Фернанду Розас: Тарихшы, саясаткер және күрескер өмірбаяны

Кіріспе

Фернандо Хосе Мендес Росас (18 сәуір 1946 жылы Лиссабонда туған) – португалдық тарихшы, профессор және саясаткер.

Ерте өмір және білім

Росас 1946 жылдың 18 сәуірінде дүниеге келген. Ол Педро Нунес орта мектебінде оқыды, ал 1961 жылы мектептің Португалия Коммунистік партиясы ұйымына қосылды, кейіннен ол партияның белсенді мүшесі болды. Лиссабон университетінің Заң факультетіне түсіп, белсенді күрескер болып қала берді. 1965 жылдың қаңтарында өзінің факультетінің студенттік бірлестігін басқарып жүрген кезде тұтқындалды. "Эстадо Ново" студенттік қарсылық қозғалысының бас кеңесінің ондаған белсенділерін тұтқындады. 1965 жылы сотталып, айыпталды. Ол бір жыл үш ай түзету мекемесінде отырды. Бұл мекемеден шыққан соң тұтқынға алынған саясаткерлерді қолдау қызметімен айналысты. 1968 жылдың мамыр айындағы оқиғалар және сол жылдың тамызында Чехословакияға Совет әскерлерінің кіргені оны Коммунистік партиядан бас тартуға итермеледі. 1968 жылдың соңында өзі құрған Студенттік демократиялық сол қанатқа байланысты топтардың қолдауымен Вьетнам соғысына қарсы Португалиядағы алғашқы қоғамдық наразылыққа қатысты. Ол осы партияның жауапты саясаткері ретінде 1969 жылы Лиссабонда наразылық акциясын ұйымдастырды. Сондай-ақ екінші наразылыққа қатысты (бұл жолы Коимбрада). 1971 жылдың тамызында екінші рет тұтқындалып, ПИДЕ саяси полициясының штаб-пәтеріне жеткізілді. Бірнеше күн бойы ұйқыдан айырылып азапталды, содан кейін режимнің соты оны 14 айға түзету мекемесіне жіберді. Бостандыққа шыққаннан кейін антифашистік қызметке қайта оралды. 1973 жылдың наурыз айында африкалық социалистік саясаткер Амилкар Кабралдың кісі өлтіруіне қатысты айыптау науқанын белсенді түрде қолдады. ПИДЕ оны қайтадан түрмеге қамауға тырысқаннан кейін қашып, 1974 жылдың 25 сәуіріндегі "Гвоздика революциясына" дейін жасырын өмір сүрді. 1979 жылға дейін "Luta Popular" ("Халық күресі") газетінің редакторы болды. Ол осы ұйымды Рамалху Эанеш президенттікке екі рет ұсынды. 1981 жылы Фернандо Росас университетке оралып, журналистикамен кәсіби түрде айналыса бастады. "Diário de Notícias" газетінің тарих бетін және оның мәдени қосымшасын үйлестірді. DN-мен ынтымақтастығы 1992 жылға дейін жалғасты, содан кейін ол "Público" газетінің екі апталық бағанасына қатысты. 1986 жылы қазіргі заман тарихы (19 және 20 ғасырлар) бойынша магистратураны бітірді. Лиссабон университетінің Жаңа гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдар факультетінің доценті болып шақырылды. 1990 жылы философия докторы ғылымын қорғады және қазіргі уақытта Instituto de História Contemporânea (Португалияның қазіргі заман тарих институты) президенті, Марио Соарес қорының тарих консультанты және "História" журналының редакторы болып жұмыс істейді. 1996 жылы Хорхе Сампайоның президенттікке кандидаттығы бойынша саяси комитеттің мүшесі болды. 1999 жылы "Сол блогы" саяси партиясын құруға көмектесті және оның тұрақты комиссиясын басқарады. 2001 жылы "Сол блогының" қолдауымен Республика Президенті лауазымына үміткер болып, дауыстардың 3% -ын алды. 2006 жылы президент Хорхе Сампайо оны "Еркіндік орденінің" командирі етіп тағайындады. Росас 1999 жылдан 2002 жылға дейін Республика Ассамблеясында Лиссабоннан, ал 2005 жылдан 2011 жылға дейін Сетубалдан депутат болды.

Rosas was born on 18 April 1946. He studied at Pedro Nunes secondary school, and in 1961, he joined the school's Portuguese Communist Party organization, a party for which he was later a militant. He entered University of Lisbon's Faculty of Law where he remained an active militant. He was arrested in the repressive wave of January, 1965, while he was directing the student association of his Faculty. The Estado Novo arrested dozens of activists from the main board of student resistance. He was tried and convicted in 1965. He served one year and three months at a correctional facility. As he left this facility he dedicated himself to supporting activities for arrested politicians. The events of May 1968, and the Soviet invasion of Czechoslovakia, in August of the same year, led him to opt for the abandonment of the Communist Party. He participated in Portugal's first public protest against the Vietnam War, supported by sectors that were linked to the Students' Democratic Left Wing, organization which he helped found in late 1968. It was as a politician responsible for this party that he organized the 1969 protests in Lisbon. He also participated in the second protest (this time centred on Coimbra). In August 1971, he was arrested for the second time and taken to the headquarters of the PIDE political police. He was submitted to sleep torture for several days and then the regime's courts convicted him to 14 months at a correctional facility. Upon his release, he returned to anti fascist activism. In March 1973, he actively supported the campaign for the accusation of the murder of African socialist politician Amílcar Cabral. After a renewed attempt by the PIDE to imprison him, he escaped and went "underground" until the Carnation Revolution on 25 April 1974. Up to 1979 he was editor of the Luta Popular newspaper ("People's struggle" in English). He represented this organization both times Ramalho Eanes ran for the presidency. In 1981, Fernando Rosas returned to University and began dedicating himself to journalism as a profession. He coordinated the history page of Diário de Notícias and its cultural supplement. His collaboration with DN continued until 1992, a time when he integrated the fortnightly column of the pages of Público, another newspaper. In 1986 he finished a Master's Degree in Contemporary History (19th and 20th century). He was invited to be assistant professor by the Faculty for Human and Social Sciences of Universidade Nova de Lisboa. In 1990 he got his Ph. D. and is today the president of the Instituto de História Contemporânea (Portugal's contemporary history institute), historical consultant for the Mário Soares Foundation and the editor of História magazine. In 1996, he belonged to the Political Committee for the presidential candidature of Jorge Sampaio. In 1999, he helped found the Left Bloc political party, whose Permanent Commission he leads. In 2001 he ran for President of the Republic, supported by the Left Bloc, receiving 3% of the vote. In 2006 he was made a Commander of the Order of Liberty, by President Jorge Sampaio. Rosas was a deputy for Lisbon in the Assembly of the Republic from 1999 to 2002 and for Setubal from 2005 to 2011.

2001 жылғы Португалия президенттік сайлауы

Фернандо Росас 129 840 дауыспен (3,00%) төртінші орынға ие болды.