Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эхокардиограмманың түрі
Type of echocardiogram
Трансэзофагеялық эхокардиограмма, немесе TEE (Ұлыбританияда және Австралия мен Жаңа Зеландия сияқты елдерде TOE деп аталады, бұл британдық ағылшын тіліндегі трансоэзофагеялық жазуын көрсетеді) – эхокардиограмма жасаудың балама жолы. Арнайы зонд, ұшында ультрадыбыс датчигі бар, пациенттің өңешқыншағына енгізіледі. Бұл бейнелеу және Допплерлік бағалауды жүргізуге және оны жазуға мүмкіндік береді. Ол көбінесе жүрек хирургиясы кезінде қолданылады және аортаны бағалау үшін өте жақсы әдіс болып табылады, бірақ кейбір шектеулері де бар. Трансторакальды эхокардиограммамен (ТТЭ) салыстырғанда, оның бірнеше артықшылықтары мен кемшіліктері бар.
A transesophageal echocardiogram, or TEE (TOE in the United Kingdom and other countries such as Australia and New Zealand, reflecting the British English spelling transoesophageal), is an alternative way to perform an echocardiogram. A specialized probe containing an ultrasound transducer at its tip is passed into the patient's esophagus. This allows image and Doppler evaluation which can be recorded. It is commonly used during cardiac surgery and is an excellent modality for assessing the aorta, although there are some limitations. It has several advantages and some disadvantages compared with a transthoracic echocardiogram (TTE).
Егжей-тегжейлер
ТЭЭ – денеге зонд енгізілуін қажет ететін, бірақ бұл процедура үшін хирургиялық (яғни инвазивті) кесу талап етілмейтін жартылай инвазивті процедура. Зондты енгізбес бұрын, науқасқа ыңғайсыздықты азайту және құсу рефлексін төмендету үшін жеңіл немесе орташа седация жасалады. Әдетте, тамақ ішегінің артқы бөлігіне жергілікті анестетик спрей (мысалы, лидокаин, бензокаин, ксилокаин) немесе асқазанға жағылатын анестетик гель/майлаушы қолданылады. Процедураны қауіпсіз және төзімді ету үшін седация мен анестезия қажет, себебі зондты шағу, жөтел, құсу және науқастың қимылдары процедураның нәтижелілігін күрт төмендетуі мүмкін. Жеңіл немесе орташа седацияны мидазолам (седативті, есте сақтау қабілетін жоғалтатын қасиеттері бар бензодиазепин), фентанил (опиоид) немесе пропофол (дозасына байланысты седативті/жалпы анестетик) сияқты препараттармен шақыруға болады. Балаларға анестезия жасалады. Ересектерге де, егер орташа седация тиімді болмаса, анестезия жасалуы мүмкін. Процедура инвазивті болғандықтан, трансторакалды эхографиядан өзгеше, сонда сонда операция жасалмайды. Адекватты седация мен анестезияға қол жеткізілгеннен кейін, зонд ауыз арқылы асқазанға енгізіледі. Бұл процедураның протоколы жағдайға қарай өте өзгермелі болуы мүмкін. Зерттеу кез келген сәтте тоқтатылуы мүмкін болғандықтан (мысалы, тыныс алу қиындықтары, гипотония, зондқа төзбеушілік), ең қызығушылық тудыратын құрылымдарды бірінші болып қарастыруға болады. Мысалы, егер ТЭЭ митральдық жеткіліксіздікті анықтау үшін тағайындалса, онда митраль клапаны толық тексеріледі. Зерттеу аяқталғаннан кейін зонд алынып, науқастың седациядан қалпына келуі қадағаланады.
TEE is a semi invasive procedure in that the probe must enter the body but does not require surgical (i. e., invasive) cutting for this procedure. Before inserting the probe, mild to moderate sedation is induced in the patient to ease the discomfort and to decrease the gag reflex. Usually a local anesthetic spray (e. g., lidocaine, benzocaine, xylocaine) is used for the back of the throat or as a jelly/lubricant anesthetic for the esophagus. Sedation and anesthesia are required to make the procedure tolerable and safer, as biting the probe, coughing, vomiting, and patient movement would drastically reduce the value of the procedure. Mild or moderate sedation can be induced with medications such as midazolam (a benzodiazepine with sedating, amnesiac qualities), fentanyl (an opioid), or propofol (a sedative/general anesthetic, depending on dosage). Children are anesthetized. Adults are sometimes anesthetized as well if moderate sedation is unsuccessful. Due to the procedure being invasive, sonographers do not perform this procedure unlike transthoracic echo. Once adequate sedation and anesthesia are achieved, the probe is passed through the mouth and into the esophagus. From here, the protocol used for the procedure is highly variable. As the study could be terminated any second (e. g., respiratory compromise, hypotension, intolerance to the probe) the structures of particular interest could be visualized first. For example, if the TEE is ordered to look for
mitral regurgitation then the mitral valve may be fully inspected first. At the completion of the study, the probe is removed and patient is monitored for recovery from sedation.
Кемшіліктер
ТЭЭ-нің бірнеше кемшіліктері бар, бірақ оларды оның маңызды артықшылықтарымен салыстырып қарау керек. Пациент ASA NPO ережелерін сақтауы тиіс (әдетте процедурадан сегіз сағат бұрын тамақ ішпеу және екі сағат бұрын су ішпеу). ТЭЭ үшін бір ғана эхокардиографияшы емес, кем дегенде бір медбикеден тұратын медициналық қызметкерлер тобы қажет, олар седацияны бақылап, енгізеді, ал дәрігер процедураны орындайды (үшінші дәрігер немесе эхокардиографияшы ультрадыбыс аппаратының батырмаларын басқаруға тартылуы мүмкін). ТЭЭ-ні орындау ТТЭ-ге қарағанда ұзаққа соғады. Пациент үшін бұл жайсыз болуы мүмкін, сондықтан ТЭЭ-ні қауіпсіз орындау үшін кейде жалпы анестезия қажет болуы мүмкін. Инвазивті процедура болғандықтан, оны орындау техникалық тұрғыдан қиын, және қауіпсіздікті сақтай отырып, жақсы нәтиже алу үшін тәжірибе керек. ТЭЭ қол жетімді анатомиямен шектеледі. Мысалы, егер пациентте асқазан кеңірдегінің варикозы, асқазанның тарылуы, Барреттің асқазан ішегі немесе басқа асқазан немесе асқазан-ішек проблемалары болса, онда ТЭЭ жасау қаупі айтарлықтай артады. Қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін алдын ала эзофагогастродуоденоскопия (ЭГД) жасау қажет болуы мүмкін, бұл пациентті тағы бір процедураға ұшыратады. Анатомиялық ерекшеліктерге байланысты процедура жасау мүмкін болмайды. Трансторакальды эхокардиографияда ауруларды диагностикалау және санаттау үшін көптеген өлшемдер жасалады. ТЭЭ үшін мұндай қалыпты көрсеткіштер жақсы анықталмаған, сондықтан қабылданған стандарттар аз (мысалы, сол жақ атриумның ұлғаюы). Процедурамен байланысты кейбір тәуекелдер бар, мысалы, 10 000 пациенттің біреуінде асқазан ішегінің перфорациясы және дәрілерге жағымсыз реакциялар. Мамандандырылған медициналық ұйымдар емболизацияның көзі анықталғаннан кейін және алынған қосымша ақпарат пациенттің емдеу тактикасын өзгертпесе, жүрек емболизациясының көзін анықтау үшін трансэзофагеальды эхокардиографияны қолдануға кеңес бермейді. Сондай-ақ, олар дәрігерлер мен пациенттер протоколдық тексерулер үшін ғана трансэзофагеальды эхокардиографиядан бас тартуға және бұл тесттің тек жеке пациент үшін қажет болған жағдайда ғана келісуге тиіс екенін ұсынады.
TEE has several disadvantages, although they should be weighed against its significant benefits. The patient must follow the ASA NPO guidelines (usually not eat anything for eight hours and not drink anything for two hours prior to the procedure). Rather than one sonographer, a TEE needs a team of medical personnel of at least one nurse to monitor/administer sedation and a physician to perform the procedure (a third physician/sonographer can be used to push buttons on the ultrasound machine). It takes longer to perform a TEE than a TTE. It may be uncomfortable for the patient, who may require general anesthesia at the extreme to perform a TEE safely. Due to being an invasive procedure often involving sedation, it is more technically difficult to perform and requires experience to do it well while maintaining safety. TEE is limited to available anatomy. For example, if the patient has esophageal varices, esophageal stricture, Barrett's esophagus, or other esophageal or stomach problems then this can increase the risk of a TEE significantly. Performing an esophagogastroduodenoscopy (EGD) beforehand may be necessary to visualize the anatomy for safety, which exposes the patient to a second procedure. The anatomy may result in prohibitive risk. With transthoracic echo, numerous measurements are taken to aid in diagnosis and grading of diseases. These normal ranges are not as well defined for TEE and so there is less accepted standards (e. g., left atrial enlargement). Some risks are associated with the procedure, such as esophageal perforation around 1 in 10,000, and adverse reactions to the medication. Specialty medicine professional organizations recommend against using transesophageal echocardiography to detect cardiac sources of embolization after a patient's health care provider has identified a source of embolization and if that person would not change a patient's management as a result of getting more information. Such organizations further recommend that doctors and patients should avoid seeking transesophageal echocardiography only for the sake of protocol driven testing and to agree to the test only if it is right for the individual patient.