Отис Кей: Ақша, құпия және шеберлік

Кіріспе

Американдық суретші Отис Кей (1885–1974) – 20-шы ғасырдың басындағы американдық суретші. Ол ең әйгілісі АҚШ валютасының көз алдау суреттерімен (trompe l'œil) белгілі.

Өмір және жұмыс

Отис Кей Уильям Харнетт, Джон Фредерик Пето және Джон Хаберлдің trompe l'œil дәстүрін жалғастырды және оның жұмыстары, әсіресе АҚШ валютасын бейнелегендері, ерекше құрметке ие. Кей майға қоса, эфирлік бояулар, акварельдер мен пастельдер жасады, олардың кейбіреулерінде валюта, ал қалғандары түрлі тақырыптарда болды. 1885 жылы Германияның Дрезден қаласында туған Кей үш жасында ата-анасымен бірге Мичиган штатының Нима қаласына көшіп келді. 1904 жылы ол қысқа мерзімге Нью-Йоркке барып, өнерге деген құштарлығын тапты. Кей анасымен бірге Германияға оралып, инженерлік мамандықты оқыды. 1914 жылдары АҚШ-қа қайтып келген ол 1929 жылғы қор нарығының күйреуіне дейін Орта Батыста инженер ретінде табысты жұмыс істеді. Кей 19 ғасырдың көрнекті суретшілері Уильям Харнетт, Пето және Хаберлдің дәстүрінде trompe l'œil майларын салуды бастады. Оның көптеген туындылары монеталар мен банкноттарды қамтиды. 1909 жылы АҚШ-та валютаны сурет салуға тыйым салынғандықтан, Кей суреттерін сатпады, оларды отбасы мүшелері мен жақын достарына сыйлады. Ол сондай-ақ валютаның түсті суреттерін жасады, Рембрандт, Уистлер және Пикассо сияқты суретшілердің гравюраларын жасады. Ол осы гравюраларды өз суреттерімен және гуашьпен жазған композицияларымен толықтырды. Кей түрлі тақырыптарды қамтыған ірі суреттер жасады: экономика – «Де Цзя Ву» туындысында; соғыс – «Еркіндер елі» туындысында; дін – «Джошуаның мүйізі» туындысында; өнер – «Рембрандт, суреттің артында не бар?» туындысында; тіпті бейсбол – «Қандай соққы!» туындысында. Ақшадан басқа, Кейдің туындыларында кейде тапаншалар мен музыкалық аспаптар да кездеседі, және олар көбінесе қызық ойлар мен юморды көрсетеді. Өнер тарихшысы Брюс Чемберс: «Біз қазір Отис Кейді оның амбициялық көлемі, мағыналық қабаттары және trompe l'oeil ақша суреттерінің өтеміздік шеберлігімен танимыз» деп жазды. Кей 1974 жылы қайтыс болғанға дейін Иллинойста тұрды, содан кейін Германияға оралды. Кей өмірі бойы суреттерін көрмеге де, сатпады. 1980 жылдардан бастап оның туындылары Нью-Йорктегі галереялар мен аукциондарда сатылып, көп ұзамай қоғамдық және жеке коллекцияларға қосылды. 2002 жылы Кейдің гравюралары Вашингтондағы Федералды резервтік банкте көрсетілді және Мэри Энн Голидің «Отис Кей Тромп Л'Ойл: Мастер оф Аппроприация» (2002) жинағында жарияланды. Кейдің суреттері мен гравюралары АҚШ-тағы және Флоренциядағы (Италия) американдық өнер музейлерінің көрмелеріне енгізілді. Кейдің туындыларының толық каталогы «Otis Kaye: Money, Mystery and Mastery» 2015 жылы Нью-Британ Америка өнер мұражайында өткен көрмеге арналып жарық көрді.

Otis Kaye carried on the trompe l'œil tradition of William Harnett, John Frederick Peto, and John Haberle, and is esteemed particularly for his works which include U. S. currency. Kaye, however, in addition to oils, created etchings, watercolors, and pastels, some including currency but others on varied themes. Born in Dresden, Germany in 1885, Kaye came to Neemah, Michigan with his parents when he was only three years old. In 1904 he moved to New York for a short time and there discovered his passion for art. Kaye and his mother moved to Germany where he studied engineering. He returned to the United States around 1914 and worked successfully as an engineer in the Midwest until the Stock Market Crash of 1929. He began painting trompe l'œil oils in the tradition of the great 19th century artists, William Harnett, Peto and Haberle. Many of these works include coins and bills. Because the United States enacted a ban on painting currency in 1909, Kaye did not sell his paintings but gave them as gifts to family members and close friends. He also created ink drawings of currency, and made etchings after Rembrandt, Whistler and Picasso, as well as other artists. He expanded on these prints with compositions of his own in ink and gouache. Kaye created larger paintings which focused on diverse themes: the economy, in De Jia Vu; war, in Land of the Free; religion, in Joshua's Horn; art, in Rembrandt, What's Behind the Painting; and even baseball in What a Hit! In addition to money, Kaye's works sometimes include pistols and musical instruments and almost always show puns and humor. Art historian Bruce Chambers wrote, "we are now accustomed to identifying Otis Kaye by the ambitious scale, layered meanings, and impeccable craftmanship of his trompe l'oeil money paintings "

Kaye lived in Illinois until just before his death in 1974 when he returned to Germany. Kaye never exhibited or sold his paintings during his lifetime. Beginning in the 1980s his works were sold at galleries and auctions in New York and quickly moved into public and private collections. In 2002 Kaye's prints were exhibited at the Federal Reserve Bank in Washington, DC. and published in Otis Kaye Trompe L'Oeil Master of Appropriation by Mary Anne Goley (2002). Kaye's paintings and prints have been included in museum shows of American art in the United States and recently in Florence, Italy. The definitive catalog of Kaye's works, Otis Kaye: Money, Mystery and Mastery was published by New Britain Museum of American Art for an exhibition in 2015.