Неапен шоссесі – Мельбурн, Виктория штатындағы маңызды тас жол. St Kilda-дан Portsea-ға дейін өтеді, көлік қозғалысы жоғары, 67 маршруттық трамвай жүреді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория штатындағы тас жол, Австралия
Highway in Victoria, Australia
Нипиан тас жолы – Виктория штатындағы маңызды тас жол. Ол оңтүстік Мельбурндағы Сент-Килда торабынан Портсиге дейін созылып, Порт-Филлип шығанағының шығыс жағалауына жақын өтеді. Бұл Мельбурн орталығынан Мельбурнның оңтүстік аймақтары арқылы өтетін басты жол. Бұл атау бірнеше тас жолды қамтиды және көбінесе жүргізушілерге тек орталық бөлігі ғана таныс, себебі барлық бөлік әлі де құрамдас бөліктерінің аттарымен белгілі: Сент-Килда жолы, Брайтон жолы және Нипиан тас жолының өзі. Брайтон жолына жеткен соң, ол оңтүстік-шығысқа қарай Елстернуиктегі Глен Хантли жолымен қиылысқанға дейін созылады, онда ол қайтадан Нипиан тас жолы болып өзгереді. 67-ші трамвай маршруты тас жолдың ортасымен өтеді және Глен Хантли жолына бұрылады. 1984 жылы Кокрэйн көшесінен (Элстернуик) Саут Роудқа (Мураббин) дейінгі жеті шақырымдық бөлігі екі бағытты тас жолға айналдырылып аяқталды. Глен Хантли жолында жылдамдық шегі 80 км/сағ-қа дейін көтеріліп, жол сегіз жолақты екі бағытты тас жолға айналады. Моораббинде ол алты жолаққа дейін тарылады, Челтенхэм мен Ментон қалаларынан өтеді, содан кейін Мордиаллоктағы айналма жолдардан кейін 60 км/сағ немесе 70 км/сағ жылдамдықпен төрт жолақты бір бағытты тас жолға дейін азаяды. Содан кейін тас жол Порт-Филлип шығанағының жағалауымен Франкстонға дейін, бірнеше екі бағытты бөліктерімен және Оливерс төбесіне дейін өтеді, онда Франкстон мен шығанақтың әдемі көріністері ашылады.
Nepean Highway is a major highway in Victoria, running south from St Kilda Junction in inner southern Melbourne to Portsea, tracing close to the eastern shore of Port Phillip for the majority of its length. It is the primary road route from central Melbourne through Melbourne's southern suburbs. This name covers a few consecutive roads and is not widely known to most drivers except for its central section, as the entire allocation is still best known by the names of its constituent parts: St Kilda Road, Brighton Road and Nepean Highway proper,), where it changes name to Brighton Road and heads in a south easterly direction until it reaches the intersection with Glen Huntly Road in Elsternwick, where it changes name again to become Nepean Highway proper. Tram route 67 runs down the middle of the highway until it turns into Glen Huntly Road. In 1984 conversion of the seven kilometre section between Cochrane Street, Elsternwick and South Road, Moorabbin to a dual carriageway was completed. At Glen Huntly Road, the speed limit increases to 80 km/h and the road widens to become an eight lane dual carriageway. It is reduced to six lanes at Moorabbin, passing through Cheltenham and Mentone, and then to the 60 km/h or 70 km/h four lane single carriageway after the roundabouts at Mordialloc. The highway then travels virtually along the foreshore of Port Phillip Bay to Frankston, with several stretches of dual carriageway, and then up Olivers Hill, from which there are good views across Frankston and the bay.
Морнингтон түбегі
1960 жылдардың соңында Маунт Элиза қаласының шетінде айналма жол салынды. Бұрын тас жол басты сауда орталығынан өтетін, қазір Маунт Элиза жолы деп аталатын бөлігі болды. Маунт Мартадан өткеннен кейін, тас жол Морнингтон түбегі тас жолымен қатар жүреді, содан кейін Дромана қаласына бұрылады. Онда тас жол тағы бір рет атауын өзгертті, ол қоныс салған жылдарығы бұрынғы атауы – Пойнт Непиан жолы болды. Осы жерден Артур орындығына қол жеткізуге болады, онда шығанақтың көрінісі ашылады, ал ашық күні Мельбурн қаласының көкжайлары көрінеді. Антоний мұрыны – Порт-Филип шығанағының оңтүстік жағалауында, Дромана мен МакКрей қалалары арасында орналасқан бір нүкте немесе тіктеу жартас. Тас жол «Мұрын» мен шығанақтың жағалауы арасынан өтеді. Оған 1839 жылы Чарльз Ла Троб есім берген. 1920 жылдары «Мұрын» тас жолды күнделікті толқындардың тоқтатуына қарсы тұру үшін өзгертілді. B110 бағыты Соррентодағы тас жолдан бөлініп, паром арқылы Квинсклифф шығанағына, одан әрі Белларин тас жолы арқылы Гиллонг қаласына барады, бірақ тас жол екі жолақты жол ретінде Портси теңіз жағалауындағы курортқа дейін жалғасады. Тас жолдың соңы – бұрынғы Ұлт Достастығының карантин және қорғаныс станциясының қақпалары алдындағы қарапайым, көзге түспейтін боялған айналымдық, Мельбурнның негізгі оңтүстік тас жолының қарапайым аяқталуы.
In the late 1960s a bypass road was constructed in the suburb of Mount Eliza. Previously the highway travelled through the main shopping village: this section is now known as Mount Eliza Way. After passing through Mount Martha, the highway runs parallel to the Mornington Peninsula Freeway, before turning toward the town of Dromana. Here the highway changes name again, to become Point Nepean Road, its former name in the early years of settlement. From here, Arthurs Seat is accessible, which gives views across the bay, and on a clear day, the skyscrapers of Melbourne are visible. Anthonys Nose is a point, or escarpment located on the southern shore of Port Phillip Bay, between Dromana and McCrae. The highway passes between "The Nose" and the shores of the bay. It was named by Charles La Trobe in 1839. In the 1920s "The Nose" was modified in order to combat the daily tides that blocked the highway. Route B110 leaves the highway at Sorrento to cross the bay to Queenscliff, via the ferry where it continues to Geelong, via Bellarine Highway, but the highway continues as a two lane road down to the seaside resort of Portsea. The end of the highway is the very nondescript painted turning circle, before the gates of the former Commonwealth quarantine and defence station of Point Nepean, a humble ending to Melbourne's main southern highway.
Тарих
Бастапқыда Артурс Сит Роуд деп аталған бұл жол 1850 жылдары Мельбурнның оңтүстігіндегі шаруашылықтардан (Джуд Робертсқа тиесілі) жол (бастапқыда қалың құмды жол) жасау және қаланы оңтүстік шығанақтары мен Пойнт Непеандағы теңіз қорғанысымен байланыстыру үшін салынған. 1924 жылғы Виктория Парламенті қабылдаған Автокөлік жолдары және көлік құралдары заңы мемлекеттік автокөлік жолдарын жариялауға мүмкіндік берді, олардың үштен екісі Мемлекеттік жолдар кеңесі (кейін VicRoads) арқылы мемлекеттік қаржыландырылды. Непиан тас жолы 1947/48 қаржы жылында Эльстернуиктегі Гленхантли жолынан Фрэнкстон арқылы Портсиге дейін (барлығы 55 миль) мемлекеттік тас жол деп жарияланды; осы жарияланғанға дейін жол Пойнт Непеан жолы деп аталды. Ол Пойнт Непеан атын алды, ол британдық саясаткер және отарлық әкімші, сэр Эван Непеан, 1-ші баронет PC атымен аталды. Непиан тас жолы 1965 жылы Мельбурн мен Портси арасындағы 3-ші қалалық бағыт ретінде белгіленді. Викторияның 1990 жылдардың соңында жаңа әріптік-сандық жүйеге көшуімен, тас жолдың оңтүстік бөлігі Морнингтоннан Соррентоға дейін B110 бағытымен алмастырылды, ол Бэлларин тас жолымен Гиллонгқа дейін құйықтың екінші жағындағы Куинсклиффте жалғасты. 1983 жылғы Көлік туралы заң (1924 жылғы Автокөлік жолдары және көлік құралдары заңының дамуы) VicRoads арқылы мемлекеттік автокөлік жолдарын жариялау ережесін жаңартты. 1991 жылдың мамырында Пойнт Непеан жолы Дроманадағы Марин Драйв пен Портсидегі жолдың соңы арасындағы туристік жол деп жарияланды; алайда жол әлі де Непиан тас жолы деп белгілі және солай көрсетілді. 2004 жылғы Жолды басқару туралы заң Викторияның маңызды магистральдық жолдарын басқару және дамыту жауапкершілігін VicRoads-қа берді: 2004 жылы VicRoads жолды Непиан тас жолы (Магистраль #6660) деп жариялады, ол Сент-Килдадағы Сент-Килда жолынан басталады (бұл жариялау ресми түрде бүгінгі Сент-Килда жолын Сент-Килда торабынан және Брайтон жолынан қамтиды, бірақ осы бөлімдегі жол көрсеткіштері бастапқы атауын сақтайды) және Морнингтон Флиндерс жолында аяқталады (Непиан тас жолы деп көрсетілген) Дроманада (Морнингтон түбегімен Маунт Марта торабы ретінде жақсы танымал) және Непиан тас жолын Морнингтон-Дромана жолы (Марин Драйв деп белгілі) мен Портсидегі жолдың соңы арасындағы Пойнт Непеан жолы (Магистраль #4034) деп қайта атады. Морнингтон түбегі автожолымен Марин Парад және Маунт Марта торабы арасындағы қалдық Марин Парад пен Bittern Dromana Road арасындағы Bittern Dromana Road (Магистраль #5754) және Mornington Flinders Road (Магистраль #5751) Mornington Flinders Road және Маунт Марта торабы арасындағы қалдық деп жарияланды; осы бөлімдер әлі де Непиан тас жолы деп көрсетілген. 1950-1980 жылдар аралығында жол қала мен Мордиаллок арасындағы бөлінген автокөлік жолына біртіндеп жаңартылды. Мордиаллоктан Фрэнкстонға дейін тас жол төрт қатарлы бөлінбеген жол. 2009 жылдың басында төрт қатардан кем болатын Mordialloc көпірінің соңғы бөлігі кеңейтілді.
Originally known as Arthurs Seat Road, it was built in the 1850s to provide a road (originally a crude sandy track) from the farms (owned by Jude Roberts) south of Melbourne and link the city with its southern bay settlements and sea defences at Point Nepean. The passing of the Highways and Vehicles Act of 1924 through the Parliament of Victoria provided for the declaration of State Highways, roads two thirds financed by the State government through the Country Roads Board (later VicRoads). Nepean Highway was declared a State Highway in the 1947/48 financial year, from Glenhuntly Road in Elsternwick via Frankston to Portsea (for a total of 55 miles); before this declaration, the road was referred to as Point Nepean Road. It was named after Point Nepean, itself named after the British politician and Colonial Administrator, Sir Evan Nepean, 1st Baronet PC. Nepean Highway was signed as Metropolitan Route 3 between Melbourne and Portsea in 1965; with Victoria's conversion to the newer alphanumeric system in the late 1990s, the southern half of the highway from Mornington to Sorrento was replaced by route B110, which continues on the other side of the bay at Queenscliff to run along Bellarine Highway until Geelong. The passing of the Transport Act of 1983 (itself an evolution from the original Highways and Vehicles Act of 1924) updated the provision for the declaration of State Highways through VicRoads. Point Nepean Road was declared a Tourist Toad in May 1991, between Marine Drive in Dromana and the end of the road in Portsea; however the road was still known (and signposted) as Nepean Highway. The passing of the Road Management Act 2004 granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: in 2004, VicRoads re declared the road as Nepean Highway (Arterial #6660), beginning at St Kilda Road at St Kilda (this declaration formally includes today's St Kilda Road from St Kilda Junction and Brighton Road, but signposts along this section have kept its original name) and ending at Mornington Flinders Road (sign posted as Nepean Highway) in Dromana (better known as the Mount Martha interchange with the Mornington Peninsula Freeway), and the renaming of Nepean Highway as Point Nepean Road (Arterial #4034) between Mornington Dromana Road (known as Marine Drive) between Dromana and the end of the road in Portsea. The remnant between the intersection with Marine Parade and the Mount Martha interchange with the Mornington Peninsula Freeway have been declared as Bittern Dromana Road (Arterial #5754) between Marine Parade and Bittern Dromana Road proper, and Mornington Flinders Road (Arterial #5751) between Mornington Flinders Road proper and the Mount Martha interchange; these sections are still sign posted as Nepean Highway. Between the 1950s and about 1980, the road was progressively upgraded to a divided highway between the City and Mordialloc. From Mordialloc to Frankston, the highway is an undivided four lane road. The widening of the Mordialloc Bridge, the last section of less than four lanes, was completed in early 2009.
Болашақтағы солтүстік-оңтүстік байланыс
Трансурбан, Эддингтон баяндамасына 2008 жылғы шілдеде берген жауабында, Хьюм тас жолы мен Метрополитен айналма жолынан Глен Хантли жолының оңтүстігіндегі, Эльстернуиктегі Непиан тас жолына дейінгі солтүстік-оңтүстік дәлізге, көбінесе Ходдл тас жолы арқылы, көңіл бөлу қажет деп санайды. Бұл бағыт 1969 жылғы Мельбурн көлік жоспарында ұсынылған F2 тас жолының бастапқы бағытын қайталайды.
Transurban, in their Response to the Eddington Report, July 2008, believe a north–south corridor from the Hume Freeway and Metropolitan Ring Road to the Nepean Highway south of Glen Huntly Road, Elsternwick, generally via the Hoddle Highway corridor, deserves attention. This alignment would follow the original F2 Freeway corridor as proposed in the 1969 Melbourne Transportation Plan.