Эндрю Уайет: Америка суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық суретші, негізінен реалист (1917–2009)

Эндрю Ньюэлл Уайет (ағылш. Andrew Newell Wyeth; 12 шілде 1917 – 16 қаңтар 2009) – американдық суретші, негізінен реалист, көбінесе аймақтық стильде жұмыс істеген. Ол өзін абстракционист деп есептеген, пәнін жаңа, мағыналы тұрғыда бейнелеген. Н.С. Уайеттің ұлы және Джейми Уайеттің әкесі, ол 20 ғасырдың ортасындағы АҚШ-тың ең танымал суретшілерінің бірі болды. Джеймс Х. Дафф «An American Vision: Three Generations of Wyeth Art» еңбегінде үш буын Уайеттердің өнері мен өмірін зерттейді. Табиғатқа құрметпен қараған Уайет, ойын ояту үшін серуендеуге шығар еді. Генри Дэвид Торо, Роберт Фрост және Кинг Видордың «Ұлы шеру» (1925) атты туындылары оны рухани және көркемдік жағынан шабыттандырды. Уайет «Метафора» атты деректі фильмде Видордың өзінің туындыларын жасауға тигізген әсері туралы, мысалы, «1946 жылғы қыс» және Ральф Клайннің портреті туралы әңгімеледі. Уайет сондай-ақ Уинслоу Гомер мен Ренессанс суретшілерінен де шабыт алды. Әкесі Н.К. оған бала кезінде сурет салу сабақтарын беріп, пейзаждар, иллюстрациялар, адамдар бейнесі және акварель суреттерін салу дағдыларын дамытты. Ол сонымен қатар өнерді жаратудағы құштарлық пен мақсатты сезімін қалыптастырды, ол «көзқарасты байытып, кеңейтеді». Оның жеңістігі, Питер Хард оған жұмыртқа темперасын қолдануды үйретті. Уайеттің әйелі Бетси оның мансабын басқарды және оның жұмысына зор ықпал етті. 20 ғасыр американдық өнеріндегі ең танымал суреттердің бірі – оның 1948 жылы, 31 жасында салған «Кристинаның әлемі» темперасы, қазір Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайының қорында сақталуда. Уайет «Хелга суреттерімен» де танымал. Оның өнеріндегі сүйікті тақырыптары – оның туған қаласы Чадс-Фордта (Пенсильвания) және Мейн штатының Кушингтегі жазғы үйінің айналасындағы жер мен адамдар. Оның туындыларында досының Куернер фермасы және 18 ғасырлық диірмен, Уайет пен оның әйелі сатып алған Бринтон диірмені де бейнеленген. Ол 2014 жылы Ұлттық өнер галереясында өткен «Эндрю Уайет: Сыртқа қарап, ішке қарап» көрмесінде ұсынған 300-ге жуық терезелердің суретінен жинақ жасады. 1960 жылдары ол отбасы мүшелерінің, достарының және көршілерінің портреттерін салуға кірісті. Уайет жиі: «Мен өмірімді суреттеймін», – дейтін. Оның туындылары туралы пікірлердің алуандығын қорытындылап, сурет тарихына қатысты зерттеуші Роберт Розенблум оны «ең жоғары бағаланған және бағаланбаған» суретші деп атады. Ол акварель және темпера суреттерін жасаудағы шеберлігімен танымал болды. «Кристинаның әлемі» – миллиондаған адамның санасында эмоциялық және мәдени беделге ие болған сурет. 1947 жылдан бергі марапаттары мен құрметтерінің арасында Президенттің бостандық медалі және Конгрестің алтын медальдары бар, сонымен қатар ол Ұлыбританияның Корольдік академиясына сайланды.

Andrew Newell Wyeth ('/w//aɪ//ɛ//θ/ WYeth; July 12, 1917 – January 16, 2009) was an American visual artist, primarily a realist painter, working predominantly in a regionalist style. He believed he was also an abstractionist, portraying subjects in a new, meaningful way. The son of N. C. Wyeth and father of Jamie Wyeth, he was one of the best known U. S. artists of the middle 20th century. James H. Duff explores the art and lives of the three men in An American Vision: Three Generations of Wyeth Art. Raised with an appreciation of nature, Wyeth took walks that fired his imagination. Henry David Thoreau, Robert Frost, and King Vidor's The Big Parade (1925) inspired him intellectually and artistically. Wyeth featured in a documentary The Metaphor in which he discussed Vidor's influence on the creation of his works of art, like Winter 1946 and Portrait of Ralph Kline. Wyeth was also inspired by Winslow Homer and Renaissance artists. His father, N. C., gave him art lessons as a child, during which he developed the skills to create landscapes, illustrations, works of figures, and watercolor paintings. He also instilled a sense of passion and purpose in creating art that "enriches and broadens one's perspective." His brother in law, Peter Hurd, taught him to use egg tempera. Wyeth's wife, Betsy, managed his career and was also a strong influence in his work. One of the best known images in 20th century American art is his tempera painting Christina's World, currently in the collection of the Museum of Modern Art in New York City, which was painted in 1948, when Wyeth was 31 years old. Wyeth is also known for The Helga Pictures. In his art, Wyeth's favorite subjects were the land and people around him, both in his hometown of Chadds Ford, Pennsylvania and at his summer home in Cushing, Maine. Also appearing in his works are his friend's Kuerner Farm and an 18th century mill, Brinton's Mill, that Wyeth and his wife purchased. He made a collection of about 300 paintings of windows which were presented in the National Gallery of Art's 2014 exhibition, "Andrew Wyeth: Looking Out, Looking In". In the 1960s, he began to paint portraits of family members, friends, and neighbors. Wyeth often said: "I paint my life." Summarizing the variation of opinions about his work, art historian Robert Rosenblum said that
Wyeth was the "most overrated and underrated" artist. He was known for his skill at creating watercolor and tempera paintings that engage one's senses and emotions. Christina's World became an iconic image, a status unmet by even the best paintings, "that registers as an emotional and cultural reference point in the minds of millions." Among the awards and honors that he received since 1947 are the Presidential Medal of Freedom and Congressional Gold Medals and he was elected to Britain's Royal Academy.

Балалық шақ

Эндрю суретші және суретші Ньюэлл Конверс (Н. К.) Уайеттің және оның әйелі Кэролин Бокиус Уайеттің бес баласының ең кішісі болды. Ол 1917 жылдың 12 шілдесінде, Генри Дэвид Тороның туған күніне 100 жыл толуымен бірге дүниеге келді. Н. К. Генри Дэвид Тороға деген құрметінің арқасында, бұл оқиғаның кездейсоқ екенін де, қызықты екенін де сезінді. Н. К. балаларының қызығушылықтары мен дағдыларын дамытуға көмектесетін, қамқор әке болды. Отбасы жақын болды, бірге уақыт өткізіп, оқыды, серуендеді, «табиғатпен байланыс» орнатып, Уайеттер отбасының тарихына деген сезімді дамытты. Эндрю денсаулығының нашарлығына байланысты үйде оқыды. Әкесі сияқты, жас Уайет Роберт Фросттың поэзиясын және Генри Дэвид Тороның жазбаларын оқып, бағалай бастады, сондай-ақ олардың табиғатпен қарым-қатынасын зерттеді. Музыка мен кино да оның өнерге деген сезімталдығын арттырды. Уайеттің өзі көп талқылаған маңызды әсердің бірі – Кинг Видордың «Үлкен шеру» (1925) фильмі болды. Ол өзінің отбасылық жағдайларын бейнелейтін бұл фильмін «жүз сексен рет» көргенін және оның туындыларына ең үлкен әсер еткенін айтты. Кейін Видор «Метафора» атты деректі фильм түсірді, онда ол Уайетпен бірге фильмнің оның картиналарына, соның ішінде «1946 жылғы қыс», «Қар ұшқыны», «Ральф Клайнның портреті» және «Ағашқа көтеріліп бара жатқан баланың түстен кейінгі ұшуы» картиналарына тигізген әсерін талқылады. Уайеттің жалғыз ұстазы – оның әкесі болды. Үйде оқығандықтан, ол қорғалған және «көңілдікке ден қоймайтын» өмір сүрді. Уайет сол кезді былай деп еске алады: «Әкем мені дерлік түрмеге қамап, мені өз әлемімде ұстап, ешкімді жақындатпады. Мен Робин Гудтың Шервуд орманында Мэрионмен және бүлікшілермен қалуға мәжбүр болдым». Н. С. Уайет журналдарда, плакаттарда және жарнамалардағы жұмыстарымен танымал суретші болды. Ол «Асыл қазына аралы» және «Соңғы мохикан» сияқты кітаптарға иллюстрациялар жасады. 1920 жылдарға қарай Уайет аға танымал болды, ал отбасында Ф. Скотт Фицджеральд және Мэри Пикфорд сияқты белгілі адамдар жиі қонақ болып тұратын. Үйде шығармашылық және бәсекелестік атмосферасы болды. Торо, Гёте, Эмерсон, Толстой сияқты ұлы адамдар әрқашан суретшінің терең талабын сезінеді, ол өзінің туындыларының салдары маңызды емес екенін толық түсінеді. Іс-әрекеттің себебі іс-әрекеттің өзінде болсын, оқиғада емес. Мен өз тәжірибемнен білемін, қандай да бір күш пен сұлулықпен жасағанда, мен салдары туралы ойламаймын. Кімде-кім әсер үшін туынды жасаса, ол неден айырылып жатқанын білмейді! Сол хатында Н. С. ұлы суретші болуды ұлы адам болумен байланыстырады: ұлы суретші болу үшін, ол сипаттады, эмоционалдық тереңдік, тақырыпқа өзінен тыс көруге ашықтық және құштарлық қажет. Сондықтан да, ұлы картина – адамның көзқарасын байытатын және кеңейтетін туынды. Ол оның мансабын басқаруда маңызды рөл атқарды. Бірде ол: «Мен режиссермін және менің әлемдегі ең үздік актерім болды» деп айтқан. Оның әйелі Бетси 2020 жылдың 21 сәуірінде 98 жасында қайтыс болды. 1937 жылы, жиырма жасында, Уайет Нью-Йорктегі Макбет галереясында суретшілердің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Суреттерінің барлығы сатылып кетті, оның өмір жолы да белгілі болды. Оның стилі әкесінен өзгеше болды: көбірек бос, «құрғақ» және түстер ауқымы шектеулі. Ол «Пайл мектебінің үлкен қаупі – сурет салу» деген пікірін білдірді. Ол өзінің ерте мансабында бірнеше кітап иллюстрацияларын жасады, бірақ Н. С. Уайет сияқты емес. Кейбіреулер Уайеттің жұмысы орта таптың құндылықтарын бейнелеу арқылы модернистік идеалдарға қарсы келді деп санайды, бірақ бұл оның жұмысы туралы әңгімелердің сурет салудан тыс әлеуметтік тапқа дейін кеңейуіне себеп болды. Уайеттің сүйікті тақырыбы – жер мен оның айналасындағы адамдар, ол өзінің туған қаласы Чаддс-Фордта (Пенсильвания) және Мейн штатының Кушингтегі жазғы үйінде. 1958 жылы Эндрю мен Бетси Уайет «Диңгер» үйін сатып алып, қалпына келтірді. Бұл үй – 18 ғасырдағы ғимараттар тобы, оның ішінде «Түнгі ұйықтап жатқан» (1979, жеке коллекция) картинасында бейнеленген. Бринтонның диірмені 1971 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Уайет пен Пенсильвания мен Мэн аралығында уақыт бөліп, жетпіс жылдан астам уақыт бойы реалистік сурет салу стилін сақтады. Ол бірнеше танымал ландшафттық суреттер мен модельдерге тартылған. Оның жалғыз жүруі пейзаждарына басты шабыт болды. Ол жер мен теңізге ерекше жақын болды, тарих пен эмоцияларға негізделген рухани түсінік алуға ұмтылды. Ол әдетте сурет салуды аяқтамас бұрын, сурет салуға арналған тақырып бойынша ондаған зерттеулер жасаған, сурет салуды (суды щеткадан сығу) немесе жұмыртқа темперасын орындау үшін сурет салған. Олсон үйі сақталып, Кристинаның әлеміндегі көрінісіне сәйкес жаңартылды. Ол Farnsworth өнер мұражайының бір бөлігі ретінде жұртшылыққа ашық. Уайеттің танымал болуының арқасында, бұл мүлік 2011 жылдың маусымында Ұлттық тарихи ескерткіш деп танылды.

Andrew was the youngest of the five children of illustrator and artist Newell Convers (N. C.) Wyeth and his wife, Carolyn Bockius Wyeth. He was born July 12, 1917, on the 100th anniversary of Henry David Thoreau's birth. Due to N. C. 's fond appreciation of Henry David Thoreau, he found this both coincidental and exciting. N. C. was an attentive father, fostering each of the children's interests and talents. The family was close, spending time reading together, taking walks, fostering "a closeness with nature" and developing a feeling for Wyeth family history. Andrew was home tutored because of his frail health. Like his father, the young Wyeth read and appreciated the poetry of Robert Frost and the writings of Henry David Thoreau and studied their relationships with nature. Music and movies also heightened his artistic sensitivity. One major influence, discussed at length by Wyeth himself, was King Vidor's The Big Parade (1925). He claimed to have seen the film, which depicted family dynamics similar to his own, "a hundred and eighty times" and believed it had the greatest influence on his work. Vidor later made a documentary, The Metaphor, where he and Wyeth discuss the influence of the film on his paintings, including Winter 1946, Snow Flurries, Portrait of Ralph Kline and Afternoon Flight of a Boy up a Tree. Wyeth's father was the only teacher that he had. Due to being schooled at home, he led both a sheltered life and one that was "obsessively focused". Wyeth recalled of that time: "Pa kept me almost in a jail, just kept me to himself in my own world, and he wouldn't let anyone in on it. I was almost made to stay in Robin Hood's Sherwood Forest with Maid Marion and the rebels." N. C. Wyeth was an illustrator known for his work in magazines, posters and advertisements. He created illustrations for books such as Treasure Island and The Last of the Mohicans. By the 1920s, Wyeth senior had become a celebrity, and the family often had celebrities as guests, such as F. Scott Fitzgerald and Mary Pickford. The home bustled with creative activity and competition. The great men Thoreau, Goethe, Emerson, Tolstoy forever radiate a sharp sense of that profound requirement of an artist, to fully understand that consequences of what he creates are unimportant. Let the motive for action be in the action itself and not in the event. I know from my own experience that when I create with any degree of strength and beauty I have no thought of consequences. Anyone who creates for effect—to score a hit—does not know what he is missing! In the same letter, N. C. correlates being a great person with being a great painter: To be a great artist, he described, requires emotional depth, an openness to look beyond self to the subject, and passion. A great painting then is one that enriches and broadens one's perspective. She played an important role managing his career. She was once quoted as saying, "I am a director and I had the greatest actor in the world." His wife Betsy died on April 21, 2020, at the age of 98. In 1937, at age twenty, Wyeth had his first one man exhibition of watercolors at the Macbeth Gallery in New York City. The entire inventory of paintings sold out, and his life path seemed certain. His style was different from his father's: more spare, "drier," and more limited in color range. He stated his belief that "the great danger of the Pyle school is picture making." He did some book illustrations in his early career, but not to the extent that N. C. Wyeth did. Some feel Wyeth's work went against modernist ideals by embodying middle class values, but this caused conversations about his work to extend beyond painting to social class. In his art, Wyeth's favorite subjects were the land and people around him, both in his hometown of Chadds Ford, Pennsylvania, and at his summer home in Cushing, Maine. In 1958, Andrew and Betsy Wyeth purchased and restored "The Mill", a group of 18th century buildings that appeared often in his work, including Night Sleeper (1979, private collection). Brinton's Mill was added to the National Register of Historic Places in 1971. Dividing his time between Pennsylvania and Maine, Wyeth maintained a realist painting style for over seventy years. He gravitated to several identifiable landscape subjects and models. His solitary walks were the primary means of inspiration for his landscapes. He developed an extraordinary intimacy with the land and sea and strove for a spiritual understanding based on history and unspoken emotion. He typically created dozens of studies on a subject in pencil or loosely brushed watercolor before executing a finished painting, either in watercolor, drybrush (a watercolor style in which the water is squeezed from the brush), or egg tempera. The Olson house has been preserved and renovated to match its appearance in Christina's World. It is open to the public as a part of the Farnsworth Art Museum. Because of Wyeth's profile, the property was designated a National Historic Landmark in June 2011.

Куернер фермасы

Уайет Чаддс-Фордтағы көршілері Анна мен Карл Куернерді суретке түсіре бастады. Олсондар сияқты, Куернерлер мен олардың фермасы да шамамен 30 жыл бойы Уайеттің ең маңызды тақырыптарының бірі болды. Ол Куернер фермасы туралы: «Мен оны әдемі жер деп ойлаған жоқмын. Ол маған таза абстрактілі және таза эмоционалды түрде ғана әсер етті», – деді. «Brown Swiss» (1957, жеке коллекция) – 1950-1970 жылдар аралығында Чаддс-Фордтағы Карл мен Анна Куернердің фермасында салған көптеген суреттерінің бірі. Сурет Карл Куернерге тиесілі болған қоңыр швейцар сиырларының атымен аталған, ол Куернер ферма үйін және фермадағы көлдегі үйдің көрінісін бейнелейді. Дегенмен, Уайет суретте сиырларды көрсетуден бас тартты; шөптегі олардың іздері ғана қалды. Чаддс-Фордта «Кіші Африка» деп аталатын африкалық американдықтардың шағын тобы болды. Олар Арчи ананың шіркеуінің төңірегінде қоныстанды, бұл квакерлер мектебінен айналған құдайға арналған орын. Эндрю Уайет шіркеудің жұмыс істеген кезеңінде бірнеше пейзаждарды суреттеді, ал қираған ғимараттың қабырғалары «Айналма жол» (1985) картинасында көрінеді. «Кіші Африканың» афроамерикандық тұрғындары Уайеттің суреттерінде жиі кездесетін модельдер ретінде бейнеленген. Куернер фермасын Брендивайн өзені мұражайы және жақын жердегі Н. К. Уайет үйі мен студиясы арқылы аралап көруге болады. 2011 жылы ферма Уайетпен байланысы бар екендігіне байланысты Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.

Хельганың суреттері

1986 жылы неміс туған Хельга Тесторфтың 247 суреттен тұратын сериясының жарияланғанына кеңінен орын берілді. Вайет оны Карл Кюернердің шаруа қожалығында жұмыс істеп жүргенде танысты. Вайет оның әйелі мен Хельганың күйеуі Джон Тесторфтың білмеуімен 1971 жылдан 1985 жылға дейін оны суретке түсірді. Хельга, медбикелік тәжірибесі бар күтім қызметкері, бұрын модель болған емес, бірақ ұзақ поза беруге тез бейімделді, ол оны мұқият бақылап, ең ұсақ бөлшектеріне дейін суретке түсірді. Хельганың суреттері – бұл оның психологиялық зерттеуі емес, көбінесе Уайеттің әдеттегі пейзаждарының аясында оның дене бітімінің жан-жақты зерттелуі. Ол көбінесе күлімдемейтін және бейтарап суреттелген; алайда, осы шектеулердің ішінде Вайет өзінің көптеген ең жақсы портреттеріндегідей, мінез бен көңіл-күйдің нәзік нюанстарын жеткізе алады. Бір тақырыпты түрлі жағдайларда және эмоционалдық күйлерде осылай кеңінен зерттеу американдық өнерде бірегей. 1986 жылы Филадельфиялық баспагер және миллионер Леонард Э. Б. Эндрюс (1925–2009) коллекцияның басым бөлігін сатып алып, оны толық сақтап қалды. Вайет бұрыннан әйеліне сыйлық ретінде берілген «Махаббаттастар» сияқты бірнеше Хельга суреттерін достарына да сыйлаған болатын. Бұл туындылар 1987 жылы Ұлттық өнер галереясында және ел бойынша гастрольдік көрмеде көрсетілді. 1987 жылғы көрме де, одан кейінгі гастроль де көп сынға ұшырады. Гастроль аяқталғаннан кейін сынға ұшырады, себебі одан кейін суреттердің иесі өзінің барлық жинағын жапондық компанияға сатты, бұл мәмілені Кристофер Бенфей «әдепсіздік» деп сипаттады.

Терезе бояулары

Уайет 300-ге жуық шығарма жасады – терезелердің темпера және суреттері. Оның ұлы Хайме әкесінің "терезелерге құмар болғанын" айтады. "Теңізден соққан жел" суреті Олсон үйінің жоғарғы қабатындағы терезеден кіретін желді бейнелейді. Бұл бейнелеме емес портреттік туынды және ақын Роберт Фросттың сүйікті суреті. Майн штатының Кушинг және Пенсильвания штатының Чаддс Форд қалаларында ондаған жылдар бойы жасалған бұл туындылар оның суретші ретінде қалыптасуын көрсетеді. Ұлттық өнер галереясы терезелерге арналған туындылар "Уайеттің шығармашылық процесін ең жақсы түсінуге мүмкіндік береді" дейді. "Патриот" (1964) сияқты Ральф Клайнның портретінде Уайет суреттеген адамды жақсырақ түсіну үшін сыртқы көрінісінен әрі қарады. Клайн – 71 жастағы, американдық түбіне оралған және Мэн штатының әзіл-қалжыңымен әйгілі қызықты адам. Ол үлкен шляпа, комбинезон киіп, темекі тартатын. Бірақ оны суреттеу арқылы Уайет Клайнның әзілқойлығы мен қатал мінезінің астында зор абырой мен зиялылығы бар, жылы жүректі ардагер екенін түсінді.

Кристинаның әлеміне сілтеме

"Симпсондар" телесериалының 2007 жылғы "Спрингфилдтің өрлеуі" атты эпизодында, Бернс мырзаның кабинетінде Кристина әлемі суреті ілулі тұр, бірақ ол оның орнына суреттелген. "Preacher" графикалық романының 43-ші саны (2011) осы картинаның атымен аталады – "Кристина әлемі". Сурет серияның көп бөлігінде маңызды роль атқарады. 2013 жылғы "Обливион" фильмінде "Кристина әлемі" әлемнің қиялға толы бейнесі ретінде бейнеленген. "Барлығына қарсы соғыс" (2016) фильмінде Джекидің (Тесса Томпсонның кейіпкері) жатын бөлмесінде "Кристина әлемі" суретінің көшірмесі ілінген. Осы сурет туралы ойланып отырып, Терри (Александр Скарсгард) "жас әйелдің шөбі арасымен илемелеп жүргенін" айтады. Оңтүстік готика жанрымен байланыстырылатын инди-әнші-әндер авторы Этель Кейн "Американдық жасөспірім" музыкалық видеосында "Кристина әлемі" суретін қайта жасайды.

Уайеттің шығармаларынан әсер алған

Өзінің автобиографиясында «Камералы адам» деп аталатын кітабында оператор Нестор Альмендрос Уайетті «Жаратылыстың күндері» (1978) фильмінің визуальдық стиліне шабыттандырған тұлғалардың бірі ретінде көрсетеді. «Хельга» картиналар сериясы австралиялық Icehouse тобының 1987 жылғы «Man of Colours» альбомына әсер етті. Режиссер Филип Ридли өзінің «Көрініс» (1990) фильмінің визуалды стилі Уайеттің суреттерінен шабыт алғанын мәлімдеді. «Жылтқыш» (2002) американдық қайта түсірілімінің суретші-қоюшысы Том Даффилд фильмнің көрінісі үшін Уайеттің суреттерін пайдаланды. М. Найт Шьямалан «Ауыл» (2004) фильмін Эндрю Уайеттің суреттеріне негіздеп жасады. «Faraway» (2014) – Уайеттің «Faraway» картинасынан шабыттанған көркем ән.

Басқа

Картинист Чарльз М. Шульц (ұзақ жылдар бойы оның жанкүйері болған) өзінің "Астық шаян" комиксінде Вайетті жиі еске алған. Снупидің үйінің ішінде Ван Гог пен Уайеттің суреттері болған. PBS телеарнасының "Мистер Роджерс көршілері" сериалының жүргізушісі Фред Роджерс студиясының ("үй") кіреберісінде Уайет картинасының көшірмесін іліп қойған. Мэриленд штатының Колумбия қаласындағы Окленд Миллс ауылындағы Тандер Хилл ауданының көшелеріне Уайеттің суреттерінен ат қойылған. Камил Граммер "Бевърли-Хиллздің нағыз үй шаруашылықтары" телешоуының 9-маусымының 18-бөлімінде Оңтүстік Калифорниядағы Вулси өрті кезінде үйі өртеніп кеткенде, ол Эндрю Уайеттің картинасын бағалы заттарының ішінде алып кеткенін айтты. 2022 жылы Дональд Гловердің "Атланта" телесериалының 4-маусымының 9-бөлімі "Эндрю Уайет. Альфредтің әлемі" деп аталды.