Джон Хьюстонның соңғы фильмі «The Dead» (1987). Джеймс Джойстың әңгімесі негізінде түсірілген, Дублиндегі қасіретті махаббат туралы драма. Кіно, актерлар, режиссер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1987 жылы Джон Хьюстонның түсірген фильмі
1987 film by John Huston
"The Dead" – 1987 жылғы Джон Хьюстонның режиссерлік жұмысы, сценарийін оның ұлы Тони Хьюстон жазған, ал басты рөлде оның қызы Анжелика Хьюстон ойнаған драмалық фильм. Бұл Джеймс Джойстің 1914 жылы "Дублиндер" жинағындағы соңғы әңгіме ретінде жарық көрген, сол аттас қысқа әңгімесінің бейімделуі. Ұлыбритания, АҚШ және Батыс Германияның бірлесіп түсірген халықаралық фильмі Хьюстонның режиссер ретіндегі соңғы туындысы болды және ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң көрсетілді. Фильм 1904 жылы Дублинде екі әпке-қарындастың және олардың қызының өткізген Epiphany кешінде өтеді. Оқиғаның негізгі тұлғасы – ғалым Габриэль Конрой (Донал Макканн) және оның әйелі Греттаның (Анжелика Хьюстон) қайтыс болған махаббатының естеліктерін жаңғыртуы. Актерлік құрамында Хелена Кэрролл, Кэтлин Делани, Дэн О'Херлихи, Мари Кин, Донал Доннелли, Шон МакКлори, Фрэнк Паттерсон және Колм Мини де бар. 60-шы «Оскар» марапаттау салтанатында Тони Хьюстон «Ең үздік бейімделген сценарий» номинациясына, ал Дороти Джекинс «Ең үздік костюм дизайны» номинациясына ұсынылды. Джон Хьюстон қайтыс болғаннан кейін 3-ші Independent Spirit Awards-та «Ең үздік режиссер» сыйлығын жеңіп алды, ал Анжелика Хьюстон сол шарада «Ең үздік қосалқы рөлдегі әйел» сыйлығына ие болды.
The Dead is a 1987 drama film directed by John Huston, written by his son Tony Huston, and starring his daughter Anjelica Huston. It is an adaptation of the short story of the same name by James Joyce, which was first published in 1914 as the last story in Dubliners. An international co production between the United Kingdom, the United States, and West Germany, the film was Huston's last as director, and it was released several months after his death. The film takes place in Dublin in 1904 at an Epiphany party hosted by two sisters and their niece. The story focuses on the academic Gabriel Conroy (Donal McCann) and his discovery of his wife Gretta's (Anjelica Huston) memories of a deceased lover. The ensemble cast also includes Helena Carroll, Cathleen Delany, Dan O'Herlihy, Marie Kean, Donal Donnelly, Seán McClory, Frank Patterson, and Colm Meaney. At the 60th Academy Awards, Tony Huston was nominated for the award for Best Adapted Screenplay and Dorothy Jeakins was nominated for Best Costume Design for their work on the film. John Huston posthumously won the award for Best Director at the 3rd Independent Spirit Awards, and Anjelica Huston won the award for Best Supporting Female at the same ceremony.
Сюжет
1904 жылғы 6 қаңтарда Кейт пен Джулия Моркан және олардың үйленбеген қызы Мэри Джейн Дублиндегі үйлерінде жыл сайынғы Эпифания кешін өткізеді. Қарлы түнді қар арбалары қонақтарды жеткізеді. Мэри Джейннің үш музыка оқушысы – мисс О’Каллахан, мисс Фёрлонг және мисс Хиггинс, жас жігіттер Джозеф Керриган мен Реймонд Бергинмен бірге келеді, мисс Фёрлонг оларды Кейт пен оның қарт әпкесі Джулиямен таныстырады. Келесі болып, кешке шақырылған жалғыз протестант – Дэн Браун келеді, содан кейін Кейттің сүйікті жүрекжары Габриэль Конрой және оның әйелі Гретта келеді. Кейт Фредди Малинстің мас күйімен келуінен қаушаданып, ол келгенде Габриэль оны есін жинау үшін жуынатын бөлмеге алып кетеді. Фредди мырза Браунмен бірнеше тілдескеннен кейін, Шотландияда қызымен тұратын анасына барады, ал миссис Малинс оның бұрынғы кездеспеске келмегені үшін оны сөкпейді. Қонақтар билейді, Мэри Джейн фортепианода виртуоздық орындайды, ал мистер Грейс атты қонақ «Бұзылған серттер» деп аталатын өлеңді оқиды, ол – өткен махаббатқа арналған зар, осы кезде Греттаның көзінен жас шығады. Би қайта басталғанда, Кейт Габриэльді оның ирланд ұлтшыл әріптесі Молли Иворспен жұптастырады. Ол Габриэльді ағылшын газетінде жазғаны үшін және ирланд тілін үйренбегені үшін кінәлайды, ал ол Ирландиядан жиреніп қалғанын жариялайды. Гретта Габриэльді Молли айтқан Аран аралдарына жазғы сапарға баруға көндіруге тырысқанда, Кейт Джулияның «Концерттік күндерінен» опералық шығармасы «Күйеуге дайындалған» әнін орындайтынын хабарлайды. Фредди оның дауысы шырылдап тұрса да, өнер көрсетуге мас күйінде риза болады, ал Кейт шіркеу хорында әйелдерді балалармен ауыстырған кезде Папаның әпкесінің әншілік мансабын тоқтатуына шағымданады. Тамақ ішу уақыты келгенде, Молли одақ жиналысына қатысу үшін кештен кетеді. Бұл тойда операдан бастап моральға дейін әртүрлі тақырыптар талқыланады. Фредди әдетте дұрыс емес нәрселерді айтады, бірақ жүйкесіне қарамастан, Габриэль Кейт, Джулия және Мэри Джейн көрсеткен ирландтық қонақжайлықты мадақтайтын сөз сөйлейді. Қонақтар кетіп бара жатқанда, миссис Малинс Габриэльден Фреддиге Шотландияға оралғанда қарауды сұрайды, ал Габриэль мырза Браунды оятып, оны Малинстермен бірге арбаға мінгізеді. Барлығы кеткеннен кейін Бартелл Д’Арси, кеш бойы ештеңе айтпаған «атақты тенор», мисс О’Каллаханға «Огхримнің қызы» әнін орындайды, ал Габриэль Греттаның баспалдақтан тыңдап тұрғанын көреді. Оның ойшауы каретада, ол және Габриэль түнде болатын қонақ үйге бара жатқанда жалғасады, ол Габриэльдің оны көтеріңкі көңілде ету әрекеттерін қабылдамайды. Қонақ үй бөлмесінде Габриэль Греттадан не ойлап отырғанын сұрайды, ол жас кезінде Галвейде әжесімен бірге тұрғанда Майкл Фьюри есімді жігітті білгенін түсіндіреді. Ол өзінің он жеті жасында қайтыс болғаны үшін өзін кінәлі сезінеді, өйткені ол Дублиндегі монастырға қайтып оралғанға дейін, Майкл аурудан шығып, терезесінің алдында суық пен жаңбырда қоштасу үшін тұрды, ол бір аптадан кейін қайтыс болды. Гретта ұйықтап жатқанда жылайды, ал Габриэль Майклдың Греттаға деген махаббатын ешқашан сезінбегенін және Джулия сияқты құрып, суып кетуден гөрі жас және құмарлықпен өлгені жақсы деп ойлайды, және ол солай болады деп болжайды. Терезеден сыртқа қарап, ол бүкіл Ирландияны, «барлық тірілер мен өлгендерді» қар жауып жатқанын елестетеді.
On January 6, 1904, spinster sisters Kate and Julia Morkan and their unmarried niece, Mary Jane, host their annual Epiphany dinner party at their townhouse in Dublin. Horse drawn carriages arrive with guests on the snowy night. Three of Mary Jane's music students, Miss O'Callaghan, Miss Furlong, and Miss Higgins, enter, accompanied by the young bachelors Joseph Kerrigan and Raymond Bergin, who Miss Furlong formally introduces to Kate and her frail older sister, Julia. Dan Brown, the only Protestant invited to the party, arrives next, followed by Kate's favorite nephew, Gabriel Conroy, and his wife Gretta. Kate is worried that Freddy Malins will show up drunk, and when he does, Gabriel promptly escorts the man to the restroom to sober him up. After a few more drinks with Mr. Brown, Freddy goes to talk to his mother, who lives in Scotland with her daughter, and Mrs. Malins berates him for failing to meet her for tea earlier. The guests dance, Mary Jane performs a virtuosic piece on the piano, and a guest named Mr. Grace recites a poem he calls "Broken Vows", which is a lament of lost love, during which Gretta's eyes grow misty. When the dancing restarts, Kate pairs Gabriel with Molly Ivors, an Irish nationalist colleague of his. She chides Gabriel for writing for an English newspaper and not learning Irish, and in response, he declares he is sick of Ireland. While Gretta is attempting to persuade Gabriel that they should go on a summer trip to the Aran Islands that Molly mentioned, Kate announces that Julia is going to sing "Arrayed for the Bridal", an operatic piece from her "concert days". Despite her warbling voice, Freddy drunkenly gushes over the performance, and Kate complains about the Pope ending her sister's singing career in the church choir when he replaced the women with boys. When it is time to eat, Molly leaves the party to attend a union meeting. During the sumptuous feast, conversation topics range from opera to morality. Freddy reliably utters the wrong things, but despite his nerves, Gabriel gives a rousing speech praising the wonderful Irish hospitality shown by Kate, Julia and Mary Jane. As the guests are leaving, Mrs. Malins asks Gabriel to look after Freddy when she returns to Scotland, and Gabriel awakens Mr. Brown and puts him in a carriage with the Malins. When almost everyone is gone, Bartell D’Arcy, a "celebrated tenor" who had not sung anything all evening, sings "The Lass of Aughrim" to Miss O'Callaghan, and Gabriel watches Gretta as she listens transfixed from the stairs. Her pensiveness continues in the carriage on the way to the hotel where she and Gabriel are staying the night, and she dismisses Gabriel's attempts to cheer her. In their hotel room, Gabriel asks Gretta what she is thinking, and she explains that when she was young and lived with her grandmother in Galway, a boy she knew named Michael Furey used to sing "The Lass of Aughrim". She says she feels responsible for his death at age seventeen as, on the night before she returned to the convent in Dublin where she went to school, Michael left his sick bed and stood outside her window in the cold and rain to say goodbye, and he died a week later. Gretta cries herself to sleep, and Gabriel thinks that he has never felt love like the love Michael must have felt for Gretta and that it is better to die young and passionate than to wither and fade away like Julia, and presumably he will. Looking out the window, he imagines the snow falling all over Ireland, "upon all the living and the dead."
Бейімделу
Тони Хьюстонның сценарийі түпнұсқа әңгіменің шамалы өзгертілген нұсқасы болды, кино көрермендері үшін повествованы жеңілдету мақсатында диалогтарға бірқатар түзетулер енгізілді. Әңгімедегі ең маңызды өзгеріс – фильмге Грейс мырза деген жаңа кейіпкердің қосылуы, ол VIII ғасырдағы орта ғасырлық ирланд поэмасы "Донал Ог"-тың ағылшын тіліне аудармасын оқиды.
Tony Huston's screenplay was a fairly close adaptation of the original story, with some alterations made to the dialogue to aid the narrative for cinema audiences. The most significant change to the story was the inclusion of a new character, Mr. Grace, who, in the film, recites an English translation of the eighth century Middle Irish poem "Donal Óg".
Өндіріс
Вейланд Шульц Кель мен Крис Сивернич, фильмнің өндірушілері, бұрын Хьюстонның 1984 жылғы "Вулкан астында" фильмі үшін қаражат жинаған еді. "Өлілер" туындысының экрандық құқықтары Джойс отбасынан 60 000 долларға сатып алынды. Анжелика Хьюстон әкесінің нашар денсаулығына қарамастан, ол фильм жасауда шебер екенін айтты: "Ол қатты ауырған, бірақ көзін жұмып та түсіре алатын. Біз қашан түсіретінімізді камера іске қосылғанға дейін біліп қоятын. Уақытты осыншалықты дәл сезінетін, болатын жағдайды толық болжайтын". Фильм түсіру кезіндегі қысым мен әкесінің денсаулығының нашарлап бара жатқанын көру оның өзінің денсаулығына кері әсер етті, ол түсіру барысында Эпштейн-Барр синдромын дамытты. Бұл ақпарат түрлі сайттарда жарияланғаннан кейін Lionsgate қателікті түзетіп, толық нұсқасын шығарды.
Weiland Schulz Keil and Chris Sievernich, the producers of the film, had previously raised the money for Huston's 1984 film Under the Volcano. Screen rights to "The Dead" were purchased from the Joyce estate for $60,000. Anjelica Huston said her father remained a filmmaking virtuoso despite his ill health: "He was so sick, but he could literally do it with his eyes closed. He knew when we were going to get a take way long before the camera rolled. I mean the timing was so precise that he could tell everything, exactly how it was going to go." The pressures of filming and watching her father's health deteriorate had an adverse effect on her own health, and she developed Epstein Barr syndrome during production. After word of this was posted on various websites, Lionsgate eventually corrected the mistake and released the full length version.
Қабылдау
Жапон режиссері Акира Куросава "Өлілер" фильмін өзінің 100 сүйікті фильмі ретінде атады. "Өлілер" фильмі көбінесе жағымды сынға ілікті. Rotten Tomatoes сайтындағы 31 рецензия негізінде фильмге 94% рейтинг берілген.
The Japanese filmmaker Akira Kurosawa cited The Dead as one of his 100 favorite films. The Dead received mostly positive critical reviews. The film holds a 94% rating on Rotten Tomatoes, based on 31 reviews.
Танымал мәдениетте
Бұл фильмнен алынған аудио үлгілері Dream Theater тобының 1994 жылғы "Оян" альбомындағы "6:00" әнінде пайдаланылды.
Audio samples from this movie were used in the song 6:00 by the band Dream Theater in the 1994 album Awake.