Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз иезуиті және уағыздаушы Луи Бурдалуэ (20 тамыз 1632 – 13 мамыр 1704) француз иезуиті және уағыздаушы болған.
French Jesuit and preacher
Louis Bourdaloue (20 August 1632 – 13 May 1704) was a French Jesuit and preacher.
Өмірбаян
Луи Бурдалуа әкесі заңгерлік қызмет атқарған Бурже қаласында дүниеге келді. Ол өзінің оқуын Буржедегі иезуит колледжінде бастады. 1648 жылдың қараша айында Иса қоғамына қосылды және әртүрлі иезуит колледждерінде риторика, философия және моральдық теология пәндерінен профессор болып тағайындалды. Провинцияларда уағыз айтудағы табысы оның жоғары тұрғандарының 1669 жылы оны Парижге шақырып, бір жыл бойы Сент-Луи шіркеуінде уағыз айтуға бекітті. Ол Жак-Бенинь Босуэмен дос болды, бірақ олардың уағыз айту стилі мен тәсілдері өте ерекше болды. 1670 жылғы Рождество және 1672 жылғы Ұлы ораза кезінде Версаль сарайында уағыз айтты, содан кейін 1674, 1675, 1680 және 1682 жылдардағы Ұлы ораза уағыздарын, сондай-ақ 1684, 1689 және 1693 жылдардағы Рождество уағыздарын сөйлеу үшін қайтадан шақырылды. Бұл осылай болғанымен, әдетте бір уағызшыны сарайға үш реттен артық шақыруға болмайтын еді, сондықтан бұл ерекше жағдай саналды. Бурдалуе өте көрнекті уағызшы ретінде танылды. Орындықтар таң атқанда-ақ брондалды; оны тыңдау үшін ханшалар мен дінбасылар жиналатын, ал бір есімді жағдайда иерархияның бірнеше көрнекті өкілдері, тіпті Босуэ де, олар талап еткен орындар берілмегендіктен ашуланып, шығып кетті. Алайда Босуэ жеке галереяда қалып, уағызды тыңдады. Бурдалу көбінесе күнделікті өмірдегі моральдық мәселелерді қозғайтын, ал мойындаушы ретіндегі тәжірибесі оған этикалық дилеммалармен күресіп жатқан адамдарды түсінуге көмектесті. Оның көптеген уағыздары мектептерде оқулық ретінде пайдаланылды. Өмірінің соңына қарай ол өзінің қызметін қайырымдылық ұйымдарына, ауруханалар мен түрмелерге шоғырландырды. 1704 жылдың 13 мамырында Парижде жетпіс екі жасында қайтыс болды. Оның уағыздарын Франсуа де Поль Бретонно қайта қарап, өңдеді. Оның сегіз уағызы 1884 жылы Джордж Фрэнсис Кроутердің аудармасында "Қасиетті апта мен Пасхаға арналған сегіз уағыз" деген атпен жарияланды.
Louis Bourdaloue was born in Bourges where his father practiced law. He began his studies at the Jesuit Collège de Sainte Marie in Bourges. In November 1648 he entered the Society of Jesus, and was appointed successively professor of rhetoric, philosophy and moral theology, in various Jesuit colleges. His success as a preacher in the provinces led his superiors to call him to Paris in 1669 to occupy for a year the pulpit of the church of St. Louis. He was friends with Jacques Benigne Bossuet, although they had very different styles and approaches to preaching. He preached at the court of Versailles during the Advent of 1670 and the Lent of 1672, and was subsequently called again to deliver the Lenten course of sermons in 1674, 1675, 1680 and 1682, and the Advent sermons of 1684, 1689 and 1693. This was all the more noteworthy as it was the custom never to call the same preacher more than three times to court. Bourdaloue earned a reputation as an outstanding preacher. Places were secured at daybreak; princes and prelates crowded to hear him, and on one memorable occasion, several of the most distinguished members of the hierarchy, among them Bossuet himself, withdrew in anger because the seats they claimed were not granted. Bossuet himself, however, remained in a gallery apart to listen to the discourse. Bourdaloue generally addressed issues of morality in daily life and his experience as a confessor gave him insight into people wrestling with ethical issues. Many of his sermons have been adopted as textbooks in schools. Towards the close of his life he confined his ministry to charitable institutions, hospitals and prisons. He died in Paris on 13 May 1704 at the age of seventy two. His sermons were revised and edited by François de Paule Bretonneau. Eight of his sermons were translated and published as Eight Sermons for Holy Week and Easter by George Francis Crowther in 1884.