Жаңа Францияның соңғы генерал-губернаторы: Пьер де Риго де Водрёй де Каваньяль
Pierre de Rigaud, marquis de Vaudreuil-Cavagnial
Пьер де Вадрёй – соңғы Жаңа Франция генерал-губернаторы (1755-60). Биографиясы, басқару кезеңі, Жеңіс соғысы және француз-үнді қақтығысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Францияның 1755–1760 жылдар аралығындағы соңғы генерал-губернаторы
Final governor general of New France from 1755 60
Пьер де Риго де Водреюль де Кавагняль, Водреюль маркизі (1698 жылдың 22 қарашасы – 1778 жылдың 4 тамызы) – Солтүстік Америкадағы Француз Канадасының колониялық губернаторы, Канадада туған. Ол Француз Луизианасының губернаторы (1743–1753) болды және 1755 жылы Жаңа Францияның соңғы генерал-губернаторы атанды. 1759 және 1760 жылдары британдықтар Жеті жылдық соғыста (АҚШ-та Француз және Үнді соғысы ретінде белгілі) колонияны басып алды.
Pierre de Rigaud de Vaudreuil de Cavagnial, marquis de Vaudreuil (22 November 1698 – 4 August 1778) was a Canadian born colonial governor of French Canada in North America. He was governor of French Louisiana (1743–1753) and in 1755 became the last Governor General of New France. In 1759 and 1760 the British conquered the colony in the Seven Years' War (known in the United States as the French and Indian War).
Өмір және жұмыс
Ол Жаңа Францияның генерал-губернаторы Филипп де Риго Водрей мен оның әйелі Луиза Элизабеттің, Пьер де Джойберт де Соланг және де Марсонның қызы Квебекте дүниеге келді. Ол Луи-Филипп де Водрейдің сіңілісінің ұлы болды. Жастығында француз армиясының офицері болып тағайындалған ол 1733 жылы Труа-Ривьер, ал 1742 жылы Француз Луизианасының губернаторы болып тағайындалды, ол жерде 1743 жылдың 10 мамырынан 1753 жылдың 9 ақпанына дейін қызмет етіп, өзін білікті офицер және қабілетті әкімші ретінде көрсетті. Луизиананың губернаторы болып тұрғанда ол өзінен 15 жас үлкен жесір Жанна Шарлотта де Флери Дешамбоға үйленді. 1753 жылы Францияға көшіп барғаннан кейін, 1755 жылы король Людовик XV оны Жаңа Франция губернаторы етіп тағайындады. Водрей Канададағы жоғарғы азаматтық билікті иеленгенімен және техникалық тұрғыдан барлық француз күштерінің бас қолбасшысы болғанымен, ол өзінің бақылауын қанағаттандырмайтын майдандағы әскери қолбасшы Монкальммен жиі қақтығысты. Екеуі бір-бірін жек көруге дейін келді, бұл француз соғыс күшін әлсіретті. 1763 жылғы желтоқсандағы әскери трибуналда ақталып, оған зейнетақы және әскери наградалар берілді. Канададағы Водрей мен Ригодағы иеліктерін өзінің туысы Мишель Шартье де Лотбиньерге, Лотбиньер маркизіне сатқаннан кейін, Руан маңындағы ата-бабаларының қонысына зейнетке шықты, бірақ бұл оқиға оның қалтасын босатып жіберді. 1778 жылдың 4 тамызында Парижде қайтыс болды. Оның сіңілісінің ұлы Луи Филипп де Водрей Америка революциясы кезінде американдықтарды қолдаған француз теңіз күштерінің екінші бастығы болды. Ол 1781 жылы Йорктаун қоршауы кезінде Чесапик шайқасында француздықтардың британдық флотты жеңгеніне куә болды, бірақ кейіннен Сент-Сайнс шайқасында Корольдік теңіз күштерінен жеңілді. Водрей Канаданың құлдарға ие болған үш генерал-губернаторының бірі болды. Оның билік ету кезеңінде ол 16 адамға ие болды, олардың 13-і африкалықтар еді.
He was born to the Governor General of New France, Philippe de Rigaud Vaudreuil and his wife, Louise Élisabeth, the daughter of Pierre de Joybert de Soulanges et de Marson, in Quebec. He was the uncle of Louis Philippe de Vaudreuil. Commissioned an officer of the French army while still a youth, in 1733 he was appointed governor of Trois Rivières, and in 1742 of French Louisiana, serving there from to May 10, 1743 to February 9, 1753 and proving himself a skilled officer and capable administrator. While governor of Louisiana, he married Jeanne Charlotte de Fleury Deschambault, a widow about 15 years his elder. He moved to France in 1753 before being appointed by King Louis XV as governor of New France in 1755. Although Vaudreuil held supreme civil authority in Canada and was technically commander in chief of all French forces there, he clashed often with Montcalm, the military commander in the field, who resented his oversight role. The two men grew to detest one another, much to the detriment of the French war effort. Exonerated in a military tribunal held in December 1763, he was awarded a pension and military decoration. After selling his Canadian seigneuries at Vaudreuil and Rigaud to his cousin, Michel Chartier de Lotbinière, Marquis de Lotbinière, he retired to his ancestral estate near Rouen, although the episode ruined his fortunes. He died in Paris on 4 August 1778. His nephew Louis Philippe de Vaudreuil was the second in command of the French naval units supporting the Americans during the American Revolution. He was present at the defeat of the British fleet by the French at the pivotal Battle of the Chesapeake during the siege of Yorktown in 1781, although he was later defeated by the Royal Navy at the Battle of the Saintes. Vaudreuil was one of three governors general of Canada known to have owned enslaved people. During his tenure, he owned 16 people, 13 of whom were Africans.
Әдебиетте
Водреуил Кеннет Робертстің «Арундел» және «Қарулы халық» романдарының сахна артындағы қауіпті бейнесі.
Vaudreuil is a menacing offstage presence in Kenneth Roberts' Arundel novels, Arundel and Rabble in Arms.