Моңолдық Батыр Морис Бритт: Футболшы, Саясаткер және Арқанзас штатының вице-губернаторы
Maurice Britt
Морис Бритт (1919-1995) – армия медалінің иегері, футболшы, саясаткер. Арканзас штатының бұрынғы вице-губернаторы. Екінші дүниежүзілік соғысының ардагері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Армиясының «Құрмет» медалінің иегері (1919–1995)
United States Army Medal of Honor recipient (1919–1995)
Морис Ли "Футси" Бритт (29 маусым 1919 – 26 қараша 1995) – американдық әскери шенеунік, кәсіпкер және саясаткер. 1941 жылы «Детройт Лайондары» футбол клубында кәсіби футболшы болып ойнаған, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Армиясының қатарына шақырылып, «Құрмет» медалімен марапатталды. Бритт 1967 жылдан 1971 жылға дейін губернатор Винтроп Рокфеллер басшылығымен Арканзас штатының 11-ші вице-губернаторы қызметін атқарды. Рокфеллер мен Бритт – Арканзас штатында жаңғырту кезеңінен бері ең жоғары екі лауазымда қызмет еткен алғашқы республикалықтар болды.
Maurice Lee "Footsie" Britt (June 29, 1919 – November 26, 1995) was an American military officer, businessman, and politician. He played professional football for the Detroit Lions in 1941 before entering active service with the U. S. Army during World War II, during which he was awarded the Medal of Honor. Britt served as the 11th Lieutenant Governor of Arkansas during the administration of Governor Winthrop Rockefeller from 1967 to 1971. Rockefeller and Britt were the first Republicans to serve in the state of Arkansas's top two offices since Reconstruction.
Ерте өмір
Ол Арканзас штатының орталығындағы Лонок округіне қарасты Карлис қаласында Морис Бритт болып дүниеге келді, Морис Ли мен Вирги Бритттің ұлы. Оның отбасы ол кішкентай кезінде Карлис қаласынан жақын орналасқан Лонок қаласына көшіп келді. Жасөспірім шағында жергілікті жәрмеңкеде аяқ киім жеңіп алғаннан кейін "Футси" деген лақап атын алды, аяқ өлшемі он үшін болған. 1937 жылы Лонок орта мектебін үздік бітіріп, Файетвилл қаласындағы Арканзас университетіне футбол және баскетболдан спорттық стипендия алып түсті. 1941 жылы журналистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, сондай-ақ Армия резервтік офицерлерді даярлау корпусы арқылы жаяу әскердің екінші лейтенанты шенімен Армия резервіне кірді. Ол Сигма-Чи студенттік қауымдастығының мүшесі болды.
He was born Maurice Britt in Carlise in Lonoke County in central Arkansas, the son of Maurice Lee and Virgie Britt. His family moved from Carlisle to nearby Lonoke when he was a boy. He received the nickname "Footsie" after winning a pair of shoes at a local fair as an adolescent; he had size thirteen feet. He graduated as the valedictorian of Lonoke High School in 1937 and entered the University of Arkansas at Fayetteville, where he was supported by an athletic scholarship in both football and basketball. He received a Bachelor of Arts degree in journalism and an Army Reserve commission as a Second Lieutenant of Infantry through Army Reserve Officers' Training Corps upon graduation in 1941. He was a member of the Sigma Chi fraternity.
Кәсіби футбол
Бриттті 1941 жылғы НФЛ драфтының 13-шы раундында «Детройт Лайонс» клубы таңдады, оны қабылдау үшін 115-ші жалпы нөмірді пайдаланды. 6'4" бойлы шабуылшы «Арыстандармен» келісімшартқа отырды және 1941 жылғы маусымда тоғыз ойында қатысты, көбінесе қосалқы құрамда ойнады, соның нәтижесінде 45 ярдтық пастың арқасында лигада бір тачдаун соқты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан ол маусымды толық аяқтауға үлкермеді.
Britt was selected in the 13th round of the 1941 NFL draft by the Detroit Lions, who used the 115th overall pick of the draft to take him. The 6'4" end signed a contract with the Lions and saw action in nine games during the 1941 season coming off the bench, scoring one league touchdown on a 45 yard passing play. He was unable to complete the season due to the outbreak of World War II.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін ол қысқа уақыт Фейетвиллдегі Арканзас университетінің құқық мектебінде оқыды, бірақ бизнеске кірісу үшін оқу орнын тастады. Ол жиырма жыл жиһаз өндіру компаниясында жұмыс істеді, содан кейін алюминийден жасалған құрылыс материалдарын шығаратын Beautyguard Manufacturing Company компаниясын басқарды. 1966 жылы ол вице-губернатор болып сайланды, осы кезде қолданыстағы демократ Натан Грин Гордон қайта сайлануға түспеді. Ол 1968 жылы қайта сайланды, бірақ 1970 жылы үшінші мерзімге кандидат болмады, өйткені досы және Литтл-Рок көршісі, бұрынғы палата спикері Стерлинг Р. Кокриллге, демократтан республикашылға айналған, сол жылы Уинтроп Рокфеллердің жеңіліске ұшыраған республикалық тізімі бойынша сайлауға мүмкіндік берді. Бритт 1966 жылы демократтардан Джеймс Х. Пилкингтонды және 1968 жылы Билл Уэллсті жеңді. Ол өмірі бойы Арканзас республикашылы болды және колледж кезінде штатының жас республикашылдарында белсенді болды. Арканзас штатының республикалық партиясының алғашқы жалақылы атқарушы директоры Нил Сокс Джонсон Рокфеллердің 1970 жылы орнынан кетуі керек еді және Бритт губернаторлыққа кандидат болуы керек еді деп мәлімдеді. Сол жылы Рокфеллер демократ Дейл Бамперске жеңілді. Рокфеллер мен Бритт қызметтен кеткеннен кейін екі республикалық заң шығарушы қалды: штат сенаторы Джим Колдуэлл және Арканзастың солтүстік-батысындағы Бентон округынан шыққан өкіл Престон Байнум. Бритт қызметтен кеткеннен кейін Ричард Никсон әкімшілігі оны Шағын бизнес әкімшілігінің аймақтық директоры етіп тағайындады. Ол 1971 жылдан 1985 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1986 жылы Бритт саяси зейнетке шығып, республикалық губернаторлыққа кандидат болу үшін қайтадан саясатқа оралды. Ол бұрынғы губернатор Франк Д. Уайт үшін 13 831 бюллетеньге (61,9 пайыз) қарағанда бар болғаны 3 116 дауыс (13,9 пайыз) жинады. Үшінші кандидат Уэйн Ланьер төмен қатылымды алдын ала сайлауда 4 576 дауыс (20,5 пайыз) алды. Кейін Уайт болашақ АҚШ президенті Билл Клинтонға екінші рет жалпы сайлауда жеңілді. Бритт қоғамдық істерде де жетекші болды. Ол Мүгедек балалар ауруханасының, Easter Seals және Федералды атқарушы қауымдастығының бұрынғы төрағасы болды. Ол Арканзас спорттық даңқ залының мүшесі және Ұлттық колледждік атлетика қауымдастығының спорттық жетістіктері сыйлығының иегері болды.
After the war, he briefly attended the University of Arkansas School of Law in Fayetteville but left the institution to enter business. He spent twenty years working at a furniture manufacturing company and then running the Beautyguard Manufacturing Company, a producer of aluminum building products. In 1966, he was elected lieutenant governor, when the incumbent Democrat, Nathan Green Gordon, did not seek reelection. He was re elected in 1968 but did not seek a third term in 1970, having deferred to his friend and Little Rock neighbor, Former House Speaker Sterling R. Cockrill, a Democrat turned Republican, who ran unsuccessfully on Winthrop Rockefeller's losing Republican ticket that year. Britt defeated the Democratic nominees, James H. Pilkington of Hope in 1966 and Bill Wells in 1968. He was a lifelong Arkansas Republican, having been active in his state's Young Republicans in college. Neal Sox Johnson, the first paid executive director of the Arkansas GOP, said that he believed Rockefeller should have stepped down in 1970, and Britt should have been the gubernatorial nominee. Rockefeller was unseated that year by the Democrat Dale Bumpers. As Rockefeller and Britt left office, two legislative Republicans remained behind, State Senator Jim Caldwell and Representative Preston Bynum, both of Benton County in far northwestern Arkansas. After leaving office, Britt was appointed by the Richard Nixon administration as district director of the Small Business Administration. He served in that capacity from 1971 to 1985. In 1986, Britt came out of political retirement to seek the Republican gubernatorial nomination. He polled only 3,116 votes (13.9 percent) to 13,831 ballots (61.9 percent) for former Governor Frank D. White. A third candidate, Wayne Lanier, received 4,576 votes (20.5 percent) in a low turnout primary. White was thereafter defeated in the general election for a second time by future U. S. President Bill Clinton. Britt was a leader in civic affairs too. He was past state chairman of the Crippled Children's Hospital, Easter Seals, and the Federal Executive Association. He was a member of the Arkansas Sports Hall of Fame and received the National Collegiate Athletic Association Sports Achievement Award.
Өлім
Бритт Литтл-Роктегі Джон Л. Макклеллан ескерткіш ардагерлер ауруханасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол штат тарихында Штаттық Капитолийдің Ротондасында жатқан екі вице-губернатордың бірі болды, екіншісі – губернатор Винтроп Рокфеллердің ұлы Винтроп Пол Рокфеллер. Қош сауу кезінде табыны ашық болды, ал Бритттің әскери пальтосы сүйікті шайға қағылатын креслосының артына ілінді, ол мәйіттің қасына қойылған. Оның медальдары мен әскери бас киімі жақын жердегі үстелге қойылды. Алты сағат бойы Бритт жатқан кезде әскери саржент табын басында тұрды. Бритт мүшесі болған Литтл-Роктің Кальвари баптист шіркеуінде қызметтер өтті. Ол Литтл-Рок ұлттық зиратына жерленді.
Britt died of heart failure in the John L. McClellan Memorial Veterans Hospital in Little Rock. He was one of two lieutenant governors in state history to lie in state in the State Capitol Rotunda, the other being Winthrop Paul Rockefeller, the son of Governor Winthrop Rockefeller. The coffin was open, and Britt's military coat hung from the back of his favorite rocking chair, which was placed next to the body. His medals and a military cap were placed on a nearby table. An Army Sergeant stood at the head of the casket throughout the six hours that Britt lay in state. Services were held in the Calvary Baptist Church of Little Rock, where Britt was a member. Burial was in Little Rock National Cemetery.
Отбасы
Бритттің үш қызы болған: Андреа Шафер және Нэнси МакДурмонт, екеуі де Лонок қаласынан, және Патрисия Энн Бритт – Вирджиния штатының Фоллс Черч қаласынан; екі ұлы: Морис Ли Бритт III (шамамен 1950 жылы туған) және оның әйелі Ди Бритт, Арканзас штатының Роял қаласынан, сондай-ақ Тимоти Уотсон Бритт (шамамен 1955 жылы туған), Литтл-Рок қаласынан; бір інісі, Б. А. Бритт (шамамен 1925 жылы туған), Карлайл қаласынан; он екі немересі және бір шөбересі болды. Бритттің әйелі оның өліміне дейін аз уақыт бұрын қайтыс болды. Бритт, 1960 жылы Орвал Фабусқа қарсы республикалық губернаторлыққа кандидат болған Г. М. Бритттің алыс туысы еді. Ол сонымен қатар әйгілі актриса Дороти Ламурдың туысы болған. [4]
Britt had three daughters, Andrea Schafer and Nancy McDurmont, both of Lonoke, and Patricia Anne Britt of Falls Church, Virginia; two sons, Maurice Lee Britt, III (born c. 1950), and his wife, Dee Britt, of Royal, Arkansas, and Timothy Watson Britt (born c. 1955) of Little Rock; one brother, B. A. Britt (born c. 1925) of Carlisle; twelve grandchildren, and one great grandchild. Britt's wife died shortly before his own death. Britt was a distant cousin of Henry M. Britt of Hot Springs, the 1960 Republican gubernatorial nominee against Orval Faubus. He was also a cousin of internationally known actress Dorothy Lamour. [4]