Кіріспе
Х ғасырдағы монастырь.
Сент-Ньотс Приорі – Сент-Ньотс қаласының жанында, Хантингдоншир тарихи округінде орналасқан Бенедикт тәртібінің монастыры. Қазір бұл округ Англияның Кембриджшир графтығындағы әкімшілік аудан болып табылады.
Англо-саксон монастыры
974 жыл шамасында граф Эльрик (немесе Леофрик) және оның әйелі Эльфледа (немесе Этельфледа) осы жерде алғашқы монастырды құрды. Олар оған Эйнсбери иелігінің бір бөлігі болған екі жер телімін сыйға берді, кейіннен бұл иелік Сент-Неотс иелігі деп аталды. Оның нақты орны белгісіз, алайда қазіргі заманғы шіркеу тұрған жерде орналасқан болуы мүмкін. Әңгімеге сүйенсек, Корнуоллдық әулие Ньоттың қасиетті деректері Корнуоллдағы Неотстокеден (қазіргі Сент-Ньот) алынып, паломниктікке тарту үшін қажетті қасиетті жәдігерлерді монастырьға жеткізілді. Сондықтан қала осылай атқа ие болды.
Бек абатханасының шетелдік монастыры
1078 жылы Нормандиядағы Бек аббаттығының абысы, кейін Кентербери архиепискобы болған қасиетті Анзельм, Сент-Ньоттың қасиетті орнына сапар шеккен. 1081 жылы ол саксон монахтарының орнына Бектен он сегіз монахты жіберді және Ричард Фиц Гилберт пен оның әйелі Ротайс немесе Рохайс, жер иелері, оны Бекке тәуелді ерлер бенедиктиндік монастыры ретінде қайта құрды. 1113 жылы Ротхас Сент-Ньотс иелігін монастырьға сыйлады, ол оны таратылғанға дейін иеленді. Англо-нормандық ақсүйектер Бек аббаттығына зор қолдау көрсетіп, Англиядағы кең аумақтармен байытты. Сент-Ньотстың өзінен басқа, 15 ғасырда Бек Сток-бай-Клэр, Уилсфорд, Стивентон, Ковик, Огборн сияқты бірнеше монастырьларға ие болды, сондай-ақ Блэкенхам және Повингтон монастырьлары да белгілі бір уақытта оның құрамында болды. Олардың ішінде Сент-Ньотс монастыры ең ірісі болды. Бек Монмутширдегі Голдклиф монастырына да иелік етті. Лондон маңындағы Тоутинг Бек атауы орта ғасырлық ауылдың Бек аббаттығының меншігінде болғандығынан шыққан. Монастырь, әсіресе бенедиктиндік монастырь ретінде қайта құрылған кезде, өзен жағасындағы, кейіннен көпірмен ауыстырылған, қазіргі Базар алаңынан солтүстікке қарай орналасқан жерге көшірілді. Шетелдік монастырь болғандықтан (яғни француз аналық үйіне тәуелді болғандықтан), Франция мен Англия арасындағы қақтығыстар кезінде, әсіресе Жүз жылдық соғыс кезінде қиындықтарға тап болды. Мүлігі осы себеппен үнемі тартылып отырды, сондай-ақ басқа шетелдік монастырьлар сияқты, 1409 жылы денизация деп аталатын квази-натурализация процесі арқылы Бекке тәуелсіздік алды.
Құралу
Ақыры 1539 жылы монастырлардың таратылуы кезінде монастырь басып алынды. Монастырлар таратылғаннан кейін ғимараттар бұзылып жатты. Тарату комиссияларына "шіркеулердің қабырғаларын, баспалдақтарын, монастырларды, дөңгелектерді, асханаларды, жатақханаларды, шаптерхаус-тарды" және қалғандарын толығымен қирату туралы нұсқаулар берілді. Кейін материалдар тәждің пайдасына сатылды. Қазіргі таңда монастырьдан жер бетінде ештеңе қалмады, соңғы қалған құрылыс – қақпа, 18-шы ғасырдың соңында бұзылды. Осы орынды ескерткіш тақта белгілейді.
Преориялар
+ Приордың аты Датасы Мартин 1132 жылы отставкаға кетті Герберт 1159 жылдан 1173 жылға дейін Геффри 1200 жылдан 1204 жылға дейін Уильям 1206 жылдан 1210 жылға дейін Роджер 1218 жылдан 1223 жылға дейін Уильям 1224 жылға дейін Реджинальд 1226 жылы сайланды Хью де Фагренум 1236 жылы, 1248 жылы отставкаға кетті Генри де Мессевилл 1258 жылы отставкаға кетті Уильям де Бонсбор 1258 жылы сайланды Элияс де Понте Эпископи, Бек монахы 1262 жылы сайланды, 1262 жылы отставкаға кетті Генри Сент-Ньотстық 1264 жылы сайланды Уолтер де Берне Белгісіз Томас де Бенсенд 1275 жылы сайланды Джон де Боско Рейнолди 1285 жылы сайланды, 1292 жылы отставкаға кетті Джон де Сейшевилл 1292 жылы сайланды, 1302 жылы қайтыс болды Уильям де Бек 1302 жылы сайланды Геффри де Бек 1317 жылы сайланды Климент Сент-Стивендік 1322 жылы сайланды, 1331 жылға дейін қызмет етті Питер де Фальк 1341 жылы сайланды Уильям де Бомонт 1349 жылы сайланды Геффри де Бранвилль 1352 жылы сайланды Питер де Вилларибус 1353 жылы сайланды Кристиан де Троарн 1364 жылы сайланды, 1372 жылы қайтыс болды Роберт де Гланвилл, Бек монахы, 1372 жылы сайланды, 1373 жылы приор болып тағайындалды, 1377 жылы отставкаға кетті Уильям Сент-Ведаст 1377 жылдан 1399 жылға дейін басқарды Эдвард Солсбери 1405 жылы сайланды Уильям 1422 жылы кездесті Джон Тервей 1439 жылға дейін отставкаға кетті Джон Итон 1447 жылы кездесті Генри 1459 жылдан 1461 жылға дейін кездесті Уильям Эйнсбери 1464 жылдан 1486 жылға дейін кездесті Томас Раундес 1508 жылы отставкаға кетті Джон Раундес соңғы приор, 1508 жылы сайланды