Кіріспе

Макс Жозеф Оертль (20 наурыз 1835 – 17 шілде 1897) – неміс дәрігері. Ол тыныс алу проблемаларын түзету жүйесін әзірледі және көмекей стробоскопын ойлап тапты.

Өмірбаян

Оертл Дилинген қаласында туған. 1863 жылы Мюнхен университетінде медицина докторы ғылыми дәрежесін алды, ал келесі төрт жылды Карл фон Пфюфердің (1806-1869) ассистенты болып өткізді. 1867 жылы ол абилитациясын қорғады, 1876 жылы Мюнхенде профессорлық қызметке ие болды. Ол ларингоскопты (құбыршақ қуысының көрінетін айнасы) қолданып, дауыс қуысын зерттеген алғашқы дәрігер деп есептеледі. Ол әртүрлі регистрлердегі "дауыс қозғалыстарын" зерттеу үшін стробоскоптық шамды ларингоскоппен біріктірді. Строб жарығын қолдану арқасында ол дыбыс шығарушы дауыс таспаларын баяу қозғалыста көруге мүмкіндік алды, соның нәтижесінде дауыс қуысының ашық немесе жабық күйіндегі егжей-тегжейлі бейнелерін жасады. Оертл жүрек, қан айналымы және семіздік аурулары туралы бірнеше еңбектердің авторы болды, сондай-ақ "жергілікті ем" әдісін ерте қолдаушылардың бірі болды, бұл емдік жаттығулар жиынтығы, оған біртіндеп ұлғаятын жаяу және тауға шығу кірді. Оертл дифтерияны зертханадағы қояндарға көшіру арқылы зерттеуге үлес қосты.

Таңдалған жазбалар

Ueber den laryngologischen Unterricht, 1878 – Ларингология сабақтары туралы. Respiratorische Therapie, 1882 – Тыныс алу терапиясы. Therapie der Kreislaufs Störungen, etc. 1884 – Қан айналымы бұзылыстарына арналған терапия. Ueber Terrain Curorte zur Behandlung von Kranken mit Kreislaufs Störungen, etc. 1886 – Қан айналымы бұзылған науқастарды емдеуге арналған жергілікті курорттар. Die pathogenese der epidemischen Diphtherie : nach ihrer histologischen Begründung, 1887 – Эпидемиялық дифтерияның патогенезі: оның гистологиялық негіздемесі бойынша.