Отто Хофман: Наци SS генерал және Холокостқа қатысушы
Otto Hofmann
Отто Хофманн – нацисттік SS офицері, Холокост жоспарындағы Ванзе конференциясына қатысқан. Соғыс қылмыстары үшін сотталған, кейін босатылған. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік Германияның СС генералы (1896–1982)
Nazi German SS general (1896–1982)
Отто Хофманн (16 наурыз 1896 – 31 желтоқсан 1982) – нацистік Германиядағы SS Obergruppenführer және SS Раса және қоныстану бас басқармасының басшысы болған. Ол 1942 жылғы қаңтарда өткен Ванзее конференциясына қатысты, онда еврейлерге қатысты геноцидтік «Түпкілікті шешім» жоспарланған. 1948 жылғы наурызда РуША ісінде соғыс қылмыстары және адамзатқа қарсы қылмыстар жасағаны үшін 25 жылға сотталған Хофманн 1954 жылғы сәуірде босатылды.
Otto Hofmann (16 March 1896 – 31 December 1982) was a German SS Obergruppenführer in Nazi Germany who was the head of the SS Race and Settlement Main Office. He participated in the January 1942 Wannsee Conference, at which the genocidal Final Solution to the Jewish Question was planned. Sentenced to 25 years in prison at the RuSHA Trial in March 1948 for war crimes and crimes against humanity, Hofmann was released in April 1954.
Ерте өмір
Хофманн Тирольдің Инсбрук қаласында саудагердің ұлы болып дүниеге келді. Сегіз жасында Баварияға көшіп кеткеннен кейін Мюнхендегі халық мектебінде (Volksschule) және Терезиен гимназиясында білім алды, бірақ оқуын аяқтамады. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Ландсберг-ам-Лехтегі Бавария корольдік армиясына өз еркімен қызметке түсті және 1915 жылдың қаңтарынан бастап 8-ші резервтік далалық артиллерия полкімен майдан желісінде қызмет етті. 1917 жылдың наурыз айында лейтенант шеніне көтеріліп, австро-венгрлік истребитель бөліміне бақылаушы және байланыс офицері болып тағайындалды. 1917 жылдың 20 маусымында Румыния үстінде атып түсіріліп, ресейліктерге тұтқынға алынды. Алайда ол бес аптадан кейін тұтқыннан қашып, неміс әскерлеріне қайта оралды. Ол негізгі ұшқыш дайындығын аяқтады және 1919 жылдың наурыз айында қызметтен босатылғанға дейін резервтік ұшқыштар тобына тағайындалды, сондай-ақ 1-ші және 2-ші дәрежелі Темір крестімен және 3-ші және 4-ші дәрежелі қылыштармен Баварияның Әскери Еңбегі орденімен марапатталды. 1919 жылдың сәуір және қазан айлары аралығында Хофманн бавариялық-чех шекарасындағы Фрайкорп бөлімінде артиллерияшы ретінде қысқа мерзімді қызмет атқарды. 1918 жылдың шілдесінен бастап үйленген ол 1920 жылы Нюрнбергте қайын атасының көтерме шарап саудасында сатушы болып азаматтық өмірге енді. 1925 жылы әйелінен ажырасқаннан кейін Германия мен шетелдегі бірнеше ірі шарап компанияларының тәуелсіз өкілі ретінде жеке бизнесін бастады. 1923 жылдың сәуір айында Хофманн нацистік партияның ерте мүшесі болды, бірақ Пивохана төңкерісінен кейін бұл партия жабылды. 1925 жылдың басында партия қайта құрылғаннан кейін Хофманн 1929 жылдың 1 тамызына дейін қайта қосылмады (мүшелік нөмірі 145 729). Алайда, "Ескі күрескер" (Alter Kämpfer) ретінде, ол кейіннен Алтын партия белгісімен марапатталды.
Hofmann was born in Innsbruck, Tyrol, the son of a merchant. After he moved to Bavaria at age eight, he was educated in the Volksschule and the Theresien Gymnasium in Munich but did not complete his studies. At the outbreak of the First World War in August 1914, he volunteered for service with the Royal Bavarian Army at Landsberg am Lech and, from January 1915, saw front line service with Reserve Field Artillery Regiment 8. In March 1917, he was promoted to Leutnant and was assigned as an observer and a liaison officer to an Austro Hungarian fighter unit. On 20 June 1917, he was shot down over Romania and taken prisoner by the Russians. However, he escaped from captivity after five weeks and returned to the German lines. He completed basic pilot training and was assigned to a reserve pilot unit before he was discharged in March 1919, having earned the Iron Cross, 1st and 2nd class and the Military Merit Order of Bavaria 3rd and 4th class with Swords. Hofmann saw short term service as an artilleryman in a Freikorps unit at the Bavarian Czech border between April and October 1919. Married since July 1918, he entered civilian life in 1920 as a salesman in his father in law's wholesale wine business at Nuremberg. In 1925, after divorcing his wife, he started his own business as an independent representative for several large wine companies from Germany and abroad. In April 1923, Hofmann became an early member of the Nazi Party, which was soon banned in the wake of the Beer Hall Putsch. After the Party was refounded in early 1925, Hofmann did not rejoin until 1 August 1929 (membership number 145,729). However, as an Alter Kampfer, he later would be awarded the Golden Party Badge.
Нацистік Германиядағы СС мансабы
1931 жылы 1 сәуірде Хофман СС-ке (мүшелік нөмірі: 7,646) қосылды. Желтоқсан айында ол офицер болып тағайындалды және Нюрнбергтегі СС Standarte 3 моторизацияланған бөлімшесінің бастығы болды. 1932 жылдың қыркүйегінде ол Нюрнбергте орналасқан СС Секция (Округ) IX-тың барлық моторизацияланған бөлімшелерінің басшысы болды. Нацистер билікті басып алғаннан кейін көп ұзамай, ол 1933 жылы сәуірде шарап бизнесінен бас тартып, Мюнхендегі SS Gruppe Süd-тегі көмекші саяси полиция бастығының адъютанты ретінде толық уақытты СС қызметкері болды. Ол бұл лауазымда Гамбургте орналасқан SS Oberabschnitt (Бас округ) Nordwest штаб-пәтерінің бастығы болғанға дейін қалды. 1934 жылы 15 наурызда ол Магдебургте SS Standarte 21 фюрері болып тағайындалды, содан кейін 1935 жылы 2 сәуірде SS Standarte 28 командирі ретінде Гамбургке оралды. Бұдан кейін 1935 жылдың 25 мамырынан 1937 жылдың 1 қаңтарына дейін Гамбургте SS Section XV басшысы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол 1936 жылдың 29 наурызындағы Рейхстагқа сайлауға өтуге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1938 жылдың 10 сәуірінде өткен сайлауда да Рейхстаг депутаты болуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды.
On 1 April 1931, Hofmann joined the SS (member number: 7,646). By December, he had been commissioned as an officer and placed in charge of the motorized unit of SS Standarte 3 in Nuremberg. In September of 1932, he advanced to head all the motorized units of SS Abschnitt (District) IX, also in Nuremberg. Shortly after the Nazi seizure of power, he left his wine business in April 1933 when he became a full time SS functionary, attached to SS Gruppe Süd in Munich as adjutant to the chief of the auxiliary political police. He remained in that post until becoming the chief of staff of SS Oberabschnitt (Main District) Nordwest, headquartered in Hamburg. On 15 March 1934, he received his own command as Führer of SS Standarte 21 in Magdeburg followed by a return to Hamburg as commander of SS Standarte 28 on 2 April 1935. This was quickly followed by promotion to head SS Abschnitt XV in Hamburg from 25 May 1935 to 1 January 1937. During this time, he also unsuccessfully sought to secure a slot for the 29 March 1936 election to the Reichstag. He would again fail in his bid to become a Reichstag deputy in the election of 10 April 1938.
СС-тің нәсіл және қоныстану бас кеңсесі
1937 жылдың 1 қаңтарында Хофманн Дюссельдорфтағы SS Oberabschnitt West үшін оқу офицері болып, SS Race and Settlement Main Office (RuSHA) қызметіне тағайындалды. RuSHA – СС-тің "расалық тазалығын" СС қатарына қабылданатын адамдардың генеалогиясын зерттеу арқылы сақтаған бөлімі. 1939 жылдың 2 ақпанында Хофманн Берлиндегі RuSHA штаб-пәтерінде Ата-тегілдер кеңсесінің (Sippenamt) басшысы болды. Осы лауазымда ол SS-ке өтініш білдірушілердің, сондай-ақ SS мүшелерінің болашақ жұбайларының расалық тегін зерттейтін бөлімді басқарды, оларға некеге рұқсат беру алдында. 17 шілдеде ол RuSHA Басшысы, SS Obergruppenführer Гюнтер Панкке-нің орынбасары болды. 1 қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Панке Польшадағы міндеттерімен айналысқандықтан, Хофманн іс жүзінде бүкіл ұйымды басқарды. 16 желтоқсанда Хофманн RuSHA Расалық кеңсесінің (Rassenamt) басшысы қызметін де қабылдады. 1940 жылдың 9 шілдесінде ол Панкеден кейін RuSHA басшысы болып тағайындалды және осы қызметке "соғыс аяқталғанға дейін" бекітілді. Хофманн сонымен қатар Рейх Биологиялық Лигасының бас басылымы – "Der Biologe" журналының қосымша редакторы болды.
On 1 January 1937, Hofmann was assigned to the SS Race and Settlement Main Office (RuSHA), becoming its training officer for SS Oberabschnitt West in Düsseldorf. The RuSHA was the section that safeguarded the "racial purity" of of the SS by researching the genealogy of SS recruits. On 2 February 1939, Hofmann became head of the Ancestry Office (Sippenamt) in RuSHA headquarters in Berlin. In this position, he headed the unit that conducted the investigations into the racial background of SS applicants, as well as of the prospective spouses of SS members prior to granting approvals for marriage. On 17 July, he was made deputy to the RuSHA Chief, SS Obergruppenführer Günther Pancke and, after the outbreak of the Second World War on 1 September, he virtually ran the entire organization due to Pancke being occupied with duties in Poland. On 16 December, Hofmann also took control as head of the RuSHA Race Office (Rassenamt). He was named Pancke's successor as RuSHA Chief on 9 July 1940, and was appointed to hold the post "for the duration of the war". Hofmann also assumed the co editorship of the journal Der Biologe (The Biologist), the chief publication of the Reich Biology League.
Немісшелендіру және Холокостқа қатысу
РуША басшысы ретінде Хофман Польша мен Кеңес Одағының басып алынған аумақтарын "немісшелендіруде" жетекші рөл атқарды. Бұл нацистік басқыншылық астындағы шығыс аймақтарына немістерді қоныстандыру және сол жерлердегі жергілікті тұрғындарды қуып шығаруды қамтыды. Хофман сонымен қатар, оккупацияланған аумақтардағы халыққа нәсілдік санаттарға бөлу және іріктеу мақсатында ресми нәсілдік тесттер жүргізуге жауапты болды. Оның кеңсесі "нәсілдік тұрғыдан қабылданатын белгілер" көрсеткен, көбінесе поляк балаларын ұрлауға да жауапты болды. Бұл балалар Германияға неміс ретінде тәрбиелену үшін немесе күштеме еңбекке жұмсалу үшін әкелінді. Хофман бірнеше достары мен партиялық жолдастарына үй шаруасында көмек көрсетуді ұйымдастырды, тіпті осы балалардың біреуін өз үйінде қызметке алды, досына жазған хатында мақтанышпен: "Мен өзім регерманизацияға үміткер, жас поляк қызды жұмысқа алдым, оны қатаң тәртіппен ғана бағындыра аламыз" деді. Хофман 1942 жылғы 20 қаңтарда Ванзее конференциясына қатысты, ол "Еврей мәселесіне соңғы шешім" қабылдау жоспарларын жасау үшін шақырылған болатын. Ол конференция төрағасы болған және Хофманмен бұрын оккупацияланған шығыс аймақтарындағы немісшелендіру мәселелері бойынша жұмыс істеген СС Обергруппенфюрері Рейнхард Гейдрихті қоса алған, көптеген басқа қатысушыларды білді. Сонымен қатар, Хофманның RuSHA кеңсесі жылдар бойы Германияда да, Еуропаның басқа аймақтарында да осындай адамдарды анықтауға көмектесу үшін жартылай еврей тегі бар адамдардың тізімін жинап, сақтап келді. Хофман конференцияға жай ғана қатысушы емес, кейбір мәселелер бойынша өзінің ұсыныстарын жасады. Мысалы, Венгрияда соңғы шешімді іске асыру мәселесі бойынша ол өз кеңсесінен адамдарды көмекке жіберуді ұсынды. RuSHA-ны тарту арқылы, ол жою бағдарламасының нәсілдік іріктеу тұрғысынан мүмкіндігінше толыққанды жүзеге асырылуын қамтамасыз етуді мақсат етті. Ол сондай-ақ "бірінші дәрежелі араластырылғандар" деп аталатын, яғни екі еврей ата-анасы бар адамдарды стерилизациялауды қолдады. Кейіннен ол "екінші дәрежелі араластырылғандарға", яғни бір ғана еврей ата-анасы бар адамдарды неміс ретінде қарауға қарсы шықты. Оның орнына, оларды RuSHA-ның нәсілдік тексеруіне ұшыратуды ұсынды және егер олар "көрінетін нәсілдік ерекшеліктерді" көрсетсе, олар "бірінші дәрежелі араластырылғандар" ретінде қаралатын болады.
As RuSHA chief, Hofmann played a leading role in the "Germanisation" of the captured territory of Poland and the Soviet Union. This involved the resettling of Germans in the Nazi occupied eastern territories and ejecting the native families from those lands. Hoffman also was responsible for conducting official race tests on the population of the occupied territories for racial categorization and selection. His office was also responsible for the abduction of certain (chiefly Polish) children who demonstrated "racially acceptable traits". These children would be taken to Germany to be raised as Germans, or to be used as forced labourers. Hofmann arranged forced household help arrangements for several friends and Party comrades, and even retained the services of one of these children in his own household, boasting in a letter to a friend: "I myself employ a young Polish girl, a re Germanization candidate, who we can only keep under control by treating her strictly." Hofmann was a participant at the Wannsee Conference on 20 January 1942, called to develop plans for the implementation of the so called "Final Solution to the Jewish Question". He knew many of the other attendees, including SS Obergruppenführer Reinhard Heydrich, who chaired the meeting and with whom Hofmann had previously worked on issues of Germanisation in the occupied eastern territories. Moreover, Hofmann's RuSHA office for years had compiled and maintained an index of individuals with partly Jewish origins, in order to assist in tracking down such persons not only in Germany but in other areas of Europe. Hofmann was not a passive attendee at the conference but put forward his own suggestions on some issues. On the issue of launching the final solution in Hungary, for example, he offered to send personnel from his office to assist with orientation when the time came. By getting RuSHA involved, he aimed to ensure that the extermination program was conducted as thoroughly as possible from a racial selection perspective. He also advocated sterilization for so called "first degree Mischling", that is, individuals with two Jewish grandparents. He also later opposed treating as Germans the so called "second degree Mischling", that is, individuals with only one Jewish grandparent. Instead, he proposed subjecting them to a racial inspection by RuSHA and, if they displayed what he termed "prominent racial characteristics", they would be treated as "first degree Mischling".
Жоғары СС және полиция басшысы
1942 жылғы 21 маусымда Хофманнға генерал-лейтенант шенімен Вафен-СС-ке мүшелік берілді. Соғыс жылдарында Вафен-СС-ке қабылдаудың күшеюі РУША-ны офицерлер мен олардың жұбайлары немесе никелеріне қатысты тексерулерін шектеуге мәжбүр етті. Шығыс аймақтарына көшіп келгендердің санының артуы да жауапкершілікті арттырды. Ұйымы жеткілікті кадр болмағандықтан нәсілдік сараптамалардың көлемін қадағалай алмаған кезде, 1943 жылғы 20 сәуірде Хофманн рейхсфюрер СС Генрих Гиммлердің бұйрығымен РУША басшысы лауазымынан алынып, Штутгартқа СС Оберабшнитт Зюдвесттің және Оңтүстік-Батыс Германияның (Гау Вюртемберг-Хоэнцоллерн және Гау Баден-Эльзас) Жоғары СС және полиция басшысы (HSSPF) ретінде тағайындалды. Ол сонымен қатар Вюртемберг Ішкі істер министрлігіндегі полиция бөлімінің басшысы болды. Жаңа лауазымдарында ол Веркрайс V (әскери округ) аумағындағы барлық соғыс тұтқындарын бақылауды жүзеге асырды. 1943 жылғы 21 маусымда ол СС обергруппенфюрері және полиция генералы болды, ал 1944 жылғы 1 шілдеде оған Вафен-СС генералы атағы қоса берілді. Ол енді СС әскери және полиция иерархиясының ең жоғары деңгейлеріне жетті, бірақ 1944 жылғы 29 қарашада Гиммлер оны АҚШ армиясының Эльзасқа шабуылынан бұрын тым асығыс шегінуге тырысқандықтан батырлық танытпағандыққа айыптады.
On 21 June 1942, Hofmann was granted membership in the Waffen SS with the rank of Generalleutnant. During the war years, the pressures of increased recruitment for the Waffen SS meant that RuSHA had to limit its background investigations to officers and their spouses or fiancées. The expanded numbers of settlers to the eastern territories also added an increased burden. When his organization had difficulty keeping up with the volume of racial examinations due to a lack of manpower, Hofmmann was removed as RuSHA Chief by Reichsführer SS Heinrich Himmler on 20 April 1943, and he was transferred to Stuttgart as the chief of SS Oberabschnitt Südwest and the Higher SS and Police Leader (HSSPF) for southwestern Germany (Gau Württemberg Hohenzollern and Gau Baden Alsace). He was also made head of the police section in the Württemberg Interior Ministry. In his new positions, he had supervisory custody of all the prisoners of war in Wehrkreis (Military District) V. On 21 June 1943, he was promoted to SS Obergruppenführer und General der Polizei, followed on 1 July 1944 by the additional designation of General der Waffen SS. He had now advanced to the highest levels of the SS military and police hierarchy but, on 29 November 1944, he was reprimanded for cowardice by Himmler, who accused him of an overly hasty retreat before the US Army's assault on Alsace.
Соғыстан кейінгі өмір және сотталу
Соңғы апталардағы шайқастарда Хофман 1945 жылдың 19 сәуірінде Штутгарттан қашып, Тирольдегі Пфундс қаласында 19-армиямен паналады. Армия капитуляцияға дейін бірнеше апта бойы соғысты. Ол кейін өзінің формасын және жеке куәлігін жойды, Мюнхенге барып, әкесі мен бір отбасылық досының көмегімен жасырынып, жер астына түсті. Екі айдан кейін, 1945 жылдың 8 шілдесінде ол өзінің ұсталуына келісті және АҚШ қарсы барлау корпусының қызметкерлері оны тұтқындады. Хофманға 1947 жылдың 1 шілдесінде АҚШ әскери трибуналы айып тақты және 20 қазанда Нюрнбергте «РуША ісі» деп белгіленген сотқа жіберді. Оған адамзатқа қарсы қылмыстар, соғыс қылмыстары және қылмыстық ұйымға қатысқандығы тағылды. 1948 жылдың 10 наурызында ол барлық айып бойынша кінәлі деп танылды және 25 жылға бас бостандығынан айырылды. Алайда, 1951 жылдың 21 қаңтарында АҚШ Жоғарғы комиссары Джон Дж. МакКлой оның жазасын 15 жылға қысқартты. 1954 жылдың 7 сәуірінде Хофман Ландсберг түрмесінен босатылды. Одан кейін ол Баден-Вюртембергтегі Кюнцельзау қаласына қоныстанды және кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1959 мен 1982 жылдар аралығында Хофман нацистік кезеңдегі қылмыстар бойынша жүргізілген алдын ала тергеулер барысында бірнеше рет сұраққа тартылды. Екі жағдайда тергеулер оған қарсы қылмыстық іс қозғауға әкелді. Біріншісі – 1959-1960 жылдары Хайльбронн прокуратурасының Штутгарттағы Нацвайлер-Штрут концлагерінде соттан тыс өлім жазаларын орындағаны үшін қозғалған ісі. Екіншісі – 1982 жылы Штутгарт прокуратурасының Ванзее конференциясына қатысушылар туралы жүргізген тергеуі. Дегенмен, Хофманның бұрынғы соттылығы оны осы қылмыстар үшін қайтадан соттауға мүмкіндік бермеді, сондықтан ол куәгер ретінде ғана жауап берді. Екі де іс ақыры тоқтатылды және Хофман 1982 жылдың 31 желтоқсанында Бад-Мергентхаймда қайтыс болды.
In the last weeks of fighting, Hofmann fled from Stuttgart around 19 April 1945, taking refuge with the 19th Army in Pfunds in the Tyrol until it capitulated in the first week of May. He then destroyed his uniform and identity card and, making his way to Munich, went underground where he hid out with the assistance of his father and a family friend. After two months, he turned himself in on 8 July 1945 and was arrested by members of the US Counterintelligence Corps. Hofmann was indicted by the US Military Tribunal on 1 July 1947 and put on trial at Nuremberg on 20 October 1947 at the so called RuSHA Trial. He was charged with crimes against humanity, war crimes and membership in a criminal organization. On 10 March 1948, he was found guilty on all counts and was sentenced to 25 years in prison, which was reduced to 15 years on 21 January 1951 by US High Commissioner John J. McCloy. On 7 April 1954, Hofmann was released from Landsberg Prison. Thereafter, he settled in Künzelsau, Baden Württemberg and worked as a commercial clerk. Between 1959 and 1982, Hofmann was questioned several times again during preliminary investigations into crimes of the Nazi era. In two instances, the investigations led to criminal proceedings being initiated against him. The first was a case in 1959–60 brought by the public prosecutor in Heilbronn, charging him with extrajudicial killings in the Natzweiler Struthof concentration camp when he was HSSPF in Stuttgart. The second was an investigation in 1982 into the Wannsee Conference participants by the Stuttgart prosecutor. However, Hofmann's prior convictions prevented the prosecution from trying him again for the same crimes, so he was limited to being questioned as a witness. Both cases were eventually dismissed, and Hofmann died in Bad Mergentheim on 31 December 1982.
Фильмдердегі бейнелеулер
Хофманн рөлін Роберт Атзорн «Die Wannseekonferenz» (1984) неміс фильмінде, Николас Вудсон BBC/HBO «Conspiracy» (2001) фильмінде, ал de «Die Wannseekonferenz» (2022) неміс фильмінде сомдады.
Hofmann was portrayed by Robert Atzorn in the German film Die Wannseekonferenz (1984), by Nicholas Woodeson in the BBC/HBO film Conspiracy (2001) and by de in the German film Die Wannseekonferenz (2022).