Кіріспе
Мормон кітабындағы төртінші кітап – Енос кітабы. Бұл Мормон кітабындағы төртінші кітап және Нефидің кіші тақташаларының бір бөлігі. Кітаптың мәтініне сәйкес, оны нефит пайғамбары Енос жазған. Мормон кітабында Енос Жақыптың ұлы және Нефидің сіңілі баласы екені айтылады. Бұл қысқа кітап бір тараудан тұрады, онда Енос күні-түні дұға еткеннен кейін құдайға бет бұрғандығы және одан кейін Иемізбен болған әңгімесі баяндалады. Сондай-ақ, кітапта нефиттер мен олардың жауы ламандықтардың құтқарылуы, сондай-ақ болашақ нефит және ламандық ұрпақтары туралы болжамдар келтірілген. Бұдан өзге, ламандықтардың сипаттамалары да бар. Енос кітабының стилі Эрих Ауербахтың «Мимезис» еңбегіндегі стильге және Енос кітабының бастапқы баяндаушысы, оның атасы Нефидің стиліне ұқсас.
The Book of Enos ('/iː//n//ə//s/) is the fourth book in the Book of Mormon and is a portion of the small plates of Nephi. According to the text it was written by Enos, a Nephite prophet. According to the Book of Mormon, Enos was the son of Jacob and nephew of Nephi. This short book consists of a single chapter, relating Enos' conversion after praying all day and all night, following with his subsequent dialogue with the Lord. It also discusses the redemption of the Nephites and their enemies, the Lamanites, and contains prophecies of future Nephite and Lamanite generations. Additionally, it contains descriptions of the Lamanites. The style of Enos resembles that of Erich Auerbach in his Mimesis and that of Nephi, Enos's ancestor and the Book of Mormon's opening narrator.
Жазба
Енос орманға аң аулап, әкесі үйреткен Інжілді еске алады; нәтижесінде ол күндіз-түні тізе бүгіп, жанының құтқарылуы үшін жылайды. Сонда Құдайдың дауысы Еносқа күнәлары кешірілгенін айтады. Енос дауысқа сенеді, бірақ ол кешірім қалай болғанын білгісі келеді. Құдай оған Иса Мәсіхті еш көрмегеніне және естімегеніне қарамастан, Иса Мәсіхке сенгендіктен, оның күнәлары кешірілгенін түсіндіреді. Енос нефиттердің құтқарылуы үшін дұға етеді, бірақ Құдай олардың бағынуына қарай нығмет немесе жаза береді. Енос нефиттердің Құдайдың пәрмендеріне бағынбаудан қорқып, оларды қысымға алып отырған ламандықтар үшін дұға етеді; ол Құдайдан ламандықтардың амандығын тілейді. Сонымен қатар ол Құдай бір күні ламандықтарды да құтқаруға жеткізу үшін нефиттердің жазбасын сақтап қалуын сұрап дұға етеді. Тек Мәсіхке сену ғана оларды құтқарады, бірақ Құдай Еноспен келісім шартады, ол белгілі бір уақытта ламандықтарға нефиттердің жазбаларын жеткізеді. Осыдан кейін Енос пайғамбарлық міндетін алып, нефиттер арасында уағыздайды, олардың құрылуынан қорқады. Енос жазбада нефиттерді өзгертуге сәттілікке жеткен-жетпегенін айтпайды, бірақ нефиттердің ламандықтарды өзгертуге тырысқаны сәтсіз аяқталғанын айтады. Енос өлер алдында жазбаларды ұлы Яромаға тапсырады.
Ламандықтардың суреті
Енош бүкіл баяндамасында ламандықтардың өшпес жеккөрушілігін көрсетеді. Еношқа сәйкес, ламандықтар жыртқыш жануарларды жейтін, жабайы, жалған құдайларға табынатын, қанға жанымды халыққа айналады. Олар шатырларда тұрып, шөлде саяхаттап, белдеріне мата орап, басын қырып, көбінесе шикі ет жейді. Енос олардың садақ, қисық қылыш және балтамен шебер болғанын, сондай-ақ нефиттерді жоюға тырысатынын түсіндіреді. Фатима Саллех және Маргарет Олсен Хеминг ламандықтардың іс-әрекеттері, мысалы, шикі ет жеудің бұзылуды білдіретінін атап өтті, тіпті бұл әрекет Мормон кітабында нефиттер мен ламандықтар әлі де бір халық болған кезде жағымсыз қабылдалмаған. Осылайша, Енос "автордың субъективтілігін" көрсетеді. Хеминг пен Салех Еностың ламандықтарға сын ескертуі Құдайдан келген айыптауға емес, көбінесе алдын ала пікірге және нефиттер үшін мәдени тұрғыдан қабылдауға негізделген деген қорытындыға келді.