Цинциннатидің «Крослі Филд» бейсбол стадионы

Кіріспе

Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Басты Лига бейсбол паркі – Кросли Филд (Crosley Field). Бұл 1912 жылдан 1970 жылдың 24 маусымына дейін Ұлттық лиганың «Цинциннати Редс» командасының және 1937 жылғы екінші және 1940-41 жылдардағы үшінші Америка футбол лигасының мүшесі болған «Цинциннати Бенгалс» футбол командасының үй алаңы болды. Бұл қазіргі NFL франшизасының, сондай атты «Бенгалс» командасының бастапқы үйі емес еді: 1968 және 1969 жылдары олар Цинциннати университетінің кампусында орналасқан «Нипперт» стадионында ойнады. Кросли Филд қаланың Куинсгейт аймағында Финдлей көшесі (оңтүстік), Батыс даңғылы (солтүстік-шығыс, бұрыштап), Далтон даңғылы (шығыс), Йорк көшесі (солтүстік) және Маклин даңғылы (батыс) көшелерімен шектелген асимметриялық блокқа орналасқан. Кросли Филд түнгі ойындарға арналған шамдары бар бірінші Басты Лига паркі болып ерекшеленеді. «Финдлей және Уэстерн» қиылысы 1884 жылдан 1970 жылдың ортасына дейін «Редс» командасының үй алаңы болды, содан кейін команда «Риверфронт» стадионына көшті. «Редс» командасы бұл жерде өткізген 86 1/2 маусым ішінде алмаздың орналасуы және басты трибунаның орындықтары бірнеше рет өзгертілді. Бұл жерде үш түрлі парк болды:

1884–1901: Лига паркі
1902–1911: «Жақтастар сарайы»
1912–1970: «Редленд» алаңы, 1934 жылы Кросли Филд деп аталды.

Қайта құру

1911 және 1912 жылдар аралығында Фандар сарайының барлық орындықтары, сондай-ақ бастапқы Лига паркіне қалған орындықтар бұзылды. Олар Ұлттық лигадағы үшінші болат және бетон стадионымен алмастырылды. Ол алмаздың айналасында орналасқан екі қабатты трибунадан тұрады, ал жердің оңтүстік-батыс бұрышында салынған. Бірінші және үшінші базадан тысқары қарай бір қабатты павильондар бұрыштарға дейін созылған, ал оң жақтағы алаңға трибуналар орнатылған. Сызықтар бойындағы жабық аймақтардың ерекше бұрышы және үйдің артындағы орналасуы бұл аймаққа ерекше "V" пішінін берді, осылайша парктің көптеген лақап атыларының бірі – "Ескі бумеранг" пайда болды. Редленд Филд, атауы "Редс" командасының аты мен түсіне сілтеме жасайтын, Гарри Хейк ағаның архитектуралық фирмасымен 225 000 долларға салынды. Бастапқыда жаңа атауға қызығушылық танытпаған Цинциннати жанкүйерлері Фандар сарайы сияқты бұл нысанды Лига паркі (IV) деп атауын жалғастырды. Бірақ Фанаттар сарайынан айырмашылығы, стадионның жаңа аты қалып қойды және жанкүйерлер оған үйреністі. Бұл 1909-1923 жылдардағы бірінші стадион құрылысы кезінде салынған көптеген классикалық болат және бетон стадиондарының бірі болды. Чикагодағы Wrigley Field және Бостонның Fenway Park та осы дәуірде салынды және бүгінгі күнге дейін қолданыста. 1884 жылдан бері осы жерде болғанымен, "Редс" командасы өз стадионын 1912 жылы ашылған тұрақты құрылысқа қатысты санады. Тарихы бойында Редленд/Кросли Филд көбінесе үлкен лигадағы ең кішкентай стадиондардың бірі болды. 1912 жылы ол 25 000 жанкүйерді қабылдады; тіпті ең жақсы жылдарында да ол 30 000 орыннан аспады, ашылу күні мен Әлем сериясы ойындары үшін қосымша уақытша орындықтарды есептемегенде. Бұған сол және орта алаңдарда трибуналардың болмауы себеп болды; барлық алаңдағы орындықтар (шамамен 4500 орын) жартылай трапеция пішіндес оң жақтағы трибунада орналасқан, ол "Күн палубасы" (немесе түнгі ойындар кезінде "Ай палубасы") деп аталды. 1894 жылы жұмысқа алынған алаңгер Матиас "Мэтти" Шваб, 11 сәуір 1912 жылы жаңа стадиондағы "Редс" командасының алғашқы ойынына дейін топырақты уақтылы төседі. Ойын кезінде "Редс" 5:0 есебімен жеңіліп бара жатқанда, "Чикаго Кабс" командасын 10:6 есебімен жеңіп алды, осы команда 1902 және 1911 жылдары сарайды ашып, жапқан болатын. Шваб 1963 жылы 83 жасқа толғанға дейін "Редс" командасының алаңбазы болып қызмет етті. "Редс" командасының алаңдағы жетістіктері көбінесе сирек болды, бірақ клуб 1919 жылы Ұлттық лиганың байрағын жеңіп алды, бұл франшизаның 37 жылдан бергі алғашқы лига титулы болды, AA лигасының алғашқы маусымына дейін. Бұл сондай-ақ Цинциннати Ред Стокингс командасының тарихи турының 50 жылдығы болды және Цинциннати жанкүйерлері үшін тойлы оқиға болды, әсіресе олар Әлем сериясында "Чикаго Уайт Сокс" командасын күтпеген жерден жеңгенде. Бірақ бір жылдан кейін жарияланған фактіге байланысты жеңіс масқараланды, Серияның фавориті болған "Сокс" командасының ойынды "сатып алғаны" анықталды. "Редс" командасы біртіндеп орташа деңгейге оралды және келушілер саны азайды.

Between the 1911 and 1912 seasons, the entire seating area of the Palace of the Fans as well as the remaining seating from the original League Park were demolished. They were replaced with the third steel and concrete stadium in the National League. It consisted of a double deck grandstand around the diamond, positioned in the southwest corner of the lot. Beyond first and third base were single deck covered pavilions extended to the corners, with bleachers in the right field area. The unusual angle of the covered areas down the lines, and behind home plate gave that area a distinctive "V" shape, giving rise to one of several nicknames the park had, "The Old Boomerang." Redland Field, whose name was a reference to the Reds' name and color, was built for $225,000 by Harry Hake Sr.'s architectural firm. Initially, Cincinnati fans that were not interested in the new name continued to call the facility League Park (IV), just like with the Palace of the Fans. Unlike the Palace of the Fans, the new name of the ballpark stuck around and fans got used to it. It was one of many classic steel and concrete ballparks constructed during the first ballpark boom era of 1909–1923. Chicago's Wrigley Field and Boston's Fenway Park were also built during this era and remain in use today. Although occupying the site since 1884, the Reds dated their ballpark from the permanent structure opened in 1912. Throughout its history, Redland/Crosley Field was usually among the smallest parks in the major leagues. It accommodated 25,000 fans in 1912; even at its peak, it barely exceeded 30,000 seats, excluding temporary seating areas created for opening day and World Series games. Contributing to this was the fact that there were no bleachers in left or center fields; all outfield seating (about 4,500 seats), were in the semi trapezoid shaped right field stands that came to be known as the "Sun Deck" (or, in the case of night games, the "Moon Deck"). Groundskeeper Mathias "Matty" Schwab, who had been hired in 1894, had the sod laid just in time for the Reds' first game at the new park, April 11, 1912. In the game, the Reds rallied from a 5–0 deficit to defeat the Chicago Cubs 10–6, the same team that had opened and closed at the Palace in 1902 and 1911 respectively. Schwab would be the Reds' groundkeeper until he retired at age 83 in 1963. The Reds' on field success continued to be sparse most of the time, but the club won the National League pennant in 1919, the franchise's first league title in 37 years, going back to the AA inaugural season. It was also the 50th anniversary of the Cincinnati Red Stockings' historic tour, and was a celebratory occasion for Cincinnati fans, especially when they scored an upset win over the Chicago White Sox in the World Series. The win was tainted by the fact, made public a year later, that the Series had been "thrown" by the heavily favored Sox. The Reds gradually returned to mediocrity and attendance flagged.

Кросли және жарықтар

Жергілікті кәсіпкер Пауэлл Кросли-младший 1934 жылы қиын жағдайдағы «Редс» командасын сатып алғанда, команда президенті Ларри МакФайл стадионның атын көптеген адамдар франшизаны құтқарып қалған адамның құрметіне қайта атау керектігін талап етті. Осылайша, стадион «Кросли Филд» деп аталды, ал Кросли өзінің «Кросли» машиналарын жарнамалау мүмкіндігін пайдаланды. Крослидің иелігінде стадионда маңызды құрылымдық жаңартулар жүргізілді. Цинциннатидегі Ұлы депрессияның салдарынан «Редс» командасы бейсбол иелерін «Кросли Филд» стадионында түнгі бейсболға рұқсат беруге көндірді. Ларри МакФайл жарық болмаса, команда төмен қатысудың салдарынан тарап кететінін айтты. 1930 жылдардың басында бірнеше екінші лига стадиондарында жарықтар орнатылып, жағымды нәтижелер алынған еді. Бас лига иелері келісім берді; 1935 жылы сегіз металл тіреуде 632 шам орнатылды және «Редс» командасы 24 мамыр күні түнгі шамдарда «Филадельфия Филлис» командасын қабылдады. Ойынға Ұлттық лига президенті Форд Фрик қатысты. Ақ үйден президент Франклин Рузвельт «Кросли Филд» стадионының жарығын жаққан батырманы басқанда, 20 422 жанкүйер, Ұлы депрессияның ортасында соңғы орында тұрған команда үшін бұл үлкен сан еді, ойынды көруге келді. «Филлис» командасының басым ойыншысы Лу Чиоцца болды, осылайша ол бас лигадағы түнгі ойында шамдар астында соққы салған алғашқы ойыншы атанды. «Редс» командасы оң қолды Пол Деррингердің арқасында 2:1 есебімен жеңіске жетті. 31 шілдеде үлкен көрермендер «Сент-Луис Кардиналс» командасын, әлем чемпионатының қорғаушысын, «Кросли Филд» стадионындағы алтыншы түнгі ойынды көруге келді. Ойын қызулағанда, «Редс» командасының жанкүйерлері көп болғандықтан, адамдар ойын алаңына шығып, полиция мен төрешілерге үлкен шатасу туғызды. (Бұл бейсболдағы көпшілік көрермендерге ойын алаңының шетінде отыруға немесе тұруға рұқсат етілген кезең еді.) «Редс» командасының бас жаттықтырушысы Чак Дрессен ойынды қоршау арқылы ғана бақылай алды. Бір кезде ол: «Кардиналдар ұпай алды, бірақ қалай алғанын білмеймін» деді. Сегізінші иннингте тыныштық болғанда, жергілікті бурлеск артисі Китти Берк көпшіліктен шығып, «Редс» командасының ойыншысы Флойд «Бейб» Херманның таяғын алып, соққы алаңына кіріп, «Кардиналс» командасының басым ойыншысы Пол «Даффи» Динді оған соққы беруге шақырды. Ол Беркке жұмсақ соққы жасады, Берк бірінші базаға әлсіз соққы берді. Бұл «қосалқы соққы» ресми тіркелмеді, бірақ Бёрк өзін бас лига тарихындағы алғашқы әйел деп жариялай бастады. «Редс» командасы оған форма берген делік. 1930 жылдардың соңында клубқа қайтадан табыс келді, сонымен қатар стадионда да өзгерістер жасалды. 1937 жылғы маусымнан кейін үй тақтасы орталық алаңға қарай 6 метрге жылжытылды, бұл стадионның сыртқы алаңының өлшемдерін азайтып, фол алаңын кеңейтті. Сол жақ алаңы; оң жақ алаңы; ал орталық алаңның ең терең бөлігі, Күн палубасының бұрышында, келесі жазда Крослиде 1938 жылдың 6 шілдесінде өткен Цинциннатидің алғашқы «All Star» ойыны өтті. 1939 жылы, жиырма жылдан кейін алғаш рет жеңіске жеткен маусымның ортасында, «Редс» командасы сол және оң жақ павильондарға шатырлы жоғарғы палубаларды қосты, бұл стадионға оның барлық өміріне сақталған сыртқы түрін берді, орынды шамамен 5000-ға арттырды. «Редс» командасы әлем чемпионатында күшті «Нью-Йорк Янкис» командасына төрт ойында жеңіліп қалды, бірақ 1940 жылы тағы да жеңіске жетті, содан кейін жеті ойындық тартыста «Детройт Тайгерс» командасын жеңді.

When local businessman Powel Crosley Jr. bought the struggling Reds in 1934, team president Larry MacPhail insisted that the ballpark be renamed in honor of the man many thought had rescued the franchise. Thus, the park was renamed "Crosley Field", and Crosley himself took the opportunity to advertise his Crosley cars. Under Crosley's ownership, the park underwent notable structural renovations. With the effects of the Great Depression in Cincinnati, the Reds convinced baseball owners to allow night baseball at Crosley Field. Without lights, Larry MacPhail insisted, the team would fold because of low attendance. Lights had been installed in a number of minor league ballparks in the early 1930s, with positive results. The major league owners acquiesced; 632 individual lamps in eight metal stanchions were erected in 1935 and the Reds hosted the Philadelphia Phillies under the lights on Friday, May 24. In attendance at the game was Ford Frick, president of the National League. In the White House, President Franklin D. Roosevelt pressed a button that lit up Crosley Field, where a crowd of 20,422 fans, sizable for a last place team in the middle of the Great Depression, came out to watch the game. Lou Chiozza was the leadoff man for the Phillies and thus has the distinction of being the first player to bat under the lights in a night game in the majors. The Reds won the game 2–1 behind right hander Paul Derringer. On July 31, a large crowd showed up to see the visiting St. Louis Cardinals, the defending World Series champions, in the sixth night game at Crosley Field. As the game progressed, the throng of Reds fans forced people onto the field of play which caused mass confusion for the police and umpires. (This was during a time in baseball when overflow crowds were often allowed to sit or stand on the fringes of the playing field.) Reds manager Chuck Dressen could only follow the game via the scoreboard. At one point, he was heard to say: "I see the Cardinals got a run — but I don't know how they got it". During a lull in the eighth inning, a local burlesque performer named Kitty Burke came out of the crowd, picked up the Reds outfielder Floyd "Babe" Herman's bat, stepped into the batter's box, and dared the Cardinals' starter, Paul "Daffy" Dean, to throw her a pitch. He accommodated Burke with a soft toss; Burke grounded weakly to first base. The "pinch hit" appearance was never recorded as an official at bat, of course, but nonetheless, Burke began promoting herself as the first woman in major league history. Allegedly, the Reds gave her a uniform. The late 1930s finally brought some prosperity to the club again, along with some changes to the ballpark. After the 1937 season, home plate was moved 20 feet (6 m) toward center field, decreasing the park's outfield dimensions while expanding foul ground. Left field was reduced from ; right field from ; and the deepest part of center field, at the corner of the Sun Deck, was reduced from
The following summer, Crosley hosted Cincinnati's first All Star Game on Wednesday, July 6, 1938, won by the National League. In the middle of a pennant winning season of 1939, their first in twenty years, the Reds added roofed upper decks to the left and right side pavilions, increasing the seating capacity by some 5,000 to give the ballpark the appearance it retained for the rest of its existence. The Reds lost the World Series to the powerful New York Yankees in a four game sweep, but bounced back to win the pennant again in 1940, then defeated the Detroit Tigers in a seven game thriller.

Кейінгі жылдар

1950 жылдары «Қызылдар» орташа деңгейге оралды, бірақ олардың бірнеше күшті ойыншылары болды, соның ішінде бұлшық еттері дамыған Тед Клушевски, ол Крослидің ыңғайлы өлшемдерін толыққанды пайдаланды. Кросли Филд 1953 жылы тағы да «Жұлдыздар» ойынын қабылдады. 1960 жылы нашар маусымнан кейін «Рагамуффин Редс» 1961 жылы бар күшін жинап, Ұлттық лиганың чемпиондығын жеңіп алды, бұл жетістік питчер Джим Броснанның «Чемпиондық жарыс» кітабында баяндалған. «Қызылдардың» арманды маусымы «Янкилер» командасының қолынан жеңіліспен аяқталды, олардың Роджер Марис пен Микки Мантл дуэті Америка лигасының қалған бөлігін жеңіп шықты. Марис сол маусымда 61 хоум-ран соғып рекорд орнатты, сондай-ақ Әлем сериясының үшінші ойынының тоғызыншы иннингінде «Ай қаптамасына» бір допты жіберді. Кросли Филд 1969 жылы сақтау ресми статистикаға енгеннен кейін бас лиганың алғашқы сақтауын қабылдады. Лос-Анджелес Доджерс командасының питчері Билл Сингер 1969 жылдың 7 сәуірінде маусымның ашылу ойынында Доджерс командасының бастапқы және жеңімпаз питчері Дон Драйсдейлдің орнына үш голсыз иннинг ойнады. Сингер бір соққыға жол бермеді, бір ойыншыны жүріп, біреуін соққыға жіберді, нәтижесінде Доджерс «Қызылдарды» 3:2 есебімен жеңді. «Қызылдар» жиі жарысқа қатысып, біртіндеп «Үлкен Қызыл Машина» деп аталатын командаға қадам басты. Алайда, «Қызылдар» сол биікке жеткен кезде Кросли тек естелік болып қалады. Кросли Филдтің құлдырауы 1950 жылдардың ортасында автомобильдердің пойызды басты көлік құралы ретінде ығыстыруымен басталды. Стадион қаланың тығыз батыс бөлігінде орналасқан. Үш жағынан «Superior Towel and Linen Service» (әлде «Прачечная»), сондай-ақ үлкен фабрика сияқты кәсіпорындармен шектелген. Аудан автомобильдерге ыңғайлы болмады, Кросли Филдтің соңғы 15 жылында паркинг үлкен мәселеге айналды, сонымен қатар түнгі ойындар кезінде қылмыс та көбейді. 1960 жылдардың басында Пауэлл Крослиге 1957 жылғы маусымнан кейін Лос-Анджелес пен Сан-Францискоға көшіп кеткен «Доджерс» және «Гиганттар» командаларының орнына Нью-Йорк қаласына Ұлттық лига франшизасын қайтаруды көздеген топ қызығушылық танытты. Бұл қадамдар американдық лиганың «Янкилер» командасын қаланың жалғыз бейсбол командасы етіп қалдырды. Кросли Нью-Йоркке көшуге қарсы болды. Алайда, ол келесі жылы қайтыс болды, ал оның мүлігі бірнеше айдан кейін команданы Билл ДеУиттке сатты, ол стадионды Крослинің атымен атауды жалғастырды. Жағдайды одан әрі қиындатқан нәрсе — 1963 жылы жаңа иесі Арт Моделлден босатылған «Кливленд Браунс» командасының негізін қалаушы, әйгілі футбол жаттықтырушысы Пол Браун кәсіби футболға қайта оралуды қалады. Оған Цинциннати «Бенгалс» командасының Америка футбол лигасы франшизасы берілді. Келісімнің шарты 1970 жылғы Ұлттық футбол лигасы маусымы басталғанға дейін тиісті жаңа стадион дайын болуын талап етті, бұл AFL мен NFL толыққанды біріккен алғашқы маусым болады. Қаланың қираған өзен жағалауындағы бөлігінде көп мақсатты стадион салу туралы келісімге қол жеткізілді. «Риверфронт» стадионы шамамен 60 000 адамға арналған және көптеген проблемаларды шешудің логикалық шешімі болып саналды. «Қызылдар» да келісімге қатысты, ал Кросли Филдтің аяқталуы жақын болды. 1969 жылдың 28 қыркүйегінде «Хьюстон Астрос» командасына қарсы өткен ойын, сол жылы «Қызылдар» үшін соңғы үйіндегі ойын (4:1 есебімен жеңіске жеткен) Кросли Филдтегі соңғы ойын болады деп күтілді. Алайда, «Риверфронт» стадионының құрылысының кешігуі «Қызылдардың» 1970 жылғы маусымды «Финдлей» және «Уэстерн» стадионында «Монреаль Экспос» командасына қарсы ашуына әкелді. Сол маусымда «Қызылдар» командасына жаңадан келген ойыншылар – менеджер Джордж Ли «Спарки» Андерсон және шортстоп Дейв Консепсьон, ол 1967 жылы «Қызылдар» командасымен әуесқойлық еркін агент ретінде келісім шартқа отырған болатын, команданың болашақ жұлдыздарына айналды. 1970 жылғы «Қызылдар» чемпиондыққа талпынды, бірақ Кросли Филд бұл оқиғаға қатыспады. «Қызылдардың» Кросли Филдтегі соңғы ойыны 1970 жылдың 24 маусымында «Сан-Франциско Гигантс» командасына қарсы өтті. Сегізінші иннингте «Қызылдар» Хуан Маричал мен «Гиганттардан» 4:3 есебімен артта қалды, ал қақпашы Джонни Бенч ойынды жеке хоум-ран соғып теңестірді. Келесі соққышы, бірінші базалық Ли Мей өз хоум-ранымен жеңіске жетті. Тоғызыншы иннинг «Қызылдардың» реливері Уэйн Гренджер үшін оңай болды; Бобби Бондс бірінші базаға қамалды. Джим МакГлотлин, «Қызылдардың» Кросли Филдтегі соңғы ойынының бастапқы питчері, сондай-ақ команданың «Риверфронт» стадионындағы алғашқы ойынының бастапқы питчері болды. Салтанатты шаралардың бірі – қала әкімі Юджин П. Рюльманның үй базасын жерден алып, тікұшақпен (стадионға қонған) «Риверфронт» стадионына жеткізіп, жасанды газонға орнату болды. «Хьюстонға» жасаған қысқа сапардан кейін, олар «Хьюстон Астрос» командасын таза жеңіп, Цинциннатиге оралып, «Риверфронт» стадионында «Атланта Брейвс» командасына қарсы маусымды ашты. Олар 8:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Кросли 1970 жылы жабылатын Ұлттық лиганың «Зергерлік қораптар» дәуіріндегі үш стадионның біріншісі болды. «Питтсбург Пайрэтс» командасының 1909 жылдан бергі үйі болған «Форбс Филд» төрт күннен кейін жабылды, ал «Пайрэтс» «Риверфронт» стадионы «Жұлдыздар» ойынын қабылдағаннан кейін екі күннен кейін «Үш өзен» стадионына көшті. Филадельфияның «Конни Мак» стадионы, 1909 жылдан 1954 жылға дейін «Атлетиксті» және 1938 жылдан бері «Филлизді» қабылдаған, маусым соңында жабылды.

By the 1950s, the Reds were back to mediocrity, but they had some sluggers, including the muscle bound Ted Kluszewski, who took full advantage of Crosley's cozy dimensions. Crosley Field again hosted the All Star Game in 1953. After a poor season in 1960, the "Ragamuffin Reds" put everything together in 1961 and won the National League pennant, an effort documented in pitcher Jim Brosnan's book, Pennant Race. The dream season ended for the Reds at the hand of the Yankees, whose slugging duo of Roger Maris and Mickey Mantle had demolished the rest of the American League. Maris, who had set a record with 61 home runs that season, also knocked one into the Moon Deck in the ninth inning of Game 3 of the World Series. Crosley Field was the site of the major leagues' first save, after the save became an official statistic in 1969. Los Angeles Dodgers pitcher Bill Singer earned the save on April 7, 1969, in the season opener, working three scoreless innings after taking over for Dodgers starting and winning pitcher Don Drysdale. Singer did not allow a hit, walking one batter and striking out one, as the Dodgers beat the Reds, 3–2. The Reds would continue to be a frequent contender, gradually building up toward what would become known as the "Big Red Machine". By the time the Reds reached that peak, though, Crosley would be but a memory. Crosley Field's decline had begun in earnest in the mid 1950s with the automobile supplanting the train as the main method of transportation. The ballpark was located in the dense west end. Businesses (such as the Superior Towel and Linen Service, a. k. a. "The Laundry", as well as a large factory) bounded the park on three sides. The neighborhood was not suited for the automobile; parking increasingly became a major problem in the last 15 years of Crosley Field's existence, as did crime — especially during night games. Around 1960, Powel Crosley was courted by a group seeking to return a National League franchise to New York City to replace the Dodgers and the Giants, who had moved to Los Angeles and San Francisco respectively after the 1957 season. The moves left the American League Yankees as the city's sole baseball team. A move to New York was speculated in the media as early as 1957, prior to the Dodgers and Giants moving to California. Crosley was unwilling to move. However, he died the following year and his estate sold the team a few months later to Bill DeWitt, who kept Crosley's name on the park. Complicating matters was that legendary football coach Paul Brown, the founder of the Cleveland Browns, who had been deposed by new owner Art Modell in 1963, was wanting to get back into professional football. He was granted an American Football League franchise for Cincinnati, the Bengals. A contingency of that agreement was that an appropriate facility be ready by the time the 1970 National Football League season began, which would be the first season that the AFL was fully merged with the NFL. An agreement was struck to build a multi purpose facility on the dilapidated riverfront section of the city. Riverfront Stadium seated about 60,000 people and was deemed a logical solution to the myriad problems. The Reds were part of that agreement, and Crosley Field's end was in sight. It was believed that the Sunday, September 28, 1969 game against the Houston Astros, which was that year's last home game for the Reds (who won 4–1), would be the final game ever at Crosley Field. However, delays in final construction of Riverfront Stadium, led to the Reds opening the 1970 season at Findlay and Western, against the Montreal Expos. New additions to the Reds that season were figures who would become Reds legends: manager George Lee "Sparky" Anderson and shortstop Dave Concepción, who had actually been signed by the Reds as an amateur free agent in 1967 as a pitcher. The 1970 Reds were pennant bound, but Crosley Field did not figure into that event. The Reds' last game at Crosley Field was played on June 24, 1970, against the San Francisco Giants. With the Reds trailing Juan Marichal and the Giants 4–3 in the eighth inning, catcher Johnny Bench tied the game on a solo home run. The next batter, first baseman Lee May won it on a solo shot of his own. The ninth inning was a relatively easy one for Reds reliever Wayne Granger; Bobby Bonds grounded out to first base. Jim McGlothlin, the starting pitcher for the Reds in their last game at Crosley Field, was also the starting pitcher for the team's first game at Riverfront Stadium. One of the highlights of the closing festivities was mayor Eugene P. Ruehlmann taking home plate out of the ground and taking it via helicopter (which had landed on the field), to Riverfront Stadium and installing it in the artificial turf. After a brief road trip to Houston, which saw them sweep the Houston Astros, they returned to Cincinnati and opened Riverfront Stadium against the Atlanta Braves. They lost 8–2. Crosley was the first of three Jewel Box era National League parks to close in 1970. Forbes Field, home of the Pittsburgh Pirates since 1909, closed four days later, and the Pirates moved into Three Rivers Stadium two days after Riverfront Stadium hosted the All Star Game. Philadelphia's Connie Mack Stadium, which hosted the Athletics from 1909 through 1954 and Phillies since 1938, closed at the end of the season.

Терраса

Кросли Филд әдетте Базабол лигасының ең кішкентай стадиондарының бірі болды, отыру орындарының саны мен алаңның мөлшері бойынша. Кросли Филдтің ең ерекше (немесе жаман атты) ерекшелігі – сол жақтағы он бес градусқа еңкейген «терраса» деп аталатын жер. Ескі стадиондарда террасалар сирек емес еді. Олардың көпшілігі еңкейген учаскедегі алаң деңгейі мен көше деңгейі арасындағы айырмашылықты тегістеу үшін салынған, және көбінесе тегістелген («Фенуэй паркіндегі Даффи жартасы» және Уригли Филдтегі сол жақ алаңның өспесі – екі мысал). Кросли террасасының тарихы ұзақ уақыттан бері жойылған «Даффи жартасынан» керісінше. Стадион «Сарай» ретінде пайда болған кезде терраса болған жоқ, оның негізі көше деңгейінен төмен орналасқан биік қабырғасы болды. Жаңа стадион 1912 жылы салынғанда терраса пайда болды. Клуб Йорк көшесінің шығысқа қарайтын қатарын жауып, алаңды кеңейтуге рұқсат алды. Клуб өте биік қабырға салып, алаңды тегіс қалпында ұстаудың орнына, негізі көше деңгейінде болатын, бірақ көтеріңкі терраса алаң деңгейінің айырмашылығын толықтыратын, сәл төмен қабырға салды. Бейсбол 1920 жылдары өркендеген кезде көптеген клубтар бұрын кең алаңдарында қосымша отыру орындарын салды. Финдлей мен Вестерндегі алаң аумағы бұрыннан кішкентай болғандықтан, ішкі трибуналар салу тиімді болмады, ал Кросли террасасы сақталып, стадионның танымал белгісіне айналды. Ол Даффи жартасы сияқты, уақытша көрермендерге арналған орын ретінде пайдаланылды, сол кезде көрермендер алаң шетінде арқандардың артында тұруға рұқсат етілді. Терраса сондай-ақ, 1950 жылдары көптеген стадиондарда пайда бола бастаған, әдеттегі кір немесе құм ескерту жолдарының орнына ескерту жолы ретінде де қызмет етті. Еңкейген беткей аутфилдер үшін тегіс жолдан гөрі ескерту ретінде танылды. Терраса сол жақтағы алаңда ең анық көрінгенмен, ол аутфилд бойына созылды. Кейінгі жылдары сол жақ бұрышта террасаға қорап орындары қосылды, бұрынғы алаңға қарап, алаңның ішкі жағына бұрылып орналасқан. Қорап орындарының солтүстік жағында, бұрыштағы қораптардың артында, кейбір фотосуреттерде көрінетін Йорк көшесіне шығатын баспалдақ болды. Тағы бір шығу қақпасы ойын тақтасының орталық жағында орналасқан. Терраса сол жердегідей, батыс даңғылына дейін қысқа баспалдақпен төменге түсетін. Сол жақ орталық баспалдақтың (және флагштоктың) алдында төмен қоршау болды, ол екі жарияланған ережеге әкелді. Төменгі қоршауда: «Қоршаудың артында қалған соққыға ұшыраған доп – екінші базаға шығу. Секіріп шыққан доп – ойын жалғасады». 1957 жылғы маусымға арналған жаңа таблоны орнату кезінде бұл бұрыш қайта құрылды, бұл қысқа кедергі мен жер ережесінің қажеттілігін жойды. Басқа, әлдеқайда танымал ереже, 387 (кейін 390) белгісінің үстіндегі оң жақ орталық бұрышта орналасқан: «Доп ақ сызықтың оң жағындағы қабырғаға ұшып түссе – хоум-ран». Кросли террасасы Нэшвиллдің Sulphur Dell террасасы сияқты емес еді, бірақ ол көптеген аутфилдерді, әсіресе қарсы командалардан, мазалады. Бейб Рут 1935 жылдың 28 мамырында Бостон Брейвз командасы сапында соңғы маусымында осы террасаның құрбаны болды. Ол Даңқ залына жол тартқан, бірақ бір ойын кезінде Рут Кросли террасасына көтеріліп бара жатқанда, бетіне құлап кетті. 1961 жылғы әлем чемпионатының үшінші ойынында Йоги Берра Фрэнк Робинсонның қос соққысына қарсы террасаны басып өтуге мәжбүр болды. Алайда Фрэнк Робинсон оны жақсы көретін. 1990 жылдардың басында Балтимор Ориольс болашақ үйін, Камден Ярдстағы Ориоль Паркін жоспарлап жатқанда, Робинсон, Ориольс атқарушы директоры және бұрынғы Қызылдар жұлдызы, команданы сол жақтағы алаңға терраса орнатуға көндіруге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Хьюстон Астросының жаңа стадионы Энрон Филд салынып жатқанда, алаңға қосылған маңызды элементтердің бірі – флагштокпен 30 градусқа еңкейген орталық алаң, оны Астрос атқарушы директоры Тал Смит құрметіне «Талдың төбесі» деп атады. Алайда, ол 2016 жылы алынып тасталды және оның орнына отыру орындары орнатылды. Кросли Филд жылдарын еске алу үшін Цинциннати Редс жаңа стадионының – Ұлы американдық доп паркінің басты кіреберісінде «Кросли террасасы» деп аталатын ескерткіш орналасқан, онда Кросли дәуірінің жұлдыздары Джо Накшалл, Эрни Ломбарди, Тед Клушевски және Фрэнк Робинсонның мүсіндері орналасқан. Террасаға сілтемелер де көрінеді. Бұл ескерткішті Populous архитектуралық фирмасы және мүсінші Том Цучия жобалаған.

Crosley Field was usually among the smallest parks in Major League Baseball, both in seating capacity and playing field size. Probably the most notable (or infamous) feature of Crosley Field otherwise was the fifteen degree left field incline, called "the terrace". Terraces were not unusual in old ballparks. Most of them were constructed as a way to make up the difference between field level and street level on a sloping block, and most of them were leveled out ("Duffy's Cliff" at Fenway Park and Left Field bump at Wrigley Field are two examples). The story of the Crosley Terrace is the reverse of the long departed "Duffy's Cliff". There was no terrace in evidence during the ballpark's days as the Palace, which had a fairly high wall whose base was below street level. The terrace came about when the new ballpark was constructed for 1912. The club received permission to expand the playing field, by way of the city closing the eastbound lane of York Street. Instead of building a very high wall and retaining a level playing field, the club built a somewhat shorter wall with its base at roughly street level, with the sloping terrace making up the difference in grade. As baseball boomed during the 1920s, many clubs built additional seating in their once spacious outfield areas. The outfield area at Findlay and Western was already small, so building inner bleachers was not practical, and the Crosley terrace persisted and became one of the park's trademarks. It was used, as Duffy's Cliff had been, for temporary spectator seating, in the days when standing room only crowds would be allowed at the fringes of the field behind ropes. The terrace also served as a warning track, in lieu of the more typical dirt or gravel warning tracks that began to appear at most other ballparks by the 1950s. The slope was at least as much warning to an outfielder as a flat track was. Although the terrace was most prominent in left field, it extended clear across the outfield. In later years, box seats were added to the terrace in the left field corner, in foul ground, directly facing the infield as the fair territory seating once had. At the north end of the box seat aisle, behind the corner boxes, and visible in some photos, was a stairway up to a roll up exit gate to York Street. Another roll up exit gate was on the center field side of the scoreboard. The terrace was shallower there, with a shorter flight of stairs up to Western Avenue. There was a low fence in front of the left center stairway (and the flagpole) which led to one of the two posted ground rules. The one on the low fence read, "Batted ball remaining back of barrier 2 base hit. Bouncing out in play." In building the new scoreboard for the 1957 season, that corner was reconfigured, eliminating the need for that short barrier and the ground rule. The other, more famous posted ground rule in the right center field corner above the 387 sign (later 390) read, "Batted ball hitting wall on fly to right of white line home run." The Crosley terrace was not as extreme as the terrace at Nashville's Sulphur Dell, but it still frustrated many outfielders, mostly from visiting teams. Babe Ruth was victimized by it on May 28, 1935, playing for the Boston Braves in his final season. He was headed for the Hall of Fame, but one game as Ruth was headed up the Crosley terrace, he fell down on his face. Less dramatically, Yogi Berra had to negotiate the terrace on a Frank Robinson double in Game 3 of the 1961 World Series. Frank Robinson, however, loved it. In the early 1990s, when the Baltimore Orioles were planning their future home, Oriole Park at Camden Yards, Robinson, an Orioles executive and one time Reds star, unsuccessfully lobbied to get the team to install a terrace in left field. When the Houston Astros' new facility, Enron Field, was being built, a prominent addition to the field was a 30° center field incline with a flagpole, which was dubbed "Tal's Hill" in reference to its proponent, Astros executive Tal Smith. However, it was removed in 2016 and replaced with seating. To commemorate their Crosley Field years, the main entrance of the Cincinnati Reds' new park, Great American Ball Park, features a monument called "Crosley Terrace" that features inclines and statues of Crosley era stars Joe Nuxhall, Ernie Lombardi, Ted Kluszewski, and Frank Robinson. References to the terrace are also visible. This monument was designed by architecture firm Populous and sculptor Tom Tsuchiya.

Басқа қолданыстар

Өзінің тарихының көп бөлігінде Кросли Филд Синциннати Редс бейсбол ойындарынан басқа да шараларға пайдаланылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917 жылы 17 қазанда Редленд алаңында қалалық полиция күштері сапты қарап тексеру өткізді. 1936 және 1937 жылдары негр лигасының Цинциннати Тайгерс командасы Крослиді өз үйі деп атады. 1937 жылы алғашқы Цинциннати Бенгалс футбол командасы осында үй ойындарын өткізді. 1966 жылдың 21 тамызында Кросли Филдте «The Beatles» тобының соңғы турлық концерті өтті. Концерт бұрынғы күні өткізу жоспарланған еді, бірақ жаңбыр салдарынан кешіктірілді. 1970 жылы 13 маусымда Кросли Филдте Цинциннати поп-фестивалі өтті. Фестивальге қатысқан топтар: The Stooges, Mountain, Grand Funk Railroad, Alice Cooper, Traffic, Mighty Quick, Bob Seger, Mott The Hoople, Ten Years After, Bloodrock, Savage Grace, Brownsville Station, Zephyr, Damnation Of Adam Blessing және John Drakes Shakedown. Сондай-ақ, Рой Роджерс родеосы, Венделл Уилкидің саяси митингісі және «Ice Capades» мұз шоуы сияқты шаралар да осында ұйымдастырылды.

Қызылдардан кейін

1970 жылғы маусымнан кейін «Цинциннати Редс» командасы мен «Кросли Филдті» сатып алуға келіскен қала, стадионның құны туралы келіспеушілікке ұшырады. «Редс» командасы 3,5 миллион доллар талап етсе, қала 1,5 миллион доллар ұсынды. Ақырында мәселе сотқа жетті. Қала «Кросли Филд» алаңының тым терең жатқандығын, оны толтырудың қымбатқа соғатынын және көп уақыт алатынын мәлімдеді, ал «Редс» командасы «Интерстейт 75» жолы стадионның жанынан өтетіндіктен, бұл жердің құнды жылжымайтын мүлікке айналатынын және олар құнның өсуі үшін лайықты өтемақы алуы керек екенін айтты. Соңында, сот шешімімен сату бағасы 2,5 миллион долларға белгіленді. Сату ресми түрде бекітілгеннен кейін, қала паркті «Куинсгейт» жобасы аяқталғанға дейін қосымша автотұраққа айналдырды. Таңқаларлығы, көп жылдар бойы тұрақ таппау мәселесі болғандықтан, «Кросли» стадионының өзі тұраққа айналды. Екі жылдан кейін «Кросли Филдтің» бұзу жұмыстары басталды: шамдарды бөлшектеп, қаланың түрлі демалыс аймақтарына орналастырды. Ұзақ өтпей, стадион қиратылды; орындықтардың әрқайсысы 10 доллардан сатылды, жанкүйерлер мен клубтың бұрынғы және қазіргі қызметкерлері естеліктер іздеді. 1972 жылдың 19 сәуірінде Пит Роуз кіші рычагты тартып, «Кросли Филдтің» қабырғасына бұзу шарларын жіберді. Күзге қарай, трибунаның көлеңкелі контуры ғана қалды. Бүгінде бұл жерде жеті ғимарат тұр, ал көше осы жерден өтеді. Бұрынғы үй тақтасының орны аллеяда белгіленген. Ескі сол қанаттағы алаңша қазір автотұраққа айналдырылған, бірақ оның еңістігі мен Йорк көшесіне жақын орналасқандығына байланысты оны тануға болады. Бұрын Файндлей көшесіне дейін созылған Далтон көшесі, бұрынғы алаңша арқылы ұзартылды.

Көшірме өрісі

1974 жылы Кентукки штатының Юнион қаласында Ларри Люберс өзінің фермасында Кросли Филд ойын алаңының көшірмесін салды. Оған ол Крослинің бұзылуы кезінде жинаған естеліктерді, мысалы, орындықтар, белгілер және ескі Кросли билет кабинасын қосты; қоршауларға жарнамалар бояды; және оны өзі де иелік еткен Синсинати Садс кәсіби софтбол командасы үшін ашты. Алайда 1984 жылы ол да жойылды. Люберс несиесерлерді өтеу үшін фермасын сатуға мәжбүр болды. Люберстің ұлы Ларри Люберс 1990-шы жылдары «Қызылдар» және басқа да бірнеше клубтарда ойнады. Ларри Люберстің Крослиді қайта құруы сәтсіз аяқталған кезде, Марвин Томпсон, сол кездегі Цинциннати маңындағы Синий Аш қаласының басқарушысы, жоспарланған қоғамдық спорт кешенінің бір алаңын Кросли Филдтің көшірмесі ретінде жасау идеясын келтірді. Әкімшілік көмекші Марк Рор жауапты етілді. Ол парк үшін естелік заттарды іздеді; таба алмағандарын көбінесе жанкүйерлер сыйға берді. Жаңа жобаға билет кассасының формасы, белгілер, шатырдағы тулар және далалық микрофон сияқты заттар табысталды. Жасалған ойын тақтасында ескі парктегі соңғы ойын туралы ақпарат көрсетілген. Бұл алаңда сонымен қатар «CROSLEY FIELD» деген жазуы бар ақ қабырға орнатылды. Бұл көшірме нақты паркті есте сақтайтын жанкүйерлер, сондай-ақ Пит Роуз, Джо Накшалл және Джим О’Тул сияқты зейнеткерліктегі «Қызылдар» ойыншылары тарапынан жағымды пікірлерге ие болды. Қабырғада Кросли дәуіріндегі «Қызылдардың» көрнекті ойыншыларын еске алатын бірнеше тақташалар орналасқан. Сонымен қатар, «Көк күл» көшірмесіне бастапқы алаңнан 400 орын орнатылды. Жоба басталғанда бейсбол жанкүйері болмаған Рор былай деді: «Кейде мен бұл жерге келіп, көздеріне жас алып, осы жерге қарап тұрған адамдарды түсіну қиынға соғады; бір әйел тіпті билет кассасын құшақтап, оны сүйді». Бұл алаң әртүрлі деңгейдегі командалармен үнемі пайдаланылады. Моеллер орта мектебінің бейсбол командасы өз үй ойындарын Крослиде өткізеді.

In 1974, Larry Luebbers of Union, Kentucky, built a replica of the Crosley Field playing field on his farm. To that, he added memorabilia that he had harvested during Crosley's demolition, such as seats, signage, and the old Crosley ticket booth; painted advertising on the fences; and opened it for the Cincinnati Suds professional softball team, which he also owned. However, by 1984, it was gone, too. Luebbers was forced to sell his farm to pay off his creditors. Luebbers' son, Larry Luebbers, played for the Reds and several other clubs in the 1990s. At about the time Larry Luebbers' Crosley re creation failed, Marvin Thompson, then city manager Cincinnati suburb Blue Ash, came up with the idea to make one of the ballfields of a planned community sports complex a re creation of Crosley Field. Administrative aide Mark Rohr was put in charge. He tracked down memorabilia for the park; what he couldn't find was often donated by fans. Items such as usher's uniforms, signage, rooftop pennants, and a field microphone were given to the new project, which opened in 1988 with an Old Timer's game (which has been discontinued). A replica scoreboard carries information from the final game at the old park. The field also has a white wall with "CROSLEY FIELD" in red letters in the appropriate font. This re creation was met with positive reviews from fans old enough to remember the real park, as well as retired Reds players such as Pete Rose, Joe Nuxhall, and Jim O'Toole. A wall features a number of plaques commemorating Crosley era Reds greats. Additionally, 400 seats from the original field were installed at the Blue Ash replica. Rohr, who wasn't a baseball fan when the project began, stated: "Sometimes I have a hard time understanding the people who come and stare at this place with tears in their eyes; a woman actually hugged the ticket booth and kissed it". The field is used regularly by teams in various levels of play. Moeller High School's Varsity Baseball team plays its home games at Crosley.

Үйдегі ұрыс

Кросли Филд ойыншыларға қолайлы стадион ретінде танымал болды, бірақ алмаз қоршаулардан алыс болған алғашқы күндері бұл сипаттамаға сай болмады. Редленд/Кросли стадионындағы алғашқы қабырғадан тысқары соққыны 1921 жылғы 2 маусымда аутфилдер Пэт Дункан жасады. Бірде Эрни Ломбарди соққан доп алаңнан тысқары шығып, жүк көлігіне тиді. Көлік допты 48 шақырымға дейін алып жүрді. Жазушылар оны тарихтағы "ең ұзақ гол" деп әжуалады. Оң алаңтың шебін 366 футтан (111.5 м) 342 футқа (104.2 м) дейін қысқартқан, қосымша орындықтардан тұратын "Ешкінің жүгірісі" соққысы күшті Тед Клушевскиге арналып жасалды, оның голдарының санын арттыру мақсатында. Алайда, "Клу" бұл аймақта сирек гол соқты және ол 1958 жылғы маусымнан кейін алынып тасталды. Крослидің әдеттегі оң алаң орналасуында, күшті соққы алаңына (360) қарағанда, қатал сызық (366) көбірек алысқа орналасқан сирек элемент болды; бұл оң алаң бойымен соққан доптардың бұрышта "өлгенін" білдірді, нәтижесінде соққышы үшінші базаға дейінгі ұзақ қашықтықтан жиі үш базаға дейін жетті. Сол жақтағы орталық алаңдағы есептегіш тақта гол соғуға үлкен кедергі келтірді. Биіктігі 55 фут (16.8 м) болатын және толығымен ойын аймағында орналасқан (сары сызықтар көп жылдардан кейін қабырғаларда пайда болды), басқа стадиондарда гол болар көптеген доптар екі базалық соққыға айналып, аутфилдерге қайта оралды. Есептегіш тақтаның жоғарғы жағындағы сағаттың оң жағындағы белгі, жергілікті тігіншіден кез келген "Редс" ойыншысына тегін костюм сыйлауға уәде берді. Голға жақын соққыдан кейінгі шағын жұбаныш. 1967 жылғы 10 маусымда Хьюстон командасының аутфилдері Джимми Уинн допты орталыққа соғып, болашақ I 75 тас жолына тигізді. Бұл эпизод көптеген фильмдерде және телешоуларда көрсетілген.

Су тасқыны

1937 жылы Милл-Крик өзені тасып, егістік 6 метрге дейін су астында қалды. Ойын-қуаныш үшін, «қызылдар» командасының питчері Ли Гриссом мен команданың саяхат хатшысы Джон Макдональд қайыққа мініп, сол жақ сыртқы қоршаудан Кросли Филд стадионына кіріп, питчерлік төбешікке дейін ескек есті. Әрине, сол кезде фотограф та болды, және осы сурет содан бері көп тарады. Мысалы, оны Лоуренс Риттердің «Lost Ballparks» кітабының 40-41 беттерінде көруге болады.

Көршілері

Йорк көшесіндегі сол алаңның сыртындағы қабырғада Superior Towel and Linen Service зауытының жарнама тақтасы қала орталығындағы Seibler Suits киім дүкенін жарнамалап тұрды, және осы тақтаға допты тигізген кез келген ойыншыға костюм сыйланды. 11 рет тигізген Уоли Пост бұл ресми емес статистика бойынша "Қызылдар" командасының арасында көш бастады; ал Уилли Мейс барлық келушілердің арасында жеті рет тигізіп, бірінші орынды иеленді. 1960 жылдардың басында оны бұзу нәтижесінде 38 тұрақ орны пайда болды.