Кіріспе
Ирландиялық драматург және ақын Хью Келли (1739 – 3 ақпан 1777) – ирландиялық драматург және ақын. 1760-шы жылдардан бастап ол британ үкіметінің үгітшісі болып жұмыс істеді, оппозиция мүшелеріне қарсы шабуыл жасады. 1760 жылы Лондонға жұмыс істеуге келгеннен кейін, ол көп ұзамай жазушылыққа көшті және журналист ретінде өмір сүрді. 1766 жылы актерлік кәсіп туралы ұзақ поэмасын "Теспис" деп жариялады, ол оған кең назар аударды. Ол бұл жетістігін 1767 жылы "Магдалинаның естеліктері" романымен жалғастырды. Соңында ол "Жалған нәзіктік" және "Ақылға кеңес" сияқты сахналық пьесаларымен танылды.
Hugh Kelly (1739 – 3 February 1777) was an Irish dramatist and poet. From the 1760s he was employed as a propagandist for the British government, attacking members of the Opposition. After arriving in London in 1760 to work as a staymaker, he soon turned to become a writer and made a living as a journalist. In 1766 he published Thespis, a long poem about the acting profession, which gained him wide attention. He followed up this success with the novel Memoirs of a Magdalen in 1767. He ultimately became known for his stage plays such as False Delicacy and A Word to the Wise.
Ерте өмір
Дублиндік сарай иесінің ұлы Хью Келли Керри графтығының Килларни қаласында дүниеге келді. Ол жақсы білім алды, бірақ әкесінің қаржылық қиындықтарына байланысты оқуын тоқтатуға мәжбүр болды. Ол корсетшінің шәкірті болды және 1760 жылы Лондонға барып, біраз уақыт өз мамандығы бойынша жұмыс істеді, бірақ онша сәттілікке жете алмады, содан кейін адвокаттың кеңселік қызметкері болды. Ол түрлі газеттерге материалдар жазды және кітап сатушылар үшін памфлеттер дайындады. Оның ерте өмірінің көп бөлігі әлі де нақты емес және оның замандастарының әңгімелеріне негізделген.
Алғашқы табысы
1766 жылы ол анонимді түрде «Теспис; немесе Дрюри Лейн театрының басты актерлерінің қасиеттеріне жасалған сынды зерттеу» атты поэманы жариялады. Бұл поэмада қазіргі заманғы басты актерлер мен актрисаларға қатысты өткір шабуылдар бар, және ол батырлық дистихтермен жазылған. Алайда, поэма Дэвид Гаррикке арналған мақтау сөзбен басталады, сондай-ақ жазушының достарына артық мақтау айтылады. Бұл сатираның бір бөлігі Черчилльдің «Россиада» шығармасынан шабыттанды, бірақ оның сын-пікірлері жеке пікірлерге және ұнатпаушылыққа негізделгені анық. 1767 жылы ол Ковент-Гарден актерлеріне арналған, аздап жұмсақ тонды екінші бөлімін шығарды. Бұл бөлімде Мэри Уилфордтың (кейін Мэри Булкли) «кемшіліксіз дене бітімімен жарылқаны» сияқты шынайы мақтаулар да бар. 1767 жылы ол «Магдаленаның естеліктері» атты романын жариялады, ол үлкен сәттілікке ие болды. Сол жылы сахнаға қойылған Уильям Кенриктің «Жесір әйел» пьесасы негізінен осы романға негізделген.
Жалған нәзіктік
Оның алғашқы пьесасы, "Жалған нәзік" комедиясы, қара сөзбен жазылған, 1768 жылдың 23 қаңтарында Гаррик "Друри Лейн" театрында Оливер Голдсмиттің "Жақсы мінезді адам" пьесасымен бәсекелесу мақсатымен қойылды, және бұл мақсатына жете алды. Бұл – моральдық және сезімтал комедия, Гаррик прологында оны іс арқылы айтылатын уағыз деп сипаттады. Сэмюэл Джонсон оны кейіпкерлерден мүлдем құрған деп айтса да, ол өте танымал болды. Ол бірнеше тілге аударылды, ал француз және португал тілдеріндегі нұсқалары Париж мен Лиссабонда көп көрермен жинады.
Журналистика және саясат
Келли лорд Норттың жалақысымен жұмыс істейтін журналист болғандықтан, радикалдық журналист және саясаткер Джон Уилкстің қолдаушылары оны жек көретін, әсіресе "The Public Ledger" газетінің редакторы ретінде. Оның "Теспис" атты туындысы да оған көптеген жау жаратты; ал Китти Клайв оның пьесаларында ойнаудан бас тартты.
Кейінгі пьесалары
Оның екінші комедиясы "А Word to the Wise" (Дрюри Лейн, 3 наурыз 1770 ж.) қойылымы театрда тәртіпсіздікке әкеп соқты, екінші көрсетілімде де қайталанды, сондықтан пьесадан бас тартуға тура келді. Сент-Джорджс-Филдтегі соңғы қақтығыста Уилкстің жақтастарына күш қолдану арқылы үкіметті қорғаған Келлиге қатысты наразылық әлі де сарқылмаған еді. Оның өзге пьесалары: "Клементина" (Ковент-Гарден, 23 ақпан 1771), жас американдық дін қызметкерінің туындысы ретінде таныстырылған бос өлеңдегі трагедия, Вилкиттердің қарсылығын болдырмау үшін; "Әйелдер мектебі" (Дрюри Лейн, 11 желтоқсан 1773), майордың (кейіннен сэр Уильям) Аддингтонның еңбегі деп жарияланған прозалық комедия; екі актілік пьеса, "Бір сағаттың романсы" (Ковент-Гарден, 2 желтоқсан 1774), Мармонтельдің "L'amitié à l'épreuve" ертегісінен бейімделген; және сәтсіз аяқталған комедия, "Ақылды адам" (Ковент-Гарден, 9 ақпан 1776).
Адвокат
1774 жылы ол Мидл Темплде адвокаттыққа қабылданды және әдебиеттен бас тартуға ниеттенді. Бірақ жаңа мамандығында сәтсіздікке ұшырап, кедейлікте қайтыс болды. Хью Келлидің еңбектерін қараңыз, оған Автор туралы өмірбаяны қосылған (1778); Женест, Сахна тарихы (163, 263, 269, 308, 399, 457, 517-беттер). "Теспис" пьесасына жауап ретінде жарық көрген памфлеттер: "Анти Теспис" (1767); Луи Стамманың "Келлиадасы" (1767); және Джон Браун Смиттың "Құтқару немесе Теспий қамшысы" (1767). Ол Сэмюэл Беккеттің аяқталмаған "Адам тілектері" атты пьесасында еске алынады.