Кіріспе
Ирландиялық ғалым, биологиядағы рентген кристаллографиясының негізін қалаушы (1901–1971) Джон Десмонд Берналь (оның әкесінің әкесі Джейкоб Джинеси, 1837 шамасында әкесінің анасының Берналь тегін қабылдаған). Элизабет протестанттық дінде тәрбиеленді және Джонды жас кезінде протестант мектебіне жіберді. Берналь Англияда білім алды, бастапқыда Стонихерст колледжінде бір семестр оқыды, бірақ ол оны ұнатпады, сондықтан 13 жасында Бедфорд мектебіне ауыстырылды. 1914-1919 жылдары ол осы мектепте оқыды. Голдсмиттің сөзіне сәйкес, ол оны "өте жағымсыз" деп тапты және көптеген сыныптастары оны "жалықтырды", бірақ оның кіші інісі Кевин де сол жерде болғандықтан, ол "біршама көңіл көтеруге" көмектесті, ал Браун "ол өмірге оңай бейімделген сияқты" дейді. 1919 жылы ол стипендия бойынша Кембридждегі Эммануэль колледжіне түсті. Кембриджде Берналь 1922 жылы бакалавр дәрежесін алу үшін математика мен ғылымды оқыды, содан кейін табиғат ғылымдары бойынша бір жыл оқыды. Ол кеңістіктік топтар теориясын, соның ішінде кватернион әдісін өзі үйренді, ол кристалл құрылымы туралы жазған мақаласының математикалық негізі болды, және үшінші курста Рональд Г. В. Норришпен бірлесіп жүлде алды. Кембриджде оны "Сажда" деп те атады, бұл лақапты 1920 жылдары Бридж-стрит көшесінің бұрышындағы Чарльз Кей Огденнің кітап дүкенінде жұмыс істейтін жас әйел берген.
John Desmond Bernal (his grandfather Jacob Genese, properly Ginesi, had adopted the family name Bernal of his paternal grandmother around 1837). Elizabeth was raised Protestant and would send John to a Protestant school in his youth. Bernal was educated in England first for one term at Stonyhurst College, which he hated and so was moved to Bedford School at the age of 13. A pupil at the school from 1914 to 1919, according to Goldsmith he found it "extremely unpleasant" and most of his fellow students "bored him", but his younger brother Kevin, who was also there, was "some consolation", while Brown claims that "he seemed to adjust easily to life" there. In 1919, he went to Emmanuel College, Cambridge, with a scholarship. At Cambridge, Bernal read both mathematics and science for a Bachelor of Arts degree in 1922, which he followed by another year of natural sciences. He taught himself the theory of space groups, including the quaternion method, which became the mathematical basis of a lengthy paper on crystal structure for which he won a joint prize with Ronald G. W. Norrish in his third year. At Cambridge, he also became known as "Sage", a nickname given to him about 1920 by a young woman working in Charles Kay Ogden's Bookshop at the corner of Bridge Street.
Мансап және зерттеу
Мектепті бітіргеннен кейін Берналь Лондондағы Корольдік институттағы Дэви-Фарадей зертханасында Уильям Генри Брэггтің жетекшілігімен зерттеу жұмыстарын бастады. 1924 жылы ол графиттің құрылымын анықтады (Берналь қабаттасуы екі графит жазықтығының тізілімін сипаттайды) және қоланың кристалдық құрылымы бойынша жұмыс істеді. 1927 жылы Кембридж университетінде Құрылымдық кристаллография бойынша алғашқы лекторы болып тағайындалды, ал 1934 жылы Кавендиш зертханасының директорының орынбасары болды. Ол сол жерде кристаллографиялық әдістерін органикалық молекулаларға қолдана бастады, 1929 жылы холестерин қоса алғанда эстрин және стерол қосылыстарын зерттей келе, стерол химиктерінің ойлау жолын түбірінен өзгертті. Кембриджте жүргенде ол В1 витаминін (1933), пепсинді (1934), D2 витаминін (1935), стеролдарды (1936) және темекі мозаика вирусын (1937) талдады. Макс Перутц 1936 жылы Венадан студент ретінде келіп, өмірінің көп бөлігін жұмсаған гемоглобинге қатысты жұмысты бастады. Дегенмен, Бернальді ұнатпаған Эрнест Резерфорд оған Эммануэль және Христостың стипендияларын, сондай-ақ тұрақты қызметін бермеді. 1937 жылы Берналь Лондон университетінің Біркбек колледжінде физика профессоры болды, бұл факультетті Патрик Блэкетт бірінші қатарға жеткізген еді. Сол жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды.
Ішкі қауіпсіздік министрлігі
1930 жылдардың басында Берналь бейбітшілік үшін жақтаған, бірақ Испания Азамат соғысы басталғаннан кейін бұл өзгерді. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Берналь Ішкі қауіпсіздік министрлігіне қосылды, онда ол Солли Цукерманды жаудың бомбалауының және жарылыстардың жануарлар мен адамдарға тигізетін әсерін алғаш рет дұрыс талдау үшін шақырды. Олардың Бермингем және Кингстон-на-Халл қалаларына бомбалардың тигізетін әсерін талдауы, қалаларды бомбалаудың аз бұзылысқа әкелетінін, ал өндіріске тек зауыдтарға тікелей соққы тиген жағдайда ғана әсер ететінін көрсетті. Соходағы Tots and Quots ұйымдастырған ғалымдарға арналған кешкі ас, сол жерде болған қонақтардың бірі Аллен Лейннің бір айда жарық көрген "Соғыстағы ғылым" атты көп авторлық кітабына бастау болды, онда ғылым соғыс күшін арттырудың барлық саласында қолданылуы керек деп айтылды. 1942 жылдан бастап ол Цукерманмен бірге Біріккен операциялардың бас штабы Лорд Луис Маунтбеттеннің ғылыми кеңесшісі қызметін атқарды. Бұл жоба оның Цукерманнан айырылуына себеп болды, ол Таяу Шығыста армия мен әуе күштерінің ынтымақтастығын зерттеу үшін бірлескен сапардан қайтарылып алынды, бірақ бұл сапар Цукерманның әскери ғалым ретіндегі беделін бекітті.
"Оверлорд" операциясы және D-Day
Диппе шабуылының нәтижесінен кейін Берналь "Оверлорд" операциясындағы қателіктер қайталанбауына бекінді. 1943 жылы Квебек конференциясына қатысушыларға жасанды портың артықшылықтарын көрсетті, ол ондағы жалғыз британдық ғалым болды. 1944 жылдың 3 маусымында ол Корольдік әскери-теңіз еріктілер резервіне (RNVR) уақытша лейтенант (арнайы бөлім) шеніне тағайындалды. Нормандияға қонуға оның басты үлесі – жағалаулардың егжей-тегжейлі картасын жасау болды, бұл жұмыс немістердің назарын аудармай жүргізілуі керек еді. Оның аймақ туралы білімі ағылшын кітапханаларындағы зерттеулер, жеке тәжірибе (ол бұрынғы демалыс күндері Арроманшқа барған) және әуе түсірілімдерінен туындады. Бернальдің естелік шарасында Цукерман Бернальдің Нормандияға қонудағы рөлін азайтып, оның ең жоғары деңгейдегі қауіпсіздікке қол жеткізбегенін айтты. Бернальдың марксистік және кеңесшілдік көзқарастары ескерілгенде, оның осы бағытта ақпарат бергені туралы ешқандай күдік тумағаны таңғаларлық. Дегенмен, Браун Бернальдің шабуылға дайындық пен оның сәтті аяқталуына қосқан үлесін дәлелдейді. D күніне дайындық жұмыстарына көмектескеннен кейін, ұсынылған қону орындарының құрылымы және одан тыс жатқан бокаж аймағы бойынша жұмыс істеген Берналь, C. P. Сноудың сөзіне сүйенсек, D күнінен бір күн өткен соң Нормандияға Инструктор лейтенант формасында келді. Ол сондай-ақ, аймақты білу арқасында жартастарға шағылысқан қайықтарға көмектесті, бірақ "Мен қай жағы порт, қай жағы прапор екенін білмеудің өте ұятты қатесін жасадым" деді.
Саяси белсенділік
Католик ретінде тәрбиеленген Берналь Кембридж университетінде бір досымен ұзақ пікір таласынан кейін социалист болды. Ол сонымен қатар атеист те болды. Бір рецензенттің айтуынша, "Бұл өзгеріс, Дамаск жолындағы Әулие Павелдікіндей толыққанды, Бернальдің өмірінің соңына дейін Кеңес Одағына соқыр адалдық танытуын түсіндіруге көмектеседі, бірақ оны ақтамайды". 1923 жылы Ұлыбритания Коммунистік партиясына (CPGB) қосылды. Оның мүшелігі 1927 жылы Кембриджге оралғанда тоқтатылып, 1933 жылға дейін жаңартылмады, және ол көп ұзамай қайтадан мүшелік куәлігін жоғалтқан болуы мүмкін. Осының салдарынан, Берналь 1949 жылдың ақпанында Нью-Йоркте өткен әлемдік бейбітшілік конференциясына шақырылғанда, оған виза берілмеді. Дегенмен, 1949 жылдың сәуір айында Фредерик Жолио Кюри президенттік қызметін атқаратын және Берналь вице-президент болып сайланған Бейбітшілік жақтастарының әлемдік конгресіне Францияға кіруге рұқсат берілді. Келесі жылы ұйым өзінің атын Әлемдік бейбітшілік кеңесі деп өзгертті. 1949 жылдың 20 қыркүйегінде Мәскеуде Батыс елдерін қатты сынаған сөзден оралғаннан кейін, Ипсвич қаласының "Evening Star" газеті Бернальмен сұхбат жариялады, онда ол кеңестік ауыл шаруашылығын және Трофим Лысенконың "пролетарлық ғылымын" қолдады. 1949 жылдың қарашасында Ұлыбритания ғылымды дамыту қауымдастығы Бернальді кеңесінің құрамынан шығарды. Британдық радикалды ғылыми ұйымдарға мүшелік саны тез азайды. Кейбір социалистік әріптестерінен өзгеше, Берналь Лысенко мәселесінде кеңестік позицияны қорғауды жалғастырды. Ол табиғат ғылымы мен диалектикалық материализм арасындағы қайшылықты мойндаудан бас тартты. 1950 жылдың қарашасында, оның коммунист әріптесі Пабло Пикассо, Кеңес Одағының демеушілігімен Шеффилдте өткен Әлемдік бейбітшілік конгресіне жол тартқанда, Бернальдің 22 Торрингтон алаңындағы пәтерінің қабырғасына сурет салды. 2007 жылы бұл сурет Wellcome Trust қорына 250 000 фунт стерлингке сатылды. 1950 жылдар бойы Берналь Кеңес Одағының социалистік ғылыми утопия құру құралы ретіндегі күшіне сенімді болды. 1953 жылы ол Сталиннің бейбітшілік сыйлығымен марапатталды. 1959 жылдан 1965 жылға дейін ол Әлемдік бейбітшілік кеңесінің президенті болды.
Жеке өмір
Бернальдың екі баласы болды – Майк (1926–2016) және Эган (1930 ж.т.). 1930 жылдардың басында ол химияшы Дороти Ходжкинмен қысқа ғана жақын қарым-қатынаста болды және оның ғылыми зерттеулеріне жетекшілік етті. Ол суретшілердің қолдаушысы Маргарет Гардинермен ұзақ жылдар бойы қарым-қатынаста болды. Олардың ұлы Мартин Берналь (1937–2013) Корнелл университетінің Саясаттану факультетінің профессоры және даулы афроцентрикалық "Қара Афина" еңбегінің авторы болды. Маргарет өзін "Берналь әйелі" деп атаған, бірақ олар ешқашан ресми түрде үйленбеген. 1990 жылы Айлин оның жесірі деп аталды. Сонымен қатар, ол Марго Хайнеманнан Джейн (1953 ж.т.) атты баласы болды.
In the early 1930s he had a brief intimate relationship with chemist Dorothy Hodgkin, whose scientific research work he mentored. He had a long term relationship with the artists' patron Margaret Gardiner. Their son Martin Bernal (1937–2013) was a professor in the Department of Government at Cornell University and author of the controversial Afrocentric work Black Athena. Margaret referred to herself as "Mrs. Bernal", though the two never married. Eileen is mentioned as his widow in 1990. He also had a child (Jane, born 1953) with Margot Heinemann.