Кіріспе

Мэриленд штатындағы тарихи шайқас алаңы, АҚШ

Монокаси ұлттық шайқас алаңы – Ұлттық саябақтар қызметінің бөлімшесі, 1864 жылдың 9 шілдесінде Американдық Азамат соғысында болған Монокаси шайқасының орны. Шайқас алаңы Мэриленд штатының Фредерик қаласының оңтүстік-шығысында Монокаси өзенінің бойында орналасқан. "Вашингтонды сақтап қалған шайқас" деп аталған бұл шайқас Конфедерациялық әскердің Одақ территориясында өткізген соңғы шайқастарының бірі болды. Екі қарсыластың басшылары – Оңтүстік үшін күрескен генерал Джубал Эрли және Солтүстік үшін күрескен генерал Лью Уоллес болды.

Орналасқан жері

Монокаси Ұлттық ұрыс алаңы басқа да Азамат соғысының шайқас орындары мен тарихи жерлері көп аймақтың орталығында орналасқан. Ол бүгінгі Мэриленд штатының 355-ші тас жолында (Урбана Пайк), Фредерик қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде жатыр. Жақын жердегі Interstate 70 тас жолы батысқа қарай Антиетам Ұлттық ұрыс алаңына, ал U.S. Route 15 тас жолы солтүстікке қарай Геттисбург ұрыс алаңына жетелейді. Оңтүстікке қарай U.S. 15 тас жолында Баллс-Блафф шайқасының алаңы орналасқан. Монокаси Ұлттық ұрыс алаңы Балтимор қаласынан батысқа қарай 80 шақырым, ал Вашингтон қаласынан солтүстік-батысқа қарай 71 шақырым жерде орналасқан.

Тарих

Монокаси шайқасы алаңының көп бөлігі Азамат соғысынан кейін 100 жылдан астам уақыт бойы жеке меншікте болды. 1928 жылы майданның солтүстік бөлігінің ірі үлесінің иесі Гленн Уортингтон, Монокасиде Ұлттық әскери саябақ құру үшін Конгреске өтініш жасады. Заң жобасы 1934 жылы қабылданса да, Конгресс жерді сатып алуға қаражат бөлгенге дейін шайқас алаңы шамамен 50 жыл бойы тоқырап тұрды. Қаржы қолданысқа енгеннен кейін, 1970 жылдардың соңында майданның бір бөлігі сатып алынып, күтім мен түсіндіру жұмыстары үшін Ұлттық саябақтар қызметіне тапсырылды. Ең қызығын шайқастар болған тарихи Томас фермасы 2001 жылы Ұлттық саябақтар қызметіне қосылды. 1960 және 1980 жылдары салынған және кейін кеңейтілген 270 тас жолы майданның бір бөлігін екіге бөліп, сақтаушылардың күш-жігерін жоққа шығарды. Шабысқаннан кейінгі онжылдықтарда бірнеше ардагерлер ұйымдары майданға арналған ескерткіштерді орнатты, олардың ішінде 14-ші Нью-Джерси (1907 жылы ашылған), 87-ші Пенсильвания жұмыскерлік әскері және Вермонт ескерткіштері болды. Содан кейін Конфедерация ескерткіші және Бест фермасының жанындағы Мэрилендтің 100 жылдық ескерткіші сияқты басқа да ескерткіштер қосылды (Одақ әскері 1862 жылғы Мэриленд науқаны кезінде Роберт Э. Лидің жоғалған 191-ші арнайы бұйрығын тапқан орын). Ұлттық саябақтар қызметі саябақ бойындағы түсіндіру тақталарын орнатты. Қонақтар орталығы тарихи Гамбрилл диірменінен Монокаси өзенінің батыс жағындағы жаңа нысанға көшірілді. Онда картамен бағдар беру бағдарламасы, интерактивті компьютерлік бағдарлама, түсіндіру стендтері және шайқасқа қатысты заттар бар. Бұл орталық 6 шақырымдық автокөлік турлары мен айналмалы жаяу жолының бастапқы нүктесі болып табылады. Ұлттық саябақтар қызметінің рейнджерлері мен еріктілері жаз айларында шайқасқа қатысушылардың іздерімен жүру, арнайы бағдарламалар, автокөлік турлары және басқа да шараларды ұйымдастырады. Шайқас алаңының солтүстік бөлігіндегі Уортингтон фермасының жолы – екі айналымнан (біреуінің ұзындығы шамамен 3 шақырым, екіншісінің 3 шақырым) тұрады, ол келушілерге шайқас алаңының бөліктерін аралап, аймақтың өсімдік әлемін зерттеуге мүмкіндік береді. Ұлттық саябақтар қызметі жақында аймақты одан әрі түсіндіру және қаржыландыру мүмкін болған жағдайда қосымша жерлерді сатып алу үшін Бас жоспар жасады. 2013 жылы Мэрилендті сақтау ұйымы Монокаси Ұлттық шайқас алаңын қауіп төндіретін тарихи мүліктер тізіміне енгізді.