Кіріспе

Шарль Фуа (1 ақпан 1882 – 22 наурыз 1927) – француз интернисті және неврологы. Шарль Фуа Атлантикалық Пиренейдегі Сали-де-Беарн қаласында дүниеге келген. Ол Париж университетінде медицинаны оқыды және Пьер Маридің Сальпетриер ауруханасындағы (Париж) шәкірті болды. 1906 жылы интерн, 1919 жылы аурухана дәрігері, ал 1923 жылы агреге атанды. Фуа Жорж Гийеннің Сальпетриердегі клиникасында және Эмиль Ашардың Божон ауруханасында сабақ берді, әрқашан кең білімімен және рационалды тәсілімен көзге түсті. Фуаның неврологияға қосқан ең маңызды үлесі – аутопсия кезінде белгілі бір артериялардың тромбозын оның пациенттерінде байқалған белгілер мен симптомдармен байланыстыру болды. Ол мидың қанмен жабдықталуы және анатомиясы туралы кітап жазды. Ион Никулескумен бірге мидың ортаңғы және аралық бөлімдерінің анатомиясы мен қанмен қамтамасыз етілуі туралы маңызды трактат жариялады. Өте білікті ұстаз және дәрігер болған Фуа, жалпы медицинада да неврологияда да өте жақсы білімді болды. Ол өнерлі ақын, бірақ одан да жақсы лирик еді.

Қатысқан епонимдер

Фойкс синдромы I, Қызыл ядро (алдыңғы бөлігі) синдромы. Фойс синдромы II, ми ішілік аневризмалар немесе каверноз синустың тромбозынан туындаған офтальмоплегиялық ауру. Фойкс-Алажоанин синдромы, жұлынның сұр затының жұмсаруы және ұсақ қан тамырларының тозуынан болатын склероз. Фойкс-Шавани-Мари синдромы, екі жақты оперкулум зақымдануынан туындаған псевдобульбарлық парездің бір түрі. Мари-Фойкс-Алажоанин синдромы, қарт жастағы шашаның атаксиясы, көбінесе алкогольге шамадан тыс берілуден болады. Шилдер-Фойкс ауруы, ми шарының ақ затындағы прогрессивті емес склероздық зақымданулар.