Инокенти: Тарихы мен моделі

Кіріспе

Итальяндық көлік өндіруші,
тегі

Иноченти – 1933 жылы Фердинандо Иноченти Ламбрате қаласында, Миланның шығыс шетіндегі ауданда құрған итальяндық машина жасау зауыты. Олар жылдар бойы Lambretta скутерлерін, сондай-ақ негізінен British Leyland шыққан автомобильдерін өндірді. Fiat компаниясы сатып алғаннан кейін алты жыл өткен соң, 1996 жылы бұл бренд тоқтатылды.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін компания көп жылдар бойы Lambretta скутерлерінің модельдерімен, атап айтқанда Lambretta 48, LI125, LI150, TV175, TV200, SX125, SX150, SX200, GP125, GP150 және GP200 үлгілерімен танымал болды. 1961 жылдан 1976 жылға дейін Innocenti лицензия бойынша BMC (кейіннен British Leyland Motor Corporation / BLMC) Mini-ін 848, 998 және 1275 куб.см қозғалтқыштармен шығарды, одан кейін басқа модельдер, соның ішінде 1973 жылдан бастап Regent (Allegro) 1485 куб.см дейін қозғалтқыштармен. Бұл дәуірдегі компания көбінесе Leyland Innocenti деп аталды. Innocenti Spyder (1961–70) – Austin Healey MKII Sprite-тің (стилі Ghia-дан) қайта жасалған нұсқасы. Автомобиль Миланның жанындағы OSI компаниясымен өндірілді. 1972 жылы BLMC компанияны бақылауға алды. 1972 жылы компанияның жері, ғимараттары мен жабдықтары шамамен 3 миллион фунт стерлингке British Leyland компаниясымен сатып алынды. Британдық компания жаңадан сатып алынған еншілес компаниясына үлкен үміт артып, итальяндық Innocenti сатулары Fiat-тан кейін екінші орында, Volkswagen және Renault-тан жоғары тұрғанын британдық баспасөзге хабарлады: өз амбицияларын көрсету үшін британдық компания 32 жастағы бұрынғы қаржылық бақылаушы Джеффри Робинсонды басқарушы директор етіп тағайындады. Дегенмен, басқару толығымен De Tomaso-ның жауапкершілігінде болды, ал 1976 жылы GEPI және De Tomaso Innocenti-нің 95% (және Maserati-нің барлық бөлігін) бір жаңа холдинг компаниясына біріктірді. Алайда, бастапқы Mini, Austin I5 және (жақсы сатылмаған) Regent үлгілерін жоғалтқаннан кейін сату күрт төмендеді. 1975 жылы өндіріс жартысына жуық азайды және 1976 жылы 1974 жылғы деңгейдің бестен бір бөлігіне дейін түсті. Осы дағдарыстан кейін жаңа Bertone Mini жақсы сатыла бастады және 1970 жылдардың соңына қарай өндіріс жылына 40 000 данаға жетті. Сол кезде Leyland-пен жасалған қозғалтқыш келісімі аяқталды және өндіріс жиырма мыңнан асты. Иннокенти қозғалтқыштарын және экспорттық дилерлер желісін жоғалтқаннан кейін өнімсіз және оны сату құралдарысыз қалды. Бірақ Жапонияның Daihatsu компаниясына еуропалық серіктес қажет болды. Daihatsu Innocenti компаниясына қуат беру жүйесін ұсынғаннан бөлек, олардың өркендеген сату желісіне қол жеткізуге мүмкіндік берді, алдымен Франция, Бельгия және Швейцарияға кірді. Daihatsu итальяндық нарыққа және жапондық автомобильдер үшін басқа еуропалық елдерге кірудің жолына ие болды. Innocenti, Daihatsu сияқты, шағын автомобильдерге маманданғаны осы одақты одан да тиімді етті. Осылайша, 1983 жылдан бастап Innocenti толығымен қайта жасалды, енді Daihatsu Charade-тің 993 куб.см үш цилиндрлі қозғалтқышы және жаңадан жасалған шасси қолданылды. Сыртқы түрі ешқандай өзгеріске ұшырамады, бірақ бұл мәні бойынша жаңа автомобиль болды. Өз машиналарын құрастырумен қатар, De Tomaso Innocenti-ге Maserati Biturbo үшін кузовты жасау және соңғы құрастыруды жүргізу үшін өз зауытының қуатын пайдалануға мүмкіндік берді. Innocenti 1993 жылдың басына дейін өз машиналарын құрастыруды жалғастырды. 1990 жылдан бастап, Fiat компаниясы бақылауға алғаннан кейін, Innocenti итальяндық нарықта Yugo компаниясының Koral және бразилиялық Fiat Uno үлгілерін (Elba универсал және Uno Mille) сатты. Бұл қайта таңбаланған модельдер Innocentis-тің соңғы үлгілері болды; 1996 жылдың ақпан айында брендтің сатылуы 1997 жылдың маусым айының соңында тоқтатылатыны туралы хабарланды.

After World War II, the company was famous for many years for Lambretta scooters models such as the Lambretta 48, LI125, LI150, TV175, TV200, SX125, SX150, SX200, GP125, GP150 and GP200. From 1961 to 1976, Innocenti built under licence the BMC (later the British Leyland Motor Corporation / BLMC) Mini, with 848, 998 cc and 1,275 cc engines, followed by other models, including, from 1973, the Regent (Allegro), with engines up to 1,485 cc. The company of this era is commonly called Leyland Innocenti. The Innocenti Spyder (1961–70) was a re bodied version of the Austin Healey MKII Sprite (styling by Ghia). The car was produced by OSI, near Milan. In 1972, BLMC took over control of the company. In 1972, the company's land, buildings and equipment were purchased by British Leyland in a deal involving approximately £3 million. The British company had high hopes for its newly acquired subsidiary at a time when, they reported to the UK press, Italian Innocenti sales were second only to those of Fiat and ahead of Volkswagen and Renault: Demonstrating their ambitions, the British company installed as managing director one of their youngest UK based senior executives, the 32 year old former financial controller Geoffrey Robinson. Management was entirely De Tomaso's responsibility, however, and later in 1976, GEPI and De Tomaso combined their 95% of Innocenti (and all of Maserati) into one new holding company. However, with the loss of the original Mini, the Austin I5 and the (slow selling) Regent, sales were in free fall. Production was nearly halved in 1975 and was down to about a fifth of the 1974 levels in 1976. After this crisis, the new Bertone bodied Mini began selling more strongly and production climbed to a steady 40,000 per annum by the end of the 1970s. Around the same time, the engine deal with Leyland ended and production soon dropped into the low twenty thousands. Having lost their engine supply as well as their entire export dealer net, Innocenti found themselves without a product and the means of selling it. However, Daihatsu of Japan were in need of a European partner. In addition to providing drivetrains, Daihatsu gave Innocenti access to their burgeoning sales network, entering France, Belgium and Switzerland at first. Daihatsu gained access to the Italian market, and a means of entry into other European nations with steep barriers for Japanese made cars. That Innocenti, like Daihatsu, was a small car specialist only made the marriage even more suitable. And so it was that, from model year 1983 on, the Innocenti was completely re engineered, now using the Daihatsu Charade's 993 cc three cylinder engine and an entirely new suspension. The appearance did not change in the least, in spite of it being, in essence, a new car. In addition to building their own cars, De Tomaso also had Innocenti use their factory capacity in producing bodywork for and providing final assembly of the Maserati Biturbo, Innocenti kept building their own cars until early 1993. Beginning in 1990, when Fiat took over, Innocenti also sold Yugo's Koral and Brazilian sourced versions of the Fiat Uno (Elba station wagon and Uno Mille) in the Italian market. These rebadged models were the last Innocentis; in February 1996 it was announced that sales of the marque would be halted at the end of June 1997.

2018 жылы қайта іске қосылады

Lambretta скутері 2017 жылдың қараша айында Милан мотоцикл көрмесінде тағы да жаңадан ұсынылды. Lambretta брендін Innocenti SA сатып алғаннан кейін, қазір швейцариялық консорциум, жаңа скутер моделі әзірленіп, өндіріске шығарылды. Бұл V special моделі, 50, 125 және 200 куб см қозғалтқыштармен жабдықталған және Euro 4 стандарттарына сай жасалған. Скутер Австриядағы Kiska фирмасымен жобаланды, бірақ Азияда өндірілді. Ол Австралия, Филиппин, Еуропа, АҚШ және Ұлыбританияға экспортталды. Компания кейінірек классикалық модельдерді қайтадан ұсынуды жоспарлап отыр. Lambretta Үндістанда өндіріс орталықтарын дамытуда, бұл үшін Нойда қаласындағы Lohia Auto және Нью-Делидегі Bird Group компанияларымен серіктестік құрды. 2020 жылы электр скутерінің шығарылуы күтілуде.