Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Седация – седативті препараттарды қолдану арқылы тітіркенудің немесе алағайлықтың азайтылуы, әдетте медициналық немесе диагностикалық процедураны жеңілдету мақсатында. Седацияға қолданылатын препараттардың мысалдары: изофлуран, диэтил эфирі, пропофол, этомидат, кетамин, пентобарбитал, лоразепам және мидазолам.
Reduction of irritability or agitation by administration of sedative drugs
Sedation is the reduction of irritability or agitation by administration of sedative drugs, generally to facilitate a medical procedure or diagnostic procedure. Examples of drugs which can be used for sedation include isoflurane, diethyl ether, propofol, etomidate, ketamine, pentobarbital, lorazepam and midazolam.
Медициналық қолданыстар
Седация көбінесе эндоскопия, вазектомия немесе стоматология сияқты шағын хирургиялық процедураларда, сондай-ақ реконструктивтік хирургияда, кейбір косметикалық операцияларда, ақыл тістерін жоюда немесе жоғары деңгейде үрейленуге бейім науқастарда қолданылады. Стоматологияда қолданылатын седация түрлеріне ингаляциялық седация (күміс газды пайдалану), ауыз арқылы қабылданатын седация және тамырға салу (IV) седация жатады. Ингаляциялық седация кейде "жартылай анальгезия" деп те аталады. Седация интенсивтік терапия бөлімінде де кеңінен қолданылады, осылайша өкпе желдеткішімен жатырған науқастар трахеясындағы эндотрахеальды түтікке шыдай алады. Сонымен қатар, ұзақ мерзімді ми ЭЭГ (электроэнцефалография) кезінде науқастың жайлы болуына көмектесу үшін де қолданылуы мүмкін.
Sedation is typically used in minor surgical procedures such as endoscopy, vasectomy, or dentistry and for reconstructive surgery, some cosmetic surgeries, removal of wisdom teeth, or for high anxiety patients. Sedation methods in dentistry include inhalation sedation (using nitrous oxide), oral sedation, and intravenous (IV) sedation. Inhalation sedation is also sometimes referred to as "relative analgesia". Sedation is also used extensively in the intensive care unit so that patients who are being ventilated tolerate having an endotracheal tube in their trachea. It can also be used during a long term brain EEG to help patient relax.
Қауіптері
Кейбір зерттеулерге сәйкес, процедуралармен байланысты асқынулардың 40-50 пайызы седациямен байланысты. Седация кезінде тыныс жолдарының кедерілуі, апноэ және гипотония жиі кездеседі және осы мәселелерді анықтау және басқару үшін тиісті білімі бар медицина қызметкерлерінің болуын қажет етеді. Тыныс депрессиясынан басқа, қауіптерге седацияның қажетсіз деңгейі, операциядан кейінгі ұйқышаңдық, аспирация және седациялық препараттарға жағымсыз реакциялар кіреді. Асқынуларға перфорация, қан кету және вазовагальдық рефлекстерді күшейту де жатуы мүмкін. Седацияның қауіптерін болдырмау үшін, медициналық қызметкерлер седация алдында жан-жақты бағалау жүргізеді, оның ішінде пациенттің әлеуетті тәуекелдерін және тыныс жолдарымен басқару қиындықтарын анықтауға баса назар аудара отырып, седация алдындағы анамнез бен физикалық тексерулер қарастырылады. Бұл процесс седация кезеңін ұзарту қажеттігін немесе қосымша терапиялық шаралар қажеттігін анықтауға да мүмкіндік береді.
There are studies claiming that sedation accounts for 40 percent to 50 percent procedure related complications. Airway obstruction, apnea, and hypotension are not uncommon during sedation and require the presence of health professionals who are suitably trained to detect and manage these problems. Aside from the respiratory depression, risks also include unintended levels of sedation, postoperative somnolence, aspiration, and adverse reactions to sedation medications. Complications could also include perforation, bleeding, and the stimulation of vasovagal reflexes. To avoid sedation risks, care providers conduct a thorough pre sedation evaluation and this process includes pre sedation history and physicals with emphasis on the determining characteristics that indicate potential risks to the patient and potential difficult airway management. This process can also reveal if the sedation period needs to be prolonged or additional therapeutic procedures are required.