Джон Лич: Англия судьясының өмірбаяны

Кіріспе

Сэр Джон Лич (1760 жылғы 28 тамыз – 1834 жылғы 14 қыркүйек) – ағылшын судьясы, Роллдардың сақшысы.

Өмір

Ричард Личтің мысшы ұлы, ол 1760 жылғы 28 тамызда сол қалада дүниеге келді. Бедфорд мектебін бітірген соң, ол сәулетші сэр Роберт Тейлордың шәкірті болды. Оның кеңсесінде Линкольн қонақүйінде әлі күнге дейін сақталған Тас ғимараттарды салуға арналған жұмыс суреттерін жасаған, сондай-ақ Кент графтығындағы Бекесборн приходындағы Хаулеттс үйін жобалаған деседі. Бұрынғы оқушысы Сэмюэл Пеппс Кокерлдің және басқа достарының кеңесімен Лич архитектураны заңға алмастырып, 1785 жылғы 26 қаңтарда Орта ғибадатхананың студенті болды. Уильям Александрдың кеңсесінде мүлік құқығы және акциялар жасауды оқығаннан кейін, ол 1790 жылы Хиллари сессиясында адвокаттыққа қабылданды және үйлік айналым мен Суррей отырыстарына қосылды. 1792 жылы ол Сифорд сайлауына қатысты дауды қарауға кеңесші ретінде тартылды, ал 1795 жылы сол Синк портының тіркеушісі болып сайланды. Бұрын Пелхамның ықпалын сатып алған ол 1796 жылғы мамырдағы жалпы сайлауда Чарльз Роуз Эллис пен Эллистің туысы Джордж Эллиске қарсы сайлау округінде жеңіліске ұшырады. 1800 жылы Лич барлық азаматтық құқық жұмысынан бас тартып, өзін теңдік соттарына шектеді, онда оның талаптары мен қысқа да сөзді айту стилі оған үлкен табыс әкелді. 1806 жылғы шілдедегі қосымша сайлауда ол Сифордтан қайта сайланды, бірақ парламент сессиясының тоқтатылуына байланысты сол парламентте орын алмады. Ол келесі қазандағы жалпы сайлауда қайтадан сайланды және 1816 жылы парламенттік өмірден зейнетке шыққанға дейін Сифордты өкілдік етті. 1807 жылы Лич патшаның кеңесшісі болып тағайындалды, содан кейін Орта ғибадатхананың төрешісі болып сайланды. Лич Төменгі палатада сирек сөйледі. 1809 жылғы наурызда ол Йорк және Олбани герцогінің әрекеттерін қорғады, ал 1810 жылғы 31 желтоқсанда Уильям Лэмбтің бірінші регенттік қарарына енгізілген түзетуді қолдады (ib. XVIII. 532–45). 1811 жылы ол Сыртқы істер министрлерінің зейнетақысы туралы заң жобасын палата арқылы өткізді. 1813 жылғы 15 ақпанда ол вице-канцлерлік лауазымын құру туралы заң жобасына қарсы күшті наразылық білдірді, оның салдары лорд-канцлерді сот емес, саяси тұлғаға айналдырады деп сақты. 1815 жылғы 31 мамырда ол лорд Альторптың принц-регенттің киім-кешегіне парламент берген 100 000 фунт стерлинг жұмсалуын тексеру туралы ұсынысына қарсы шықты. 1816 жылғы ақпан айының басында Лич Чилтерн жүзін қабылдап, Төменгі палатадағы орынды босатты және бірден Принц-регент оны Корнуолл герцогдығының канцлері етіп тағайындады. 1817 жылғы тамызда ол сэр Уильям Гарроудың орнын басып, Честер қаласының бас судьясы болды. Бұл лауазымдардан бас тартып, 1818 жылғы қаңтарда Англия вице-канцлері ретінде сэр Томас Плюмердің орнын басып, 1817 жылғы 30 желтоқсанда Тайлық Кеңестің мүшесі болып ант бергеннен кейін, келесі айда рыцарь атағына ие болды. Джон Копли лорд-канцлер болғаннан кейін Лич роллдердің шебері болып тағайындалды (1827 жылғы 3 мамыр) және 1827 жылғы 5 мамырдағы комиссия арқылы Лордтар палатасының вице-спикері болды. Парламент актісі бойынша 1833 жылғы тамызда Лич Роллдер шебері лауазымы бойынша Тайлық Кеңестің Сот комитетінің мүшесі болды. Ол 1834 жылғы 14 қыркүйекте 74 жасында Эдинбургтегі Симпсон қонақ үйінде қайтыс болды және 1834 жылғы 20 қыркүйекте Грейфриарс Киркьярдтағы Уильям Адамның кесенесінде жерленді.

The son of Richard Leach, a coppersmith of Bedford, he was born in that town on 28 August 1760. After leaving Bedford School he became a pupil of Sir Robert Taylor the architect. In his office he is said to have made the working drawings for the erection of Stone Buildings, which are still preserved at Lincoln's Inn, and to have designed Howletts, in the parish of Bekesbourne, Kent. On the recommendation of his old fellow pupil, Samuel Pepys Cockerell, and other friends, Leach abandoned architecture for the law, and was admitted a student of the Middle Temple on 26 January 1785. Having studied of conveyancing and equity drafting in the chambers of William Alexander, he was called to the bar in Hilary term 1790, and joined the home circuit and Surrey sessions. In 1792 he was engaged as counsel in the Seaford election petition, and in 1795 was elected recorder of that Cinque port. Having previously purchased the Pelham interest, he unsuccessfully contested the constituency against Charles Rose Ellis and Ellis's cousin, George Ellis, at the general election in May 1796. In 1800 Leach gave up all common law work, and confined himself to the equity courts, where his pleadings and terse style of speaking secured him an extensive business. At a by election in July 1806, he was returned for Seaford, but owing to the prorogation did not take his seat in that parliament. He was again returned at the general election in the following October, and continued to represent Seaford until his retirement from parliamentary life in 1816. In Hilary term 1807 Leach was made a king's counsel, and was subsequently elected a bencher of the Middle Temple. Leach spoke rarely in the House of Commons. In March 1809 he defended the conduct of the Duke of York and Albany, and on 31 December 1810 supported William Lamb's amendment to the first regency resolution (ib. xviii. 532–45). In 1811 he carried through the House of Commons the Foreign Ministers' Pension Bill. On 15 February 1813 he strongly protested against the bill for the creation of a vice chancellor, the effect of which he maintained would be to make the lord chancellor a political rather than a judicial character; and on 31 May 1815 he strenuously opposed Lord Althorp's motion for an inquiry into the expenditure of £100,000 granted by parliament for the outfit of the Prince Regent. Early in February 1816, Leach vacated his seat in the House of Commons by accepting the Chiltern Hundreds, and was immediately afterwards appointed by the Prince Regent as Chancellor of the Duchy of Cornwall. In August 1817 he became chief justice of Chester, in succession to Sir William Garrow. Resigning these posts, he succeeded Sir Thomas Plumer as vice chancellor of England in January 1818, and having been sworn a member of the Privy Council on 30 December 1817, was knighted in the following month. On John Copley becoming lord chancellor Leach was appointed master of the rolls (3 May 1827), and, by a commission dated 5 May 1827, was made deputy speaker of the House of Lords. By an act of parliament passed in August 1833 Leach became, by virtue of his office as Master of the Rolls, a member of the Judicial Committee of the Privy Council. He died at Simpson's Hotel in Edinburgh on 14 September 1834, aged 74, and was buried on 20 September 1834, in William Adam's mausoleum in Greyfriars Kirkyard.

Бағалау

Личтің шешімдері анық және қысқа болды, бірақ ол көбінесе бұрынғыларының пікірінен гөрі өз ойынша шешім қабылдағандықтан, олар жиі өзгертіліп тасталды. Соттағы оның мінез-құлқы адвокаттармен үнемі қақтығыс тудырды. Ол орамалардың меңгерушісі болған кезде, соттың дәстүрлі кешкі отырыстары тоқтатылды, ал 1829 жылғы 22 маусымда күндізгі отырыстарды өткізу практикасы басталды. Лич парламентке енгенде виг болғанмен, ол регенттің саясатын қабылдады, оның сенімді кеңесшісіне айналды. Оның ұсынысымен 1818 жылы Уэльс ханшайымының әрекеттерін зерттеу үшін Милан комиссиясы құрылды; ол ажырасуды жақтады. "J. L." деген атпен қол қойылған Личтің әділеттік талаптарының кейбіреулері Ф. М. Ван Хейтюйсеннің "Equity Draftsman" (Лондон, 1816, 8vo) еңбегінде жарияланды. Оның 1810 жылғы 31 желтоқсандағы регенттік қаулылар туралы сөзі 1811 жылы жарық көрді (Лондон, 8vo, екінші басылым). Ол 1810 жылғы 5 шілдеде Оксфорд университетінен Д. К. Л. дәрежесін алды.

Отбасы

Ол ешқашан үйленбеген. Оның сіңілі баласы Ричард Хоуэлл Лич, оның ең кіші ағасы Томас Личтің ұлы, 1868 жылдан 1882 жылға дейін аға канцлерлік тіркеуші қызметін атқарды.