Кіріспе
Бұрынғы ағылшын футбол клубы, 2004 жылға дейін осы атпен жұмыс істеген «Уимблдон» футбол клубы – 1889 жылы Оңтүстік-Батыс Лондондағы Уимблдон қаласында құрылған ағылшын футбол клубы. 1912 жылдан 1991 жылға дейін «Плаф Лейн» стадионында базасы болған. «Уимблдон Олд Сентралс» ретінде құрылған клубтың көп бөлігіндегі тарихы лигадан тыс команда ретінде өтті. «Донс» және кейіннен «Вомблз» деген лақап аттарымен танымал болған клуб 1963 жылы сегіз рет Истмия лигасының титулын, FA Аматор кубогын жеңіп алды, сондай-ақ 1975 және 1977 жылдар аралығында үш рет Оңтүстік лиганың чемпионы атанды. Команда 1980-жылдары тез өркендеп, 1986 жылы Бірінші дивизионға жолдама алды, ал бұрынғы Төртінші дивизионда ойнаған болатын. «Уимблдонның» «Жабайы топтары» – ойыншылардың көңілді, эксцентрикалық мінез-құлқымен танымал болғандықтан осылай аталды – 1988 жылы FA кубогын жеңіп, сол маусымдағы Лига чемпиондары «Ливерпульді» ұтып, FA кубогы мен оның аматор әріптесін жеңіп алған үш клубтың бірі болды. 1991 жылы Тейлор есебі жарияланғаннан кейін, онда топ дивизион клубтарына толық отыратын стадиондар ұсынылған болатын, «Уимблдон» «Плаф Лейн» стадионынан кетіп, жақын маңдағы «Кристал Пэласпен» «Селхерст Парк» стадионын бөлісіп пайдалануға көшті – бастапқыда уақытша шара ретінде қарастырылған келісім он жылдан астам уақытқа созылды. Команда 2000 жылы төмендегенге дейін Бірінші дивизионда және оның ізбасары FA Премьер-лигасында қалды. 2001 жылы, мүмкін болатын жергілікті және алыс жерлерді қарастырғаннан кейін, клуб 74 шақырым (46 миль) солтүстікке қарай, Букингемширдегі Милтон-Кейнске көшу ниеті туралы хабарлады. «Уимблдонның» Оңтүстік Лондондан кету идеясы клубтың көптеген жанкүйерлері мен футбол жанкүйерлері арасында кең қолдау таппады, бірақ Футбол қауымдастығы тағайындаған тәуелсіз комиссия 2002 жылдың мамырында рұқсат берді. Бұл шешімге наразы болған жанкүйерлер тобы «AFC Уимблдон» жаңа клубын құрып, көптеген «Уимблдон» футбол клубының жанкүйерлері оған адалдықтарын ауыстырды. Осы жетістіктерден кейін 1964–1965 маусымында кәсіпқой статусқа ие болу және Оңтүстік лигасына қатысу туралы шешім қабылданды. «Уимблдон» жаңа лигада сәтті өнер көрсетіп, алғашқы әрекетте екінші орынды иеленді. «Уимблдон» 1974–1975 маусымындағы FA кубогында елге танымал болды: бірінші іріктеу кезеңінде жарысқа қатысқан «Уимблдон» алдымен «Бракнелл Таунды», содан кейін «Мейденхед Юнайтедті», «Уокингем Таунды», «Гилдфорд және Доркинг Юнайтедті», «Бат Ситиді» және «Кеттеринг Таунды» жеңіп, үшінші турға өтті. Содан кейін олар ғасырдың бірінші жартысындағы бірінші лигадан тыс командалардың бірі болып, үйден тыс жерде «Бёрнлиді» «Турф Мур» стадионында жеңіп, Бірінші дивизион командасын жеңді. Төртінші турда команданың жақсы формасы жалғасты, өйткені команда Бірінші дивизион чемпиондары «Лидс Юнайтедті» «Элланд Роудта» 0:0 есебімен теңестірді. Голкипер Дики Гай Питер Лоримердің соққысын сейіп, қайта ойнауға мүмкіндік берді, бірақ «Селхерст Паркте» 40 000-нан астам көрерменнің алдында өз қақпасына гол соғып 1:0 есебімен жеңілді. 1974–1975 жылдар аралығында Оңтүстік лигасын үш рет жеңгеннен кейін «Уимблдон» 1977–1978 маусымында «Уоркингтонның» орнына Футбол лигасына қабылданды.
the club that existed under this name until 2004
Wimbledon Football Club was an English football club formed in Wimbledon, south west London, in 1889 and based at Plough Lane from 1912 to 1991. Founded as Wimbledon Old Centrals, the club were a non League team for most of their history. Nicknamed "the Dons" and latterly also "the Wombles", they won eight Isthmian League titles, the FA Amateur Cup in 1963 and three successive Southern League championships between 1975 and 1977, and were then elected to the Football League. The team rose quickly from obscurity during the 1980s and were promoted to the then top flight First Division in 1986, just four seasons after being in the Fourth Division. Wimbledon's "Crazy Gang"—so called because of the boisterous, eccentric behaviour of the players—won the FA Cup in 1988, beating that season's League champions Liverpool, and thereby became one of only three clubs to have won both the FA Cup and its amateur counterpart. In 1991, following the publication of the Taylor Report recommending all seater grounds for top flight clubs, Wimbledon left Plough Lane to groundshare with nearby Crystal Palace at Selhurst Park—an originally temporary arrangement that ended up lasting over a decade. The team remained in the First Division and its successor the FA Premier League until they were relegated in 2000. In 2001, after rejecting a variety of possible local sites and others further afield, the club announced its intention to move 46 mile (74 km) north to Milton Keynes in Buckinghamshire. The idea of Wimbledon leaving south London was deeply unpopular, both with the bulk of the club's established fanbase and with football supporters generally, but an independent commission appointed by the Football Association granted permission in May 2002. A group of supporters, appalled by the decision, responded by forming a new club, AFC Wimbledon, to which the majority of Wimbledon FC fans switched allegiance. Following these successes the decision was taken to turn professional for the 1964–65 season and to enter the Southern League. Wimbledon had continued success in their new league, finishing as runners up at the first attempt. Wimbledon became nationally famous during an FA Cup run during the 1974–75 season: entering the competition at the first qualifying round, Wimbledon saw off first Bracknell Town, then Maidenhead United, Wokingham Town, Guildford & Dorking United, Bath City and Kettering Town to find themselves in the third round proper. They then became the first non League team that century to beat a First Division side away from home by defeating Burnley at Turf Moor. In the fourth round the good form continued, as the team held the reigning First Division champions Leeds United to a 0–0 draw at Elland Road. Goalkeeper Dickie Guy saved a penalty from Peter Lorimer to earn a replay, which was narrowly lost 1–0 by an own goal in front of over 40,000 spectators at Selhurst Park. After winning the Southern League three times running from 1974–75 to 1976–77, Wimbledon were elected to The Football League in place of Workington for the 1977–78 season.
Талисман
2000 жылдан 2003 жылдың маусымына дейін алғашқы «Уимблдон Ф.К.» клубы жергілікті «Вэндл» өзенінің атымен аталған «Wandle» атты Womble маскотын клубтың талисманы ретінде пайдаланған. Бірақ, клубтың Милтон-Кейнске көшірілуіне байланысты туған дау-дамайға байланысты, «Wombles» авторы Элизабет Бересфорд клубтың көшірілу сипатына наразылық білдіріп, кейіпкерді пайдалануға арналған заңды лицензияны кері қайтарып алды.
Жарыстар
Уимблдонның әуесқойлық және кейін жартылай кәсіби тарихының көп бөлігінде көршілес Тоутинг және Митчем Юнайтед ФК-мен күшті жергілікті бәсекелестік болды.
1980 жылдардың ортасынан бастап жанкүйерлер клубтың басты қарсыластары деп Лондонның оңтүстігіндегі «Кристал Пэлас» (1991 жылдан 2003 жылға дейін олардың арендаторы болған) және Лондонның батысындағы «Челси» клубтарын санайтын. Алайда, ешқайсысы да Уимблдонның бәсекелестік сезімін толыққанды қайтармады. Уимблдон 1984 жыл мен 2004 жыл аралығында «Кристал Пэласпен» 11 маусым бойы бір лигада өнер көрсетті, ал 1986 жыл мен 2000 жыл аралығында «Челсимен» бір маусымды қоспағанда, барлық маусымдарда бірдей лигада болды.