Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық интерьер дизайнері және әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы (1897–1994)
British interior designer and socialite (1897–1994)
Нэнси Ланкастер (10 қыркүйек 1897 – 19 тамыз 1994) – 20 ғасырдың талғампаздықтың белгілі бір деңгейіне жеткен тұлғасы және ағылшын ел үйі стилімен әйгітөлген, ықпалды британдық «Колефакс және Фаулер» декорация фирмасының иесі.
Nancy Lancaster (10 September 1897 – 19 August 1994) was a 20th century tastemaker and the owner of Colefax & Fowler, an influential British decorating firm that codified what is known as the English country house look.
Өмірбаян
Ол Нэнси Кин Перкинс ретінде, Вирджиния штатындағы мақта брокері Томас Монкур Перкинстің үлкен қызы және оның әйелі Элизабет Лангхорн, Чисвелл Лангхорнның қызы болып дүниеге келді. Оның туған жері – Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласына жақын Гринвудтағы анасының әкесіне тиесілі Мирадор шаруашылығы болды. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласында және Нью-Йорк қаласында өсті. Нэнси Ланкастердің төрт анасының сіңлісі болды, олардың ең танымалдары – британдық саясатшы Нэнси, Леди Астор және «Гибсон қызын» танымал еткен суретші Чарльз Дана Гибсонның әйелі Айрин Гибсон. Оның туысы Джойс Гренфелл – белгілі британдық монолог оқушысы және актриса.
She was born Nancy Keene Perkins as the elder daughter of Thomas Moncure Perkins, a Virginia cotton broker, and his wife Elizabeth Langhorne, a daughter of Chiswell Langhorne. Her birthplace was Mirador, the estate farm of her maternal grandfather, in Greenwood, near Charlottesville, Virginia. She was brought up in Richmond, Virginia and New York City. Nancy Lancaster had four maternal aunts, of whom the most notable were Nancy, Lady Astor, a British politician, and Irene Gibson, wife of artist Charles Dana Gibson, who popularized the Gibson Girl. Her cousin Joyce Grenfell was a celebrated British monologuist and actress.
Бірінші неке
Нэнси алғаш рет 1917 жылдың 7 ақпанында Чикагодағы универмагтың бай негізін қалаушы Маршалл Филдтің немересі Генри Филдке тұрмысқа шықты. Ол бес ай өткен соң, 1917 жылдың 8 шілдесінде 22 жасында Нью-Йорк қаласындағы Пресвитериан ауруханасында операциядан кейін қайтыс болды.
Nancy was first married, on February 7, 1917, to Henry Field, a grandson of Marshall Field, the wealthy founder of the Chicago department store. He died five months later on July 8, 1917 at age 22 at Presbyterian Hospital in New York City following an operation.
Екінші неке
1920 жылы Нэнси журналист және инвестор Рональд Триге (1897–1976), оның бірінші күйеуінің туысына үйленді. 1927 жылы Англияға көшкеннен кейін, олардың екі ұлы – Майкл Ламберт Три (1921–1999) және Джереми Три (1925–1993) және 1922 жылы дүниеге келгенде қайтыс болған Розмари атты қызы дүниеге келді. Майкл Девонширдің 10-шы герцогы Эдвард Кавендиштің қызы Леди Энн Кавендишке үйленді. Бастапқыда Трилер Нортгемптонширдегі Маркет-Харбороу маңындағы Келмарш Холлды 10 жылға жөндеуге жалға алды, ал Нэнси оны Эльден Лтд фирмасының Гай Бетхелл ханымның көмегімен қайта безендірді. 1933 жылы Трилер Оксфордширдегі Чарлбери маңындағы Дичли Паркін сатып алды, және осы үйді безендіру Нэнсиге «дүниедегі ең жақсы талғамға ие адам» деген атақ әкелді. Ол бұл жұмысты Сибил Колефакспен (Миссис Бетхелл қайтыс болғаннан кейін) және Париждің Жансен фирмасының француз декораторы Стефан Будинмен бірге атқарды. 1933 жылдың қараша айында Рональд Три Харбороу округінен консервативтік партияның парламент депутаты болды. Три Германиядағы нацистік партияның күшеуін Ұлыбритания үшін қауіп деп санайтын шағын топтың бірі болды, сондай-ақ ол Эден, Дафф Купер және басқалар кіретін, анти-ұсыныс депутатының тобының мүшесі болды, олар Королева Аннаның қақпасындағы үйінде жиналатын. Уинстон Черчилль бұл топқа кірмеген, бірақ ол әйелі Клементинамен бірге 1937 жылдан бастап Дичлиде бірнеше рет тамақтанды. Соғыс басталғанда, билік өкілдері Черчилльдің Чартуэллдегі шалғайдағы үйінің және премьер-министрдің Чекерс резиденциясының жаудың әуе шабуылына ұшырауы мүмкін болғандықтан алаңдады, әсіресе Черчилль оны романтикалық түрде «Ай биік болғанда» деп атады. Черчилль Неасдендегі Пэддок бомбобезігін пайдаланды, бірақ оны Уайтхоллдағы Кабинет соғыс бөлмесіне оралғанға дейін бір рет ғана кабинет отырысы үшін қолданды. Алайда, толық ай болжамдалған ашық түндерде бұл қосымша қиындықтар тудырды, сондықтан билік Лондонның солтүстігінде баламалы орын іздеді. Три Черчилльге Дичлиді пайдалануды ұсынды, оның ағаштармен жабылғандығы және көрінетін жолдың болмауы оны Черчилль үшін қолайлы орынға айналдырды. Черчилль алғаш рет 9 қарашада 1940 жылы Клементина мен қызы Мэримен бірге Чекерс орнына Дичлиге барды. 1942 жылдың соңында Америка соғысқа қатысты, және Чекерстегі қауіпсіздік жақсарды, соның ішінде жолға газон төселді. Черчилль Дичлиде ресми резиденциясы ретінде соңғы рет 1942 жылдың 26 қыркүйегінде Тридің туған күніне келді. Черчилль соңғы рет 1943 жылы түскі асқа келді. Черчилль Триге Ақпарат министрлігінде жұмыс берді, онда ол американдық әріптесі Мариетта Пибоди Фицджеральдпен танысты. Екеуі арасында махаббат оянып, қарым-қатынас бастады. 1945 жылғы сайлауда Три парламенттік мандатын жоғалтқаннан кейін, Три мен Пибоди әрқайсысы өздерінің жұбайларынан ажырасып, 1947 жылдың 26 шілдесінде үйленді. 1949 жылы олардың жалғыз баласы дүниеге келді, ол 1960-шы жылдардың супермоделі Пенелопа Три болды.
In 1920 Nancy married journalist and investor Ronald Tree (1897–1976), a cousin of her first husband. After moving to England in 1927, they had two sons, Michael Lambert Tree (1921 1999) and Jeremy Tree (1925 1993), and a daughter, Rosemary, who died at birth in 1922. Michael married Lady Anne Cavendish, a daughter of Edward Cavendish, 10th Duke of Devonshire. At first the Trees took a 10 year repairing lease on Kelmarsh Hall near Market Harborough in Northamptonshire, which Nancy redecorated with help from Mrs Guy Bethell of Elden Ltd. In 1933, the Trees bought Ditchley Park near Charlbury in Oxfordshire, and it was the decoration of this house which earned Nancy the reputation of having "the best taste of almost anyone in the world." She worked on it with Sibyl Colefax (Mrs Bethell having died) and the French decorator Stéphane Boudin of the Paris firm Jansen. In November 1933, Ronald Tree became the Conservative Party member of Parliament for Harborough. Tree was among a small group who saw the rising Nazi party in Germany as a threat to Britain, and he became a member of a clique of anti appeasement MPs (who included Eden, Duff Cooper and others) who would meet at his house in Queen Anne's Gate. Winston Churchill was not part of this group, but he and his wife Clementine dined at Ditchley on numerous occasions from 1937. On the outbreak of war, the authorities were concerned by the vulnerability to enemy air attack of both Churchill's country house Chartwell and the Prime Minister's retreat of Chequers especially, as Churchill romantically termed it 'When the Moon is High'. Churchill had use of the Paddock bunker in Neasden, but only used it on one occasion for a cabinet meeting, before returning to his Cabinet War Room bunker in Whitehall. However, this created additional difficulties on clear nights when a full moon was predicted so the authorities looked for an alternative site north of London. Tree offered Churchill use of Ditchley which, thanks to its tree coverage and lack of visible access road made it an ideal site Churchill was happy with. Churchill first went to Ditchley in lieu of Chequers on 9 November 1940, accompanied by Clementine and his daughter Mary. By late 1942, America had entered the war and the security at Chequers had improved, including covering the road with turf. The last weekend Churchill attended Ditchley as his official residence was Tree's birthday on 26 September 1942. Churchill's last visit was for lunch in 1943. Churchill gave Tree a job in the Ministry of Information, where he met American co worker Marietta Peabody FitzGerald. The two began an affair. After Tree lost his seat in the 1945 election, Tree and Peabody divorced their respective partners and married on 26 July 1947. In 1949, their only child was born, the 1960s supermodel Penelope Tree.
Үшінші неке
Нэнси 1948 жылы үшінші рет тұрмысқа шықты, бұрынғы әскери офицер, елдік помещик және Нортгемптонширдегі Маркет-Харборо қаласының жанындағы Келмарш Холлға ие болған Парламент мүшесі, подполковник Клод Ланкастер (1899–1977) еді. Бүгінде бақшаларымен әйгілі, ол танымал туристік орынға айналған және бес жылдан кейін 1953 жылы ажырасқандарына қарамастан, Нэнси Ланкастердің ең сүйікті үйі деп есептеледі. Олар некеге тұрудың алдында бірнеше жыл бойы махаббатта болған. Кейін Нэнси Ланкастер некедегі күнделікті жақындық оларды махаббатта табысты, ал отбасылық өмірде үйлесімсіз екенін түсінуге көмектескенін айтты. 1950 жылы Нэнси сүйікті Мирадор үйін сатуға мәжбүр болды, ал 1954 жылы Оксфорд маңындағы Хасли Кортты сатып алды. Ол үйді бизнес-серіктесі Джон Фаулердің (1906–1977) көмегімен жаңартып, безендірді. Олар сондай-ақ Мейфэрдегі Эйвери Роудтағы әйгілі Сары бөлмені де жасады. 1971 жылы болған өрттен кейін ол Хаслидегі басты үйді сатып, өмірінің соңына дейін тұрған шарабаға көшіп кетті. Хаслиде жасаған бағы ерекше стильдік шешімдерімен танымал болды. Белгілі британдық интерьер дизайнері Дэвид Хикс (1929–1998) Нэнси Ланкастерді "Гертруда Джекилден бері ең ықпалды ағылшын бағбаны" деп атады. Ішкі безендірушілердің (оның ешқашан болмағаны және олай болмайтынын мәлімдемегені) және шебер бағбандардың қадірлісі ретінде танылған ол Джон Фаулермен бірге ағылшын ел үйінің көркін жасады.
Nancy married, thirdly, in 1948, Lieutenant Colonel Claude Lancaster (1899–1977), a former military officer, country squire and member of Parliament who owned Kelmarsh Hall near Market Harborough, Northamptonshire. Renowned today for its gardens, it is a popular tourist site and said to be Nancy Lancaster's favorite home of all, despite their divorce after only five years in 1953. The couple had been having an affair for years prior to their marriage. Nancy Lancaster later claimed that it was the suffocating, day to day intimacy of marriage that made her realise why they were successful as lovers and ill suited as husband and wife. In 1950, Nancy was forced to sell her beloved Mirador and in 1954 she bought Haseley Court near Oxford. She renovated and decorated the house with the help of her business partner, John Fowler (1906–1977). They also created the famous Yellow Room at Avery Row, Mayfair. After a fire in 1971, she sold the main house at Haseley and moved into the coach house, where she lived for the rest of her life. The garden she created at Haseley was particularly famous for its sense of style. The renowned British interior designer David Hicks (1929–1998) called Nancy Lancaster "the most influential English gardener since Gertrude Jekyll." Referred to as the doyenne of interior decorators (something she never was, nor ever claimed to be) and smart gardeners, she together with John Fowler created much of the English country house look.