Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирланд-американдық дін қызметкері
епископ
Irish American prelate
the bishop
Джеймс Дуган (22 мамыр 1825 – 27 наурыз 1899) – Рим-католик шіркеуінің ирланд-американдық дін қызметкері. Ол 1859 жылдан 1869 жылға дейін Чикаго епархиясының төртінші епископы болды, 1880 жылы ресми түрде отставкаға шықты.
James Duggan (May 22, 1825 – March 27, 1899) was an Irish American prelate of the Roman Catholic Church. He served as the fourth bishop of the Diocese of Chicago from 1859 to 1869, officially resigning in 1880.
Алғашқы жылдар
Джеймс Дагган 1825 жылдың 22 мамырында Ирландияның Килдэр графтығындағы Мейнут қаласында, мата тігушінің ұлы ретінде дүниеге келді. АҚШ-тағы дін қызметкерлерінің қажеттілігін толтыру үшін жас жігіттерді іздеп жүрген Сент-Луис архиепискобы Питер Кенриктың шақыруымен, ол 1842 жылы Миссури штатының Кейп-Жирардо қаласындағы Сент-Винсент семинариясында дін қызметкеріне дайындалу үшін оқуын жалғастыру үшін көшіп келді. 1847 жылдың 29 мамырында дін қызметкері қызметіне бекітілді. 1854 жылы архиепископ Кенрик Дагганды Сент-Луис архиепископтығының викариі етіп тағайындады, ал бес жыл дін қызметкері болып қызмет еткеннен кейін, Чикаго епархиясының уақытша басқарушысы етіп тағайындады. Чикагоның екінші епископы Джеймс Оливер Ван де Вельде 1853 жылы Нэтчезге ауысқаннан кейін бұл лауазымға тағайындалды. 1857 жылдың 1 мамырында Кенрик Дагганды Габала титулды епископы және Сент-Луис архиепископтығының көмекші епископы етіп киелі жазуға бекітті.
James Duggan was born on May 22, 1825, in Maynooth, County Kildare, Ireland, a clothier's son. At the invitation of St. Louis Archbishop Peter Kenrick, recruiting young men to fill the need for priests in the United States, he emigrated in 1842 to complete studies for the priesthood at St. Vincent's Seminary in Cape Girardeau, Missouri. He was ordained a priest on May 29, 1847. In 1854 Archbishop Kenrick appointed Duggan vicar general of St. Louis and then, after only five years of priesthood, appointed him temporary administrator of the Diocese of Chicago after Bishop James Oliver Van de Velde, the second bishop of Chicago, was translated to Natchez in 1853. On May 1, 1857, Kenrick consecrated Duggan titular bishop of Gabala and coadjutor bishop of St. Louis.
Чикагоның епискобы
Дуган Чикагода қиындықтарға тап болды: он жылдық бойы епархияда басшылықтың болмауы, 1857 жылғы қаржылық дағдарыстың және Азамат соғысының салдары. Неміс католиктері ирланд епископына жаулық қатысты. Ирландияда туған дін қызметкерлері оның Фениан бауырластығына қарсы тұрғанына наразы болды: ол осы құпия қоғаммен байланысы бар кез келген адамға қасиеттілік сыйындаудан бас тартты. Кейбір дін қызметкерлері епископ Дуганның Иллинойс штатындағы алғашқы бекітілген университет – семинариясы бар Сент-Мэри-оф-Лейк университетін қолдау үшін жеткілікті күш жұмсамағанын сезінді, ол тіркеу және қаржылық жағдайы қиын кезде болды. Дегенмен, Дуган зиялы қабілетімен, әдептілігімен және сөз шешендігімен танымал болды, оның жылдам шіркеулік жоғарылатуы осыны растады. Бірақ 1866 жылы Балтимордағы екінші толық кеңестен оралғаннан кейін ол өзгере бастады: көңіл күйдің ауысуы, тұрақсыз мінез-құлық, стресс белгілері. Дуган демалу және қалпына келтіру үшін шетелге сапар шеккенде, оның бірнеше дін қызметкерлері епископтың жағдайына алаңдап, Ватиканнан тергеу жүргізуді сұрады. Дуган 1880 жылдың 10 қыркүйегінде епископтық лауазымынан ресми түрде кетті және 1899 жылдың 27 наурызында санаторияда қайтыс болды. Ақыл-естің ауруларын дәл диагностикалау және емдеу мүмкін болмаған кезде, Дуган "жазылмасқан" деп есептеліп, медициналық мекемеге жатқызылды. Бүгінгі күні оның қандай аурудан зардап шеккенін анықтауға ешқандай дәлел жоқ. 2001 жылдың 29 наурызында епископ Дуганның денесі Эванстон қаласындағы Кальварий зиратынан Хиллсайд қаласындағы Маунт Кармел зиратындағы епископтардың мавзолейіне ауыстырылды, онда Чикагоның көптеген епископтары жерленген. Ақыл-естің ауруына байланысты стигма, бұл 1912 жылы, мавзолей аяқталған жылы неге орындалмағанын түсіндіруі мүмкін.
Duggan faced challenges in Chicago: the legacy of the decade long lack of leadership in the diocese, the effects of the financial panic of 1857, and of the Civil War. German Catholics were hostile to an Irish bishop. Irish born priests were hostile to his stand against the Fenian Brotherhood: he denied the sacraments to anyone tied to this secret society. Some clergy felt Bishop Duggan did not do enough to support the University of St. Mary of the Lake with its seminary, the first chartered university in Illinois, at a time of crisis in enrollment and its finances. In any event, Duggan had enjoyed a reputation, confirmed by his swift ecclesiastical promotion, for intelligence, affability, and eloquence. Yet after he returned from the Second Plenary Council of Baltimore in 1866 he began to change: moodiness, erratic behavior, signs of stress. When Duggan traveled abroad to relax and recover, several of his priests concerned for the bishop's stability took the opportunity to ask the Vatican to investigate. Duggan resigned officially as bishop on September 10, 1880, and died at the sanatorium on March 27, 1899. At a time before accurate diagnosis and treatment of mental illness was possible, Duggan was institutionalized on the understanding that he was "hopelessly insane". Today there is no evidence with which to diagnose what exactly he suffered from. On March 29, 2001, Bishop Duggan's remains were ceremoniously moved from Calvary Cemetery in Evanston, Illinois to be placed in the Bishop's Mausoleum at Mount Carmel Cemetery in Hillside, Illinois where most of his colleague bishops of Chicago are buried. The stigma of mental illness perhaps explains why this had not happened in 1912, the year the Mausoleum was completed.