Эмори Аптон: Американ сардары мен әскери стратегияшысы
Emory Upton
Эмори Аптон (1839-1881) – АҚШ армиясының генералы, Азамат соғысының стратегиялық басшысы. Әскери саясат тарихын зерттеген «АҚШ Әскери саясаты» еңбегі әйгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Одақ армиясының генералы (1839–1881)
Union Army general (1839–1881)
Эмори Аптон (27 тамыз, 1839 – 15 наурыз, 1881) – Америка Құрама Штаттары армиясының генералы және әскери стратегияшысы. Ол Америка Азаматтық соғысы кезінде Спотсильвания соты шайқасында жаяу әскерді бекініп алған жау позицияларына сәтті шабуылға бастағандығымен көзге түсті, бірақ артиллерия және атқыштар бөлімдерінде де өте жақсы жұмыс істеді. Оның "Америка Құрама Штаттарының әскери саясаты" атты еңбегі американдық әскери саясат пен тәжірибесін талдап, елдің әскери тарихын алғаш рет жүйелі түрде қарастырды. Ол 1904 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланғанда, АҚШ армиясына зор әсер етті.
Emory Upton (August 27, 1839 – March 15, 1881) was a United States Army general and military strategist, prominent for his role in leading infantry to attack entrenched positions successfully at the Battle of Spotsylvania Court House during the American Civil War, but he also excelled at artillery and cavalry assignments. His work, The Military Policy of the United States, which analyzed American military policies and practices and presented the first systematic examination of the nation's military history, had a tremendous effect on the U. S. Army when it was published posthumously in 1904.
Ерте өмір
Уптон Нью-Йорк штатының Батавия қаласына жақын жердегі фермада дүниеге келді. Ол Дэниел мен Электра Рэндалл Уптонның оныншы баласы және алтыншы ұлы болды. Кейіннен ол Эндрю Дж. Александр мен Фрэнк П. Блэрдің інісіне айналды. 1856 жылы АҚШ Әскери академиясының Вест-Пойнт бөліміне түсуге дейін екі жыл бойы Оберлин колледжінде танымал уағызшы Чарльз Г. Финниден білім алды. Вест-Пойнтта оқып жүргенде Аптон Оңтүстік Каролинадан келген курсант Уэйд Хэмптон Гиббспен болған дуэльде жеңілді. Гиббс басқа курсанттарға Аптонның Оберлин колледжінде афроамерикандық қыздармен болған қарым-қатынасы туралы әңгімелеген, соның салдарынан Аптон Гиббсті дуэльге шақырды. Екеуі курсант жатақханасының қараңғы бөлмесінде қылыштармен шайқасты. Аптонның бетіне терең жарақат тиді. 1861 жылдың 6 мамырында 45 курсанттың арасында сегізінші орынды алып, Азамат соғысының басталуына үлкерді. 1868 жылы Аптон қайырымдылықпен айналысқан және қоғамдық белсенді Корнелия Уильямс Мартиннің қызы Эмили Норвуд Мартинге үйленді. Ол 1870 жылы туберкулезден қайтыс болды.
Upton was born on a farm near Batavia, New York, the tenth child and sixth son of Daniel and Electra Randall Upton. He would become the brother in law of Andrew J. Alexander and of Frank P. Blair, Jr. He studied under famous evangelist Charles G. Finney at Oberlin College for two years before being admitted to the United States Military Academy at West Point in 1856. While at West Point, Upton lost a duel against fellow Cadet Wade Hampton Gibbes of South Carolina. Gibbes made remarks to other cadets about Upton's relationships with African American girls at Oberlin College which prompted Upton to challenge Gibbes to a duel. The two men fought with swords in a darkened room of the cadet barracks. Upton suffered a deep cut on his face. He graduated eighth in his class of 45 cadets on May 6, 1861, just in time for the outbreak of the Civil War. In 1868, Upton married Emily Norwood Martin, daughter of the philanthropist and social activist Cornelia Williams Martin, and she died of tuburculosis in 1870.
Азаматтық соғыс
Уптон 4-ші АҚШ артиллериясының екінші лейтенанты болып тағайындалды, 14 мамыр күні 5-ші АҚШ артиллериясына бірінші лейтенант ретінде ауысты. Ол генерал Ирвин Макдауэллдің Солтүстік-Шығыс Вирджиния армиясында генерал Дэниел Тайлердің лагерь көмекшісі болып қызмет етті. 1861 жылғы 21 шілдеде Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде Блэкберн Фордындағы шайқас кезінде қолына және сол жағына жараланды, бірақ шайқас алаңынан шықпады. Ол Винчестер үшін екі мәрте жоғарылауға ие болды: тұрақты армияда полковник (19 қыркүйек 1864) және еріктілер армиясында генерал-майор (19 қазан). Дивизия Вильсонның шабуылы мен Сельма шайқасына қатысты. 1865 жылғы 16 сәуірде дивизия Колумбус шайқасында Конфедерацияның нығайтылған бекінісіне түнгі шабуыл жасап, көптеген қару-жарақ, оқ-дәрі, жабдықтар мен 1500 тұтқынды жаулап алды, сондай-ақ аяқталмаған казематты темір кеме, CSS Muscogee-ді өртеп жіберді. Бұл оқиға Роберт Ли армиясы Вирджинияда капитуляциядан бір апта өткен соң болды және соғыс кезіндегі соңғы ірі шайқас болды. Бірнеше аптадан кейін, 1865 жылдың мамыр айында Уптонға Конфедерацияның вице-президенті Александр Стивенсті тұтқындауға бұйрық берілді, ал кейін Джефферсон Дэвис оның күзетіне берілді. Ол Сельмадағы әрекеттері үшін тұрақты армияда бригадир генерал және тұрақты армияда генерал-майор шеніне ие болды, екеуі де 1865 жылғы 13 наурызда берілді.
Upton was commissioned a second lieutenant in the 4th U. S. Artillery, transferring to the 5th U. S. Artillery as a first lieutenant on May 14, assigned to Brig. Gen. Irvin McDowell's Army of Northeastern Virginia, as an aide de camp to Brig. Gen. Daniel Tyler. In the First Battle of Bull Run, July 21, 1861, he was wounded in the arm and left side during the action at Blackburn's Ford, although he did not leave the field. He received two brevet promotions for Winchester: colonel in the regular army (September 19, 1864) and major general of volunteers (October 19). The division saw action during Wilson's Raid and the Battle of Selma. On April 16, 1865, the division made a night assault upon the Confederate works in the Battle of Columbus, Georgia, capturing a large amount of arms, ammunition, stores, and 1,500 prisoners, and burning the incomplete casemate ironclad, CSS Muscogee. This occurred a week after the surrender of Robert E. Lee's army in Virginia, and was the last large scale engagement during the war. A few weeks later, in May 1865, Upton was ordered to arrest Alexander Stephens, the vice president of the Confederacy, and a little later Jefferson Davis was placed in his custody. He was given a brevet promotion to brigadier general in the regular army for his actions at Selma and major general in the regular army, both on March 13, 1865.
Соғыстан кейінгі мансап және өлім
Соғыстан кейін Уптон 1865 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін Камберленд департаментіндегі атқыштар бригадасына қолбасшылық етті және 1866 жылдың сәуіріне дейін Колорадо ауданында қызмет етті. 1866 жылдың 30 сәуірінде ол еріктілер қатарынан босатылды. Ол Вест-Пойнттегі кеңеске мүше болып кірді, ол 1867 жылы бекітілген жаяу әскер тактикасының жаңа жүйесін қарастырды. 1866 жылдың шілдесінде ол 25-ші АҚШ жаяу әскерінің полковник-лейтенанты болып тағайындалды және 1869 жылдың наурыз айында 18-ші АҚШ жаяу әскеріне ауыстырылды. 1881 жылдың 15 наурызында ол өзін-өзі атып өлтірді. Ол Форт-Хилл зиратында, Оберн, Нью-Йорк штатында жерленген. Оны АҚШ тарихындағы маңызды тұлға деп санауға болады. Ол АҚШ Армиясының АҚШ Әскери-теңіз күштерінің реформаторы және стратегияшысы Альфред Тейер Маханға теңдес деп есептеледі. Тактика және Азия мен Еуропа армиялары туралы оның кітаптары ықпалды деп танылса да, оның ең үлкен үлесі 1775 жылдан бергі АҚШ-тың әскери саясаты деп аталатын еңбегі болды. Ол осы еңбек үстінде жылдар бойы жұмыс істеді, бірақ 1881 жылы қайтыс болған кезде оны аяқтамады. Әскери саясат – даулы тудырған еңбек, онда Уптон АҚШ-тың әскери тарихын талдап, елдің қарулы күштерінің ақылсыз және әлсіз болғанын, «американдық әскери жүйенің барлық кемшіліктері әскерилерге шамадан тыс азаматтық бақылаудың негізгі себебінде жатыр» деген тұжырым жасады. Ол соғыс министрінің ықпалын сынай отырып, президенттің бас қолбасшы рөлін сақтап, барлық әскери шешімдерді майданда кәсіби офицерлер қабылдауы керек деген пікірді қолдады. Ол соғыс кезінде еріктілермен немесе әскерге шақырылғандармен күшейтілетін, тұрақты армияны, пруссиялық үлгідегі бас штаб жүйесін, лауазымға тағайындау үшін емтиханды, белгілі бір жасқа жеткен офицерлерді міндетті түрде зейнеткерлікке шығаруды, жоғары әскери білімді және үш батальондық жаяу әскер полктерінің төрт тобымен ұрыс қимылдарын ұсынды. Уптонның еңбегі жылдар бойы әскери және азаматтық стратегия мәселелерін талқылауға зор әсер етті.
After the war, Upton commanded a cavalry brigade in the Department of the Cumberland from July through September 1865 and served in the District of Colorado until April 1866. He was mustered out of the volunteer service on April 30, 1866. He was assigned to a board at West Point that considered a new system of infantry tactics, which was approved in 1867. In July 1866 he was appointed lieutenant colonel of the 25th U. S. Infantry and transferred to the 18th U. S. Infantry in March 1869. and died by suicide on March 15, 1881, by shooting himself in the head. He is buried in Fort Hill Cemetery, Auburn, New York. and arguably in U. S. history. He has been called the U. S. Army's counterpart to United States Navy reformer and strategist Alfred Thayer Mahan. Although his books on tactics and on Asian and European armies were considered influential, his greatest impact was a work he called The Military Policy of the United States from 1775. He worked for years on the paper, and it was still incomplete at the time of his death in 1881. Military Policy was a controversial work in which Upton outlined U. S. military history, arguing that the country’s armed forces were imprudent and weak and "that all the defects of the American military system rested upon a fundamental, underlying flaw, excessive civilian control of the military." He denigrated the influence of the Secretary of War and promoted the idea that all military decisions in the field should be made by professional officers, although the president should retain the role of commander in chief. He argued for a strong, standing regular army that would be supplemented by volunteers or conscripts in time of war, a general staff system based on the Prussian model, examinations to determine promotions, compulsory retirement of officers who reach a certain age, advanced military education, and combat maneuvering by groups of four three battalion infantry regiments. Upton's work had a profound influence on discussions of military and civilian strategy for years.
Ескерткіштер
1895 жылы генерал-майор Джеймс Х. Уилсон (Питер Мичи) еңбегі "Эмори Аптонның өмірі мен хаттары" кітабына кіріспе мақала жазды. Уилсонның бұрынғы қарауында болған офицерге арналған құрметі Эмори Аптонның жетістіктері мен қасиеттерінің маңыздылығын көрсетеді:
In 1895, Maj. Gen. James H. Wilson wrote an introductory article for a book by (Peter Michie), The Life and Letters of Emory Upton. Wilson's tribute to his former subordinate demonstrates the significance of Emory Upton's accomplishments and characteristics: