Кіріспе
2004 жылғы Еуропалық парламент сайлауы Италияда 2004 жылдың 12 және 13 маусымында өтті. Италияның өте бөлшектенген партиялық жүйесі жалпы тенденцияны анықтауды қиын етті, бірақ нәтижелер итальян премьер-министрі Сильвио Берлускони үшін жеңіліс, ал 2004 жылға дейін Еуропалық комиссияның төрағасы болған және келесі сайлауда итальян саясатына оралуы күтілген Романо Продимен байланысты орталық-солшыл оппозициялық коалицияның жеңісі деп бағаланды. «Зәйтүн ағашы» партиясының, негізінен «Солшыл демократтар» және «Дейзи» партияларынан құралған ортақ тізімі, маңызды психологиялық әсерге ие болған ең ірі тізімге айналды. Дегенмен, бұл тізімге деген үміттер бастапқыда біршама жоғары болған, ал Массимо Д’Алема «Егер біртұтас тізім 33%-ға жетсе, үкімет отставкаға кетеді» деп мәлімдеген. «Зәйтүн ағашы» партиясының көрсеткіші күткендей ерекше болмаса да, нәтиже оңшыл коалицияға деген қолдаудың азайғанын көрсетті. Алайда, еуропалық сайлауларда итальяндықтар көбінесе кандидаттарға бағытталған дауыс беруге бейім, өздерінің әдеттегі партиясынан тыс кандидатқа дауыстарын оңай береді; бұл, әдетте, осы сайлаулардың маңыздылығын төмендетіп көрсетеді.
The 2004 European Parliament election in Italy was held on 12 and 13 June 2004. Italy's highly fragmented party system made it hard to identify an overall trend, but the results were generally seen as a defeat for Italian Prime Minister Silvio Berlusconi and a victory for the centre left opposition coalition identified with Romano Prodi, who was President of the European Commission until 2004, and was widely expected to re enter Italian politics at the next election. The common list of The Olive Tree, comprising mainly the Democrats of the Left and The Daisy became the largest list, with an important psychological effect. However, expectations for this list were originally somewhat larger, and Massimo D'Alema had proclaimed that "If the unity list reaches 33%, the government has to go". While the Olive Tree's performance was not as phenomenal as it had hoped, the test indicated a somewhat reduced support for the centre right coalition. However, in European elections, Italians tend to vote in a more candidate oriented way, giving their vote more easily to a candidate outside their usual party; this generally reduces the significance of these elections.
Сайлау жүйесі
Партиялық тізімдер бойынша таза пропорционалдық сайлау жүйесі 1946 жылы құрылғаннан бері Италия Республикасының дәстүрлі сайлау жүйесі болды, сондықтан ол Еуропалық Парламентке итальяндық өкілдерді сайлау үшін де қолданылды. Екі деңгей пайдаланылды: партиялар арасында орынды бөлу үшін ұлттық деңгей және оларды кандидаттар арасында тарату үшін сайлау округі деңгейі. Италия аймақтары 5 сайлау округіне біріктірілді, олардың әрқайсысы депутаттар тобын сайлады. Ұлттық деңгейде орындықтар ең үлкен қалдық әдісімен және Hare квотасымен партиялық тізімдер арасында бөлінді. Әрбір партия ұтқан барлық орын автоматты түрде олардың жергілікті ашық тізімдеріне және ең көп дауыс жинаған кандидаттарына берілді.