Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жыртқыш түрлер
Species of carnivore
Стеллер теңіз арыстаны (Eumetopias jubatus, сондай-ақ Стеллер теңіз арыстаны немесе солтүстік теңіз арыстаны деп те аталады) – ірі, құрылымы қауіпті теңіз арыстанының бір түрі. Ол негізінен Тынық мұхитының солтүстік-шығысындағы және Солтүстік Американың Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы теңіз жартастары мен су кеңістіктерінде кездеседі, солтүстік Калифорниядан Орегон, Вашингтон және Британдық Колумбия арқылы Аляскаға дейін таралған. Оның ареалы Солтүстік Тынық мұхиты мен Алеут аралдары арқылы Камчатка, Магадан облысы және Охот теңізіне дейін, оңтүстікке қарай Хонсюдің солтүстік жағалауына дейін созылады. Бұл Eumetopias туысының жалғыз өкілі және құлақты түлендер (Otariidae) тобындағы ең ірісі. Түлендердің ішінде одан ірілері тек морж және екі түрлі теңіз пілі бар. Бұл түрді алғаш 1741 жылы сипаттаған табиғатты зерттеуші және саяхатшы Георг Вильгельм Стеллердің есімімен атаған. Стеллер теңіз арыстандары соңғы онжылдықтарда ғалымдар мен көпшіліктің қызығушылығын тудырды, себебі олардың саны, әсіресе Аляскада, кең аумақта айтарлықтай азайды, бірақ бұл азаюдың себептері толыққанды түсіндірілмеген.
The Steller sea lion (Eumetopias jubatus, also known as Steller's sea lion or the northern sea lion) is a large, near threatened species of sea lion, predominantly found in the coastal marine habitats of the northeast Pacific Ocean and the Pacific Northwest regions of North America, from north central California to Oregon, Washington and British Columbia to Alaska. Its range continues across the Northern Pacific and the Aleutian Islands, all the way to Kamchatka, Magadan Oblast, and the Sea of Okhotsk, south to Honshu's northern coastline. It is the sole member of the genus Eumetopias, and the largest of the so called eared seals (Otariidae). Among pinnipeds, only the walrus and the two species of elephant seal are bigger. The species is named for the naturalist and explorer Georg Wilhelm Steller, who first described them in 1741. Steller sea lions have attracted considerable attention in recent decades, both from scientists and the general public, due to significant (and largely unexplained) declines in their numbers over an extensive portion of their northern range, notably in Alaska.
Сипаттама
Ересек жануарлардың түсі көптеген теңіз арыстандарына қарағанда ашық, ақшыл сарыдан қоңырға дейін, кейде қызыл түсті болады. Стеллер теңіз арыстанының балалары қара түсті болып туады, салмағы шамамен 50 кг және бірнеше ай бойы сондай түсті болып қалады. Аналық және еркек жануарлардың екесі де бесінші жылға дейін тез өседі, содан кейін аналықтарының өсуі айтарлықтай баяулайды. Ересек аналықтарының ұзындығы шамамен 2.4 метр, ал орташа салмағы 600-900 кг аралығында болады. Еркектер екіншілік жыныстық белгілері пайда болатын 5-8 жылға дейін өсуін жалғастырады. Еркектер аналықтардан сәл ұзын болады, шамамен 2.8 метрге дейін өседі, орташа ұзындығы 2.5 метрді құрайды. Еркектердің кеудесі, мойны және жалпы дене құрылымы аналықтарға қарағанда кеңірек. Еркектердің салмағы 600-1000 кг аралығында, орташа салмағы 800 кг шамасында болады. Еркектер аналықтардан кең және биік маңдайларымен, жалпақ мұрындарымен және үлкен мойындарындағы қалың, қатаң қылшықтардан тұратын жағасымен де ерекшеленеді. Латынша аты шамамен "кең маңдайлы, жағалы" деп аударылады.
Adult animals are lighter in color than most sea lions, ranging from pale yellow to tawny and occasionally reddish. Steller sea lion pups are born almost black, weighing around , and remain dark in coloration for several months. Females and males both grow rapidly until the fifth year, after which female growth slows considerably. Adult females measure in length, on average being , and weigh , with an average of Males continue to grow until their secondary sexual traits appear in their fifth to eighth year. Males are slightly longer than the females, growing to about long and averaging in length. Males have much wider chests, necks, and general forebody structure. Males can weigh between , weighing on average Males are further distinguished from females by broader and higher foreheads, flatter snouts, and a thick mane of coarse hair around their large necks. Their Latin name translates roughly as "maned one with the broad forehead".
Ауқым
Стеллер теңіз арыстанының таралу аймағы Жапониядағы Хонсюдың солтүстік жағалауынан солтүстіктегі Аляска шығанағына дейін, оңтүстіктегі орталық Калифорния жағалауындағы Ано Нуэво аралына дейін созылады. Бұрын олар оңтүстікке қарай Канал аралдарына дейін көбейтілген, бірақ 1980 жылдан бері онда байқалған жоқ. Генетикалық талдаулар мен жергілікті көші-қон үлгілеріне сүйенсек, әлемдік Стеллер теңіз арыстандары саны дәстүрлі түрде Аляска шығанағының ортасынан өтетін 144° батыс бойлықта шығыс және батыс топтарына бөлінген. Жақындағы мәліметтерге сәйкес, Охоцк теңізі мен Курил аралдарындағы Ресей теңіз арыстандары үшінші азиялық топты құрайды, ал Камчатканың шығыс жағалауы мен Командер аралдарындағы теңіз арыстандары батыс топқа жатады. Жазда Стеллер теңіз арыстандары өздерінің таралу аймағын біршама оңтүстікке қарай жылжытады. Сондықтан, Жапонияда көбеюге арналған жаңадан құрылған ошақтар болмаса да, Хоккайдо айналасында қыс және көктем айларында бірнеше тұрақты демалыс орындары кездеседі. Сонымен қатар, олар Сары теңіз, Бохай шығанағы, Корея түбегі мен Қытай жағалауында да кездеседі. Бұл түрдің ең көне қазба қалдығы Жапонияның Каназава қаласының жанынан табылған және ол ерте плейстоценнің соңына (0,8 миллион жыл бұрын) жатады.
The range of the Steller sea lion extends from the north shore of Honshu in Japan to the Gulf of Alaska in the north, down to Año Nuevo Island off the coast of central California to the south. They formerly bred as far south as the Channel Islands, but have not been observed there since the 1980s. Based on genetic anаlyses and local migration patterns, the global Steller sea lion population has traditionally been divided into an eastern and western stock at 144°W longitude, roughly through the middle of the Gulf of Alaska. Recent evidence suggests the sea lions in Russia in the Sea of Okhotsk and the Kuril Islands comprise a third Asian stock, while the sea lions on the eastern seaboard of Kamchatka and the Commander Islands belong to the western stock. In the summer, Steller sea lions tend to shift their range somewhat southward. Therefore, though there are no reproductive rookeries in Japan, several consistent haul out sites are found around Hokkaidō in the winter and spring. Vagrants have been spotted in the Yellow Sea and Bohai Gulf and along the coast of the Korean Peninsula and China. The oldest fossil known of the species was found near Kanazawa, Japan and dates to the late Early Pleistocene (0.8 Ma).
Тіршілік ету ортасы
Стеллер теңіз арыстандары субарктикалық жағалау суларында тіршілік етеді, себебі аймақтың климаты салыстырмалы түрде салқын. Барлық аулалы жануарлар сияқты, Стеллер теңіз арыстандары да екі ортада тіршілік етеді, уақытын суда және құрлықта өткізеді. Әдетте, Стеллер теңіз арыстандары тамақтану үшін суда болады, бірақ көбею, балапандарын өсіру, түлеу және демалу үшін құрлыққа шығады. Олар көбінесе оқшау аралдарда шоғырланады, себебі бұл жерлерде тіршілік етуге қолайлы жағдай бар. Стеллер теңіз арыстандары оқшау аралдарды таңдайды, өйткені құрлықтағы жыртқыштардан қауіпсіздікке кепілдік алады, оңай терморегуляция жасай алады (салқындату желдерінің арқасында) және теңіздегі жемге оңай қол жеткізеді. Дегенмен, биотикалық және абиотикалық факторлар Стеллер теңіз арыстандарының құрлықта өткізетін уақытына әсер ете алады. Стеллер теңіз арыстандарының құрлыққа шығу орындары мен саны, жемнің болуына, жыртқыштардың санына, толқындар деңгейіне, ауа райына және т.б. байланысты болуы мүмкін. Атка скумбриясы, Тынық мұхитының трескасы, олардың негізгі теңіз ортасынан басқа, кейде сағаларға кіріп, тұзды-тұщы су балықтарымен, мысалы, белугамен қоректенеді. Сирек жағдайларда, олар солтүстік терілі түлендерінің, гаваньдық түлендердің және теңіз суырының балаларына шабуыл жасайды. Мәліметтер көрсеткендей, олардың жемдік түрлерінің спектрі уақыт өте келе кеңейген. Зерттеушілер шабуылдың себептерін анықтай алмаса да, шабуыл жасаған еркектің психозға ұқсас ерекше мінезі болуы мүмкін деген болжам бар. Жүкті аналықтар қонысқа келгеннен кейін көп ұзамай туады, ал жұптасу көбінесе туғаннан кейін бір-екі аптадан соң болады. Егіздер сирек туады. Бір аптадай баласын тастамай күткеннен кейін, аналықтар азық іздеу үшін ұзақ сапарларға шыға бастайды, баласын жаздың соңына дейін қалдырып, содан кейін анасы мен баласы бірге қоныстан шығады. Мұндай аналық күтім отаридтерге тән. Балапандар өскен сайын аналықтардың теңізде азық іздеуге жұмсайтын уақыты артады. Бұл процесс балапандар өздігінен тамақтана алатын қажетті дене салмағы мен энергия қорын жинағанша жалғасады. Санта-Круз қаласындағы Калифорния университетінің зерттеуі бойынша, аталық балапандар аналықтарына қарағанда көбірек сүт ішеді. Бұл отаридтерге тән жыныстық диморфизмге байланысты болуы мүмкін. Ұрпақ өсіру маусымында еркектер аш болады, көбінесе мамырдың ортасынан тамызға дейін бір рет те суға кірмейді, осы кезде ұрық өсіру орындарының құрылымы бұзыла бастайды және жануарлардың көпшілігі ашық теңізге кетеді және ареал бойынша таралады. Тамақтан айырудың жасы әртүрлі болады; балапандар аналарымен төрт жылға дейін бірге бола алады. Аналар өздерінің жаңа туған балаларына тамақтандыратын қыздарын тамақтандырған жағдайлар тіркелді, бұл сүтқоректілер арасында өте сирек кездеседі. 1983 жылы Ано Нуэвода жүргізілген зерттеуде аналықтардың күтімге қатысуы мен баласымен өткізген уақыты баланың тамақтану қажеттіліктері мен емізу тиімділігіне байланысты екені анықталды. Аналықтар құрлықта 21 сағат, теңізде 36 сағат өткізді. Балапандар өскен сайын аналықтар теңізде көбірек уақыт өткізе бастады. Балапандар жетілген сайын, әсіресе туғаннан кейінгі алтыншы аптада, анасының теңізде өткізетін уақыты 30 пайызға азайды. Балапандардың белсенділігі мен дене шынықтыруы мен сүт сүту уақыты, жасы және жынысы арасында ешқандай байланыс жоқ. Олардың сүт сүту уақыты, жасы және жынысы энергияны пайдаланумен байланысты емес. Сумен белгіленген зерттеулер балапандардың сүт қабылдау мөлшері олардың өлшемімен тікелей байланысты екенін көрсетті. Көбірек сүт ішкен балапандар сүт ішпегендерге қарағанда салмағы артық болды. Бұл зерттеулер көрсеткендей, аналықтардың құрлықта балаларымен өткізетін уақыты балаларының сүт сүту қабілетіне және тамақтану қажеттіліктеріне байланысты. Бұрын балапандардың өндірісінің төмендігі аналықтардың тамақтану стрессінің артуымен байланысты болған. Бұл Аляскада таралған Стеллер теңіз арыстанының азаюына ықпал етті деп есептелді. 2007 жылы Стеллер теңіз арыстандары туралы жүргізілген зерттеуде алға қарай жылжыту күшінің басым бөлігі алдыңғы қанатының қозғалыс циклының итеру фазасында пайда болатыны анықталды. Бұрын құлақты түлендердің зерттеулері бойынша, алға қарай қозғалатын күш алдыңғы қанаттардың бастапқы қозғалысы немесе соңғы сүйреуге негізделген жүзу кезеңінде пайда болады деп болғанымен, 2007 жылғы зерттеу көрсеткендей, осы кезеңдерде аз немесе ешқандай жылжыту күші пайда болмады. Теңіз арыстандарының жүзу өнімділігі қозғалыстардың ұзақтығы мен қарқындылығының өзгеруі арқылы реттеледі, олардың тізбегін өзгертпей. Жылдамдық және бұрылудың ең аз радиусы бойынша критерийлерді пайдалана отырып, Стеллер теңіз арыстандарының маневрлеу қабілеті басқа құлақты түлендерге ұқсас, киттерге қарағанда жоғары, ал көптеген балықтарға қарағанда төмен.
Steller sea lions tend to live in the coastal waters of the subarctic because of the cooler temperate climate of the area. Like all otariids, Steller sea lions are amphibious and spend some time in water and some on land. Typically, Stellar sea lions spend their time in the water feeding but haul out onto land to reproduce, raise their pups, molt, and rest. Steller sea lions usually congregate on isolated islands because they are the ideal terrestrial habitat. These isolated islands are preferred by Stellar sea lions because they can avoid predation from terrestrial predators, easily thermoregulate (by means of cooling winds), and access offshore prey more easily. However, both biotic and abiotic factors can influence the amount of time that Steller sea lions spend on land. Haul out sites and haul out abundance of the Steller sea lion can be determined by prey availability, predator abundance, tide levels, weather, etc. Atka mackerel, Pacific cod, In addition to their primary marine environment, they sometimes enter estuaries and feed on brackish water fish such as sturgeon. Very occasionally, they have been known to prey on northern fur seals, harbor seals, and sea otter pups. Records suggest that the range of their prey species has broadened over time. Though Steller sea lion males are generally tolerant of pups, one male filmed on Medny Island in Russia was documented killing and eating several pups in a first ever recorded incident of cannibalism. Though researchers are uncertain as to the motives or reasons behind said attacks, it is suggested that the bull involved may have an abnormal personality akin to being psychotic. Pregnant females give birth soon after arriving on a rookery, and copulation generally occurs one to two weeks after giving birth, Twins are rare. After a week or so of nursing without leaving the rookery, females begin to take progressively longer and more frequent foraging trips leaving their pups behind until at some point in late summer, when both the mother and pup leave the rookery together. This maternal attendance pattern is common in otariids. As pups get older the amount of time spent by females foraging out at sea increases. This continues until pups obtain the ideal body weight and energy reserves to eat on their own. A study conducted by the University of California, Santa Cruz found that on average male pups consume more milk than females. This may be due to the sexual dimorphism common to otariids. Reproductive males fast throughout the reproductive season, often without entering the water once from mid May until August, when the structure of the reproductive rookeries begins to fall apart and most animals leave for the open seas and disperse throughout their range. The age at weaning is highly variable; pups may remain with their mothers for as long as four years. Incidents of mothers feeding daughters that are simultaneously feeding their own newborn pups have been documented, which is an extremely rare occurrence among mammals. A study done at Año Nuevo in 1983 found that female attendance and time spent with their pup was shaped by increasing nutritional demands of the pup and the pups suckling efficiency. Females averaged 21 hours ashore and 36 hours at sea. As the pups aged, females began to spend more time at sea again. As the pups matured, specifically at the sixth week past birth, the mother's sea time declined by 30 percent. There was no relationship between the pups' activity or physical excursion and their suckling time, age, or sex. Their suckling time, and age, and sex are unrelated to their use of energy. Labeled water studies showed that the pups' milk intake had a direct relationship to their size. Pups that consumed more milk were heavier than those that did not. These findings show that the amount of time females spend onshore with their pups is based on their pup's suckling efficiency and nutritional demands. In the past, the low pup production has been tied to an increase in nutritional stress found in females. This was believed to have contributed to the decline in Steller sea lions common to Alaska. A 2007 study of Steller sea lions found that a majority of thrust was produced during the drive phase of the fore flipper stroke cycle. Although previous findings on eared seals suggested that thrust was generated by the initial outward movement of the foreflippers or the terminal drag based paddling phase, the 2007 study found that little or no thrust was generated during those phases. Swimming performance in sea lions is modulated by changes in the duration and intensity of movements without changing their sequence. Using criteria based on velocity and the minimum radius of turns, Steller sea lions' maneuverability is similar to that of other eared seals, superior to that of cetaceans, and inferior to that of many fish.
Суға түсу
Ұзақ уақыт су астында болу үшін Стеллер теңіз арыстандары апноэ, брадикардия және шеткі қан тамырларының тарылуын көрсетеді. Бұл оларға оттегі қорын максималды деңгейге жеткізіп, суға батқанда тиімді түрде азық табуға мүмкіндік береді. Осы бейімделулерге қоса, олардың қалың май қабаты мен сыртқы жүні су астында денесін жылудан сақтайды. Стеллер теңіз арыстандарының суға бату метаболизмі мен мінез-құлқын зерттеу үшін Ванкувер аквариумынан жаттығудан өткендер Британдық Колумбия университетінің Ашық су зерттеу станциясында ашық мұхитқа жіберілді. Стеллер теңіз арыстандарының суға батулары, егер олар бірнеше рет суға батса, энергия тұрғысынан шығынды болады. Стеллер теңіз арыстандарының аэробикалық суға бату лимиті олардың тамақтану жағдайы мен қоректенуіне байланысты екені анықталды.
To be able to dive for a long period of time, Steller sea lions exhibit apnea, bradycardia, and peripheral vasoconstriction. This allows them to maximize their oxygen stores and efficiently forage during their dives. In addition to those adaptations, their thick blubber layer and outer fur layer keep their body insulated during dives. Trained Steller sea lions from Vancouver Aquarium were placed in the open ocean at the University of British Columbia's Open Water Research Station to study their diving metabolism and behavior. Steller sea lions' dives are more energetically costly if they perform dive bouts. The aerobic diving limit of Steller sea lions was observed to be affected by their nutritional state and feeding.
Байланыс
Көптеген аулалы жануарлар сияқты, Стеллер теңіз арыстандары да ауада дауыстап сөйлейді. Ересекті ата теңіз арыстандары аумақтық мінез-құлқының бір бөлігі ретінде әртүрлі дауыстар шығарады, соның ішінде ескерту ретінде қызмет ететін қарқыр, өксік, сызыр және сыбдыр сияқты дыбыстарды қолданады. Ата және ана теңіз арыстандары су астында да дыбыстар шығарады, олар су үстіндегі дыбыстарына ұқсас, олардың ішінде щылтыр, қағуы және қарқыр сияқты дыбыстар бар. Олардың дауыстылығының негізгі функциясы – әлеуметтік мінез-құлық. Сонограммадан алынған мәліметтерге сәйкес, Стеллер теңіз арыстандары су астында дискретті, төмен жиілікті импульстар шығарады, олар ауадағы ата теңіз арыстанының "қарқыр" аумақтық дыбысына ұқсайды. Бұл су астындағы дауыстардың жиілігі секундына 20–30 импульсқа жетеді. Аналық теңіз арыстандары үшін дауыстылық өте маңызды, себебі аналар азық іздеп оралғанда, көпшілікке толы көбейту аймағында өз балаларын табуы керек. Анасы мен баласы басқа теңіз арыстандарынан ерекшелену үшін, есімдер сияқты ерекше шақыруларды қолданады. Олардың ауадағы дауыстары қойдың маңырауы мен айғайына ұқсас деп сипатталған. Стеллер теңіз арыстандарының жыныстық диморфизмі болғандықтан, олардың есту қабілеті әртүрлі, бұл есту құрылымдарының мөлшерімен байланысты болуы мүмкін. Аналықтардың есту сезімталдығы аталықтардан жоғары, мүмкін, олар балапандарының жоғары жиілікті шақыруларын есту үшін. Стеллер теңіз арыстанының есту диапазоны олардың негізгі жыртқышы – қасқыр китінің су астындағы дыбыстарын ести алатынын көрсетеді.
Like most otariids, Steller sea lions are vocal in air. Mature male sea lions have a range of vocalizations as part of their territorial behaviors, including belches, growls, snorts, and hisses that serve as warnings to others. Both males and females also produce underwater noises similar to their above water sounds, described as clicks, barks, and belches. The primary function of their vocalizations is for social behavior. Sonogram readings reported that Steller Sea Lions make discrete, low frequency pulses underwater that resemble the male "belching" territorial noise made in air. These underwater vocalizations have an average of 20–30 pulses per second. Vocalizations are critical to mother pup pairs, as the mothers must find their pups in a crowded breeding area when they return from foraging. The mother and pup both use distinctive calls, like names, to help differentiate themselves among the crowd of other sea lions. Their aerial vocalizations have been described as similar to the bleats of sheep, and bellows. Because Steller sea lions are sexually dimorphic in size, their hearing differs in sensitivity, possibly due to differences in size of the hearing structures. Females have a higher sensitivity than males, perhaps to hear the higher frequency calls of their pups. The Steller sea lion's hearing range also suggests that they are capable of hearing the underwater calls of one of their main predators, the killer whale.
Адамдармен өзара іс-қимыл
Стеллер теңіз арыстаны ертедегі қауымдар ет және басқа да тауарлар үшін аң аулаған, олардың таралған ареалы адамдар қоныстанған жерлермен беттескенде. Тамақ пен киімнен өзге, олардың терісі байдаркалар мен каяктарды қаптауға қолданылды. Аляскадағы кейбір жергілікті қауымдарда 300-ге дейін немесе одан да аз малдың тіршілік үшін аулануы бүгінге дейін жалғасуда. Кейде балықшылар теңіз арыстандарын қасақана өлтіреді, оларды балық қорына бәсекелес және қауіп төндіретін жануарлар деп есептейді. Жаздың басында Боневилл бөгетіне дейін өңірге дейін жүзеді. Калифорния теңіз арыстанына қарағанда олардың саны аз болғанымен, балық популяциясын басқару және бақылаумен айналысатын агенттіктер арасында алаңдаушылық сақталып тұр; Стеллер теңіз арыстандары Теңіз сүтқоректілерін қорғау туралы заңмен қорғалғандықтан, олар Аляскадағы қарқынды зерттеулердің нысаны және көптеген саяси және ғылыми пікірталастардың орталығына айналды. Олардың күрт азаюының бір себебі Аляска шығанағындағы Аляскалық минтай, сельдь және басқа балық түрлерінің шамадан тыс аулануы деп саналады. Бұл, негізінен, "қоқым тамақ гипотезасынан" туындайды, ол олардың рационында майлы сельдь мен капелиннен минтай мен камбала сияқты азырақ майлы балыққа ауысуын көрсетеді, соның салдарынан майды сіңіру және жинақтау қабілеті шектеледі. Басқа гипотезаларға косаткалар мен акулалардың жемтілігінің күшеюі, климаттың өзгеруіне байланысты жемшөп түрлерінің құрамының өзгеруінің жанама әсері, аурулар немесе ластағыштардың әсері, балықшылардың атуы және т.б. жатады. Бұл азаю, әрине, зерттеу жұмысында әлі толық анықталмаған өзара байланысты факторлардың кешеніне байланысты. Бұл түрдің азаюының тағы бір ықтимал себебі тамақтану стресі гипотезасымен байланысты. Жемшөптің жетіспеушілігі популяцияның төмендеуімен сәйкес келеді. Әсіресе аналықтарында, жеткіліксіз мөлшердегі қоректік заттар жүктілікті толық мерзімге жеткізбеуге әкеп соқты. 2013 жылдың қазанында шығыс Стеллер теңіз арыстаны соңғы жылдары үлкен популяциялық өсімге байланысты АҚШ-тың жойылып бара жатқан түрлер тізімінен алынып тасталды.
Steller sea lion were hunted for meat and other commodities by prehistoric communities everywhere their range intersected with human communities. Aside from food and clothing, their skin was used to cover baidarkas and kayaks. A subsistence harvest on the order of 300 animals or less continues to this day in some native communities in Alaska. Steller sea lions are sometimes killed intentionally by fishermen, as they are seen as competitors and a threat to fish stocks. with the exception of early summer, going as far upstream as Bonneville Dam. Though not as abundant as the California sea lion, there is still concern amongst agencies tasked with managing and monitoring the fish populations; as the Steller sea lions are, themselves, protected under the Marine Mammal Protection Act, They have since been the object of intense study and the focus of much political and scientific debate in Alaska. One suspected cause of their precipitous decline was the overfishing of Alaska pollock, herring, and other fish stocks in the Gulf of Alaska. This stems largely from the "junk food hypothesis" representing a shift in their diet from fatty herring and capelin to leaner fare such as pollock and flounder, thereby limiting their ability to consume and store fat. Other hypotheses include increased predation by orcas and sharks, indirect effects of prey species composition shifts due to changes in climate, effects of disease or contaminants, shooting by fishermen, and others. The decline is certainly due to a complex of interrelated factors which have yet to be defined by the research effort. Another possible reason for decline in this species has been tied to the nutritional stress hypothesis. The lack of prey corresponds to the decrease in population. In females specifically, obtaining an insufficient amount of nutrients has resulted in the failure to complete their pregnancies to full term. In October 2013, the eastern Steller sea lion was taken off the U. S. Endangered Species List after a major population comeback over the past several years.