Кіріспе
Зорлықсыздық философиясы
Nonresistance (or non resistance) is "the practice or principle of not resisting authority, even when it is unjustly exercised". At its core is discouragement of, even opposition to, physical resistance to an enemy. It is considered as a form of principled nonviolence or pacifism which rejects all physical violence, whether exercised on individual, group, state or international levels. Practitioners of nonresistance may refuse to retaliate against an opponent or offer any form of self defense. Nonresistance is often associated with particular religious groups, such as Anabaptist Christianity. Sometimes non resistance has been seen as compatible with, even part of, movements advocating social change. An often cited example is the movement led by Mohandas Gandhi in the struggle for Indian Independence. While it is true that in particular instances (e. g., when threatened with arrest) practitioners in such movements might follow the line of non resistance, such movements are more accurately described as cases of nonviolent resistance or civil resistance.
Қарсылықсыздық (немесе қарсы тұрмау) – "әкімшілікке, тіпті ол әділетсіздікпен қолданылған жағдайда да, қарсылық көрсетпеу амалы немесе қағидасы". Оның мәні – жауға физикалық қарсылық көрсетуден тіпті бас тарту, оған қарсы шығу. Бұл, жеке, топ, мемлекеттік немесе халықаралық деңгейде қолданылатын барлық физикалық зорлық-зомбылықты жобамайтын, принципті зорлықсыздық немесе бейбітшіліктің бір түрі саналады. Қарсылықсыздық ұстанатындар қарсыласқа жауап беруден немесе өзін-өзі қорғаудың кез келген түрін ұсынудан бас тартуы мүмкін. Қарсылықсыздық көбінесе анабаптистер христиандығы сияқты нақты діни топтармен байланысты. Кейде қарсылықсыздық, әлеуметтік өзгерістерді қолдайтын қозғалыстармен үйлесімді, тіпті олардың бір бөлігі болуы мүмкін. Көбінесе Мохандас Ганди бастаған Үндістан тәуелсіздігі үшін күрес мысал ретінде келтіріледі. Шындығында, мұндай қозғалыстардың өкілдері кейбір жағдайларда (мысалы, тұтқындалу қаупі болғанда) қарсылықсыздық жолын таңдауы мүмкін, бірақ мұндай қозғалыстарды зорлықсыз қарсылық немесе азаматтық қарсылық деп атау дұрыс.
Nonresistance (or non resistance) is "the practice or principle of not resisting authority, even when it is unjustly exercised". At its core is discouragement of, even opposition to, physical resistance to an enemy. It is considered as a form of principled nonviolence or pacifism which rejects all physical violence, whether exercised on individual, group, state or international levels. Practitioners of nonresistance may refuse to retaliate against an opponent or offer any form of self defense. Nonresistance is often associated with particular religious groups, such as Anabaptist Christianity. Sometimes non resistance has been seen as compatible with, even part of, movements advocating social change. An often cited example is the movement led by Mohandas Gandhi in the struggle for Indian Independence. While it is true that in particular instances (e. g., when threatened with arrest) practitioners in such movements might follow the line of non resistance, such movements are more accurately described as cases of nonviolent resistance or civil resistance.
Тарих
16 ғасырдағы радикалды реформация кезінде пайда болған анабаптистік христиандық, қарсылық көрсетпеу доктринасына адалуымен ерекшеленді, олар оның Киелі кітапта Матай 5:39-да табылғандығын үйретеді: «жамандыққа қарсы тұрма». Кейіннен қарсылық көрсетпеу термині Англиядағы азаматтық соғыстан және протестанттық мұрагерліктен кейінгі діни келеспеушіліктер кезінде орналасқан шіркеуді атау үшін қолданылды. Қарсылық көрсетпеу 19 ғасырдағы АҚШ-тағы құлдықтан бас тарту қозғалысында маңызды рөл атқарды. Лев Толстой, Адин Баллу және Махатма Ганди қарсылық көрсетпеудің көрнекті жақтастары болды. Дегенмен, олардың арасында айырмашылықтар болды. Гандидің Сатьяграха қозғалысы белсенді, бірақ бірқатар зорлықсыз қарсылыққа негізделген. Ол қарсыласқа қарсы тұрудың сәтсіздігі батылсыздыққа тең жағдайларда қарсылық көрсетпеуді (немесе тіпті зорлықсыз қарсылықты) қолдануға сенбеді. «Егер таңдау қорқыныш пен зорлықтың арасында болса, мен зорлықты ұсынамын» деп жазды ол.