Роберт Катлер: АҚШ-тың ұлттық қауіпсіздік кеңесшісінің алғашқы төрағасы
Robert Cutler
Роберт Катлер – АҚШ үкімет ресми тұлғасы, алғашқы Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі. Эйзенхауэр президенттің кеңесшісі болды. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Катлер (12 маусым 1895 – 8 мамыр 1974) – американдық мемлекеттік қызметкер, президенттің Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі лауазымына тағайындалған алғашқы адам. Ол 1953-1955 және 1957-1958 жылдары АҚШ президенті Дуайт Эйзенхауэрге осы қызметте қызмет етті.
American government official
Robert Cutler (June 12, 1895 – May 8, 1974) was an American government official who was the first person appointed as the president's National Security Advisor. He served US President Dwight Eisenhower in that role between 1953 and 1955 and from 1957 to 1958.
Ерте өмір
Ол 1895 жылы 12 маусымда Массачусетс штатының Бруклин қаласында дүниеге келген. Ол Джордж С. және Мэри Ф. Уилсон Катлердің бес ұлының ең кішісі болды. Оның ағалары – Гарвард медицина мектебінің профессоры және хирург Елиотт Карр Катлер, Гарвардтың регби командасының ойыншысы Джонни Катлер, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері және Лесли Брэдли Катлердің күйеуі Роджер В. Катлер, сондай-ақ Джордж С. Катлер кіші. Катлер Гарвард колледжінде оқыды және ағылшын тілінің мұғалімі және жазушы болуды жоспарлады.
He was born on June 12, 1895, in Brookline, Massachusetts. He was the youngest of five sons born to George C. and Mary F. Wilson Cutler. His brothers were Elliott Carr Cutler, a professor at the Harvard Medical School and a surgeon, Harvard quarterback Johnny Cutler, Roger W. Cutler, a US Navy officer and the husband of Leslie Bradley Cutler, and George C. Cutler Jr.
Cutler attended Harvard College and planned on becoming an English teacher and writer.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылдың 28 шілдесінде Катлер АҚШ армиясына қосылу үшін корпорациялық кеңесші лауазымынан қанағаттанды. АҚШ президенті Франклин Рузвельт Катлерді полковник шенімен Армияның мамандар корпусының (ASC) бас кәсіби сарапшысы лауазымына ұсынды. ASC таратылғаннан кейін Катлер Сатып алу бөлімінің бастығы болып қызмет етті. 1944 жылдың желтоқсан айында ол Ерен қызмет медалімен марапатталды. 1945 жылдың 9 желтоқсанында ол запасқа шығарылды. Кейін ол Питер Бент Бригам ауруханасының президенті болып сайланды. 1947 жылдан 1949 жылға дейін ол Жаңа Англиядағы ауруханалар, денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет көрсету мекемелерінің ең ірі сараптамасын басқарды.
On July 28, 1942, Cutler resigned as corporation counsel to join the US Army. US President Franklin Roosevelt nominated Cutler for the position of head occupational analyst of the Army Specialist Corps (ASC) with the rank of colonel. After the ASC had been disbanded, Cutler served as chief of the Procurement Division. He was awarded the Distinguished Service Medal in December 1944. He received his discharge on December 9, 1945. He was later elected president of Peter Bent Brigham Hospital. From 1947 to 1949, he headed the largest survey of hospital, health, and welfare facilities in New England.
Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі
1952 жылы 29 желтоқсанда президент сайланған Эйзенхауэр Катлерді ұлттық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі президенттің көмекшісі қызметіне тағайындады. Осы лауазымда Катлер Ұлттық қауіпсіздік кеңесін маңызды саясат қабылдау органына айналдыруда елеулі рөл атқарды. 1955 жылдың 8 наурызында ол отставкаға кетейін деп хабарлады, ал 1 сәуірде оның орнын Диллон Андерсон басты. 1955 жылдың 31 наурызында ол "мемлекетіміздің қауіпсіздігі мен қорғанысына қосқан үлкен үлесі үшін" "Еркіндік медалімен" марапатталды. Катлер 1953 жылдың 27 сәуірінде қол қойылған Эйзенхауэрдің 10450 нөміріндегі жарлығының жобасын дайындауды бақылады, ол "сексуалдық ауытқуды" федералдық қызметке орналасудан шеттетуге негіз ретінде анықтаған тілді енгізуге көмектесті. Бұл Эйзенхауэрдің сайлауалды уәдесін орындауға жасалған әрекет болды, ол сенатор Джозеф Маккарти айтқан айыптауларға жауап ретінде федералдық үкіметтен "үрдістерді" жоюға бағытталған. Бұл жарлық 1950 жылдардағы "Қызыл қорқыныш" сияқты саяси қуғыншылықтың бөлігі болған, федералдық үкіметтегі гомосексуалдар мен лесбияндарды жұмыстан шығаруға бастама берді. Катлер 1955 жылы өзінің құпия гомосексуализмі Айзенхауэр әкімшілігіне зиян келтіруі мүмкін деген қорқынышпен лауазымынан кетті. Оның гомосексуализмі Вашингтондағы белгілі адамдарға, соның ішінде танымал журналист Джозеф Алсопқа (өзі де жасырын гей болған) және Чарльз Боленге белгілі болды, оның Мәскеудегі елшілікке тағайындалуы Маккартидің оның жеке өміріне қатысты айқай-шумен қауіп төндірілген еді. Ол 1957 жылдың 6 қаңтарында Ұлттық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі арнайы көмекші болып тағайындалды. 1958 жылдың 24 маусымында оның орнын Гордон Грей басты.
On December 29, 1952, President elect Eisenhower appointed Cutler as assistant to the president for national security affairs. In that position, Cutler played a major role in turning the National Security Council into a top policy making body. He tendered his resignation on March 8, 1955, and was succeeded by Dillon Anderson on April 1. On March 31, 1955, he received the Medal of Freedom for his "outstanding contribution to the security and defense of our nation. Cutler oversaw the drafting of Eisenhower's Executive Order 10450, signed on April 27, 1953, contributing language that identified "sexual perversion" as grounds for exclusion from employment by the federal government. It represented an attempt to fulfill Eisenhower's campaign promise, made in response to charges made by Senator Joseph McCarthy, to remove "subversives" from the federal government. The order initiated the years long purge of gays and lesbians from employment by the federal government, the Lavender Scare component of the Red Scare witch hunts of the 1950s. Cutler resigned his post in 1955 apparently for fear that the disclosure of his secret homosexuality might harm the Eisenhower administration. His homosexuality was known to some Washington insiders, including the prominent columnist Joseph Alsop, a closet gay himself, and Charles Bohlen, whose nomination as ambassador to Moscow had been threatened by McCarthy's innuendo about his sexuality. and took its leadership position, then called the Special Assistant for National Security Affairs, on January 6, 1957. He was succeeded by Gordon Gray on June 24, 1958.
Кейінгі өмірі
1958 жылы Катлер губернатор Фостер Фурколоның ұсынысымен Массачусетс аймақтық колледждер кеңесіне мүшелікке ұсынылды. Оның кандидатурасы Массачусетс губернаторының кеңесі 4:3 дауыспен, лауазым демократқа тиіс деген себеппен қабылданбады. Фурколо Катлердің кандидатурасын қайта ұсынды, және 30 желтоқсанда Кеңес оның тағайындалуын 6:2 дауыспен мақұлдады. 1959 жылдың 14 қазанында Эйзенхауэр Катлерді жаңа Америкааралық даму банкінің үш жылдық мерзімге атқарушы директоры қызметіне тағайындамақ екенін хабарлады. Ол 1960 жылдың 2 ақпанында Эйзенхауэрдің алдында қызметке ант берді. 1962 жылдың 15 шілдесінде ол қызметтен кетті. 1966 жылы «Тынығуға уақыт жоқ» атты естеліктерін жариялады. Ешқашан үйленбеген және барлық бауырларынан бұрын қайтыс болған Катлерден тікелей туыстары қалмады, бірақ оны бірнеше немере және шөберелері сақтап қалды, олардың ішінде Эллиотт К. Катлер кіші, Роберт Б. Катлер және Роджер В. Катлер кіші бар.
In 1958, Cutler was nominated for a seat on the Massachusetts Board of Regional Community Colleges by Governor Foster Furcolo. His nomination was rejected by the Massachusetts Governor's Council by a 4 3 vote on the grounds that the position should go to a Democrat. Furcolo submitted Cutler's nomination again, and on December 30, the Council approved his appointment by a 6 2 vote. On October 14, 1959, Eisenhower announced that he would nominate Cutler to serve a three year term as an executive director of the new Inter American Development Bank. He was sworn in by Eisenhower on February 2, 1960. He resigned effective July 15, 1962. He published his memoirs, No Time for Rest, in 1966. Never married and predeceased by all of his brothers, Cutler left no immediate survivors but was survived by several nieces and nephews, including Elliott C. Cutler Jr., Robert B. Cutler and Roger W. Cutler Jr.