Америка журналисі және саяси комментатор Дэвид Росс Локк
David Ross Locke
Дэвид Росс Локк (1833-1888) – американ журналисі, саяси комментатор. Азамат соғысы кезіндегі және кейінгі мақалаларымен танымал. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист (1833–1888)
American journalist (1833–1888)
Дэвид Росс Локк (сондай-ақ Петролеум В. Насби псевдонімімен де белгілі) (20 қыркүйек 1833 – 15 ақпан 1888) – американдық журналист және Американдық Азамат соғысы кезінде және одан кейін саяси саралаушы.
David Ross Locke (also known by his pseudonym Petroleum V. Nasby) (September 20, 1833February 15, 1888) was an American journalist and early political commentator during and after the American Civil War.
Ерте өмір
Локк Нью-Йорк штатының Брум округіндегі Вестал қаласында Натаниел Рид Локк пен Хестер Локктың ұлы ретінде дүниеге келді.
Locke was born in Vestal, Broome County, New York, the son of Nathaniel Reed Locke and Hester Locke.
Мансап
Ол 12 жасында Нью-Йорк штатының Кортленд округіндегі "Демократ" газетінде шәкірт болып жұмыс істеді. Жеті жылдық оқудан кейін ол "саяхаттап жүрді" (яғни, көшпелі баспагер болды) Питтсбург "Хроникасында" ұзақ уақыт жұмыс істегенге дейін. Шамамен 1855 жылы Локк басқалармен бірге Плимут, Огайода "Herald" газетін құрды. 1856 жылдың 20 наурызында ол "Bucyrus Journal" газетінің редакторы болды. 1861 жылға қарай ол Финдлейдегі "The Jeffersonian" газетін сатып алып, редакторы болды, Огайо штаты, сол жерде ол "Насби хаттарын" жаза бастады. 1865 жылдың 15 қазанынан бастап ол 1867 жылы сатып алған "Толедо Блейд" газетінде редактор және жазушы болып жұмыс істеді, Огайо штатының Толедо қаласында.
He was apprenticed at age 12 to the newspaper, the Democrat in Cortland County, New York. Following a seven year apprenticeship, he "tramped around" (meaning he was an itinerant printer) until a protracted stay with the Pittsburgh Chronicle. Around 1855, Locke started, with others, the Plymouth, Ohio Herald. On March 20, 1856, he became the editor of the Bucyrus Journal. By 1861 he had purchased and was the editor of The Jeffersonian in Findlay, Ohio, where he began writing his Nasby letters. From October 15, 1865 he edited and wrote for the Toledo Blade in Toledo, Ohio, which he purchased in 1867.
Насбидің хаттары
Локктың ең танымал шығармалары, «Насби хаттары», «Реверенд Мұнай V (Везувий) Насби» есімдерімен, Copperhead және демократ ретінде жазылған. Олар «көк күкірт қышқылымен жазылған Азамат соғысы» деп сипатталған. Локктың ойдан шығарылған кейіпкері Насби, АҚШ Конфедерациясының мүддесін қолдауды Сецессиядан бастап жоғары қояды, бірақ оған белсенді көмек көрсетпейді. Одақ армиясына шақырылғаннан кейін ол конфедераттарға дезертирлік жасап, ойдан шығарылған «Пеликан бригадасына» қосылады. Бірақ, Конфедерация армиясындағы өмір оған «қиын тиеді» және ол көп ұзамай қайта дезертирлік жасайды. Азамат соғысының соңында ол бейбіт өмірге оралады. «Насби хаттары», сол кездегі басқа юмористтер қолданған жартылай сауатты орфографияда жазылған болса да, ирониялық көркем шығарманың күрделі туындысы болып табылады. Олар Одақ мүддесін қолдау үшін жазылған; «Насби» өте жағымсыз кейіпкер ретінде бейнеленген – ең жоғары оппортунист, фанатик, жұмыстан қашатын, көбінесе жартылай мас және пошта шеберінің лауазымын алу үшін кез келген нәрсені істеуге дайын. (Локктың әкесі Нью-Йорк штатындағы Вергильде пошта шебері болып қызмет еткен.) Хаттар жазылған кезде пошта шебері лауазымы саяси жеміс болды, ол аз немесе ешқандай жұмыс істемей тұрып, кепілдік берілген федералды жалақыны ұсынды. Эндрю Джонсоннан «Пост Орфис» алғанға дейін Насби, жұмыс істегенде көбінесе дін қызметкері болып жұмыс істеді. Оның сүйікті библейлік мәтіндері, таңқаларлық емес, оңтүстік дін қызметкерлері құлдықтың Киелі кітаппен бекітілгенін «дәлелдеу» үшін қолданған мәтіндер еді. Авраам Линкольн «Насби хаттарын» жақсы көріп, оларды жиі келтіретін. Линкольн: «Егер ол маған өз талантын сыйласа, мен оның орнымен ауысып кетемін!» деген сөздері айтылған. Азамат соғысынан кейін Насби қайта құру туралы жазды. Ол бірнеше жерде тұрды, ең бастысы – «Конфедераттардың X жол торабы, Кентукки штатында», бос, вискиге құмар, бұрынғы конфедераттарға толы, сондай-ақ еңбекқор, адал адамдарға толы, керемет кездейсоқтықпен барлығы республикашыл болатын ойдан шығарылған қала. Ол жиі саяхаттап, кейде ерікті түрде емес (Насбидің ешқашан қайтармайтын ақшаны қарызға алуы және жергілікті салон шоттарын толтыруы оны жиі жақтырмас еді) және күннің мәселелеріне пікір білдіруді жалғастырды. Локк өмірінің соңына жақында «Насби хаттарын» тоқтатты, себебі уақыт өзгерді және Насби енді өзекті болмады. Олардың жартылай сауатты орфографиясы қазіргі оқырмандарды жиі ыңғайсыздыққа түсірсе де, оны «Насби» кейіпкерін сипаттаудың бір бөлігі деп қарастыруға болады. Хаттардың бірнеше жинағы кітап түрінде жарық көрді, кейбіреулерін Локктің досы және саяси одақтасы Томас Наст суреттеді.
Locke's most famous works, the "Nasby Letters", were written in the character of, and over the signature of "Rev. Petroleum V(esuvius) Nasby", a Copperhead and Democrat. They have been described as "the Civil War written in sulphuric acid". Locke's fictional alter ego, Nasby, loudly champions the cause of the Confederate States of America from Secession onward, but does little to actively help it. After being conscripted into the Union Army he deserts to the Confederates, joining the fictional "Pelican Brigade". However, he finds life in the Confederate Army "tite nippin" and soon deserts again. By the end of the Civil War he is back in civilian life. The Nasby Letters, although written in the semi literate spelling used by other humorists of the time, were a sophisticated work of ironic fiction. They were consciously intended to rally support for the Union cause; "Nasby" himself was portrayed as a thoroughly detestable character – a supreme opportunist, bigoted, work shy, often half drunk, and willing to say or do anything to get a Postmaster's job. (Locke's own father had served as Postmaster of Virgil, New York.) At the time the Letters were written, postmaster positions were political plums, offering a guaranteed federal salary for little or no real work. Until the glorious day when he received a "Post Orfis" from Andrew Johnson, Nasby worked, when he worked, most frequently as a preacher. His favorite biblical texts, unsurprisingly, were the ones that were used by Southern ministers to "prove" that slavery was ordained by the Bible. Abraham Lincoln loved the Nasby Letters, quoting them frequently. Lincoln is reported to have said, "I intend to tell him if he will communicate his talent to me, I will swap places with him!" After the Civil War, Nasby wrote about Reconstruction. He settled in several different places, most notably "Confedrit X Roads, is in the Stait of Kentucky", a fictional town full of idle, whiskey loving, scrounging ex Confederates, and a few hard working, decent folk, who by an amazing coincidence were all strong Republicans. He traveled frequently, sometimes not entirely voluntarily (Nasby's habit of borrowing money he never repaid, and running up tabs at the local saloon often made him unpopular) and continued to comment on the issues of the day. Locke discontinued the Nasby Letters a few years before his death, since the times had changed and Nasby was no longer topical. While the semi literate spelling in which they are written has often discouraged modern readers, it can also be seen as a point of characterizing "Nasby". Several collections of the Letters came out in book form, some illustrated by Thomas Nast, who was a friend and political ally of Locke.
Өлім
Локк 1888 жылдың 15 ақпанында Толедо қаласында қайтыс болды.