грек философы Анаксимен (б.з.д. 6 ғасырдың ортасы) ауаны архе деп атады. Диоген Аполлониятқа (б.з.д. 5 ғасырдың соңы) да ұқсас сенімді кейбір көне дереккөздер жатқызады, ол ауаны интеллект және жан (психе)пен байланыстырды, бірақ басқа дереккөздер оның архесі ауа мен оттың арасындағы зат екенін айтады. Аристофан «Бұлттар» пьесасында Сократтың ауаға арналған дұғасын келтіріп, мұндай ілімдерді пародиялады. Ауа – Сократқа дейінгі философтар ұсынған көптеген архелердің бірі, олардың көпшілігі барлық нәрсені бір затқа дейін тоғыстыруға тырысты. Дегенмен, Акрагалық Эмпедокл (б.з.д. 495 – 435 жж.) өзінің төрт түбірі үшін төрт архе таңдады: ауа, от, су және жер. Ежелгі және қазіргі пікірлер оның ауаны Гера, Айдоней немесе тіпті Зевс сияқты құдайлық атпен теңестіргендігі туралы келіспейді. Эмпедоклдың түбірлері грек философиясының төрт классикалық элементіне айналды. Платон (б.з.д. 427–347 жж.) Эмпедоклдың төрт элементін қабылдады. «Тимей» атты негізгі космологиялық диалогында ауамен байланысты Платондық қатты дене – сегіз теңқабырлы үшбұрыштардан құралған октаэдр. Бұл Платонның ауаны су мен оттың арасына орналастырғанын көрсетеді, өйткені ол оның қозғалғыштығы, өткірлігі және ену қабілеті жағынан орташа екенін есептеді. Ол сондай-ақ ауаның ең кішкентай құрамдас бөліктері соншалықты тегіс екенін айтты, оларды сезінуге болмайды. Платонның шәкірті Аристотель (б.з.д. 384–322 жж.) элементтерге қатысты басқаша түсінік берді, ол қасиеттердің жұптарына негізделген. Төрт элемент ғаламның ортасында концентрлі түрде орналасып, ай асты сферасын құрады. Аристотельдің пікірінше, ауа ыстық және ылғалды, элементтік сфералар арасында от пен судың арасында орналасқан. Аристотель ауа мен эфирді анық ажыратып көрсетті. Оның ойынша, эфир – өзгермейтін, тек аспанда ғана болатын, аспан сфераларын құрайтын, құдайға жақын зат.

Алхимия

Ауаның алхимиялық символы – көлденең сызықпен екіге бөлінген, жоғары қарай бағытталған үшбұрыш.

Қазіргі заманғы қабылдау

1888 жылы құрылған "Алтын таң" герметикалық ордені өз іліміне ауа мен басқа да грек классикалық элементтерін қосады. Ауаның элементтік қаруы – қанжар, ол сары түске боялып, үстіне қызғылт түспен сиқырлы есімдер мен белгілер жазылуы керек. Әр элементтің бірнеше рухани жандармен байланысы бар. Ауаның бас періштесі – Рафаэль, періштесі – Хассан, билеушісі – Ариэль, патшасы – Паральда, ал ауа элементалдары (Парацельс бойынша) сильфтер деп аталады. Ауа маңызды және пентаграмманың жоғарғы сол жақ бұрышымен байланысты, ол Пентаграмманың Бас Шақыру Рәсімінде көрсетіледі. Осы қатардағы байланыстардың көптегені кейіннен эзотерикалық қауымдастықта тарады. "Алтын таң" және көптеген басқа да сиқыр жүйелерінде әрбір элемент негізгі бағыттардың бірімен байланысты және күзетші мұнаралардың қамқорлығында болады. Күзетші мұнаралар Дидің Енох сиқыр жүйесінен шыққан. "Алтын таң" орденінде олар Енохтың элементарлық тақталары арқылы бейнеленген. Ауа шығыспен байланысты, оны Бірінші Күзетші мұнара күзетіп тұрады. Ауа – викка және жазықшылдық дәстүрлерінде кездесетін бес элементтің бірі. Виккаға әсіресе "Алтын таң" сиқыр жүйесі мен Алистер Кроулидің мистикасы ықпал етті.

Батыс емес дәстүрлердегі ұқсастықтар

Ауа – дәстүрлі бес қытайлық элементтің бірі емес. Дегенмен, ежелгі қытайлықтардың Qi немесе чи ұғымы ауаға жақын деп есептеледі. Ци – тіршілік ететін барлық тіршілік иелерінің бір бөлігі деп саналады, ол «өмір күші» немесе «рухани энергия» болып табылады. Ол көбінесе «энергия ағыны» немесе сөзбе-сөз «ауа» немесе «демалыс» деп аударылады. (Мысалы, tiānqì, сөзбе-сөз «аспан тынысы», қытай тілінде «ауа райы» деген сөз). Ци ұғымы жиі нақтыланған, алайда оның бар екеніне ғылыми дәлелдер жоқ. Ауа элементі Қытайда ежелгі тарихы бар буддалық философияда да түсінік ретінде кездеседі. Кейбір батыс заманауи оккультистер қытайлық классикалық металл элементін ауамен, ал басқалары багуадағы жел мен ағаш элементтік байланысына байланысты ағашпен теңестіреді. Энлил – ежелгі Шумердегі ауа құдайы. Шу – ежелгі Мысырдың ауа құдайы және ылғал құдайы Тефнуттың күйеуі. Ол Нут пен Гебті ажыратудағы рөлі арқасында күш-қуаттың символы болды. Шу, өлген адамның аруақтар әлеміне қауіпсіз жеткеніне көмектесу үшін жасалған сиқырлы мәтіндерде (Coffin Texts) маңызды рөл атқарды. Аспанға жол тартқанда, рух ауа арқылы өтуі керек еді, бір сиқырлы сөздің айтуынша: «Мен Шуға көтерілдім, мен күн сәулелерімен жоғары көтерілдім».