Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы Брэкстон Крейвен (1822 жылғы 22 тамыз – 1882 жылғы 7 қараша) – американдық педагог. Ол 1842 жылдан 1863 жылға дейін және 1866 жылдан 1882 жылға дейін Дьюк университетіне айналған мекеменің екінші президенті болды. 1841 жылдан 1851 жылға дейін бұл институт Юнион институты, 1859 жылға дейін Нормаль колледжі, ал 1924 жылға дейін Тринити колледжі деп аталды. Ол Дьюкте ежелгі тілдер, этика, философия, құқық, риторика және логика пәндерін оқытты.
American novelist
Braxton Craven (August 22, 1822 – November 7, 1882) was an American educator. He served as the second president of the institution that became Duke University from 1842 to 1863 and then again from 1866 to 1882. The institution was known as Union Institute from 1841 to 1851, Normal College until 1859, and Trinity College until 1924. He taught ancient languages, ethics, philosophy, law, rhetoric, and logic at Duke.
Өмір және мансап
Крейвен 1822 жылы Солтүстік Каролина штатының Рэндольф округінде дүниеге келді және 1840 жылы методист шіркеуінен уағыз айтуға рұхсат алды. Ол 1849 жылы Рэндольф-Мейкон колледжінен «А» бакалавр (құрметті диплом) алды және өмірі бойында басқа да түрлі академиялық дәрежелерге ие болды. Оның қызметі келесі білім беру және әкімшілік лауазымдарды қамтыды: Юнион институтында студент-оқытушы (1841–1842); Юнион институтының директоры (1842–1851); Нормаль колледжінің президенті (1851–1859); Тринити колледжінің президенті (1859–1863, 1866–1882). Бракстон Крейвеннің мектеппен байланысы 1841 жылы, 19 жасында басталды, ол Юнион институтына студент және көмекші оқытушы ретінде қабылдануы керек болды. Ол 1842 жылы Брантли Йорктің орнын басып, 1882 жылы қайтыс болғанға дейін мекемені басқарды. Білім беру теориясы бойынша жақсы білімді болғандықтан, 1851 жылы ол мектепті штаттың жалпы білім беретін мектептері үшін мұғалімдер даярлайтын Нормаль колледжі ретінде мемлекеттік аккредитациядан өткізді. Діни қызметкер ретінде ол кейіннен қолдау үшін методист шіркеуіне жүгінді, нәтижесінде 1859 жылы мекеменің атауы Тринити колледжі болып өзгерді. Оның басшылығымен мектеп кеңінен танылды, студенттердің көп бөлігі Орталық Каролинадан келді, сонымен қатар Оңтүстік штаттарының барлығынан, тіпті Арканзас және Миссури сияқты алыс штаттардан да студенттер келді. 1863 жылдан 1865 жылға дейінгі Крейвеннің президенттік қызметіне үзіліс, оның мектепті басқаруына байланысты методист конференциясындағы дау-дамаylar, оның отставкаға келуіне әкелді. Профессор Уильям Тригг Ганнауэй уақытша президент болып тағайындалды. Азамат соғысынан кейін Крейвен лауазымына оралуға көндірілді. Өте беделді педагог болған Крейвен бір уақытта президент және ежелгі тілдер, психология және мораль ғылымдары, метафизика, риторика және логика, ұлттық және конституциялық құқық, сондай-ақ Киелі кітаптар туралы ғылымдар профессоры болып қызмет етті. Ол 1844 жылдың 26 қыркүйегінде Айрин Личке үйленді. Айрин Лич Юнион институтының алдындағы Браунс мектеп-гимназиясының тұңғыш әйел түлегі болды және Юнион институтында арифметикадан сабақ берді. Бракстон Крейвен 1882 жылы қайтыс болды. Бір кездері Тринити колледжі болған, кейін Дьюк университетіне айналған жерде орналасқан, барлық алтыншы сыныптарды қамтитын Бракстон Крейвен орта мектебі оның құрметіне аталған.
Craven was born in Randolph County, N. C., in 1822, and was licensed to preach by the Methodist Church in 1840. He earned an A. B. (Hon.) in 1849 from Randolph Macon College, and received various other degrees during his lifetime. His career included the following educational and administrative positions: Student teacher, Union Institute (1841 1842); Principal of Union Institute (1842 1851); President of Normal College (1851 1859); President of Trinity College (1859 1863, 1866 1882). Braxton Craven's connection with the school began at age 19 in 1841 when he was asked to enroll both as a student and assistant teacher at Union Institute. He succeeded Brantley York as principal in 1842 and lead the institution until his death in 1882. Well versed in educational theory, in 1851 he had the school chartered by the state as Normal College to train teachers for the state’s common schools. An ordained minister, he later turned to the Methodist Church for support resulting in the change of name to Trinity College in 1859. Under his leadership the school became well known, drawing its student body mostly from central Carolina, but also from all Southern states including some students from as far away as Arkansas and Missouri. The break in Craven's presidency from 1863 to 1865 was caused by divisions in the Methodist Conference over his management of the school that led to his resignation. Professor William Trigg Gannaway was appointed president pro tempore. After the Civil War, Craven was persuaded to resume his office. A highly respected educator, Craven concurrently served as President, and Professor of Ancient Languages, Mental and Moral Science, Metaphysics, Rhetoric and Logic, National and Constitutional Law, and Biblical Literature. He married Irene Leach on September 26, 1844. Irene Leach was the first female graduate of Brown’s Schoolhouse (predecessor to Union Institute), and taught arithmetic at Union Institute
Крейвен құл иесі болған.
Craven was a slave owner. Braxton Craven died in 1882. Braxton Craven Middle School, an all sixth grade school located on the site of what was once Trinity College and, later, Duke University, is named for him.
Шығармашылық шығармалар
Брэкстон Крейвен Чарли Вернон псевдонімімен көркем әдебиет жазды. 1865 жылы Брэнсон мен Фаррар баспасынан жарық көрген «Мэри Баркер» атты роман «Солтүстік Каролинадағы ерте өмірдің қызықты баяны» деп сипатталады. Ол Конгресс кітапханасының каталогында PS1449. C88 M3 1865 нөмірімен тіркелген, ал микроформадан жасалған цифрлық көшірмесі Индиана университетінде сақтаулы.
Braxton Craven also wrote fiction under the pen name of Charlie Vernon. One novel titled Mary Barker, published by Branson and Farrar in 1865, is described as “A thrilling narrative of early life in North Carolina.” It is listed in the catalog of the Library of Congress, call no. PS1449. C88 M3 1865, and a digital reproduction made from a microform copy is held by Indiana University
Тағы бір туынды, «Наоми Уайз немесе Жәбірленуші», Наоми Уайздың өлімі туралы жазылған түпнұсқа ән деп есептелетін қосымша балладамен бірге, алғаш рет 1851 жылғы «Эвергрин» газетінің қаңтар және ақпан нөмірлерінде жарияланды. Ол 1874 жылғы 29 сәуірде «Гринсборо Патриот» газетінде және одан кейін бірнеше рет памфлет түрінде қайта басылды. 1944 жылы және 1962 жылы Солтүстік Каролина штатының Рэндлеман қаласындағы Ротари клубы осы туындыны Рэндлеман тарихымен бірге жариялады. Бұл Наоми Уайздың өліміне негізделген құрастырылған туынды, бірақ көп жылдар бойы оны оқыған көптеген адамдар, соның ішінде Брэкстон Крейвеннің өмірбаянын жазған Джером Доуд та шындыққа жатқан оқиға деп қабылдады.
Another story, “Naomi Wise, or the Victim”, with an appended ballad purporting to be the original song composed about Naomi Wise’s murder, was first published in the January and February editions of the 1851 Evergreen newspaper. It was reprinted on April 29, 1874 in the Greensboro Patriot and several times thereafter in pamphlet form. In 1944 and again in 1962, the Rotary Club of Randleman, North Carolina published this same story along with the History of Randleman. It is a fabrication based on the death of Naomi Wise, but accepted as a true account for many years by most people who read it, including Braxton Craven’s biographer, Jerome Dowd.