Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киттердің қозғалыс түрлері
Cetacean movement types
Киттердің су бетіне шығу мінез-құлқы – киттердің тыныс алумен қатар, су бетінде жасайтын қозғалыстарының жиынтығы. Киттер көрсету, тамақтану және байланыс сияқты көптеген функциялар үшін беткі мінез-құлықты дамытып, пайдаланады. Cetacea отрядының барлық тұрақты түрде байқалатын мүшелері, соның ішінде киттер, дельфиндер және порпоизалар, әртүрлі беткі мінез-құлықтарды көрсетеді. Cetacea әдетте екі подотрядқа бөлінеді: Odontoceti және Mysticeti, тиісінше ересектерде тістердің немесе балық сүзу тісті пластиналарының болуына байланысты. Дегенмен, мінез-құлықты қарастырғанда, Cetacea киттерге (көк киттер мен көптеген балық сүзуші киттер сияқты 10 метрден асатын киттер) және дельфиндер мен порпоизаларға (оның ішінде 10 метрден кем барлық Odontoceti, косаканы да қамтиды) бөлінеді, себебі көптеген мінез-құлықтар дене мөлшерімен байланысты. Кейбір мінез-құлықтар, мысалы, басын судан көтеру, су бетінде жату және құйрықпен шапақ салу екі топта да кездеседі, ал алдыңғы бөлігімен жүзу немесе денесін лақтыру сияқтылары тек біреуге ғана тән. Адамдар осы белсенді мінез-құлықтарды жиі байқайды, нәтижесінде бұл тақырыпта көптеген ғылыми еңбектер жарық көрді және туризм саласы дамыды.
Cetacean surfacing behaviour is a grouping of movement types that cetaceans make at the water's surface in addition to breathing. Cetaceans have developed and use surface behaviours for many functions such as display, feeding and communication. All regularly observed members of the order Cetacea, including whales, dolphins and porpoises, show a range of surfacing behaviours. Cetacea is usually split into two suborders, Odontoceti and Mysticeti, based on the presence of teeth or baleen plates in adults respectively. However, when considering behaviour, Cetacea can be split into whales (cetaceans more than 10 m long such as sperm and most baleen whales) and dolphins and porpoises (all Odontocetes less than 10 m long including orca) as many behaviours are correlated with size. Although some behaviours such as spyhopping, logging and lobtailing occur in both groups, others such as bow riding or peduncle throws are exclusive to one or the other. It is these energetic behaviours that humans observe most frequently, which has resulted in a large amount of scientific literature on the subject and a popular tourism industry.
Құқық бұзушылық және құлап түсу
Бұзылу немесе секіру – судан шығу, сонымен қатар қыртыстық деп те аталады. Екеуінің арасындағы айырмашылық көбінесе шартты: киттерді зерттеуші Хал Уайтхед бұзылуды жануардың денесінің кемі 40% судан жоғары көтерілетін кез келген секіру деп, ал секіруді 40%-дан кем көтерілу деп анықтайды. Сапалық тұрғыдан алғанда, бұзылу – судан шығуға ниетпен жасалған нағыз секіру, ал секіру – киттің су бетінен қасақана шығуына себеп болған жылдам жоғары қарай жүзудің нәтижесі. Осы соңғы "секіру" мінез-құлқы көбінесе балықтардың тамақтануынан туындайды. Дөңгелек, горбаты және кашалот киттері ең көп байқалатын секірушілер. Дегенмен, желкенді, көк, минки, сұр және сей киттері сияқты басқа да мұртты киттер де секіреді. Мұхит дельфиндері, оның ішінде косатка да, өте жиі секіреді және олар судан өте оңай көтеріле алады, бірақ бұл және порпоизинг арасында айырмашылық шамалы. Кейбір кит емес теңіз жануарлары да секіру мінез-құлқы көрсетеді, мысалы, бірнеше акула түрлері және манта мен мобула туыстас сәулелер. Киттер секіру үшін екі техника қолданады. Бірінші әдіс, көбінесе кашалоттар мен горбаты киттерде кездеседі, тереңдіктен тік жоғары қарай жүзу және судан тікелей шығу арқылы орындалады. Екінші, көбірек таралған әдіс – су бетіне жақын және оған параллель жүру, содан кейін толық жылдамдықпен 3-ке дейін құйрық соққысымен секіру үшін жоғары қарай серпілу. Барлық секірулерде кит денесінің басым бөлігімен суды өткір бұрышпен тазартады, мысалы, кашалоттарда тіркелгендей, орташа есеппен 30° бұрышпен. Содан кейін кит арқасына немесе бүйіріне қарай бұрылады, ал сирек жағдайда бұрылмастан "құрсақпен құлау" жасайды. 90% көтерілуге жету үшін горбаты киттің судан секундына сегіз метр жылдамдықпен шығуы керек, немесе жануар үшін бұл 288 мың Ньютон секундтық импульсқа тең. Энергиялық шығындарына қарамастан, секірулер көбінесе сериямен орындалады. Ең ұзақ тіркелген серия Батыс Үндістанға жақын жерде 90 минуттан кем уақыт ішінде 130 секіруді құраған горбаты китте тіркелді. Қайталап секірулер жануарды шаршатады, сондықтан әр жолы судан денесінің аз бөлігі көтеріледі. Секірудің себептері әлі толық анықталған жоқ, бірақ бірнеше гипотезаны қолдайтын дәлелдер бар. Киттер топта болғанда секіруге бейім, бұл оның әлеуметтік мінез-құлық кезінде топтың басқа мүшелеріне ауызша емес сигнал екенін көрсетеді. Ғалымдар бұл теорияны "шынайы сигнал беру" деп атаған. Секіруден кейін пайда болатын үлкен көпіршіктер мен су астындағы қозғалыстарды жалғандау мүмкін емес; көршілер секіру орын алғанын біледі. Бір ғана секіру кит үшін оның күндік энергиясының шамамен 0,075% -ын ғана құрайды, бірақ секірулердің ұзақ сериясы айтарлықтай энергия шығынына әкелуі мүмкін. Тағы бір кең таралған себеп – теріден паразиттерді жоғарылату. Порпоизинг – ұсақ киттердің жоғары жылдамдықты беттік мінез-құлқы, онда ұзын секірулер су бетіне жақын жүзумен кезектеседі. Атауына қарамастан, порпоизинг мінез-құлқы дельфиндерде де, порпоизаларда да, сондай-ақ пингвиндер мен етектілер сияқты басқа теңіз түрлерінде де кездеседі. Теңіз сүтқоректілері жылдам жүргенде, олар күшті жаттығу үшін тыныс алуын сақтау үшін су бетіне жақын болуға мәжбүр болады. 4,6 м/с жылдамдықпен жүзіп бара жатқан дельфиндер су бетінен төмен жүзіп, бір мезгілде денелерінің үштен бір бөлігімен бірге сору тесіктерін қысқа уақытқа ғана ашады. немесе соқтығысудан сақтану үшін келіп жатқан қайықтардың бағытын анықтау. Дегенмен, порпоизинг жылдам жүзудің пайдалы нәтижесі болса да, мінез-құлықтағы көптеген өзгерістерді осы себеппен ғана түсіндіруге болмайды; ол басқа функцияларды қамтамасыз ету үшін дамыған болуы мүмкін. Мысалы, спинерлік дельфиннің порпоизинг кезінде айналуы көп шашырауға әкеледі және баяу жылдамдықтарда жиі кездеседі. Спинерлік дельфиндер суға соққанда, осы эктопаразиттерге центробестік және тік күштің үйлесімі олардың салмағынан 700 есеге дейін болуы мүмкін және оларды тиімді түрде жояды. Порпоизингтің қосымша функцияларын зерттеу әзірге акробатикалық түрлерге бағытталған, бірақ басқа киттер де оны осы және мүмкін белгісіз себептермен қолданады.
A breach or a lunge is a leap out of the water, also known as cresting. The distinction between the two is fairly arbitrary: cetacean researcher Hal Whitehead defines a breach as any leap in which at least 40% of the animal's body clears the water, and a lunge as a leap with less than 40% clearance. Qualitatively, a breach is a genuine jump with an intent to clear the water, whereas a lunge is the result of a fast upward sloping swim that has caused the whale to clear the surface of the water unintentionally. This latter "lunging" behaviour is often a result of feeding in rorquals. The right, humpback, and sperm whales are the most widely observed jumpers. However other baleen whales such as fin, blue, minke, gray and sei whales also breach. Oceanic dolphins, including the orca, are very common breachers and are in fact capable of lifting themselves completely out of the water very easily, although there is little distinction between this and porpoising. Some non cetacean marine creatures also exhibit breaching behavior, such as several shark species and rays of the genera Manta and Mobula. Two techniques are used by cetaceans in order to breach. The first method, most common in sperm and humpback whales, is conducted by swimming vertically upwards from depth, and heading straight out of the water. The other more common method is to travel close to the surface and parallel to it, and then jerk upwards at full speed with as few as 3 tail strokes to perform a breach. In all breaches the cetacean clears the water with the majority of its body at an acute angle, such as an average of 30° to the horizontal as recorded in sperm whales. The whale then turns to land on its back or side, and less frequently may not turn but "belly flop" instead. In order to achieve 90% clearance, a humpback needs to leave the water at a speed of eight metres per second or For a animal, this results in a momentum of 288 thousand newton seconds. Despite its energetic cost, breaching is often carried out in series. The longest recorded sustained series was by a humpback near the West Indies totaling 130 leaps in less than 90 minutes. Repeated breaches tire the animal, so less of the body clears the water each time. Ultimately, the reasons for breaching are unknown; however, there is evidence to support a range of hypotheses. Whales are more likely to breach when they are in groups, suggesting that it is a non verbal signal to other group members during social behaviour. Scientists have called this theory "honest signalling". The immense cloud of bubbles and underwater disturbance following a breach cannot be faked; neighbours then know a breach has taken place. A single breach costs a whale only about 0.075% of its total daily energy intake, but a long series of breaches may add up to a significant energy expenditure. Another widely accepted possible reason is to dislodge parasites from the skin. is a high speed surface behaviour of small cetaceans where long jumps are alternated with swimming close to the surface. Despite the name, porpoising behaviour is seen in dolphins and porpoises, as well as other marine species such as penguins and pinnipeds. When marine mammals are travelling at speed they are forced to stay close to the surface in order to maintain respiration for the energetic exercise. At leisurely cruising speeds below 4.6 m/s, dolphins swim below the water's surface and only briefly expose their blowholes along with up to one third of their body at any one time. or the direction of incoming boats to avoid collision. Although porpoising is a useful product of rapid swimming, much variation seen in the behaviour cannot be explained by this cause alone; it has likely evolved to provide other functions. For example, the rotation during porpoising by the spinner dolphin leads to much splashing and is more common at slower speeds When spinner dolphins impact the water the combination of centrifugal and vertical force upon these ectoparasites can be up to 700 times their own weight and so efficiently remove them. Research into the additional functions of porpoising has so far been focussed on the more acrobatic species, but it is likely that other cetaceans also use it for these, and perhaps unknown, reasons too.
Толқынмен немесе бұрышымен жүзу және соңынан жүру кемелері
Толқынға мініп жүру термині көбінесе кемелерге жақындап, кемелердің тудырған толқындарында қайта-қайта секіріп жүретін киттердің (cetaceans) беткі белсенділігін сипаттау үшін қолданылады. Бұған кеменің бауында толқынға міну (bow riding) жатады, онда киттер кеменің алдындағы қысым толқынында болады, сондай-ақ кормада толқынға міну (wake riding) жатады, онда олар кеменің кормасының артындағы толқында болады. Киттер, толқын энергиясы 3 м/с-тан төмен жылдамдықпен жүретін кемелерде немесе ең жоғары толқын энергиясы аймағынан тыс жерде болғанда, толқынға мінуге қажетті деңгейден төмен болғанда, құйрық қанатымен (fluke) қозғалып жүзеді. Алайда, жоғары жылдамдықтарда дельфиндер мен порпоизалар толқынға міну үшін құйрық қанаттарын бекітілген жазықтықта ұстап, орналасу үшін ұсақ түзетулер жасап, қысым толқынын және оның ең жоғары энергия аймағын іздейді. Дегенмен, көптеген ірі тісті киттер (Odontocetes) кемелермен кез келген түрде өзара әрекеттесуге ұмтылмайды. Баудың үстінде толқынға міну (Bow riding) – Stenella және Delphinus туыстарындағы дельфиндер сияқты, түрлі шағын тісті киттердің (Odontocete) кемелермен өзара әрекеттесуінің ең көп таралған түрі. Өзара әрекеттесу түрі көбінесе топтың мінез-құлқына, сондай-ақ түрге байланысты болады. Мысалы, дақты дельфиндер (spotted dolphins) саяхаттағанда немесе жиналғанда (milling) көбірек өзара әрекеттеседі, бірақ әлеуметтенгенде немесе беттік жем іздегенде аз өзара әрекеттеседі. Бұл бұзаулары бар топтардың жас балапандарға қалай қауіпсіз өзара әрекеттесуге үйрету үшін, соқтығысудан сақтану үшін кемелерге жақындауы мүмкін екенін көрсетеді. Киттердің топтап жүзуінің тағы бір салдары – ең жақсы толқын энергиясы үшін бәсекелестіктің күшеюі және энергияны максималды түрде үнемдеуге мүмкіндік беретін орынға қол жеткізу. Жеке тұлғалардың орны топтың үстемдік иерархиясын көрсетеді, сондықтан үстемдікті анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Сей, Брайд, горбатый және сұр киттер де ұқсас әрекеттер көрсетеді.
The term wave riding is most commonly used to describe the surface activity of cetaceans that approach boats and jump repeatedly in the waves produced by the boats. This includes bow riding, where cetaceans are in the pressure wave in front of the boat, and wake riding, where they are off the stern in the wake. Cetaceans swim using fluke propulsion when experiencing wave energy below the threshold needed for riding, such as when boats travel at speeds slower than 3 m/s or when they are outside of the peak wave energy zone. However, at higher speeds dolphins and porpoises will seek out the pressure wave and its maximum energy zone in order to ride the wave by holding their flukes in a fixed plane, with only minor adjustments for repositioning. although most larger Odontocetes do not seek out any form of interaction with boats. Bow riding is the most common form of interactive behaviour with boats across a variety of smaller Odontocete species, such as dolphins in the genera Stenella and Delphinus. The type of interaction can often depend on the behavioral state of the group as well as species. For example, spotted dolphins are more likely to interact when travelling or milling but less likely when they are socialising or surface feeding. This indicates that groups with calves may approach boats in order to teach the young how to interact safely to avoid collision. Another result of cetaceans traveling in pods is an increase in competition for the optimal wave energy and so maximum energy saving position. Position of individuals may reflect the dominance hierarchy of the pod and therefore could be used to ascertain dominance. sei, bryde's, humpback, and gray are also known to display actions in similar manners.
Шымкенттік шұғылдар
Кит судан тік көтеріліп, дененің бір бөлігін судан шығарып, мұрын және басын толығымен көрсететін кезде, ол «шымшылдап қарау» (spyhopping) деп аталады. Бұл көрініс, суда жүзіп тұрған адамға ұқсас. «Шымшылдап қарау» бақыланатын және баяу процесс, егер кит қызығушылық танытса, бірнеше минутқа созылуы мүмкін. Әдетте, кит «көтерілген» күйін сақтау үшін құйрық жүзбегімен жүзбейді, керісінше, өте жақсы жүзу қабілетін және қанаттарымен орналасуын пайдаланады. Киттің көзі әдетте су бетінен сәл жоғары немесе төмен орналасқан, бұл оған су бетіндегі жақын жердегі нысандарды көруге мүмкіндік береді. Акулалардың түрлі түрлері, соның ішінде үлкен ақ акула және мұхиттық ақ ұшты акула да «шымшылдап қарау» әрекетін жасайды. «Шымшылдап қарау» көбінесе «қарақшылық» жағдайында байқалады, онда киттің назары қайыққа, мысалы, киттерді тамашалауға шыққан туристерге ауады, оларға жақындап, араласуы мүмкін. Ал, косаткалар арасындағы «шымшылдап қарау» жыртқыштыққа көмектеседі деп саналады, өйткені олар көбінесе мұз жарықтарының маңында кездеседі және мұзда демалып жатқан теңіз түлкілері сияқты жемтіктерін көруге тырысады. Жемтік анықталғанда, косатка оны айналасындағы әртүрлі жерлерден бірнеше рет «шымшылдап қарап», содан кейін топ мүшелеріне де солай істеуге сигнал береді, мүмкін шабуылға дайындалу үшін. Осы оқиғада, 9 жылдық зерттеу барысында, лобтейлмен тамақтану мінез-құлқы популяцияның 0%-дан 50%-ға дейін өскенде, халық арасында бірте-бірте тараған сияқты.
When spyhopping, the whale rises and holds a vertical position partially out of the water, often exposing its entire rostrum and head. It is visually akin to a human treading water. Spyhopping is controlled and slow, and can last for minutes at a time if the whale is sufficiently inquisitive about whatever it is viewing. Generally, the whale does not appear to swim by fluke propulsion to maintain its "elevated" position while spyhopping, instead relying on exceptional buoyancy control and positioning with pectoral fins. Typically the whale's eyes will be slightly above or below the surface of the water, enabling it to see whatever is nearby on the surface. Different species of sharks, including the great white shark and oceanic whitetip shark, have also been known to spyhop. Spyhopping often occurs during a "mugging" situation, where the focus of a whale's attention is on a boat, such as whale watching tours, which they sometimes approach and interact with. On the other hand, spyhopping among orcas is thought to aid predation, as they are often seen around ice floes attempting to view prey species such as seals that are resting on the floes. When prey is detected the individual will conduct a series of spy hops from different locations around it, then vocalise to the group members to do the same to possibly prepare for an attack. In this instance, lobtail feeding behaviour appeared to progressively spread throughout the population, as it increased from 0 to 50% of the population using it over the 9 year study.
Кеуде жағын шапқылау
Кеуде қағысы, немесе бейресми түрде кеуде шапақтауы, — кит жанымен бұрылып, бір немесе екі кеуде қанатын ауаға көтеріп, содан кейін оларды су бетіне қағумен сипатталатын әрекет. Бұл киттер мен дельфиндердің, сондай-ақ етесіптердің арасында кең таралған дауыссыз байланыс тәсілі. Бұл қозғалыс баяу және бақыланатын, ал мінез-құлық бір жеке тұлғада бірнеше минут бойы қайталануы мүмкін. Көк киттің кеуде қанаты — барлық сүтқоректілердің арасындағы ең үлкен мүше, ал көк киттер өте акробатикалық мінез-құлқымен белгілі. Кеуде шапақтауы әртүрлі әлеуметтік құрылымдарға ие топтар арасында өзгеше болуы мүмкін, мысалы, жалғыз еркектерде кездеспейді, бірақ аналық және бала киттерде, сондай-ақ оларды сүйемелдеп жүретін киттерде жиі кездеседі. Аналық және бала киттер арасындағы оның функциясы жақсы зерттелмеген, бірақ бұл аналықтың баласына оны жыныстық жағынан жетілген кезде пайдалану үшін үйрететін ойын және байланыс формасы болуы мүмкін. Сондықтан, олар дөңес киттерге қарағанда, қысқа қашықтықта байланыс үшін қолданылады. Көк киттерде де кеуде қанатын көрсету және одан кейін қағу сирек байқалады, мұндай жағдайда бұл көбінесе оның жанына бұрылып, соңынан секіріп тамақтанудың нәтижесі болып табылады.
Pectoral slapping, informally known as pec slapping, is when a cetacean turns on its side, exposes one or both pectoral fins into the air, and then slaps them against the surface of the water. It is a form of non vocal communication commonly observed in a variety of whale and dolphin species as well as seals. The motion is slow and controlled, and the behaviour can occur repeatedly by one individual over a few minutes. The humpback whale's pectoral fin is the largest appendage of any mammal and humpbacks are known for their extremely acrobatic behaviour. Pec slapping varies between groups of different social structure, such as not occurring in lone males but being common in mother calf pairs and also when they are accompanied by an escort. Its function between mother calf pairs is less well known but is likely to be a form of play and communication that is taught to the calf by the mother for use when it is sexually mature. and therefore used for communication over smaller distances unlike the humpback. Exposure of the pectoral fin and consequent slapping has also been infrequently observed in blue whales, where it is most often a by product of lunge feeding followed by rolling on to its side.
Ағаш кесу
Киттердің тынығу кезінде көрсететін мінез-құлқы – "ағаш кесу", олар су бетінде "ағаш кеспе" сияқты көрінеді. Бұл су бетінде алға жылжусыз жату, арқалық қанаты немесе арқаның бір бөлігі судан көтеріңкі тұруымен сипатталады. Киттер көбінесе көлденең жатып ұйықтау үшін су астында белгілі бір уақыт тынығады, бірақ сперматозоид киттер тік жатып та тынығады. Дегенмен, олардың су бетінде тыныс алу қажеттілігі болғандықтан, бір уақытта миының жартысы ғана демалады, бұл бір жарты шарлық баяу толқынды ұйқы деп аталады. Осы уақытқа дейін зерттелген барлық бес кит түрінде осы ұйқы үлгісі анықталды. Киттер ұйқы кезінде тыныс алу үшін ара-тұра су бетіне шығады және ағаш кесу мінез-құлқына ие болады. Киттер баяу қозғалғанда ағаш кесу және су бетінде тынығу мінез-құлқы алмасады, бұл әсіресе ана мен бала киттерде жиі кездеседі, себебі жас киттер жүзу кезінде тез шаршайды. Ағаш кесу, әсіресе, ақ киттерде, сперматозоид киттерде, пилот киттерде және горбатый киттерде кең таралған. Тағы бір мінез-құлық, ол ағаш кесумен шатасуы мүмкін – бұл айналу, онда су бетіндегі киттердің тобы бағытталмаған қозғалыс жасайды, бірақ бір-бірімен әлеуметтеніп тұрады. Бұл мінез-құлық пилот киттердің үлкен топтарында жиі кездеседі. Сонымен қатар, Кувье тұмсықты китінде экстремалды жағдайларда үш сағаттан асатын тереңдікке суға түсу жағдайлары байқалған.
Logging is a behaviour that whales exhibit when at rest and appear like "logs" at the surface. It is defined as lying without forward movement at the surface of the water with the dorsal fin or parts of the back are exposed. Whales often rest for periods of time under the surface in order to sleep in mainly horizontal positions, although sperm whales also rest vertically. However, as they consciously need to breathe at the surface, they can rest only one half of their brain at a time, known as unihemispheric slow wave sleep. This sleep pattern has been identified in all five cetacean species that have been tested for it thus far. Cetaceans intermittently come to the surface in order to breathe during these sleep periods and exhibit logging behaviour. Logging can occur interchangeably with surface resting behaviour when cetaceans are travelling slowly, which is particularly common in mother calf pairs, as the young tire quickly during swimming. Logging is common, particularly in right whales, sperm whales, pilot whales and humpback whales. Another behaviour that may be mistaken for logging is milling, where a group of cetaceans at the surface have little or no directional movement but instead socialise with each other. This behaviour is particularly common in large groups of pilot whales. and dives in excess of three hours have been observed in Cuvier's beaked whale under extreme circumstances.
Адаммен қарым-қатынас
Киттерді бақылау барлық құрлықтарда жүргізіледі, 2008 жылы шамамен 13 миллион адам қатысқан. Бұл, кемелердің қозғалысының үнемі артуымен бірге, киттердің беткі қабаттағы әрекеттеріне әсер еткен болуы мүмкін. Қайықтар мен басқа киттерді бақылау кемелері жақындағанда, көптеген киттер қашықтауға тырысады немесе керісінше, байланысқа түсуге ұмтылады. Әсер байқалмайтын жағдайлар көбінесе киттердің жүзіп бара жатқанда немесе тамақтанатын кезінде болады, бірақ беткі қабатта белсенділік көрсеткенде емес. Қашықтауға тырысқанда, жануарлар суға сүңгіп, бетке жақын қалудың орнына немесе кемелерден көлденеңге қарай алыстауы мүмкін. Мысалы, спермалық киттерге қайықтар жақындағанда, олар суға сирек шығады, тыныс алу аралығы қысқарады және суға түспей тұрып құйрықтарын көбінесе көрсетпейді. Қашықтау мінез-құлқы киттерге тән, бірақ бала киттері бар топтарда байланысқа түсу жиірек кездеседі. Сол сияқты, құрбақа киттер де қайықтардың жанында секіріп, бағыттарын өзгертеді және топтарын тығыздап құрайды, әсіресе егер кемелер бақылау ережелерін сақтамаса. Киттерді бақылау турларының қатысушылары үшін SAB-тің (беткі қабаттағы әрекеттің) артуы пайдалы болғандықтан, тур операторлары ұсынылған ережелерден гөрі киттерге жақындауға ынталандырылуы мүмкін. Киттерді бақылаудың киттер мінез-құлқына ұзақ мерзімді әсері туралы толық түсінік жоқ, бірақ бұл танымал орындардан қашықтауға немесе қатысушылардың энергия шығынының азаюына әкелуі мүмкін деп болжанады.
Whale watching is carried out on every continent, with an estimated 13 million people participating in 2008. This, when combined with the sustained increase in boat vessel traffic, has likely affected the surface activity of cetaceans. When boats and other whale watching vessels approach, most cetaceans will either avoid or seek interactions. The occasions where no effect is seen is predominantly when the cetaceans are travelling or feeding, but not when they are showing surface activity. In the case of avoidance, the animals may dive rather than staying submerged near the surface or move horizontally away from the vessels. For example, when sperm whales are approached by boats they surface less, shorten the intervals between breathes and do not show their fluke before diving as often. Avoidance behaviour is typical of whales, but interactions are more common in whale groups that contain calves Similarly, dusky dolphins also jump, change direction and form tighter groups more when boats are present, particularly when they do not adhere to the regulations about approach. As an increase in SABs is beneficial to the whale watching tours' participants, the tours may be encouraged to approach cetaceans closer than recommended by guidelines. There is a lack of understanding about the long term effects of whale watching on the behaviour of cetaceans, but it is theorised that it may cause avoidance of popular sites, or a decrease in the energy budget for individuals involved.