Кіріспе

Кентерберийлік өте құрметті каноник Ричард Калмер (1597–1662) – ағылшын пуритан дін қызметкері, иконаға қарсы күрескен және теолог. Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігінде оның тегі белгісіз деп көрсетілген, бірақ кейбір дереккөздер оның бірінші Кулмер бароны, сэр Генри Калмердің (1574–1633) үлкен ұлы болғанын көрсетеді. Осы шежіре бойынша, сэр Генри, өзі Генри Калмердің ұлы, 1602 жылы Кенттен келген Мэри Болдуинге үйленген, ал 1630 жылы король Чарльз I оны барондыққа көтерген. Бұл «Берктің жұрты» тізімінде тіркелмегенімен, оның отбасының зор маңызы болған.

Өмірбаян

Кулмер Кембридж университетіндегі Магдалина колледжінде білім алған; ол 1613 жылы Сизар ретінде оқуға қабылданды. 1618 жылы теология бойынша бакалавр, ал 1621 жылы Оксфорд университетінде дінтану магистрі болды. Сол қыркүйекте Питерборо епархиясында дін қызметкері ретінде тағайындалып, кейін Кентке оралды. 1624 жылы Рингвудтен (Дилл қаласының жанында) Кэтрин Джонсонға үйленді. Содан кейін ол өзін белгілі бір дәрежедегі пуритандық пастор ретінде таныстырды. Кентте ол дін қызметкерінің дәстүрлі қара көйлегін киюден бас тартқаны үшін "Көк Дик Кулмер" деп белгілі болды; ол одан гөрі көк түсті көйлек киюді ұнатты, себебі ол "көбірек қуаныш сыйлайды" деді. Кейін Кембридж университетінің дінтану факультетінің деканы болып тағайындалды. 1635 жылы қызметтен шеттетілді, бірақ 1638 жылы дін қызметіне қайта оралды және Харблдаун приходының пасторы болды. 1643 жылы Кулмер Чартем приходының қызметіне үміткер болды. Оливер Кромвельдің қол астындағы генерал ретінде ол өте танымал болды, сондықтан Харблдаун тұрғындары оны ұнатпады, егер Кулмер болмаса, оларға кім қызмет ететіні маңызды емес еді. Бұл пікір басым болды және басқа адам тағайындалды, ал Кулмер "Бақытты реформация" комиссиясына тағайындалды, ол "әдеттен тыс" (Жоғары шіркеу) ескерткіштерді және "бұзақылықтарды" жоюмен, соның ішінде Кентербери соборын тазалаумен айналысты. Кулмер комиссарлық лауазымына көтерілгеніне қуанды және Кентербериядағы жұмысын ынтамен бастады, сондықтан оның тұрғындары оған ашық шабуыл жасады. Осы шабуылдардың салдарынан ол көп ұзамай Кромвельдің әскерінен өзін қорғау үшін көмек сұрады. Ол Уильям Лаудты жек көретіні белгілі болды, ол оны шіркеудегі қызметтен кейін Спорт декларациясын оқудан бас тартқаны үшін түрмеге қамаған. Оның бұл декларацияға қарсы пікірлері 1644 жылы Лаудтың мемлекетке опасыздық жасады деген айыптама бойынша сотталу кезінде пайдаланылды. 1644 жылдың соңында Кулмер Кентербери соборындағы алты уағызшының бірі және Кентерберидің викарийі болып тағайындалды. 1645 жылы Парламентке көрсеткен қызметі үшін оған Танеттегі Минстер приходының қызметі ұсынылды. Ол осы лауазымға тағайындалғанда, оның тұрғындары шіркеуді оған қарсы жапты, ал ол шіркеуге кіруге тырысқанда, оны көпшілік қорқытып, ұрып-соқты. Ол соншалықты жек көрінді, сондықтан приход оны қолдау үшін алым төлеуден бас тартты, бірақ ол кетсе, қарызын төлеуге уәде берді. Оның есімі шіркеудің кіреберісіндегі лауазым иелерінің тізімінде әлі күнге дейін жоқ. Ол қоғамдық өмірден шығар алдында Рочестердің декан қызметін атқарды. Кейін ол Лондонда тұтқындалды, және одан Кентербери соборының терезелеріндегі Мәсіхтің бейнесін, бірақ Ібілістің бейнесін неге жойғанын сұрағанда, ол Парламенттің бұйрығы Мәсіхтің бейнелерін жоюға арналған екенін, ал Шайтан туралы ешқандай нұсқау болмағанын жауап берді. Оның бірнеше сыншыларының бірі Генри Де Форте болды, ол өнер діни сезімді білдіреді деп мәлімдеді. Кулмердің діни өнерге және спиритизмге деген көзқарасы өзгергені хабарланды. "Зекесі мен ашуы үшін жек көрінішті" деп сипатталған Кулмер 1660 жылға дейін, Карл II-нің таққа қайта оралуына дейін лауазымында қалды. Содан кейін ол Монктонға көшіп барды, ол 1662 жылдың 20 наурызында пасторлық үйінде қайтыс болды және екі күннен кейін Танет аралындағы Монктон приход шіркеуіне жерленді.

Шығармалық көріністер

Блю Ричард Калмер Джефф Гинннің «Рождестволық хроникалар» романында көмекші рөлде пайда болады.