Кіріспе
Оңтүстік Калифорния жағалауында орналасқан шөгінді бассейн – Лос-Анджелес бассейні, Оңтүстік Калифорнияда, Жарым аралдық Жоталар деп аталатын аймақта орналасқан. Бассейн сондай-ақ, Трансверс Жоталары деп аталатын шығыстан батысқа қарай созылған тау тізбектерінің ерекше тобымен байланысты. Қазіргі бассейн – жағалаудың аласа жазықтығы, оның төңіргі бөлігі Тынық мұхиты тақтасының жиегінде орналасқан, сопақ төменгі қыраттар мен төбелер тобымен сипатталады. Лос-Анджелес қаласының жергілікті құқығына бағынған жер аумағының көп бөлігі осы бассейнде жатыр. Солтүстік, солтүстік-шығыс және шығыс жағынан аласа бассейн Санта-Моника тауларымен және Пуэнте, Элисиан және Репетто төбелерімен шектеледі. Оңтүстік-шығыс жағынан бассейн Санта-Ана тауларымен және Сан-Хоакин төбелерімен шектеседі. Лос-Анджелес бассейні геологиялық жасының шағын өлшеміне және мұнай өндірісінің жоғары деңгейіне қарамастан, құрылымдық рельефінің айқындылығымен және күрделілігімен ерекшеленеді.
The Los Angeles Basin is a sedimentary basin located in Southern California, in a region known as the Peninsular Ranges. The basin is also connected to an anomalous group of east west trending chains of mountains collectively known as the Transverse Ranges. The present basin is a coastal lowland area, whose floor is marked by elongate low ridges and groups of hills that is located on the edge of the Pacific Plate. The majority of the jurisdictional land area of the city of Los Angeles physically lies within this basin. On the north, northeast, and east, the lowland basin is bound by the Santa Monica Mountains and Puente, Elysian, and Repetto hills. To the southeast, the basin is bordered by the Santa Ana Mountains and the San Joaquin Hills. The Los Angeles Basin is notable for its great structural relief and complexity in relation to its geologic youth and small size for its prolific oil production.
Бассейнді дамыту
Бассейннің қалыптасуына дейін Лос-Анджелес бассейнін қамтитын аудан жер бетінде болды. Жағалаудың жылдам көтерілуі және шегінуі ауданды жақын теңіз ортасына жылжытты. Орта миоцен дәуірінде тектоникалық тұрақсыздық және тез шөгуге ұшыраған аймақтардағы жанартаулық белсенділік қазіргі бассейннің қалыптасуына жағдай жасады. Бассейн су астындағы ортада пайда болды және кейіннен шөгу жылдамдығы төмендеген кезде теңіз деңгейінен жоғары көтерілді. Әдебиетте әрбір бассейннің қалыптасу кезеңдеріне қатысты геологиялық уақыт шекаралары туралы көп пікірталас бар. Нақты жасы белгісіз болғанымен, Yerkes және авторлар (1965) ЛА бассейнінің эволюциясындағы шөгінді оқиғалардың тізбегін жіктеу үшін жалпы уақыт шкаласын ұсынды, ол былай бөлінеді:
1-кезең: кеңейту алдындағы кезең
Туронға дейінгі кезеңде, LA бассейнінің негізгі екі тау жыныстық бірлігі болып табылатын, метаморфозға ұшыраған шөгінді және жанартаулық жыныстар кездеседі. Ньюпорт-Инглвуд аймағындағы ірі масштабты қозғалыстар осы екі тау жынысы бірлігін шығыс және батыс жиектері бойымен жанында орналастырды.
5-кезең: Бассейнді бұзу
Бассейннің орталық бөлігі плейстоцен кезеңінде су тасқынынан және айналасындағы таулар мен Пуэнте төбелерінен келген эрозиялық қалдықтардан шөгінділердің жиналуын жалғастырды. Бұл толысу бассейннен жағалаудың соңғы шегінуіне себеп болды. Голоцендегі шөгінділер теңізге жатпайтын қиыршық тас, құм және сазбен сипатталады. Бұл бірлік 3 бөліктен тұрады: Біріншісі – базальды теңіздік конгломератты құмтас, одан кейін бірнеше су асты лава ағындары мен туфтардың басым базальтты орта қабаты. Бұл бірліктің ең жас бөлігі – шөгінділік брекчия, конгломерат, құмтастар және сазтас. Топанга тобының ең ертегі шөгінділері Сеспе және Вакерос формацияларында байқалатын жағалау сызығының өзгеруін жалғастырады. Бір немесе бірнеше жанартаулық орталықтардың атқылаулары жергілікті түрде және уақытша шөгінділердің қалыптасуын тоқтатты. Пуэнте формациясы – дельталық шөгінділермен және бір-бірімен байланысқан желдеткіш жүйесімен сипатталатын терең теңіздік формация. Бұл формацияда ерекше жатақтар бар болғанымен, кремнийдің мөлшері қалыпты деңгейде сақталатын көптеген тақталы тас, құмтас және сазтас жатақтары да кездеседі. Репетто екі мүшеден ескірек және ұсақ немесе ірі дәнді сазтас, сазды тас және құмтастан тұрады. Пико мүшесі негізінен ірі сазтастар мен құмтастардан, аз мөлшердегі сазды құмтастармен араластырылған. Осы субдукция кезінде екі кішірек тақта – Монтерей және Хуан-де-Фука тақталары Солтүстік Америка тақтасының астына енді. 20 миллион жыл бұрын Монтерей тақтасы Тынық мұхиты тақтасына қосылып, оның қозғалысын ілемеледі. Кейіннен Тынық мұхиты Монтерейдің астына енуі тоқтады және тақта шегі трансформациялық шекараға айналды. Солтүстік Америка/Тынық мұхиты Монтерей трансформациялық шекарасы солтүстікке қарай жылжуды бастады және жер қыртысының кеңеюіне әкелді. Бұл жарылыс батыс Трансверс тауларының айналуымен бірге жүрді. Осы айналыс ЛА бассейнінің орналасуына және солтүстік-батыс – оңтүстік-шығыс бағытына жауапты. Миоценнің басында, Топанганың шөгінділерінен бұрын, жоғары жылу ағыны және транстенсия бассейннің кеңеюіне себеп болды. Жер қыртысы жұқараған сайын, алап үлкен мөлшерде шөгінділердің жиналуының нәтижесінде изостатикалық қысымнан төмендеуді бастады. Бассейн Трансверс және Жартыарал тауларының шекарасында орналасқандықтан, бұл бассейнде компрессиялық және қисық сырғу тектоникасы байқалады. Плиоценнің басында, сондай-ақ "Бассейннің бұзылуы" фазасы ретінде белгілі, деформация мен бүктелу жарықтардың қозғалысы және шағын айналу оқиғасының нәтижесінде пайда болды. Сан-Андреас жарығының бойымен қозғалыс бассейннің орналасуына жауапты болса, Уиттиер және Ньюпорт-Инглвуд жарықтары бассейн ішіндегі сейсмикалық мінез-құлқына бағыт берді.
Жер сілкіністері
Лос-Анджелес бассейні тектоникалық жағынан әлі де белсенді және осының салдарынан аймақта жер сілкіністері болып тұрады. Көптеген жарылымдар мен жарылым тармақтарының болуына байланысты сейсмикалық белсенділік бір ғана жерге шоғырланбайды. Ол бассейннің оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан және жылжу шеті болып табылады. Бұл жарылымға параллель бірнеше мұнай кен орындары орналасқан.