Кіріспе

Неміс саясаткері

Волкер Рюхе (25 қыркүйек 1942 жылы туған) – Христиан-демократиялық одақтың (ХДС) мүшесі, неміс саясаткері. 1992 жылдың 1 сәуірінен бастап Германияның қорғаныс министрі қызметін атқарды, Германияның қайта біріккен алғашқы үкіметінде, канцлер Кольдің төртінші кабинетінде Герхард Столтенбергтің орнын басып, 1998 жылдың 27 қазанында Кольдің бесінші кабинетінің аяқталуына дейін қызмет етті. Қорғаныс министрлігінде қызмет еткен кезінде Рюхе НАТО-ның кеңейтілу мәселесін Германияның саяси күн тәртібіне енгізуде маңызды рөл атқарды. 2000 жылы ол Германияның Шлезвиг-Гольштейн жерінің министр-президенті лауазымына кандидат болды, бірақ ақырында қолданыстағы Хайде Симониске жеңілді.

Алғашқы саяси мансап

1976 жылдан 2005 жылға дейін Рюхе Германия Бундестагының мүшесі болды. 1982 жылы Христиан-демократтар билікке оралғаннан кейін, ол жаңа төраға Альфред Дреггер басшылығымен ХДС/ХСС парламенттік фракциясының басшылығына кірді. ХДС төрағасы және канцлер Гельмут Коль басшылығымен Рюхе 1989 жылдан 1992 жылға дейін, соның ішінде Германияның қайта бірігу кезеңінде партияның бас хатшысы қызметін атқарды. Осы лауазымда ол Хайнер Гейслерден кейін партияның әкімшілік және сайлау жұмыстарын басқарды. 1992 жылдың соңында өткен партия съезінде ХДС күтпеген жерден Рюхе орнына Шығыс Германиядан келген Хайнц Эггертті Кольдің төрт орынбасарының бірі ретінде тағайындады.

Федералды қорғаныс министрі, 1992-1998

Германияның ең ұзақ қызмет еткен қорғаныс министрі ретінде Рюхе елдің бұрынғы Шығыс Германия армиясын интеграциялауын қадағалады, Германияның НАТО-дағы рөлін кеңейтті және НАТО-ның шығысқа қарай кеңеюінің ерте жақтасы болды. Ол сондай-ақ қорғанысқа көбірек қаржы жұмсауды ұсынды және халықтың қолдауын, сондай-ақ халықаралық бейбітшілікті сақтаудағы Бундесвердің рөліне партиялық қолдауды жеңіп алды, осылайша 1945 жылдан бері кең таралған күш қолдануға немiстердiң қарсылығын жеңді. Ол қызмет еткен кезеңде Германияның әскери күштері НАТО аймағынан тыс көптеген БҰҰ-мен байланысты операцияларға қатысты, оның ішінде Сомалиде 1700 әскер (логистикалық қолдау); Камбоджада 122 адам (медициналық бөлімше); Адриатика теңізінде 420 адамнан тұратын екі кеме (әуе-теңіз патрулі); Босния және Герцеговинада 60 адам (гуманитарлық көмек ұшулары), және Иракта 40 адам (БҰҰ бақылау тобы). Рюхе халықаралық бейбітшілік миссияларына неміс әскерлеріне қойылған шектеулерге жиі наразылық білдірді және шетелде неміс әскери күштерінің күшеюіне байланысты көптеген сынға ұшырады. 1992 жылы SPD (сәтті болмады) Федералды Конституциялық сотқа шағымданып, Адриатика теңізіне неміс күштерін орналастыру олардың қолданылуына қатысты конституциялық шектеулерді бұзады деп мәлімдеді. Кейіннен, 1993 жылдың қазан айында Рюхе неміс халқына 26 жастағы әскери фельдшер Александр Арндттың қазасы туралы хабарлауға мәжбүр болды; Арндт Камбоджада белгісіз күштер тарапынан атылып, Екінші дүниежүзілік соғыстан бері шиеленіскен аймақта қызмет барысында қаза тапқан алғашқы неміс сарбазы болды. Рюхе басшылығымен Германия 1992 жылдың тамызында танктер мен басқа да ауыр қару-жарақ қоймаларын жоюды бастады, осылайша Еуропадағы конвенциялық қарулы күштер туралы шартты іске асырған алғашқы ел атанды. 1992 жылы қызметке келгеннен кейін Eurofighter Typhoon жобасын тоқтатуға шамасы келмегеніне қарамастан, Рюхе әуе күштеріне тапсырыс берген ұшақтардың санын және олардың құнын төмендетті. 1993 жылы ол американдық жобаланған жоғары биіктіктегі барлау жүйесін сатып алу жоспарларын тоқтатты, өйткені жүйедегі неміс субподрядшысы Баварияның премьер-министрі Макс Штрейблге пара бергендігі туралы саяси жанжалдың ортасында болды. 1997 жылы Рюхе генерал-лейтенантты қызметтен шеттетіп, полковникке қатысты тәртіптік шаралар қолданды, себебі 1995 жылы елдің ең беделді әскери академиясында сөз сөйлеуге шақырылған Манфред Родер, қылмыстық ізі бар неонацист екені анықталды.

Кейінгі саяси мансап

1998-2000 жылдары Рюхе Сыртқы істер комитетінің төрағасы болды. 2000 жылға қарай Рюхе ХДС төрағалығына Ангела Меркельдің күрделі қарсыласы ретінде қарастырылды, бірақ ол бәсекеден бас тартты. 2004 жылы оппозиция өкілі Рюхе канцлер Герхард Шредер үкіметі тарапынан Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіне тұрақты орын алу үшін Германияның үгіт науқанын жетектеуге тағайындалды. Сол жылы Шредер Рюгені Мәскеуге президент Владимир Путинмен «Қызғылт революция» мәселесін талқылау үшін жіберді. 2014-2015 жылдары ол елдің әскери операцияларға қатысты парламенттік ережелерін қарау үшін құрылған көппартиялық комитеттің төрағасы болды.

Ішкі саясат

Ішкі саясатта Рюхе иммиграциялық заңдарды қатаңдатуды жақтаған белсенді жақтаушы болды. 2000 жылы ХДС-ның жаңа төрағасын іздеу кезінде Рюхе жетекшілік ететін Ангела Меркельді тоқтатуға бағытталған күш-жігерді ұйымдастырды, соның ішінде Курт Биденкопфқа уақытша жетекші болуға шақырды. 2018 жылы партия басшылығына сайлау өткізілістері алдында Биденкопф Фридрих Мерцті Меркельдің орнына төрағалыққа қолдауын білдірді.

Сыртқы саясат

1985 жылы Рюхе Еуропаның төрт ірі державасы – Франция, Ұлыбритания, Италия және Батыс Германия – Рейган әкімшілігінің Стратегиялық қорғаныс жобасы бойынша ортақ еуропалық ұстаным қалыптастыруға шақырды. 1995 жылы Рюхе Чечнядағы соғысты сынаған жетекшілерді қорлағаннан кейін өзінің Мәскеудегі әріптесі Павел Грачевтің Германияға сапарына шақыруын кері алып алды. Ол кезде бұл, елдің бірігуінен кейін Еуропалық қауіпсіздік мәселелері бойынша Германия мен Ресейдің әскери ынтымақтастығына күмән тудыратын қадам ретінде қарастырылды. 1999 жылы Грозныйға баллистикалық зымыран шабуылы кезінде Рюхе Ресейге Батыс елдерінен берілетін несиелерді тоқтатуға шақырды. 2010 жылы Рюхе Азия елдерінің ықпалын теңестіру мақсатында Ресейді НАТО-ға қосу стратегиясын түсіндіретін ашық хат жазды. 2013 жылы Рюхе Ресей президенті Владимир Путин және Франсуа Фийонмен бірге Валдай талқылау клубында болды. "Neue Presse" басылымында жарияланған мәлімдемесінде, ол Путинге деген қолдауын білдіріп, АҚШ ұсынған "ракеталық қорғаныс жүйесі" мәселесі бойынша Германия үкіметі мен "Кремльдің" арасында белсенді диалог қажет екенін айтты. "Біз Иранның қазірдің өзінде ядролық қаруы бар деп сөйлеп отырмыз, және Соғыс кезіндегідей, үдемеу саясатын жалғастыра алмаймыз". 2015 жылы ол Игорь Иванов және Ана Паласио сияқты басқа да сыртқы саясат сарпшыларымен бірге НАТО мен Ресей Федерациясы арасындағы әуе және теңіз кездесулерінің қауіпсіздігі ережелері туралы өзара түсіністік туралы меморандум жасауға шақырды. 2019 жылғы сұхбатында Рюхе өзінің ізбасары Карл Теодор цу Гуттенбергті "Бундесверді қиратқаны үшін" кінәлады.