Кіріспе

XVII ғасырдағы Төмен елдердің дворяны және әскери қолбасшысы Шарль Бонавентура де Лонгвеваль, Буккойдың 2-графы (ісп. тілінде толық аты – Карл Бонавентура Граф фон Буккой) (9 қаңтар 1571, Аррас – 10 шілде 1621, Нове Замки) – Сегіз жылдық соғыс кезінде Испан Нидерланды үшін, ал Отыз жылдық соғыс кезінде Киелі Рим империясы үшін күрескен әскери қолбасшы.

Испан Фландрия армиясындағы мансабы

Буккой 1571 жылдың 9 қаңтарында Аррас қаласында Максимилиан де Лонгвельдің, Буккойдың 1-графының ұлы ретінде дүниеге келді. Ол жасөспірім кезінде Нидерландтағы испан әскерлеріне қызмет етіп, 26 жасында полковник атанды. 1600 жылғы Ниупорт шайқасы мен 1601–1604 жылдардағы Остенд қоршауында қатысты, сондай-ақ Амброзио Спиноланың Фризия кампанияларында артиллерия генералы ретінде көзге түсті. 1606 жылы Миландық дворян отбасынан шыққан Мария Маддалена Биглияға үйленді, ал 1607 жылы олардың Шарль Альберт есімді ұлы дүниеге келді. 1610 жылы Францияның Генрих IV-нің қазасына байланысты Альберт және Изабелла герцогтарының көңіл айтуын жеткізу үшін Францияға ерекше елші ретінде жіберілді. 1613 жылы Алтын Жүн орденінің рыцары болды. Ерекше құрмет көрсету белгісі ретінде, Алтын Жүн орденіне кіргенде бас тартуға мәжбүр болған Калатрава орденінің командалығы оның ұлына берілді. Сол жылы ол Эно графтығының бас сот орындаушысы (немесе губернаторы) болып тағайындалды.

Император әскерінің қолбасшысы

Ол 1614 жылы қаңтарда Будвейс диетасында Архиегерцог Альберттің өкілі ретінде Богемияға сапар шекті. Сайлаудан кейін көп ұзамай Император Маттиас Буккойды Император армиясын басқаруға шақырды, ол 1614 жылдың тамызында осы лауазымды қабылдады. Ол Габсбург Нидерландында демалыста болғанда, 23 мамыр 1618 жылы Праганың екінші талқандануы Богемия көтерілісін бастады. Буккой тамыз айында Венаға оралып, көтерілісті басу үшін жиналған императорлық күштерге басшылық етті. Әскер, жабдық және қаржы жетіспеуінен оның алғашқы жорығы бірнеше рет апатқа ұшырауға жақын болды. 9 қарашада Ломнице шайқасында граф Йиндрих Матьяш Турннан жеңілген ол қоршаудағы Пилсен қаласын құтқара алмады. Армиясы Будвейс маңында қыстауға орналасқанда, Турнның Венаға жасаған шабуылы тек қатыгез қысқа тоқтатылды. Архиегерцог Альберттен күштер келгеннен кейін, Буккойдың 1619 жылғы жорығы соғыстың бағытын өзгертуге үлкен үлес қосты. 10 маусымда ол Эрнст фон Мансфельдті Саблат шайқасында жеңіп, богемиялықтарды Будвейсті қоршаудан бас тартуға мәжбүр етті. Ол 1620 жылғы 8 қарашада Ақ Тау шайқасында императорлық әскерлерге де басшылық етті. Оның жетістіктерінің нәтижесінде Император Фердинанд II оған Нове-Грады, Рожмберк және Либейовице иеліктерін сыйлады. Бұл иеліктер 1945 жылға дейін отбасының меншігінде болды. Буккой 1621 жылғы 10 шілдеде Нойхаузель бекінісін (Мажарстан: Э́ршекújvár, латынша: Novum Castrum, қазіргі Нове-Замки, Словакия) қоршау кезінде қаза тапты. Оның командирлерінің бірі Торквато Конти оның денесін майданнан алып кетуге тырысты, бірақ тұтқынға алынды. Кейін Конти босатылып, Буккойдың орнына Император әскерлерінің командирі болды. Оның салтанатты жерлеу рәсімі 31 шілдеде 1621 жылы Венадағы Францискан шіркеуінде өтті.