Кіріспе

Гавайидегі ұлттық парк

Галакала ұлттық паркі – Гавайи штатындағы Мауи аралында орналасқан американдық ұлттық парк. Парк, шекараларындағы тыныш жатқан Галакала жанартауының атымен аталып, ауданы құрайды. Бұл жер 1976 жылы ұлттық парк деп жарияланды және 2005 жылы оның шекарасы кеңейтілді.

Тарих

Халеакала бастапқыда 1916 жылы құрылған Гавай ұлттық паркінің бір бөлігі болды, оған Гавай аралындағы Мауна-Лоа және Килауэа жанартаулары да кірді. Гавайи жанартаулары ұлттық паркі 1961 жылы Bill S. 3623 заңымен жеке ұлттық парк болып бөлінді. Парк аумағы 1980 жылы Халықаралық биосфералық қорық мәртебесін алды. Халеакала атауы гавай тілінде "күн үйі" деген мағынаны білдіреді. Жергілікті аңыз бойынша, жартылай құдай Мауи күнді ұзарту үшін осы жерде тұтқындаған. Гавай ұлттық паркінің тілін түзету жөніндегі 2000 жылғы заң жобасы гавай тіліндегі дұрыс жазылуын сақтау мақсатымен ұсынылды, бірақ ол заңға айналмады. Паркте соңғы рет 1480 және 1600 жылдар аралығында атқан, қазірде ұйықтап жатқан Халеакала (Шығыс Мауи) жанартауы орналасқан. Парк екі ерекше аймаққа бөлінген: саммит аймағы және жағалаудағы Кипахулу аймағы. Халеакала ұлттық паркі 1961 жылы құрылғаннан бері Тынық мұхитының батыс аймағының құрамында болып келеді.

Саммит

Тауға өте қисық, бірақ жақсы күтілген жол салады. Саммит аймағына Халеакала кратері, жанартаудың шыңы және оның төңірегі кіреді. Парктің осы бөлігіне Гавайи штатының 378-ші тас жолы арқылы кіруге болады. Саммитқа жақын жерде тұрақ пен дәретханалары бар келушілер орталығы орналасқан. Саммитте тағы бір тұрақ және жабдықтары жоқ қарапайым обсерватория бар. Парктің осы бөлігінің басты ерекшелігі – Халеакала кратері, аты айтылғанмен, геологиялық тұрғыдан эрозиялық аңғар. Оның диаметрі 11 километр, ені 3 километр, ал тереңдігі 792 метрді құрайды. Кратердің ішінде көптеген жанартаулық нысандар, оның ішінде ірі күл конустары бар. Саммиттен кратерге екі басты жол салады: Халемауу және Слайдинг Сэндс жолдары. Кратердегі саяхатшылар үш кабинаның бірінде тұруға мүмкіндік алады. Көбінесе келушілер жанартау шыңына күн шығысын және/немесе батуын тамашалау үшін келеді. Парктің бір қызықты жері – Хосмерс-Гроув, Гималайдан келген деодар (Cedrus deodara), Жапониядан келген суги (Cryptomeria japonica), Австралиядан келген эвкалипт және Солтүстік Америкадан келген бірнеше түрлер (қайын, қарағай, кипарис, шырша және т.б.) сияқты ағаштардың бірегей орманшасы. Орманның ішінде жергілікті өсімдіктер мен ағаштар да кездеседі, бірақ олар сирек, себебі биік жат ағаштар оларға өсу үшін жеткілікті жарық қалдырмайды. Парк жанартаулық ерекшеліктерімен, көптеген панорамалық көріністері бар ұзақ саяхатымен және түнгі аспанның ерекше айқын көрінісімен танымал. Халеакала – Америка Құрама Штаттарындағы әуесқой астрономия үшін ең жақсы орындардың бірі, бинокльдер мен телескоптарды көптеген жергілікті саудагерлерден жалға алуға болады. Нене (Гавайи қаздары, Branta sandvicensis) де өз табиғи ортасында Халеакала кратерінде кездеседі. Ненелер паркте толығымен жойылғанмен, 1946 жылы олар қайтадан қалпына келтірілді, мұнда скауттар жас құстарды рюкзактарында кратерге алып кірді.

Климат

Мұхитқа жақын ең төменгі бөлігінде тропикалық жаңбырлы ормандар мен тропикалық муссондық климаттар шектеседі. Бірақ, биіктік көтерілген сайын климат мұхиттық/Жерорта теңізі климатына өтеді, ал Халеакала тауының ең жоғарғы нүктесінде альпілік климатқа жетеді.

Жабайы үйректілер

Жабайы бұғылар, ешкілер мен шошқалардың жаюы және қазбалауы жергілікті өсімдіктерді қырып салуда. Олар жерді басып, туа біткен өсімдіктерді сындырып, топырақ эрозиясына себеп болады. Биологиялық түрлердің алуандығы төмендеп, жер асты су қорына кері әсер етіп жатыр.

Келесі кезеңдегі есеп

2018 жылдың мәліметі бойынша, паркте 24 382 236 долларлық күтілмей қалған жөндеу жұмыстары бар. Оның 49,8%-ы асфальтталмаған жолдарға қатысты. Қалған күтілмей қалған жөндеу шығындары жолдар, су жүйелері, ғимараттар және кемпингтерді қамтиды. Бұл мәселені шешуге көмектесу үшін Халеакала достар тобы ай сайын жөндеу сапарларын ұйымдастырады. Бұл кабиналарды тазалау және жуу, қызыл қыяқ, қараторғай және гетеротеканы жоюды қамтиды. Олар сонымен қатар инвазивті шөптерді жою арқылы нене мекендеу ортасын жақсарту жұмыстарын жүргізеді.

Кипахулу

Парктің екінші бөлімі – Кипахулу бөлімі. Саяхатшылар осы бөлімге таудан тікелей көлікпен бара алмайды, олар аралдың жел соғатын жағалауын айналатын серпілген жағалау жолымен саяхаттауы керек. Парктің бұл бөлігі Кипахулу аңғарының төменгі жағында орналасқан. Ол парктің таулық бөлігінен аңғардың жоғарғы жағымен бөлінген. Бұл аймақ Кипахулу аңғарының биологиялық қорығы деп белгіленген және осы сезімтал жаңбырлы орманның туған өсімдіктер мен жануарлар түрлерін сақтау үшін көпшілікке жабық. Бұл бөлімде Охео деп аталатын шатқалдағы Паликеа өзенінің бойында екі оннан астам тоған бар. Бұл тоғандарда сирек кездесетін туған жердің тұщы су балықтары мекендейді. Саяхатшылар осы тоғандарда жүзуге немесе Ваймоку сарқырамасының басына жететін жолмен серуендеуге баруға құмарлана алады.

Флора мен фауна

Халеакала ұлттық паркі АҚШ-тағы басқа ұлттық парктерге қарағанда көбірек жойылып бара жатқан түрлерге ие. Аралдың осы бөлігіне саяхат жиілеген кезде, жергілікті түрлер жойылды. Мысалы, ахинахина (Haleakalā silversword, Argyroxiphium sandwicense macrocephalum) бұрын Халеакала тауын қармен жабылғандай етіп көрінетіндей жапқан. Басқа да жойылып бара жатқан түрлердің қатарында Халеакала шиедеясы (Schiedea haleakalensis) бар. Паркте 850-ден астам өсімдік түрі өседі, сондай-ақ паркте эндемикалық гераниумның төрт түрі де кездеседі. Парк таудың шаңырағына жақын жердегі экстремалды ортада тіршілік ететін көптеген артта қалған түрлердің мекені. 1980 жылдары жергілікті биолог Сэм Гон III мұнда 31 артта қалған түрді ашып, Халеакаланың "артта қалғандар үшін Жер бетіндегі ең бай жері" екенін айтты. Парк сонымен қатар тек Мауи аралының шығысында ғана кездесетін үш эндемикалық Гавайи балқұмыршасының да мекені. Оларға Мауи Алауахио, Акохекохе және шамамен 200 мүшесі қалған, өте қауіпті Кивикиу кіреді. Паркте тіршілік ететін жергілікті жәндіктерге жәндіктер, құмырсқалар және бұқақтар жатады. Жәндіктер мен құмырсқалар парктің жаңбырлы ормандары мен бұталы жерлерінде таралған, ал бұқақтар көбінесе Кипахулу аңғарындағы парктің жаңбырлы ормандарында ғана кездеседі. Парктегі ең сирек бұқақтардың көпшілігі Партулина туысына жатады. Олар гавай тілінде кахули деп аталады.

Халеакала обсерваториясы

Халеакала обсерваториясы – келушілер орталығының жанында орналасқан бақылау алаңы. Ол тропикалық инверсия қабатының жоғарысында жатыр, сондықтан өте жақсы көру жағдайлары мен мөлдір аспанға ие. 40 жылдан бері Гавайи университетінің Астрономия институты осы алаңды басқарып, арнайы астрофизикалық тәжірибелер жүргізіп келеді. Оның миссияларының бірі – Мауи ғарыш күзету жүйесі (MSSS), Жер төңірегінде айналып жүрген спутниктер мен ғарыш қалдықтарын қадағалайды. Ғимараттар саммиттен кейін, қақпалы жолда орналасқан және ұлттық саябасының шекарасына кірмейді.