Кіріспе

Мормон кітабының кейіпкері Якуб, Ысқақтың ұлы, Ыбырайымның ұлы.

Мормон кітабында Якуб (יַעֲקֹב) – Нефи пайғамбардың кіші інісі, Нефи қайтыс болғаннан кейін Нефидің кішкентай тақташаларын сақтап, «Якуб кітабын» жазады. Мормон кітабының жалпы сюжеті бойынша, осы кітаптың авторы – Якуб.

Отбасы

Мормон кітабында Жақып Нефидің кіші інісі және Лехи Иерусалимнен кеткеннен кейін туған екі ұлының үлкені ретінде есімдері тілге алынады (кіші ұлы – Жүсіп). Кітапта Лехидің әйелі Сарияның Жақып пен Жүсіптің анасы екені нақты айтылмаған, бірақ Лехидің басқа әйелі туралы ешқандай мәлімет жоқ.

Өмір

Мормон кітабының баяндауына сәйкес, Жақып б.з.д. 592 және 590 жылдар аралығында әкесі Лехи Иерусалимнен уәде етілген жерге (Америкаға) сапарлаған кезде шөлде дүниеге келді.

Жақып және оның отбасы ақырында Нефий жасаған қайықпен Америкаға келді. Жақып адал басшы болды және Нефийден кейін нефийлердің пайғамбары болды. Жақып Мормон кітабындағы «Жақып кітабының» авторы.

Ұстазы

Мормон кітабында Яқыптың негізгі және нақты доктриналық тұжырымдарды уағыздауларын қамтитын үш уағызы жазылған. Оларда Яқып көптеген маңызды ЛДС доктриналарын уағыздайды, соның ішінде адамзаттың құлаған табиғаты және одан кейін шексіз құрбандық қажеттілігі, Мәсіхтің құрбандығы арқылы тәубешілердің құтқарылуы және т.б. Ол сондай-ақ мақтаныш, нәсілшілдік және көп әйел алу сияқты нақты тәжірибелерге қарсы қатаң және анық уағыздайды (тек Құдайдың «Мен үшін халықты көтеру» үшін бұйырған жағдайларын қоспағанда). Яқып сондай-ақ қарапайым ізгілікпен байланысты баталар туралы жақсы айтады, мысалы, ламандықтардың бір-біріне деген некелік және отбасылық махаббаттарының арқасында олардың жарқын болашағы болады. Бірінші уағызында Яқып Исаияның жеке адамдар мен ұлттарды Мәсіхті қабылдамаудан қайтып, Оның мейірімін қабылдауға шақыру туралы үйретіктеріне сүйенеді. Ол күнәні Құдайдың бұйрықтарын біліп, соған қарамастан әрекет ету деп түсіндіреді және «заң болмаса, жаза да жоқ, айыптау да жоқ, және Исраилдің Киелі Құдайының мейірімі оларға құрбандық арқылы тиесілі болады, өйткені олар Оның күшімен құтқарылады» деген кеңпейілді доктринаны ұсынады. Екінші уағызында Яқып тәкаппарлық, ашкөздік және құштарлықты айыптайды. Ол нәсілшілдік нефиттердің өзіне сенімділігін жоққа шығарады, ламандықтар туралы айтады, олар заңның ең ұсақ мәселелерін білмесе де, «олардың күйеулері әйелдерін жақсы көреді, әйелдері күйеулерін жақсы көреді және олардың күйеулері мен әйелдері балаларын жақсы көреді» және осы тұрғыдағы адалдығы үшін Иеміз ламандықтарға мейірімді болады деп болжайды. Ол Раббының жыныстық тазалық стандартын «бір әйелден басқа әйел алмауы керек, және олардың арасында бұзық әрекеттер болмауы керек» деп түсіндірді, егер Раббы оларды «Мен үшін ұрпақ көтеру» мақсатымен аян арқылы басқаша бұйырған болса, басқаша емес. Яқыптың үшінші уағызында Яқып Израильдің шашырауы мен жиналуы туралы аллегорияны келтіреді (Зәйтүн ағашы туралы теңеуді қараңыз), ол оны басқа пайғамбар Зеносқа жатқызады. Онда, Раббының жазасы ретінде қабылдануы мүмкін нәрсе, Оның бастапқы өсиеттік халқын құтқаруға және Оның өсиетін және онымен бірге келетін баталарды барлық басқа ұлттарға таратуға бағытталған адал күш-жігері ретінде қайта қарастырылады. Мәсіх делдал ретінде көрінеді, жүзімдіктің Иесінен зұлымдарды «отқа» лақтырудан бас тартуға шақырады, оның орнына «Кесіп, қазып, оны тағы біраз азықтандырайық» дейді. Жүзімдіктің Иесінің мейіріміне күмән келтірмес үшін, кейінірек айтылған аллегорияда «Жүзімдіктің Иесі жылап, қызметшісіне: «Менің жүзімдігім үшін тағы не істеуім керек еді? Мен оны бағуға асықпадым ба? Мен оны өсіріп, қазып, қырқып, тыңайттым, күні бойы қол созып, ақыры таяп қалдым. Мен жүзімдіктегі барлық ағаштарды шауып тастап, өртеп жіберсем, солар күйіп кетеді деп қайғырамын» дейді.