Кіріспе

Американдық сағатшы The Waltham Watch Company, сондай-ақ American Waltham Watch Co. және American Watch Co. аттарымен де белгілі болды. 1850 және 1957 жылдар аралығында АҚШ-та бұл компания шамамен 40 миллион сағат, сағаттар, жылдамдық өлшегіштер, компастар, уақытты кешіктіретін қондырғылар және басқа да дәлдік аспаптарын өндірді. Компанияның 19 ғасырдағы тарихи өндіріс орындары Массачусетс штатының Уолтем қаласында американдық Waltham сағат компаниясының тарихи ауданы ретінде сақталған. Компания бірнеше рет банкротқа ұшырап, жаңа иелікке көшіп, қайта іске қосылды, қазіргі күні де Waltham деген атпен сағаттар мен сағаттар шығарылып, сатылуда.

Алғашқы жылдары, 1849 - 1857 жылдар

1850 жылға дейін Америкадағы сағаттар көбінесе Англиядан немесе Швейцариядан жеткізілді. Waltham Watch Company компаниясының идеясы сағатшы Аарон Луфкин Деннисонға тиесілі болды. Деннисон 1812 жылы Мэн штатында туған аяқ киім шеберінің ұлы еді. Ол жас кезінде үш жыл зергердің шәкірті болып жұмыс істеді және 1833 жылы Бостонға келді. XIX ғасырдың бірінші ширегінде АҚШ-та сағаттарды жаппай өндіру қолөнерден зауыттық өндіріске көшті. Алға көреген Деннисон осы қағидалар мен техникаларды қалта сағаттарын жасауға қолдануды үміттенеді. 1849 жылы Деннисон Бостондық сағат және таразы жасаушы Эдвард Ховардқа жүгінді. Ховард бастапқыда локомотивтер құрастыруды жоспарлаған, бірақ оның орнына Деннисонмен бірге сағат жасау бизнесіне кірісті. Деннисон мен Ховардқа компанияны құруда тәжірибелі өндірісші Дэвид П. Дэвис және қаржылай қолдау көрсеткен Сэмюэл Кертис қосылды. Арнайы жабдықтар жобаланып, күнделікті операциялардың ағыны жетілдірілді. Кейінірек компания тарихының бірі: "Фирма сағат жасау саласында жақсы білімді және жаңа әдістерді сынауға дайын білікті қызметкерлерді тартты", - деп жазды. 1856 жылдың үшінші тоқсанында экономикалық дағдарыс күшейгенде жағдай одан әрі нашарлады.

Азамат соғысы кезеңі, 1857-1865 жылдар

Жаңа иесі Ройал Роббинс – тәжірибелі Нью-Йорк сағат импорттаушысы болды, ол ағасы Генри Ашер Роббинс және Дэниел Ф. Апплтонмен серіктестік құрып, Waltham сағат операциясын табысты етуге тырысты. Осы үштік мүшенің барлығы сағат сату және зергерлік тауары саудасында кең тәжірибеге ие болды. Компанияны басқару салмақты және сақтықпен жүргізілді, 1857 жылғы экономикалық дағдарыстан мүжілсіз өтті. 1861 жылы Америка Азамат соғысына қадам басқанда, сағаттарға деген сұраныс күрт өсті, әсіресе сарбаздар жеке қолданулары үшін қолжетімді бағада сағат алуға ынта білдірді.

Өсу кезеңі, 1866 - 1906 жылдар

Азамат соғысынан кейін компания Солтүстік Америка және басқа елдердегі түрлі теміржолдарға теміржол хронометрлерін сүйемелдеуші бас жеткізушіге айналды. 1876 жылы компания алғашқы автоматты бұранда жасау машиналарын көрсетті және Филадельфиядағы 100 жылдық көрмеде өткен сағаттардың дәлдігі байқауында алғашқы алтын медальді жеңіп алды. 1885 жылы компанияның атауы American Waltham Watch Company (AWWCo) болып өзгертілді.

Құлдырау, әртараптандыру және қайта құру, 1907-1922 жылдар

Уолтамның табыстылығына 1907 жылғы үрейдің әсері зор болды, бұл сату мен табыстың күрт төмендеуіне алып келді. Бұл құлдырау тек тоқтамады, керісінше 1908 және 1909 жылдары күшейіп, Ройал Роббинстің ұлдары компаниядағы үлестерін мүмкіндігінше жасырын түрде сатуға мәжбүр болды. Ағалар әкелерінен мұрагерлік алған Уолтхам акцияларының көбін сатты. Компания барлық өнімді 6% комиссиямен өткізуге келісімшарт жасасқан тәуелсіз көтерме сауда бөлімі болды. Компания директорлар кеңесінің төрт мүшесі отставкаға кетті және жаңа директорлар тағайындалды. Экономия шарасы ретінде вице-президент лауазымы қысқартылды және атқарушы жалақы жаңа басқарма көпшілігімен жалпы қысқартылды. Компания басқару құрамына жаңа күш беруге тырысылды, бірақ бұл өзгеріс шектеулі табысқа жетті, себебі бұрынғы артықшылықты және жайсыз атқарушы бюрократияны таратуға ұмтылыс жасалды. Компания өнімді әртараптандыруға тырысты. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуынан кейін Еуропадағы үлкен сұранысты көріп, Уолтхам 1915 жылы артиллериялық снарядтардың жарылуын бақылау үшін механикалық уақыт фитильдерін, сондай-ақ 1916 жылы автомобиль жылдамдық өлшегіштерін және 1917 жылы қан қысымын өлшегіштерін шығаруға кірісті. Көтерме сауда енді сырттан тартпалды, ал компания ішінде жүзеге асырылды. Уолтхам ауыр артиллериядан атылған соққыны сіңіре алатын уақытты өлшеу құрылымын әзірлеу және жетілдіруге көп уақыт пен күш жұмсады, нәтижесінде дәстүрлі сағаттарды жобалау және өндіру қабілеті төмендеді. 1917 жылға қарай американдық экономика гүлденіп, сағаттарға сұраныс жоғары болды, бірақ Уолтхам толық қуатпен жұмыс істеді, АҚШ Соғыс министрлігі артиллериялық фитильдердің өндірісін арттыруға шақырды. Ұзақ мерзімде Уолтхам әскери келісімшарттарға баса назар аударғандықтан өркендеді, 1915 және 1918 жылдар аралығында сату көлемі екі есеге жуық өсті, ал табыс 156% -ға өсті. Алайда, әскери келісімшарттардан түскен оңай ақша бір тарихшы сипаттаған "шектен тыс ысырапшылық, өте тиімсіздік және бизнестің алдын ала көрегендігінің болмауы" дәуірін жапты. Соғыс аяқталғаннан кейін 1920-1921 жылдардағы депрессия болды, ол әскери және тұтынушылық сатылымдарды құрғатты. Уолтхам – үйлестіру мен ынтымақтастыққа ең аз назар аударылатын, су өткізбейтін бөлімдерге бөлінген алып құрылыс еді. Компания басшылығы жалдаған кеңесшілер тобы компания ішінде 25 бәсекелес бөлім бар екенін анықтады, "әрбір бригадир өз бөлімін дербес зауыт сияқты басқарды", өндірісін өзі анықтап, өзі персоналды жұмысқа алды. Компанияда адам саны тым көп болды, кеңесші инженерлер қазіргі уақытта 4000 адам тиімді пайдаланылған 2000 жұмысшының істей алатын жұмысын атқарып жатқанын көрсетті. 1921 жылы бағалардың төмендеуімен банктер несие саясатын күшейтті. Несие беруші банктер Уолтхамның несиелері ағымдағы активтермен жеткілікті түрде қамтамасыз етілмегенін түсінді. Уолтхамның сыртқы қаржыгерлері несиелерді толығымен тоқтату Уолтхамды өтімділікке түсіріп, бастапқы несиелерін өтеусіз қалдыруы мүмкін деп уайымдады. Келіссөздер басталды, онда несие берушілер Уолтхамның басқаруын өздерінің тікелей бақылауына алуды талап етті. Уолтхамның басқаруын құзыретсіз деп санаған Бостонның Бірінші Ұлттық банкі және басқа несие берушілер 1921 жылдың соңында компанияны тиімді бақылауға алды, олардың өздерінің директорларының бірі, Массачусетс штатының Фичбург қаласынан Гиффорд К. Саймондсты жаңа бас атқарушы директор ретінде таңдады. Саймондс сағат бизнесін үйренуге бел буды, зауыттың барлық бөлімдеріне барып, тұтынушылардың қалауын және күтуін білу үшін үш ай бойы сауда кеңсесінде жұмыс істеді. Банкирлер, акционерлер, менеджерлер және жұмысшылар сияқты бекінген мүдделі топтарға қарсы әрекет ету еркіндігі үшін күресіп, Саймондс тәртіпті қалыптастыруға, өндіріс процесін жеделдетуге және артық жұмысшыларды жұмыстан босатуға тырысты, жалақыны 1000 адамға қысқарды. Ол сатылмаған тауарлар компанияның кітаптарында тым жоғары бағаланғанын сенді, бұл активтерді 3 миллион долларға төмендетуге және сатылмаған тауарларды нарыққа тастауға әкелді. Пайдаларды қысқартып, өндіріс нормаларын жеделдетіп, Саймондс өндіріс шығындарын 25% -ға төмендетуге және 1923 жылдың қаңтарына дейін компанияның 800 000 долларын жоюға қол жеткізді. Бұл қиындыққа тап болған несие берушілерге жеткіліксіз болды, ал 1923 жылдың ақпан айында несие берушілер жаңа андер...

1923 - 1940 жылдардағы қол сағаттары

Уолтам 1923 жылы Kidder, Peabody & Co. инвестициялық фирмасының басшылығымен синдикат тарапынан қайта ұйымдастырылды. Kidder, Peabody қатаң сауда жүргізіп, екі деңгейлі қаржылық реформаны күштеп өткізді. Оған сәйкес, артықшылықты акцияларды сатып алуға жаңа қаражат салуға дайын үлкен инвесторлар ескі жалпы акцияларын жаңа шығарылған жалпы акцияларға 10 акцияға 9-дың есебімен айырбастау мүмкіндігіне ие болды. Осы қаржылық мүмкіндік алған инвесторлар ескі, пайызы төленетін артықшылықты акцияларын жаңа акцияларға 10 акцияға 8-дің есебімен ауыстыра алды. Қайта құрудың бір бөлігі ретінде харизматикалық жаңа бас директор Фредерик Дюмен келді. Ол 1923 жылдың ақпан айында Уолтамға жаңа басшылықты жүргізу үшін келді. Бұрынғы «ұсақ шеберханалардың үлкен жиынтығы» біріктірілді, ал өндіріс көбірек саудаға жарамды өнімдерге бағытталды. Компанияның қарызы өтелді. Бұл реформа табысты болды, нәтижесінде Уолтам акцияларының құны айтарлықтай өсті, бұл компанияның несиелік жүктемесін жеңілдетті. Шеберлер өз бөлімдерін толық қуатпен жұмыс істеуге мәжбүр етті, өндірілген компоненттерге нақты сұраныс болмаса да, бұл әшекейлер, майлау майы, болат және латунь өнімдерінің артық қор жиналуына әкелді, ал басқа компоненттер жетіспеді. Кейбір тауарлар соншалықты көп өндірілді, олардың қоры 20 жыл немесе одан да көпке жететіні болжалды. Компания жоғары сапалы қалта сағаттарын өндіруге бағытталды. Бәсекелестік күшейді, қарсыластары Elgin және Hamilton капиталдарын арттырып, өндіріс орындарын жаңғыртты, ал Швейцариядан импорт 1913 және 1920 жылдар аралығында шамамен 500% өсті. 1922 жылғы экономикалық жағдай Уолтамды артта қалдырды, өндіріс орындарының үштен екісі бос тұрды. Жеке хатшылар қысқартылып, олардың орнына кішігірім хатшылық кеңсесі құрылды. Офис және фабрика қызметкерлерінің жалақысын жалпы түрде төмендетуге тырыспады, бірақ компанияның тиімсіз жоспарлау және есеп айыру бюрократиясын ықшамдау мақсатында штатты қысқарту және қайта ұйымдастыру арқылы жалпы жалақы төлемі азайтылды. Бұл өзгеріс үлкен тәуекелмен байланысты болды, өйткені Уолтам сәнді қалта сағаттары нарығында басымдық танытты және өнімді жаңарту және модернизациялау үшін қажетті дизайнерлер мен құрал жасаушылардың жетіспеушілігіне тап болды. Американдық фабрика өндірісі швейцариялықтардың төменгі орташа жалақымен өндірілетін, мұқият жасалған және сапалы өнімге бейімделе ала ма деген күмән де болды. Дюмен сонымен қатар Уолтамның баға саясатына қарсы шықты, ол бұрын нарық жағдайларына байланысты, бағаны мүмкіндігінше жоғары деңгейге жеткізу үшін өзгеріп отыратын.

1924 жылғы сағатшылар ереуілі

1924 жылы компания табыстылығын арттыру мақсатымен жалақыны 10-40% аралығында қысқартуға мәжбүр болды. Бұл, түсінікті болжам бойынша, Уолтхэм жұмысшыларының наразылығын тудырды. 1924 жылдың 11 тамызында аяқтау бөліміндегі 75 жұмысшы жалақының 10%-ға төмендетілетіні туралы хабарды естіп, жұмысты тоқтатты. Ереуілшілдердің қатары кеңейді, келесі күні, жаңа жалақы ережесінің күшіне енуі тиіс болған күні, аяқтау және жинақтау бөлімдерінен 200-ге жуық жұмысшы жұмысқа келмеді. Үш күн ішінде Уолтхэм зауытының барлық бөлімдері жұмыс тоқтатуға қатысты, бұл компанияның 70 жылдан астам тарихындағы тұңғыш оқиға болды. Ереуіл барысында Уолтхэмдегі бұрынғы бөлімдік жұмысшылар ұйымдары таратылып, «Сағатшыларды қорғау қауымдастығы» деген жаңа ұйым құрылды. Бұл жаңа кәсіподақтың Америка Еңбек Федерациясына қосылуы күтілуде. Екінші аптада кеңсе қызметкерлері мен стенографистер наразылық білдіріп ереуілге қосылды, бұл Уолтхэм зауытының жұмысын тоқтатты. Тамыз айының соңында тараптар жалақы мәселесінде келісімге келе алмады. Көшпенді жұмысшылар қаладан шығып, Уолтхэмнің ірі бәсекелестерімен жұмыс іздеу үшін Иллинойс штатындағы Эльгин қаласына немесе Пенсильвания штатындағы Ланкастер қаласына баруға мәжбүр болды. Қыркүйек айында кәсіподақ аптасына 40 доллардан астам жалақы алатын ерлер мен 20 доллардан астам жалақы алатын әйелдер үшін жалақыны төмендетуді қабылдады, бұл ең төмен жалақы алатын жұмысшыларды қысқартудан босататын шара болды. Компанияның келісімі күтілуде, сондай-ақ 27 қыркүйекте мерекелік шара ұйымдастырылды. Бірақ компанияның келісім-шартты қабылдамауы және жалпы жалақыны 7,5%-ға төмендету туралы қарсы ұсыныс жасауы туралы хабар келгеннен кейін, той көтеріліске айналып, мыңдаған адамдар компания қақпасына шабуыл жасады. Полиция шабуылды тоқтатып, ертеңгі сағатта тәртіп орнатты. Полиция күштерінің демалысы тоқтатылып, тәртіпсіздіктердің алдын алу үшін қала көшелеріндегі полиция саны арттырылды. Бұл ұсыныс ешкімді қанағаттандырмады, Уолтхэм басшылығы 10%-ға жалпы төмендету туралы ұсынысынан мойын бұрмады, ал ереуілшілер кеңестің баяндамасын қолдамайтын жаппай митингі өткізді. Компания жаңадан жұмысқа алынған адамдарды пайдалану арқылы жұмысын жалғастыра алды, ал ереуіл 1924 жылдың соңына дейін жалғасты.

Екінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі кезең, 1941-1955

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уолтам американдық әскерилердің маңызды мердігері болды, ол әскери қызметшілер үшін сағаттар және әскери қару-жарақтарға арналған уақыт өлшеу құрылғыларын, мысалы, бомбалар мен торпедаларды өндірді. Компанияның Уолтам, Массачусетс штатындағы зауыты толығымен әскери өндіріске көшірілді. Соғыстан кейінгі жылдар Уолтхамға қиын болды. 1945 жылы 211 200 доллар таза пайда тапқан компания, 1946 жылы 411 400 долларлық зор шығынға ұшырады, осылайша компанияның ұзақ жылдар бойы зиян көру кезеңі басталды. Америка нарығына төмен бағалы швейцариялық сағаттардың көптеп енуі компанияның ауыр экономикалық жағдайына себепкер болды. 1950 жылдың 3 ақпанында Уолтамның Массачусетс штатындағы тарихи зауыты жабылып, 1200 жұмысшы жұмыссыз қалды. 1951 жылдың 1 мамырына дейін компанияның қарызының бір бөлігін өтеу үшін тағы 250 000 доллар төленді. Сонымен қатар, компанияның қамқорлары қорғаныс саласындағы бірнеше келісімшарттар жасауға қол жеткізді, жаңа келісімшарттар жасау мүмкіндігі де болды, бұл федералдық банкрот судьясы Джордж С. Суиниді компанияның қайта ұйымдастыру жоспарын бекітуге итерді. Бұл көрсеткіш 1950 жылғы көрсеткіштермен салыстырғанда өте жақсы болды, онда 430 000 долларлық шығын тіркелді. Бұл Корей соғысының жылдарымен сәйкес келді, сол кезде американдық әскери шығындар кеңейді, оған дәл уақыт өлшеу құрылғыларына және әскерлерге арналған сағаттарға келісімшарттар кірді. Қайта ұйымдастырылған Уолтам сағат өндірісін қайта бастады, 1952 жылдың 1 қаңтарына қарай 700 адам, ал сол жазда 800 адам жұмыс істеді. Қамқорлар швейцариялық механизмдерді импорттау және оларға баж салығы төлеу отандық өндірістен арзан екенін мәлімдеді. Waltham Watch өзгеріп жатқан нарықта дамуын жалғастырды, 1953 жылдың бірінші жартысында өткен жылмен салыстырғанда сатылым 35% өсті, ал Уолтам зауытында жұмыс істейтін адамдардың саны 1000-ға жетті. Бұл өсім тек әскери уақыт өлшеу құрылғыларымен ғана шектелмеді; компанияның негізгі өнімі – сағаттардың сатылымы 1952 жылмен салыстырғанда 30% артты. Импортталатын асыл тастармен жасалған сағаттарға баж салығы 50%-ға дейін өсірілді.

Билік аралығы, 1955-1957 жылдар

Енді сот бақылауындағы қайта ұйымдастырудан босатылып, болашақты болжай білгендей, 1955 жылдың шілдесінде «Уолтхам Уоч Компаниясының» бақылау үлесі Лос-Анджелестің «Bellanca Aircraft Corporation» компаниясына сатылды. Жаңа сатып алушыны «Уолтхамның» жылдамдық өлкіштері мен аспаптар бөлімі қызықтырды және компанияның қолдағы сағаттар қорынан құтылу ниетін, сондай-ақ сағат жасау бөлімін жекелендіруді дереу жариялады. Компанияның өзі 1955 жылдың ақпанында Сидней Альбертке тиесілі, негізінен резеңке өнеркәсібінде қолданылатын машина жасаушы «S. L. Albert & Son» компаниясымен сатып алынған болатын. Бостондық газеттің тілшісі Джон Харриман бұл өзгеріске қуаныш білдіріп, былай деп жазды: «Уолтхам өте бәсекелестікке толы сағаттар саласында маңызды емес өндірушіге айналды. Енді ол толығымен электроника мен дәлдік аспаптарына, яғни осы аймақтағы ең қарқынды дамитын салаға, өз жұмысы үшін ешқандай өкініш білдірмейтін басқарушыларға беріледі». Бұл Альбертке тиесілі «Уолтхэм» акцияларын қайта айналымға енгізіп, жаңа сатып алуға мүмкіндік жасады. Осы орайда, 1956 жылдың мамырында «Уолтхам» басшылығы Чикагодағы «Hallmark Watch Corporation» компаниясын өнімді сату бойынша эксклюзивті көтерме дистрибьютор етіп тағайындады. Бұл келісім алдағы айларда маңызды болып көрінді, өйткені «Уолтхамның» дәлдік аспаптары мен сағаттар бөлімдері өздерінің жеке жолдарына түсті. 1956 жылдың күзінде, белгілі брокерден 322 700 «Уолтхам» акциясын сатып алып, компанияның жұмысын басқару құқығын алған динамикалық сағат сатушысы Джозеф Акслер басқаратын жаңа басқару тобы құрылды. Электроника өнімдерінен бас тартқан жаңа басшылар «Уолтхэмді» сағат өнеркәсібіндегі лайықты орнына қайтаруға уәде берді. 1957 жылдың шілдесінде акционерлер компанияның атауын «Waltham Precision Instruments Company» деп өзгертуге келісіп, «Delaware» штатында «Waltham Watch Company» еншілес компаниясын құру туралы шешім қабылдады.

Чикагоның Уолтем, 1958-1967 жылдар

1958 жылдың қаңтарында Акслер басқарған Waltham Watch Co. және Чикагодағы Hallmark Watch Co. арасында келісім жасалды, бұл соңғысына импортталған компоненттерден сағаттарды Waltham атауымен құрастыруға рұқсат берді. Waltham бұл келісімді «көп миллион долларлық лицензиялық келісім» деп сипаттады. Hallmark компаниясының қызметкерлері жаңадан құрылған Waltham-те ұқсас лауазымдарға ие болды. Басқарма төрағасы Гарольд Б. «Гарри» Аронсон, Бен Коул және Моррис Драфт – барлығы бұрынғы Hallmark қызметкерлері болды. Чикаголық адвокат Сеймур Ради 1957 жылдан бастап 1966 жылдың желтоқсанында қайтыс болғанға дейін компанияның вице-президенті және бас кеңесшісі қызметін атқарды. 1959 жылдың соңында Аарон Торн, бұрынғы Benrus Watch Company компаниясының Батыс аймақтық сату менеджері, Лос-Анджелестегі кеңседен жұмыс істейтін вице-президент ретінде тағайындалды. Торн АҚШ-тың батыс бөлігі мен Азияға сатуды қадағалады. Жаңа компания өзінің штаб-пәтерін Массачусетс штатынан Чикагоға көшірді. Компанияның бизнес-моделінде маңызды өзгеріс болды – франчайзингті дистрибьюторларға көшу. Олар жергілікті дәріханаларға, аппараттық дүкендерге және тұрмыстық техника дүкендеріне орналастырылатын витриналар мен тауарлар үшін компанияға шамамен 1200 доллар төлейтін болды. Бұл жобаны жариялау үшін бүкіл ел бойынша жүздеген газет жарнамалары жарияланды, жобаның штаб-пәтері Нью-Йоркте Time Industries деген атпен орналасқан. Франчайзилер осы витриналарда тауар қорын сақтауға және олар орналасқан бизнес иелерімен кірісті бөлісуге міндетті болды. Бұл өзгеріс төмен сегменттегі, қолжетімді бағадағы өнімдерге басымдық беруді білдірді. Жаңа компания өзінің танымал және беделді атауын басқаларға лицензиялауға да кірісті. 1963 жылдың күзінде Waltham Чикагодағы Samson Company компаниясымен лицензиялық келісімге қол қойды, бұл келісім бойынша Waltham логотипі бар транзисторлық радио және таспа магнитофондарын өндіруге рұқсат берілді. Сағаттың күрделі механизмдерін шығару АҚШ-тан шығарылды. 1962 жылдың жазында Waltham Швейцарияның Нойшатель қаласында жаңа зауыт ашты, ол айына 100 000 сағат механизмін өндіруге арналған. Компания 1960 жылдар бойы Федералдық сауда комиссиясының қатаң бақылауында болды, оны сағаттардағы тастардың санын дұрыс емес көрсетуде, тауарларға нақты бағамен байланысы жоқ, жоғары бағалармен таңбалауда және жаңа компанияның шығу елін және бұрынғы Waltham Watch Co. компаниясымен байланысын бұрмалауда айыптады. Компания осы шағымдарға жауап ретінде жарнамалық және таңбалық саясатын өзгертуге мәжбүр болды. Waltham Чикаго кезеңінде өте табысты кәсіпорын болды, жалпы сату 1962 жылы шамамен 10,5 миллион доллардан 1963 жылы 12,1 миллион долларға дейін өсті, ал таза табыс 70% -ға артты. Тиімділіктің жақсаруы және жалпы маржаның жоғарылауы пайдалылықтың өсуіне ықпал етті. 1964 жылы сату мен пайда қайтадан өсті, жалпы сату 13,3 миллион долларға жетті, ал таза табыс тағы 35% -ға артты. Waltham 1967 жылы АҚШ-та 200 000 данадан астам сатылған суға түсу сағаттарын шығарушы болып көзге түсті. Компания 5 барлық қолмен оралатын модельді 50 долларға, ал сәнді нұсқасын, нағыз дайверлерге арналған 300 футқа дейін жақсы, 120 долларға сатты.

1968 жылдан 1980 жылға дейін жаңа швейцариялық иелікке сатылу

1968 жылдың наурыз айында Waltham президенті Гарри Аронсон Invicta Watch Co. басқаратын швейцариялық топтың Waltham компаниясын сатып алуға принцип бойынша келіскенін хабарлады. 1968 жылдың қыркүйегінде Waltham компаниясының бір акциясын 16 доллардан сатып алу туралы ресми ұсыныс жарияланды. Сатып алушы – Invicta Watch Company (Швейцарияның Ла-Шо-де-Фон қаласы) басқаратын, сондай-ақ H. Sandoz & Co. (Ла-Шо-де-Фон) және Degoumois & Co. (Неушатель, Швейцария) компанияларын қамтитын, Делавэр штатында тіркелген Iseca компаниясы болды. Iseca 283 976 акция сатып алды, оның 151 819-ы компания президенті Гарри Б. Аронсон басқаратын топқа тиесілі болды. Сондай-ақ, Invicta компаниясына бірнеше Waltham сағаттары жеткізілді. Сол жылдары Waltham компаниясы Invicta үшін арнайы сағаттар желісін шығара бастады. Бұл желі “Invicta by Waltham” деп аталды. Кейбір сағаттардың циферблатында Invicta және Waltham есімдері бірге көрсетілген. Ал басқаларында Waltham компаниясы Invicta үшін өндіргенін көрсету үшін тек “W” әрпі ғана болды. Кейін, 1970 жылдары Waltham компаниясы Société des Garde Temps SA (SGT) федерациясына, басқа швейцариялық арзан сағаттар өндірушілерімен біріктірілді. Бұл бірігуден кейін Жорж Дидишейм Waltham компаниясының директорлар кеңесінің төрағасы болып қалды. Төмен бағада сағаттар өндіруге баса назар аударғаннан кейін сату көлемі артып, 1968 мен 1975 жылдар арасында сатылған сағаттардың саны екі есеге өсіп, жылына 1 миллионнан астам данаға жетті. Waltham бренді жапондық Heiwado & Co. компаниясымен сатып алынып, көп ұзамай Жапониядағы ең танымал брендтердің біріне айналды. 2011 жылы Waltham International SA компаниясының басым үлесі итальян-американдық кәсіпкер Антонио ДиБенедеттоға сатылды. Үлгілер, санаттар және байқалған сағаттардың сипаттамалары. Waltham Watch Company мұрағаты Гарвард университетінің Гарвард бизнес мектебі кітапханасының Бейкер арнайы жинақтар бөлімінде сақталады. 1854 жылдан 1929 жылға дейінгі компания кітаптарын қамтитын материал 52 архивтік қорапта, жалпы 111 сызықтық фут көлемде сақталған.