Жустин Уинсор: Америка тарихшысы және кітапханашысы
Justin Winsor
Жустин Уинсор (1831-1897) – американдық тарихшы, кітапханашы, Солтүстік Америка тарихы бойынша сарапшы. Америка тарихшылар қауымдастығының президенті болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы (1831–1897)
American historian (1831–1897)
Джастин Уинсор (2 қаңтар 1831 – 22 қазан 1897) – американдық жазушы, кітапханашы және тарихшы. Оның тарихи еңбектерінде библиографиялық және картографиялық элементтер маңызды орын алды. Ол Солтүстік Американың алғашқы тарихы саласындағы сарапшы болды және Америка кітапханалар қауымдастығының тұңғыш президенті, сондай-ақ Америка тарихи қауымдастығының үшінші президенті болып сайланды.
Justin Winsor (January 2, 1831October 22, 1897) was an American writer, librarian, and historian. His historical work had strong bibliographical and cartographical elements. He was an authority on the early history of North America and was elected the first president of the American Library Association as well as the third president of the American Historical Association.
Өмірбаян және білім
Уинсор Массачусетс штатының Бостон қаласында Натаниел Уинсор III (1806 – шамамен 1890 ж.) және Энн Томас Хоуленд Уинсордың (1809–1893 ж.) ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Бостон мен Сан-Франциско арасындағы алғашқы тұрақты клипер кемелерінің бірі – "Уинсор желісін" құрған кеме саудагері еді. Ол дүниеге келмей тұрып, оның ата-анасы Массачусетс штатының Даксбери қаласынан Бостонға көшіп келген. Уинсор әулеті буын-буынға дейін кеме жасаумен айналысқан. Оның әкесінің үйі, Натаниел Уинсор кіші үйі, қазір Даксбери ауылдық және тарихи қоғамының кеңсесі болып табылады. Джастин Уинсор Бостон латын мектебін бітірген. Ол Гарвардқа қабылданды, бірақ соңғы курста оқуын тастап, университетте білімін аяқтамады. Осы шақтарда ол Гаррик және оның замандастары туралы естеліктерді жазуды жоспарлаған, оның қолжазбасы мен жазбалары Гарвард кітапханасында сақтаулы. Содан кейін ол Париж және Гейдельбергте оқыды. Уинсор 1868 жылы Гарвардқа оқуын аяқтау үшін қайта оралды. 1887 жылы ол Мичиган университетінде L. L. D. дәрежесін алды.
Winsor was born in Boston, Massachusetts, son of Nathaniel Winsor III (1806 – c. 1890) and Ann Thomas Howland Winsor (1809–1893). His father was a shipping merchant who had established the "Winsor Line", one of the first regular lines of clipperships between Boston and San Francisco. Shortly before his birth, his parents had recently moved to Boston from Duxbury, Massachusetts, where the Winsor family had been involved in shipbuilding for generations. His grandfather's home, the Nathaniel Winsor, Jr. House, is now the headquarters of the Duxbury Rural and Historical Society. Justin Winsor graduated from the Boston Latin School. He entered Harvard, but left in his senior year and never finished his education at the university. Around this time he planned an memoir of Garrick and his Contemporaries, of which the manuscript and notes are in the Harvard Library. He then studied in Paris and Heidelberg. Winsor would return to Harvard to complete his studies in 1868. He would go on to complete L. L. D. at the University of Michigan in 1887.
Отбасы
1855 жылы Винсор Массачусетс штатының Чарльзтаун қаласынан Эбенезер мен Салли Фуллер Баркердің қызы Каролина Тафтс Баркерге (1830–1911) үйленді. Олардың екі баласы болды: 1860 жылы туған Мэри, ол сәби кезінде қайтыс болды, және Констанс (шамамен 1861–1895).
In 1855, Winsor married Caroline Tufts Barker (1830–1911), daughter of Ebenezer and Sally Fuller Barker of Charlestown, Massachusetts. They had two children, Mary (born 1860) who died in infancy, and Constance (c. 1861 – 1895).
Жазушы және редактор
Джастин Винсор Гарвардта оқудың алғашқы жылында өзінің алғашқы кітабын – "Даксбери қаласының тарихы" (1849) – жариялады. Ол көптеген мерзімді басылымдарға материалдар жазды, сонымен қатар көптеген шағын еңбектерді редакциялаумен қатар, 19 ғасырдың ең маңызды тарихи еңбектерінің бірнешеуін редакциялады, олардың ішінде: "Америка тарихы оқырманының нұсқаулығы" (1879), "Бостон қаласының естелік тарихы" (4 томдық, 1880–1881) және "Американың баяндамалық және сындық тарихы" (8 томдық, 1884–1889). Соңғысы ондаған жылдар бойы стандартты тарихи анықтамалық болып саналды.
Justin Winsor published his first book, A History of the Town of Duxbury (1849), during his first year at Harvard. He contributed to many periodicals, and, in addition to editing many smaller works, he edited some of the most important historical works of the 19th century, among them: Reader's Handbook of American History (1879), The Memorial History of Boston (4 vols., 1880–1881) and the Narrative and Critical History of America (8 vols., 1884–1889). The latter was a standard history reference for decades.
Бостонның қоғамдық кітапханасы
Винсор кітапханашы мамандығын қалыптастырушылардың бірі, кітапханалардың адамдарды рухани жаңаруға қабілеттігін ынталы түрде қолдаған және кітапханаларды университеттердің орталығына айналдыруға белсенділік танытқан жетекші болды. Ол кітапханалық мансабын Бостон қалалық кітапханасының мүшесі (1867–1868), кейін басқарушысы (1868–1877) ретінде бастады. Бостондық брахмандардың құрамында болғандықтан, Винсор зияли мүдделерін қанағаттандырғанда әлеуметтік реформаларға қатысуға мүмкіндік алды. Ол брахмандардың өзін-өзі дамыту, рухани жаңару және әлеуметтік прогреске деген терең сенімін көрнекті етті. Олар білімнің ізгілікке бастайтыны туралы Сократтың идеясын қолдады, ал Винсор қалалық кітапхананы республиканың дәстүрлі құрылымын сақтау үшін қарапайым халықты біліммен тәрбиелеудің құралы деп қарады. Бостон қалалық кітапханасында Винсор кітапхана пайдалануды қадағалау және оған көмектесу үшін көптеген жобаларды жүзеге асырды. Ол кітапхана пайдалануын статистикалық түрде жаңаша талдады және осы зерттеулердің нәтижелерін пайдаланып, кітапханалардың тек мекемелер мен кітаптар жинағы емес, сонымен қатар білім беру процесі екенін дәлелдеді. Ол сондай-ақ көпшілік оқуға арналған кітаптар мен библиографияларды жинақтауға көп көңіл бөлді. Винсор каталогқа түсініктемелер қосып, оған білім беру сипатын берді. Кітаптарды көптеп пайдалану үшін ол филиалдық кітапханалар ашу, жұмыс уақытын ұзарту және пайдалану шарттарын жеңілдету үшін жұмыс істеді.
Winsor was one of the creators of the librarian profession, a strong proponent of the ability of libraries to uplift, and a leader in the effort to make libraries the center of universities. He started his library career as a trustee (1867–1868), then superintendent (1868–1877) of the Boston Public Library. As a member of the Boston Brahmins, Winsor found an opportunity to engage in social reform while pursuing intellectual interests. He reflected the Brahmins' strong belief in self help, uplift, and social progress. They espoused the Socratic idea that knowledge creates virtue and Winsor saw the public library as a way to educate common people so that the traditional order of the republic would be maintained. At Boston Public Library, Winsor undertook many projects used to track and help library use. He employed innovative statistical analysis of the library's use and used the finding to promote the idea that libraries were not just institutions and repositories of books, but were a process. He also dedicated a great deal of attention to the compilation of bibliographies and guides to public reading. Also, Winsor annotated the catalog to give it an educational character. In an effort to increase book use, he worked for the establishment of branch libraries, extended hours, and relaxed restrictions on use.
Гарвард кітапханашысы
1877 жылы кітапхана басқаруының кәсібилігі мәселесінде Хью О'Брайенмен күрескеннен кейін, Уинсор Бостон қоғамдық кітапханасынан кетіп, Гарвард университетінің кітапханашысы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы қызметте болды. Кітапханашы-тарихшы ретіндегі екі қызметінің арқасында ол үлгілі академиялық кітапханашы болды. Уинсор Гарвардқа ғылыми зерттеулерге басымдық берілген кезде келді. Факультет пен студенттер үлкен жиындықтарға оңай қол жеткізе алатындығын күтті. Уинсор кітапхананы университет орталығына айналдыруды қалады. Осы мақсатта ол кітаптар санын көбейтуді және қолжетімділікті арттыруды, каталогты жақсартуды, жаңа түсімдер туралы факультетті хабардар етуді, кітапхананы пайдалану ережелерін жеңілдетуді, резервтік жүйені енгізуді және кітапхананы ұзақ уақыт бойы жарықтандыру үшін электр шамдарын орнату мәселесінде әкімшілікпен келіспеушіліктерді шешуді ұсынды. Осы кезеңде ол кітапхана әдебиетінің жетіспеушілігі кезінде дайындаған есептері арқылы салаға әсер етті. Уинсор сондай-ақ Америка кітапханалар қауымдастығының (ALA) және «Кітапхана журналының» негізін қалаушылардың бірі болды, 1876 жылдан 1885 жылға дейін ALA-ның алғашқы президенті қызметін атқарды. Осы лауазымда ол білікті мамандардың қажеттілігін баса көрсетті және американдық мораль мен әлеуметтік нормаларға жасалған шабуылдарға қарсы күресте кітапханалардың маңыздылығын дәлелдеді. ALA-ның Кітапхана тарихы клубы 1978 жылы құрылған «Джюстин Уинсор сыйлығын» ерекше кітапхана тарихы эсселеріне табыс етеді. Уинсор Кітапханалар Даңқының мүшесі болып саналады.
In 1877, following a struggle with Alderman Hugh O'Brien over the professionalism of library management, Winsor left Boston Public Library to become librarian of Harvard University, where he served until his death. In his dual career as librarian historian, he was a prototype of the ideal academic librarian. Winsor came to Harvard at a time when research was gaining emphasis. Faculty and students assumed ready access to large collections. Winsor wanted to make the library the center of the university. In this effort, he pushed for more books and greater accessibility, improved the catalog, informed faculty of new acquisitions, liberalized the library use policy, instituted a reserve system, and wrangled with administration over the installation of electric lights for extended hours. During this time, he also influenced the field through reports when library literature was scarce. Winsor was also a founder of the American Library Association and the Library Journal, serving as the first president of the ALA from 1876 through 1885. In this position, he emphasized the need for trained professionals and provided a rationale for the need for libraries in combating attacks on American morals and social standards. The Library History Round Table of the ALA awards the "Justin Winsor Prize", established in 1978, for exceptional library history essays. Winsor is a member of the Library Hall of Fame.
Тарихшы
Ол 1878 жылы Америка өнер және ғылым академиясының, ал 1880 жылы Америка антиквариат қоғамының мүшесі болып сайланды. Сонымен қатар, ол көп жылдар бойы Массачусетс мұрағат комиссиясында қызмет етті. Джастин Винсор сыйлығы АХА-ның тағайындаған алғашқы сыйлығы болып есептеледі және 1896 жылдан 1930 жылға дейін, сондай-ақ 1936 жылдан 1938 жылға дейін табысталды.
He was elected a member of the American Academy of Arts and Sciences in 1878 and the American Antiquarian Society in 1880. He also served on the Massachusetts Archives Commission for many years. The Justin Winsor Prize was the first prize established by the AHA and was awarded from 1896 through 1930 and from 1936 through 1938.
Өлім
Уинсор ұзаққа созылған аурудан кейін, Массачусетс штатындағы Кембридждегі үйінде тұрғанда тұншығып қалған ішекшемен күресті. 1897 жылдың 17 қазанында жасалған операция оның жағдайын қысқа ғана уақытқа жақсартты. Дегенмен, 22 қазанда Уинсор ішекшеден туындаған қызбадан көз жұмды. Оның қазасына Академиялық кітапхана қауымы және Гарвард университетінің қауымы қайғырыс білдірді. Уинсордың қосылу рәсімі 1897 жылдың 23 қазанында Апплтон шіркеуінде өтеді, кейіннен ол Гарвард университетінің Естелік шіркеуімен алмастырылды.
Following illness over a period of time, Winsor dealt with a strangulated hernia while staying at his home in Cambridge, Massachusetts. An operation was done on October 17, 1897, which slightly improved his condition. However, on October 22, Winsor died following a fever as a result of the hernia. His death was mourned by the Academic Library community as well as the Harvard University community. Winsor's funeral would be held at the Appleton Church on October 23, 1897, which would later be replaced by the Memorial Church of Harvard University.