Луи Унтермейер: Американдық ақын және әдебиетші

Кіріспе

Луис Унтермейер (1 қазан 1885 – 18 желтоқсан 1977) – американдық ақын, антология жасаушы, сыншы және редактор. 1961 жылы ол Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі он төртінші кеңесшісі болып тағайындалды.

Өмір және мансап

Унтермейер Нью-Йорк қаласында неміс-еврей зергерлік бұйымдар жасаушысының ұлы болып дүниеге келген. Ол бастапқыда әкесінің фирмасына дизайнер ретінде жұмысқа тұрып, вице-президент деңгейіне дейін көтерілді, ал 1923 жылы фирмадан кетіп, өзін әдебиетке арнады. (Ричард Унтермейер 1927 жылғы қаңтарда 19 жасында Йель университетінде оқып жүргенде өзіне-өзі қол жұмсады.) 1926 жылы ажырасып, 1929 жылы қайта қосылды, сосын олар Лоренс және Джозеф есімді екі ұлды асырап алды. Ол 1927 жылы ақын Вирджиния Мурға (1903–1993) үйленді; ұлдары Джон Мур Унтермейер (1928) 1929 жылғы ауыр ажырасудан кейін Джон Фицаллен Мур деп өзгертілді. 1930 жылдары ол Жан Старр Унтермейерден ажырасып, Эстер Антинге (1894–1983) үйленді. Бұл қарым-қатынас та 1945 жылы ажырасумен аяқталды. 1948 жылы ол «Seventeen» журналының редакторы Брайна Ивенске үйленді. Унтермейердің алғашқы поэзия кітабы «Бірінші махаббат» (1911) Генрих Хайне мен британдық ақын Лоренс Хаусманның ықпалын көрсетті. Ол Роберт Фрост сияқты көптеген жаңа ақындарды таныстырған поэзия журналы, ол Унтермейердің ұзақ жылдарға созылған досы және корреспонденті болды. 1935 жылғы 1 мамырда Унтермейер Америка жазушылары лигасына (1935–1943) қосылды, оның құрамында Лилиан Хеллман, Дашилл Хэммет, Франк Фолсом, Александр Трахтенберг, И. Ф. Стоун, Майра Пейдж, Миллен Брэнд және Артур Миллер болды. (Мүшелерінің көпшілігі Коммунистік партияның мүшелері немесе олармен жақын байланыста болғандар еді.) 1950 жылы Унтермейер «What's My Line?» телешоуының алғашқы жылында сарапшы ретінде қатысты. Беннетт Серфтің айтуынша, Унтермейер біреудің алдына қойған кез келген қағазға қол қоя берген, соның салдарынан ол бірнеше коммунистік манифестке де қолы қойған. Серфтің сөзіне қарағанда, Унтермейер мүлдем коммунист емес, бірақ ол өзін ерекшелендіретін бірнеше күдікті ұйымдарға мүше болған. Бұл эпизодтың киножазбасы жоғалып кеткен. Оның кетісі Беннетт Серфтің бағдарламаның тұрақты мүшесі болуына әкелді, ал әйелі Брайна келіп түскен барлық телефон қоңырауларына жауап берді. Ол көп жыл бойы АҚШ және басқа елдерде әдебиет бойынша лекциялар оқыды. 1956 жылы Американың Поэзия қоғамы Унтермейерге алтын медаль табыс етті. Сондай-ақ ол 1961 жылдан 1963 жылға дейін Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі кеңесшісі болып қызмет етті.

Untermeyer was born in New York City, the son of a German Jewish jewelry manufacturer. He initially joined his father's firm as a designer, rising to the rank of vice president, before resigning from the firm in 1923 to devote himself to literary pursuits. (Richard Untermeyer died suicide in January 1927 while studying at Yale, at the age of 19.) After a 1926 divorce, they were reunited in 1929, after which they adopted two sons, Laurence and Joseph. He married the poet Virginia Moore (1903–1993) in 1927; their son, John Moore Untermeyer (1928), was renamed John Fitzallen Moore after a painful 1929 divorce. In the 1930s, he divorced Jean Starr Untermeyer and married Esther Antin (1894–1983). This relationship also ended in divorce in 1945. In 1948, he married Bryna Ivens, an editor of Seventeen magazine. Untermeyer's first book of poetry, First Love (1911), reflected the influences of Heinrich Heine and British poet Laurence Housman. a poetry magazine that is credited for introducing many new poets, including Robert Frost, who became Untermeyer's long term friend and correspondent. On May 1, 1935, Untermeyer joined the League of American Writers (1935–1943), whose members included Lillian Hellman, Dashiell Hammett, Frank Folsom, Alexander Trachtenberg, I. F. Stone, Myra Page, Millen Brand, and Arthur Miller. (Members were largely either Communist Party members or fellow travelers.) In 1950, Untermeyer was a panelist during the first year of the What's My Line? television quiz program. According to Bennett Cerf, Untermeyer would sign virtually any piece of paper that someone placed in front of him, and Untermeyer inadvertently signed a few Communist proclamations. According to Cerf, Untermeyer was not at all a communist, but he had joined several suspect societies that made him stand out. The kinescope of this episode has been lost. His exit led to Bennett Cerf becoming a permanent member of the program. and his wife Bryna answered all incoming phone calls. He lectured on literature for many years, both in the US and other countries. In 1956 the Poetry Society of America awarded Untermeyer a Gold Medal. He also served as the Consultant in Poetry to the Library of Congress from 1961 until 1963.

Өлеңдер жинақтары

Жас хоры (пародиялар), Мод баспасы, 1911. Бірінші махаббат: Лирикалық тізбек, Шерман, Френч және компаниясы, 1911. "Шақыру" ("Challenge"), Century, 1914. "Осы заман", Холт, 1917. "Горацийді қоса алғанда", Харкорт, 1919. "Жаңа Адам", Харкорт, 1920. "Қуырылған Левиафан", Харкорт, 1923, қайта басылған, Арно, 1975. (Ұлы, Ричард Унтермейермен бірге) Өлеңдер, жеке басылым, 1927. "Жанатын бұта", Харкорт, 1928. "Адирондак циклы", Random House, 1929. Тағам мен сусын, Харкорт, 1932. Көктемге дейінгі алғашқы сөздер, Knopf, 1933. "Таңдалған өлеңдер мен пародиялар", Харкорт, 1935. "Сүйіспенділікпен сізге" (жасөспірімдерге арналған), Golden Press, 1961. Ұзақ жанжал: Таңдалған өлеңдер, Харкорт, 1962. Бір және бір және бір (жасөспірімдерге арналған), Crowell Collier, 1962. "Бұл сіздің күніңіз" (жасөспірімдерге арналған), Golden Press, 1964. Махаббаттың лабиринты, Simon & Schuster, 1965. "Рахмет: Өлең" (жасөспірімдерге арналған), Odyssey, 1965. "Сізді ойлап" (жасөспірімдерге арналған), Golden Press, 1968. "Шын дос" (Golden Press, 1968). "Сіз: Өлең" (жасөспірімдерге арналған), Марта Александр салған суреттерімен, Golden Press, 1969.