Гарри Фергюсон және төрт дөңгелекті жүргізу инновациялары

Кіріспе

Британдық автомобиль дизайнымен айналысатын және оны әзірлейтін компания Гарри Фергюсон Research Limited – бұл Гарри Фергюсон құрған, көбінесе "заманауи шаруашылық тракторының әкесі" деп танылатын британдық компания. Ол сонымен қатар авиацияның алғашқы қадамдарын жасағандардың бірі болды, Ирландияда өз ұшағын жасап, ұшырды және автомобильдер үшін төрт дөңгелекті жетек жүйелерін әзірледі, соның ішінде Формула-1 жарыс машиналарын да қамтыды. Компанияның кеңсесі Англияның Ковентри қаласындағы Сискин-Драйвте орналасқан.

Тарих

1930 жылдары жарыс жүргізушісі Фредди Диксон төрт дөңгелекті жетек және төрт дөңгелекті рульді, өте қауіпсіз отбасылық автомобиль жасау идеясын дамыта бастады. Диксон Ольстер ТТ жарысында Гарри Фергюсонмен танысты, ол оның көлігін гаражына қойды. Фергюсон қауіпсіздік үшін тракторларға арналған Фергюсон жүйесін жасаған еді, және Диксонның идеялары оны қызықтырды. Армия офицері және жарыс жүргізушісі Тони Ролт, Диксонды өзінің ERA жарыс машинасына күтім жасауға тартқаннан кейін, Диксонның идеяларына қызығушылық танытып, екеуі бірлесіп Dixon Rolt Developments Ltd. құрды. Соғыстан кейін Ролт пен Диксон Гарри Фергюсонды компанияларына инвестиция салуға көндірді. Фергюсон Масси Харристі сатты, ол Масси Фергюсон болып қайта аталды. Ол сондай-ақ АҚШ-тағы Ford Motor Company-мен патенттік талас бойынша үлкен сот жеңіске де жетті, енді оның инвестиция салуға жеткілікті қаражаты болды. 1950 жылы Гарри Фергюсон Research Ltd. құрылды, кеңсесі Суррейдегі Редхилл қаласында орналасқан. Фергюсон төраға, ал Ролт пен Диксон директорлар болды. Жоспар төрт дөңгелекті жетекпен отбасылық автомобиль жасау және оның өндіріс құқығын ірі автомобиль өндірушісіне сату еді. Фергюсон бизнесті Ковентридегі өз ғимаратына көшірді, бұл Диксонның қарсылығын тудырды және ол компанияны тастап кетті. Біраз уақыттан кейін Фергюсон Масси Фергюсонмен қарым-қатынасын үзді және ақырында Гарри Фергюсон Research Ltd. үшін Ковентридегі Сискин драйвте жаңа ғимарат салды. Көптеген күш-жігерге қарамастан, ешкім автомобильдерге қызығушылық танытпады. Компанияның технологиясын ілгерілету үшін Тони Ролт 1960 жылы Coventry Climax қозғалтқышымен жабдықталған 4WD Формула 1 көлігін жасауды бастады. 1961 жылы Фергюсонның қайтыс болуына қарамастан, Фергюсон P99 1961 жылғы маусымда Роб Уокердің командасымен Ұлыбританиядағы F1 жарыстарында сынға түсті. Көлік әлем чемпионаттарында тек бір рет, Британ Гран-присінде ғана жарысты. Алайда, ол 1961 жылы Оултон Паркте өткен Халықаралық Алтын кубокты Стерлинг Мосс жүргізушісімен жеңіп алды. Бүгінгі күнге дейін бұл F1 тарихында төрт дөңгелекті жетекпен жарысқан автомобильдің жалғыз жеңісі (сонымен қатар Мосс Еуропада жеңіске жеткен соңғы жарыс), және бұл технология 1983 жылы тыйым салынды. Алдыңғы қозғалтқышты көліктердің бастамасы сәтті болғанымен, олар тез арада ортаңғы қозғалтқышты көліктермен ескірді. Фергюсон зерттеулері жарыс әлемінде жалғасты, Индианаполиске STP командасы үшін Novi қозғалтқышымен жабдықталған P104 көлігін жеткізді. 1964 жылы Фергюсон P99, енді 2,5 литрлік Climax қозғалтқышымен жабдықталған, Питер Вестбериге берілді, ол сол жылы Британдық төбе жарысын жеңіп алды. Вестбери екі 4WD спорттық жарыс көлігін құрды: BRM V8 қозғалтқышымен жабдықталған Felday 4 және 7 литрлік Holman Moody Ford V8 қозғалтқышымен жабдықталған Felday 5. 1964 жылы Гарри Фергюсон зерттеулері Энди Гранателлидің STP командасы үшін Индианаполис 500 үшін Novi қозғалтқышымен жабдықталған көлік, 1964 жылы BRM үшін 4WD Formula One BRM P67 көлігін жасады, сондай-ақ Lotus 56 турбиналық Indy көлігі мен 56B турбиналық Formula 1 көлігі үшін 4WD жүйесін ұсынды.

In the 1930s, racing driver Freddie Dixon began to develop the idea of producing a super safe family car, with four wheel drive and four wheel steering. When Dixon was racing in the Ulster TT, he met Harry Ferguson, who garaged his car for him. Ferguson had developed the Ferguson System of tractor implements for reasons of safety and Dixon's ideas interested him. Army officer and racing driver Tony Rolt, who had engaged Dixon to maintain his ERA racing car became interested in Dixon's ideas and between them formed Dixon Rolt Developments Ltd.

After the war, Rolt and Dixon persuaded Harry Ferguson to invest money in their company. Ferguson had sold out Massey Harris, which became Massey Ferguson. He had also won a substantial law suit for patent infringement with the Ford Motor Company in the USA and now had money to invest. In 1950, Harry Ferguson Research Ltd. was formed, with premises in Redhill, Surrey. Ferguson was chairman and Rolt and Dixon were directors. The plan was to design a four wheel drive family car and sell the manufacturing rights to a big car maker. Ferguson moved the business to his premises in Coventry, a move which Dixon resisted and he left the company. Soon after, Ferguson broke with Massey Ferguson and eventually built new premises for Harry Ferguson Research Ltd at Siskin Drive, Coventry. Despite huge efforts, nobody was interested in the cars. To promote the company's technology, Tony Rolt set in motion the development of a Coventry Climax powered 4WD Formula One car in 1960. Despite the death of Ferguson in 1961, the Ferguson P99 was raced during the 1961 season in UK F1 races by Rob Walker's team. The car raced only once in the World Championship at the British Grand Prix. However the car won a non championship race, the 1961 International Gold Cup at Oulton Park with Stirling Moss as the driver. As of today, this is the only victory of a four wheel drive car in F1 (and incidentally the last race won by Moss in Europe), with the technology banned in 1983. Despite its promising beginnings this front engined car was soon made obsolete by mid engined cars. Ferguson Research went on in racing, supplying the Novi powered P104 to the STP team for Indianapolis. In 1964 the Ferguson P99, by then fitted with a 2.5 litre Climax engine, was lent to Peter Westbury who used it to win the British Hillclimb Championship that year. Westbury built two 4WD sports racing cars, Felday 4, powered by a BRM V8 and Felday 5, powered by a 7 litre Holman Moody Ford V8. In 1964, Harry Ferguson research built a Novi powered car for the Indianapolis 500 for Andy Granatelli's STP team, the 4WD Formula One BRM P67 car for BRM in 1964, provided the 4WD system for the Lotus 56 turbine Indy car and 56B turbine Formula 1 car.

Фергюсон Формула 4WD

Фергюсон қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, оның күйеу баласы Тони Шелдон Гарри Фергюсонның ғылыми-зерттеу компаниясының төрағалығына өтті және компания саясатын автомобиль өндірушілер өздерінің үлгілері үшін пайдалана алатын 4WD жүйелерін әзірлеуге бағытталды. Jensen Motors бұл идеяны қабылдап, Interceptor-ды 5 дюймге (130 мм) ұзартты, нәтижесінде FF (Фергюсон формуласы үшін, Фергюсонның 4WD термині) пайда болды. Ол 1966 жылы таныстырылды. Қолмен жасалған 4WD жүйесінің жоғары құны оның коммерциялық сәттілікке жете алмауына себеп болды. Компания сондай-ақ бірнеше Ford Mustang көліктерін 4WD-ге түрлендірді, мақсаты – Ford компаниясын АҚШ-та оларды өндірістік модель ретінде шығаруға итермелеу болды. 1969 жылы компания Ұлыбритания үкіметінің бағалауы үшін Ford Zephyr MkIV полицей көліктерінің паркін түрлендірді, олардың әскери мақсатта қолдану мүмкіндігіне қызығушылық танытты. 1968 жылы GKN компания акциялардың бір бөлігін сатып алып, өндірістік автомобильдер үшін 4WD жүйелерін жаппай өндіруді жоспарлады. Бірінші қызығушылық танытқан компания – Ұлыбританияның Ford компаниясы, ол 4WD Capri идеясын қарастырды. Өндірістік мәселелер 3 литрлік 4WD үлгісінің өндірілуіне кедергі келтірді. 1969 жылы F1-де 4WD бумы болды, дәуірдің жетекші командалары – Matra, Lotus және McLaren 4WD машиналарын жасады. Тек Matra ғана Фергюсон жүйесін қолданды. (Cosworth та 4WD машинасын жасады, бірақ өз жүйесін пайдаланды). 1968 жылғы маусымда көптеген жаңбырлы жарыстар өтті, ал конструкторлар көліктердің жолға жабысуын арттырудың жолдарын іздеді. 1969 жылғы Ұлыбритания Гран-присінде рекордтық мөлшерде – төрт 4WD машинасы қатысты, ал Джон Майлз Lotus 63-те 10-шы орынға ие болды. Шина технологиясы күрт жақсарды және 1969 жылы F1-де қанаттар енгізілді. Сол жылы жаңбырлы жарыстар болмағандықтан, барлық бәсекелестер 4WD F1 машиналарын жасауды тоқтатты, себебі қанаттар жолға жабысуды арттырудың оңай жолы ретінде көрінді. Егер бұрын болған болса, 4WD енді F1-де ешқандай артықшылық бермеді. Lotus командасы 1971 жылы газ турбинасымен жұмыс істейтін Lotus 56B машинасымен Фергюсон жүйесін соңғы рет сынады, бірақ машина бәсекеге қабілетті емес еді. Ақырында, 1971 жылы Тони Шелдон зерттеулерге тым көп ақша жұмсалды және нақты нәтижелерге қол жеткізілмеді деп шешіп, Гарри Фергюсон Research Ltd компаниясын жапты. Тони Ролт 4WD-нің жол көліктеріндегі болашағына сенімді болды және 1971 жылы Фергюсонның төрт дөңгелекті жетек жүйелерін дамыту үшін FF Developments деп аталатын жаңа компания құрды.

Soon after Ferguson's death, his son in law Tony Sheldon took over the chairmanship of Harry Ferguson Research and changed the company policy to one of developing 4WD systems that could be adopted by car makers for their own models. Jensen Motors took up the idea, stretching the Interceptor by 5 in (130 mm) to create the FF (for Ferguson Formula, Ferguson's term for 4WD). It appeared in 1966. The high cost of its hand built 4WD system kept it from being a commercial success. The company also converted a number of Ford Mustangs to 4WD with the aim of getting Ford in the USA to make them as a production model. In 1969 the company converted a fleet of Ford Zephyr MkIV police vehicles for assessment by the UK government, with interests in possible military use. In 1968, GKN took a stake in the company, with the intention of mass producing 4WD systems for production cars. The first company to be interested was Ford of Britain, who. examined the idea of a 4WD Capri. Production issues prevented a 3 litre 4WD model from being manufactured. In 1969, there was a 4WD boom in F1 with the top teams of the era, with Matra, Lotus and McLaren, building 4WD cars. Only Matra used the Ferguson system. (Cosworth also built a 4WD car but using their own system). The 1968 seasons had seen many wet races and the constructors were searching for means to increase the grip of the cars. The 1969 British Grand Prix, saw a record number of four 4WD cars entered, with John Miles in a Lotus 63 achieving the best finish of 10th. Tyre technology had vastly improved and 1969 also saw the introduction of wings in F1 and as there was no wet race that year, all the competitors ceased developing 4WD F1 cars as wings appeared as an easier way to increase grip. 4WD no longer presented any advantage in F1, if it ever did. Team Lotus made a last attempt with the Ferguson system on the gas turbine powered Lotus 56B in 1971, but the car was uncompetitive. Eventually, in 1971, Tony Sheldon decided that too much money had been pumped into research with no real result and closed down Harry Ferguson Research Ltd

Tony Rolt was convinced of 4WD's future in road cars and in 1971 formed a new company called FF Developments to develop Ferguson's four wheel drive systems.